Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010


Δηλώσεις του Προέδρου της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα στην απεργιακή συγκέντρωση ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Οι εργαζόμενοι σήμερα με την ενότητα και τον αγώνα τους δίνουν απάντηση στα εγκληματικά μέτρα της κυβέρνησης αλλά και στις οργανωμένες κυβερνητικές προβοκάτσιες που θέλουν τη διάσπαση του λαϊκού κινήματος.

Η κυβέρνηση έχει κάνει την επιλογή να βυθίσει τη χώρα σε μια βαθιά κοινωνική κρίση, να μας βυθίσει στην ύφεση. Οι εργαζόμενοι όμως δεν θέλουν να πηγαίνουν χωρίς βίζα στις ΗΠΑ. Οι εργαζόμενοι θέλουν δουλειά, μισθούς και δυνατότητα να ζήσουν ένα μέλλον με αξιοπρέπεια γι αυτούς και τα παιδιά τους. Γι αυτό παλεύουν. Και θα απαντήσουν με ενότητα, με αγώνα, έναν αγώνα που θα έχει βάθος. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και ενότητα. Και αυτό το μήνυμα βγαίνει από τη σημερινή συγκέντρωση.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΓΚΑΛΟΥ

- Τι απαντάτε στις κατηγορίες του κ. Πάγκαλου εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και για την ταυτοποίηση των προσώπων τα οποία επιτέθηκαν στον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ;… Σας κατηγόρησε χθες ο κ. Πάγκαλος…

Είναι γνωστό ότι ο κ. Πάγκαλος δεν μετράει τα λόγια του. Γι αυτά που είπε χθες θα κληθεί πολύ σύντομα να δώσει απαντήσεις. Οι προβοκάτσιες, οι συκοφαντίες δεν μπορούν να περάσουν. Το λαϊκό και εργατικό κίνημα θα απαντήσει με ενότητα και ο ΣΥΡΙΖΑ θα απαντήσει με στοιχεία, προκειμένου να σταματήσει αυτή η προβοκατόρικη επίθεση εναντίον μας.

To Γραφείο Τύπου

Παρέμβαση του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Γρ. Ψαριανού κατά τη συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου για την «Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών»


…Χώρα και πολιτισμός με βάθος δεν φοβάται κανέναν ξένο, μόνο τον εαυτό της πρέπει να φοβάται, όταν είναι «βλαμμένος», τόνισε κλείνοντας την ομιλία του ο Γρηγόρης Ψαριανός, στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου για την «Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών».

… Είναι ντροπή να μιλάμε για τα αυτονόητα, να έχουμε αντεγκλήσεις και διαξιφισμούς για πράγματα που στην κοινή λογική του ανθρώπινου ζώου έχουν λυθεί εξ ορισμού, από κτίσεως κόσμου. Και όσοι αρέσκονται στα ελληνοπρεπή, στις «δηθενιές» και στα ελληνικά, σε εισαγωγικά, παραμυθάκια να ξέρουν ότι, ο πολιούχος τους είναι ο Αίσωπος, εθνικός μας παραμυθάς,

που ήταν ξένος, εκβράστηκε από τη Βόρεια Αφρική,

ήταν μετανάστης, λαθρομετανάστης, λαθροάνθρωπος, λαθροπαραμυθάς, λαθροέλληνας.

Αυτή η ιδεολογία είναι η ίδια που αρνήθηκε το αυτονόητο δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, στους νέους, στους μικρασιάτες, στους πρόσφυγες της Βορείου Ηπείρου, στους πρόσφυγες της σοβιετίας. Μπορούμε, όμως, να προχωρήσουμε σε ελληνοποιήσεις ακαριαία,σε ένα βράδυ, αν είναι ολυμπιονίκες, αν είναι πρωταθλητές και ας μην ξέρουν «γρι» ελληνικά, σε ένα βράδυ τους βγάζουμε όλα τα χαρτιά και πλήρη δικαιώματα.

Στυλοβάτες αυτής της άθλιας, νεοφασίζουσας προπαγάνδας είναι οι θαυμαστές των γερμανών βασιλέων της Ελλάδας, αυτοί που έφεραν τον ΄Οθωνα και τον στήριξαν, τους Γλύξμπουργκ, τους Γεώργιους, τους Κωνσταντίνους , τους Αλέξανδρους, τις Φρειδερίκες και τις ΄Αννες Μαρίες, που ήταν όλοι ξένοι, και έμαθαν ελληνικά με πενήντα δασκάλους και εντατικά προγράμματα. Για να τους κάνουμε βασιλιάδες και να καμαρώνουμε γιʼαυτούς.

Οι πρόγονοι των στυλοβατών αυτού του παραληρήματος ελληνοποιούνταν ακαριαία, αν ήταν αυτό που έπρεπε για την εξουσία και για την κρατούσα τάξη και ασφάλεια. Και γίναν και διοικητές μονάδων και αρχιστρατιωτικοί, και ας ήταν αρβανίτες, ας ήταν τουρκόσποροι.

Είναι η ίδια ιδεολογία που πέταγε τους μικρασιάτες, που έχασαν τις περιουσίες και την βαθιά ελληνική τους παιδεία και μέσα από τις «καθημερινές» και τις «ακρόπολες», τότε, τους αποκαλούσε «ξυποληταρία», «τουρκόσπορους» και «παστρικές σμυρνιές».

Όπως τώρα φουκαράδες, που δεν είναι αποβράσματα, είναι φυγάδες γιατί δεν αντέχουν εκεί που είναι, γιατί είναι «κόλαση», όπως φουκαράδες ήταν οι παππούδες μας οι πρόσφυγες κιʼοι γονείς μας οι «λαθρομετανάστες», οικονομικοί και πολιτικοί φυγάδες. Και τώρα είμαστε «εθνικά περήφανοι» που είναι δήμαρχοι, κυβερνήτες, γερουσιαστές ή βουλευτές στις χώρες που κατέφυγαν.

Στα παιδιά, που γεννιούνται στην Ελλάδα και φοιτούν στα ελληνικά σχολεία, εμείς αρνούμαστε το δικαίωμα να μιλήσουν τη μόνη γλώσσα που ξέρουν, να είναι ελληνόπουλα. Γιατί αν πάνε στην Κένυα, στην Τανζανία ή στη Ζανζιβάρη, δεν υπάρχουν εκεί. Αλλά δεν υπάρχουν ούτε και εδώ, δεν υπάρχουν πουθενά, δεν ζουν. Και έχουν φτάσει ως το πανεπιστήμιο, μπορεί να διδάξουν στο πανεπιστήμιο και να μην έχουν ακόμα χαρτιά.

Όπως αγωνιστήκαμε για δικαιώματα στους νέους, στις γυναίκες, στους πρόσφυγες, έτσι και τώρα θα αγωνιστούμε για το αυτονόητο δικαίωμα αυτών των παιδιών. Γιατί η Ιστορία πηγαίνει μπροστά, δεν γυρίζει πίσω.

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 11/3

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11/3


ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΖΟΥΝ ΤΟ ΦΑΪ ΑΠ' ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ,
κηρύσσουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα, ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα΄ρθουν
(Μπέρτολτ Μπρεχτ).

Μέσα στο περιβάλλον της τριπλής επιτήρησης (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), η κυβερνητική πλειοψηφία ψήφισε με τη στήριξη του ΛΑΟΣ στη Βουλή ένα πακέτο μέτρων που οδηγεί στην τελική εξόντωση όλων των εργαζόμενων χωρίς καμία εξαίρεση.

Τα κυβερνητικά μέτρα θίγουν βάναυσα όχι μόνο τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, αλλά όλους τους εργαζόμενους. Καταργούν ουσιαστικά τις συνταγματικά κατοχυρωμένες συλλογικές συμβάσεις εργασίας στις ΔΕΚΟ. Οδηγούν όχι μόνο σε μείωση εισοδημάτων των εργαζομένων και συνταξιούχων αλλά και σε αύξηση του πληθωρισμού και της ακρίβειας. Η μείωση των μισθών σε συνδυασμό με την περικοπή των δημόσιων επενδύσεων δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε βάθεμα της ύφεσης και σε ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας στη χώρα μας.

Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα σταματήσουν εδώ. Περιμένουν, υπολογίζουν, μετράνε ποια θα είναι η αντίδραση του εργαζόμενου κόσμου για να προχωρήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών και των συντάξεων και στον ιδιωτικό τομέα, στη συνέχιση του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, στην ουσιαστική και τυπική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, στην απελευθέρωση των απολύσεων, στην ολοκληρωτική διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.

Χωρίς καμία αναβολή λοιπόν είναι η στιγμή που πρέπει να απαντήσουμε. Ο κόσμος της δουλειάς να δείξει επιτέλους ότι η δύναμη βρίσκεται στα χέρια του. Έχουμε ανάγκη ΕΝΑ μεγάλο κίνημα ενάντια στο κυβερνητικό Πρόγραμμα Σταθερότητας, ενάντια στο ζουρλομανδύα του ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας.

Καλούμε στο συντονισμό και στην κοινή δράση όλο τον κόσμο της αριστεράς, τους κοινωνικούς αγωνιστές, τους συνδικαλιστές που σέβονται το ρόλο τους, όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους νέους και τις νέες, στη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου, που θα ανατρέψει αυτές τις πολιτικές και θʼ ανοίξει το δρόμο για μία άλλη πορεία της χώρας μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στην πανελλαδική πανεργατική απεργία που έχουν προκηρύξει η ΓΣΣΕ και η ΑΔΕΔΥ την Πέμπτη 11/3/2010 και στις κατά τόπους απεργιακές συγκεντρώσεις που οργανώνουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις.

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Προσυγκέντρωση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Αθήνα, Πέμπτη 11/3, 10:30 πμ στο Μουσείο.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τρίτη 9 Μαρτίου 2010


ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟ 60% ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Το 60% των πολιτών κρίνουν αρνητικά τα νέα οικονομικά μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση την προηγούμενη εβδομάδα σύμφωνα με έρευνα της GPO για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Mega και την εκπομπή «Ανατροπή».

Σχετικά με το κατά πόσο είναι δίκαια τα μέτρα, το 65,3% τα χαρακτηρίζει άδικα, έναντι 32,9% που τα θεωρεί δίκαια ή μάλλον δίκαια τα μέτρα. Όσον αφορά το κατά πόσο είναι προς τη σωστή κατεύθυνση τα μέτρα, το 47,2%, λέει μάλλον ναι, ενώ, μάλλον όχι απαντά το 48,4%. Από την άλλη, το 65,8% θεωρεί ότι η κυβέρνηση καθυστέρησε να εξαγγείλει τα εν λόγω μέτρα έναντι του 29,8% που έχει αντίθετη άποψη.

Όσον αφορά τις ευθύνες, οι πολίτες σε ποσοστό 20,9% βλέπει τη ΝΔ πίσω από τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας, το 10,8% βλέπει τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, ενώ μόλις το 4,3% θεωρεί υπεύθυνη την παγκόσμια οικονομική κρίση και 2,4% η σημερινή κυβέρνηση.

Αναφορικά με τις επιδόσεις της κυβέρνησης, το 48,6% την κρινει θετικά , ενώ το 47,4 % απαντά αρνητικά – μάλλον αρνητικά. Επίσης θετική είναι άποψη του 52% των ερωτηθέντων για τον Γ. Παπανδρέου ως πρωθυπουργού, ποσοστό ωστόσο μειωμένο κατά 10 μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση τον Ιανουάριο.

ΤVXS

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τις συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους ευρωπαίους ομολόγους του


Παρακολουθούμε με πολύ προσοχή το ταξίδι του Πρωθυπουργού αλλά ούτε από το Βερολίνο ούτε από το Παρίσι προκύπτει κάτι που να αλλάζει τα πράγματα για τα θύματα της βάναυσης λιτότητας που επιβλήθηκε την προηγούμενη Πέμπτη. Απεναντίας, οι αφηρημένες φιλοφρονήσεις που έγιναν εμπεριέχουν και την συμφωνία για την επόμενη δόση μέτρων.

Οι αναφορές σε ένα είδος μηχανισμού στήριξης με ευθεία αναφορά στο γνωστό τοις πάσι, για τον βίο και την πολιτεία του, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ανησυχεί τους εργαζόμενους, ιδίως στο Νότο της Ε.Ε., δεν τους καθησυχάζει. Η αλληλεγγύη στο πλαίσιο της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. δεν αρκεί να είναι αλληλεγγύη μεταξύ κρατών και κυβερνήσεων. Η αλληλεγγύη πρέπει να στηρίζεται σε μέτρα εξόδου από την κρίση υπέρ των εργαζομένων και των λαϊκών τάξεων, την προστασία των κοινωνικών μας κατακτήσεων. Δεν μπορεί να είναι ένας οργανισμός που θα επιτηρεί αποτελεσματικότερα τα εκάστοτε μέτρα λιτότητας που απαιτούν οι αγορές. Ούτε να αποβλέπει στον καθησυχασμό των μεγάλων δανειστών, που είναι οι μεγάλες τράπεζες χωρών όπως η Γαλλία και η Γερμανία, ότι θα αποπληρωθούν τα χρέη έστω και αν υποφέρουν οι λαοί.

Τελευταίο, αλλά όχι μικρής σημασίας, είναι να επισημανθούν οι συμφωνίες, που παρά το έκρυθμο της κρίσης, βρήκαν το χρόνο να υπογραφούν στο Βερολίνο μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας: περιβάλλον, ενέργεια, έρευνα είναι οι τομείς που θα έχει το πάνω χέρι, ως επενδύτρια, η Γερμανία. Η συμφωνία για τους μετανάστες σημαίνει ότι οι μετανάστες στην Ελλάδα, ως φαίνεται, θα πληρώσουν την κρίση όχι μόνο ως εργάτες αλλά και ως πολίτες που θα διώκονται απηνώς με βάση τη γερμανική τεχνογνωσία.

To Γραφείο Τύπου

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010


8 Μάρτη 2010 - 100 χρόνια αγώνων για την Ισότητα των Φύλων

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ


Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε ως Ημέρα της Γυναίκας στη Δεύτερη Διεθνή Συνδιάσκεψη των Σοσιαλιστριών, το 1910, στην Κοπεγχάγη, μετά από πρόταση της αγωνίστριας για τα δικαιώματα των γυναικών Κλάρας Τσέτκιν.

Οι γυναίκες συμφώνησαν σε κοινή δράση για τα δικαιώματα των εργατριών, για την προστασία της μητέρας και του παιδιού, για το δικαίωμα της ψήφου, για κοινό αγώνα κατά της ακρίβειας, που προκαλούσε η δίψα των μονοπωλίων για κέρδος, και κατά του ανταγωνισμού των εξοπλισμών.

Στα 100 χρόνια που πέρασαν από τότε η Ισότητα των Φύλων αναγνωρίστηκε ως θεμελιώδες Ανθρώπινο Δικαίωμα. Η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για την εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης εις βάρος των γυναικών -CEDAW -αποτέλεσε μία ισχυρή διεθνή βάση.

Δημιουργήθηκε μια καλή διεθνής, και ευρωπαϊκή νομοθεσία αποτέλεσμα σκληρών και μακροχρόνιων αγώνων του γυναικείου και φεμινιστικού κινήματος. Βέβαια υπήρχε πάντα το χάσμα μεταξύ νομικής [de jure] ισοτιμίας και πραγματικής [de facto] ισότητας,που σε πείσμα των όποιων βημάτων προόδου παραμένει ακόμα.

Όμως το νεοφιλελεύθερο μοντέλο, με την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική κρίση που προκάλεσε, απειλεί σήμερα να εξαλείψει όχι μόνο τις κατακτήσεις των γυναικών, αλλά και τις αρχές πάνω στις οποίες αυτές στηρίχθηκαν.

Η εργασία των γυναικών έχει μετατραπεί σε δουλεία, με εξευτελιστικές αμοιβές,με άνιση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία,,συχνά χωρίς ασφάλιση, με μεταχείριση που περιέχει βία, απειλές,ηθική και σεξουαλική παρενόχληση, απολύσεις εγκύων και συνθήκες εργασίας που τους στοιχίζουν ακόμα και τη ζωή τους.

Αποδομείται το κοινωνικό κράτος με την ιδιωτικοποίηση και εκείνων των τομέων που αποτελούν βάση για την ουσιαστική ισότητα. Δηλαδή όλο το πλέγμα : υγεία, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση, φροντίδα και μέριμνα για παιδιά και ηλικιωμένους. Οι υποχρεώσεις του κοινωνικού κράτους φορτώθηκαν στους ώμους των γυναικών.

Τα όρια συνταξιοδότησης εξισώθηκαν προς τα πάνω και καταργούνται όλα τα θετικά μέτρα υπέρ των γυναικών,

Η βία κατά των γυναικών εντάθηκε και συχνά φτάνει μέχρι τη δολοφονία, το δικαίωμα στην άμβλωση είτε αμφισβητείται η παίρνεται πίσω. Το οικογενειακό δίκαιο αλλάζει σε αναχρονιστική κατεύθυνση.

Ο χώρος της πολιτικής παραμένει ανδροκρατούμενος

Η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των γυναικών έχει τις εκφράσεις της και στην ιδεολογική σφαίρα. Γίνεται συστηματική προπαγάνδα για να επιβληθεί η ελαστική,μερική απασχόληση, προ πάντων στις γυναίκες, ως μοναδική μορφή εργασίας.

Συντηρητικοί πολιτικοί κύκλοι και η Εκκλησία βάλλουν εναντίον κατακτημένων δικαιωμάτων των γυναικών. Η σεξουαλικότητα των γυναικών, η αυτορρύθμιση της αναπαραγωγικής τους λειτουργίας και η σεξουαλική επιλογή δέχονται συστηματική επίθεση.

Το γυναικείο και φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη απαιτεί να ξεπεραστεί η κρίση όχι εις βάρος των λαών ,αλλά να πληρώσουν γι αυτήν τα μονοπώλια, οι επιχειρήσεις και οι τράπεζες.

Ο Συνασπισμός μαζί με το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, στηρίζει τους αγώνες των Γυναικών για τα δικαιώματά τους, που πρώτες μπήκαν στο στόχαστρο της νεοφιλελεύθερης επίθεσης .Θα αγωνιστεί μαζί τους για να μην επιτρέψει να ακυρωθούν τα κεκτημένα δικαιώματα τους και επικρατήσει το αλήστου μνήμης «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια».

No PASARAN

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ

Το βράδυ της Κυριακής, κατά την έξοδό του από το Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου νοσηλευόταν από την Παρασκευή, ο Μανώλης Γλέζος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους εκείνους που με βοήθησαν τις πρώτες στιγμές μετά την επίθεση που δέχθηκα, όπως και τους γιατρούς που έσπευσαν επιτόπου στο πλευρό μου. Ευχαριστώ, επίσης, τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό του “Ευαγγελισμού”, αλλά και τους πολίτες που με κάθε τρόπο εκδήλωσαν το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή τους.

Όσο για τη συγγνώμη που μου εξέφρασαν εκπρόσωποι των αστυνομικών, την αποδέχομαι μεν, αλλά τους ζητώ, τουλάχιστον από ʼδώ και στο εξής, να καταγγέλλουν κάθε διαταγή η οποία τους στρέφει με παράνομο τρόπο εναντίον των πολιτών. Οι ενέργειές τους επιβάλλεται να έχουν αποκλειστικά αμυντικό χαρακτήρα. Αποδέχομαι, λοιπόν, τη συγγνώμη τους, ως απευθυνόμενη σε οποιονδήποτε πολίτη διαδηλώνει ειρηνικά για τα δικαιώματά του και όχι ειδικά στον Γλέζο. Επιπλέον, καλώ σε συνάντηση και συζήτηση, δημόσια ή κατʼ ιδίαν, τον αστυνομικό που με ψέκασε, για να έχω μια απάντηση στο ερώτημα: Γιατί το έκανε;

Τέλος, προσυπογράφω πλήρως την έκκληση που διατύπωσε από τη στήλη του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία ο Θ. Τεγόπουλος για την άμεση απαγόρευση της χρήσης δακρυγόνων εναντίον πολιτών. Τα ασφυξιογόνα αυτά χημικά όπλα, που απαγορεύονται στις διεθνείς συρράξεις, στη χώρα μας επιτρέπονται εναντίον του... εχθρού λαού, συνιστώντας γενικευμένη άσκηση τυφλής βίας. Και αν η τυφλή βία είναι μια φορά καταδικαστέα, τότε είναι πολλαπλά καταδικαστέα όταν ασκείται από όργανα της πολιτείας. Η επίθεση εναντίον μου ας γίνει η αφορμή για την κατάργηση εδώ και τώρα της χρήσης χημικών όπλων κατά των πολιτών».

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ ΚΑΙ ΤΗΝ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Μπροστά στην ογκούμενη διαμαρτυρία των εργαζομένων και των πολιτών, η κυβέρνηση επιστρατεύει τη βία και τα ΜΑΤ.

Η επίθεση ενάντια στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ο τραυματισμός του συμβόλου των λαϊκών αντιστάσεων Μ. Γλέζου αποκαλύπτουν τις προθέσεις της κυβέρνησης. Μετά την κοινωνική επίθεση, αρχίζει η προσπάθεια τρομοκράτησης των αγώνων, αρχίζει η επίθεση των δυνάμεων καταστολής.

Καταδικάζουμε την αστυνομική βία απέναντι στους απεργούς. Ταυτόχρονα καταδικάζουμε απερίφραστα την απαράδεκτη επίθεση σε βάρος του Προέδρου της ΓΣΕΕ κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου που οργάνωσε η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα.

Τέτοιες ενέργειες μόνο ως προβοκάτσια ενάντια στην ανάγκη ενότητας των κοινωνικών δυνάμεων, μπορούν να εκληφθούν. Και καμία σχέση δεν έχουν με τις δυνάμεις και την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι απόπειρες του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του ΛΑΟΣ να χρεώσουν στις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ την ευθύνη αυτής της επίθεσης, αγγίζει τα όρια της φαιδρότητας.

Η επιλογή της κυβέρνησης να προχωρήσει σε αντιλαϊκές επιλογές οδηγεί τη χώρα σε κλίμα κοινωνικής όξυνσης και αυταρχισμού. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα τίποτα πια, ούτε και η ανίερη συμμαχία στο Κοινοβούλιο, κυβέρνησης και ΛΑΟΣ, εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, μας προξενούν εντύπωση.

Ο αγώνας όμως των εργαζομένων θα είναι διαρκής μέχρι την απόσυρση των αντικοινωνικών και αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης.

To Γραφείο Τύπου

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010


Μας κόβουν τα δικαιώματα μας,να τους κόψουμε το γέλιο

H κυβέρνηση ανακοίνωσε τελικά ένα πακέτο μέτρων που οδηγεί στην τελική εξόντωση όλων των εργαζόμενων χωρίς καμία εξαίρεση: μίλησε για μείωση των μισθών από 14 σε 12,4 περικόπτοντας μέρος από το δώρο Πάσχα και Χριστουγέννων καθώς και από το επίδομα αδείας, περικοπή των επιδομάτων στο δημόσιο κατά 12%, πάγωμα των συντάξεων στο δημόσιο το 2010, αύξηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, αύξηση 20% στα τσιγάρα και στα ποτά, αύξηση της τιμής της βενζίνης 8 λεπτά το λίτρο, μέτρα που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους θα επιφέρουν 4,8 δις ευρώ καθώς και τη στήριξη της Ευρώπης. Γιʼ αυτό και ο κ. Παπανδρέου ζήτησε τη στήριξη των μέτρων από όλους.

Η στάση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ είναι τουλάχιστον προκλητική όταν βλέπουμε όλο το επιτελείο της να περιδιαβαίνει την Ευρώπη προσπαθώντας να πείσει ότι είναι διατεθειμένη να πάρει όσο γίνεται πιο σκληρά μέτρα για τους εργαζομένους αρκεί να ικανοποιήσει τις διαθέσεις και τις ορέξεις των συμμάχων της.Την στιγμή που αποφάσισαν να κηρύξουν τον πόλεμο στην ελληνική κοινωνία, να οδηγήσουν τους εργαζόμενους σε οριακό σημείο επιβίωσης,μάς καλούν να συναινέσουμε.

Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα σταματήσουν εδώ. Περιμένουν, υπολογίζουν, μετράνε ποια θα είναι η αντίδραση του κόσμου της εργασίας για να προχωρήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών και των συντάξεων, στη συνέχιση του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, στην ουσιαστική και τυπική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, στην απελευθέρωση των απολύσεων, στην ολοκληρωτική διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.Η κρίση είναι η αφορμή για να πάρει το κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι την πιο σκληρή ρεβάνς τους απέναντι στα κεκτημένα των εργαζομένων.

Χωρίς καμία αναβολή λοιπόν είναι η στιγμή που πρέπει να απαντήσουμε. Ο κόσμος της δουλειάς να δείξει επιτέλους ότι η δύναμη βρίσκεται στα χέρια του,η νεολαία να τους υπενθυμίσει τους νικηφόρους αγώνες που έδωσε το προήγουμενο διάστημα που τους έκοψαν τα σχέδια τους..

Οι πολλές και διαφορετικές, κατακερματισμένες πρωτοβουλίες δεν είναι χρήσιμες ούτε και αποτελεσματικές. Χρειάζεται ένας ενιαίος συντονισμός που να αγκαλιάζεται από όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Η κυβέρνηση μίλησε,τώρα ήρθε η σειρά μας.


ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Δηλώσεις του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα για τα κυβερνητικά μέτρα


Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων στις Βρυξέλλες κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Ευρωομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Συμμαχίας (GUE/NGL) για τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, τόνισε:

«Σήμερα η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να παραδώσει στην πυρά την ελληνική κοινωνία και τις κατακτήσεις της.

Αυτό όμως που φαίνεται απλόχερα να χαρίζει στους κερδοσκόπους δεν της ανήκει. Ανήκει στους Έλληνες εργαζόμενους που, με αγώνες και με θυσίες, κατέκτησαν τις τελευταίες δεκαετίες.

Κανείς δεν μπορεί να παραδίδει στην πυρά κάτι που δεν του ανήκει, ιδίως όταν δεν έχει λάβει καν την έγκριση του ιδιοκτήτη -και στην προκειμένη περίπτωση ιδιοκτήτης είναι ο ελληνικός λαός που δικαιούται να έχει την τελική έγκριση και την τελική επιλογή».





Ελευσίνα 3 Μαρτίου 2010

Προς Πρόεδρο Νομαρχιακού συμβουλίου Δυτικής Αττικής.
κ. ΛΙΟΣΗ ΑΓΓΕΛΟ

Κοινοποίηση:
κ. ΑΡΚΟΥΔΑΡΗ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ Νομάρχη
κ. ΛΙΑΚΟ ΓΙΩΡΓΟ Επικεφαλής Νομαρχιακού συνδυασμού.
κ. ΠΑΠΑΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ ΚΩΣΤΑ Επικεφαλής Νομαρχιακού συνδυασμού.

Αγαπητέ Πρόεδρε
Οι πολίτες της χώρας μας παρακολουθούν σαστισμένοι τις πολιτικές με τις οποίες προσπαθούν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελληνική Κυβέρνηση να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση.
Τα τελευταία δε μέτρα που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση για τον σκοπό αυτό, θα έχουν σαν άμεσο αποτέλεσμα να δεχτεί συντριπτικό χτύπημα το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της Δυτικής Αττικής.
Μιας περιοχής που όπως γνωρίζουμε, οι κάτοικοι της εντάσσονται από άποψη βιοτικού επιπέδου στην συντριπτική τους πλειοψηφία στα μεσαία και κατωτέρα κοινωνικά στρώματα.
Πέραν όμως αυτού η οικονομική κρίση έχει ήδη επιδράσει αρνητικά και στις λειτουργίες της τοπικής και της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης.
Συνεπώς δεν είναι λογικό να μένει η Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση αμέτοχη όλων αυτών των εξελίξεων.
Για τους λόγους αυτούς ζητώ να συζητήσουμε το θέμα της ‘οικονομικής κρίσης και των επιπτώσεων της στην Δυτική Αττική’, με όποιον τρόπο θεωρήσετε προσφορότερο, σε συνεδρίαση του Νομαρχιακού συμβουλίου.

Με εκτίμηση


ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
Επικεφαλής ‘ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ’
Νομαρχιακός σύμβουλο

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010


Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου ΣΥΡΙΖΑ για τα κυβερνητικά μέτρα

Με περισσή ωμότητα και κυνισμό η κυβέρνηση ανακοίνωσε το νέο πακέτο μέτρων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη επίθεση ενάντια στην μισθωτή εργασία μεταπολιτευτικά. Η κυβέρνηση υλοποιεί τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, υποτάσσοντας την ελληνική οικονομία στις διαθέσεις των κερδοσκοπικών αγορών και του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου.

Ο σημερινός δημοσιονομικός στραγγαλισμός της ελληνικής οικονομίας είναι απόρροια του σημερινού νεοφιλελεύθερου πλαισίου της Ε.Ε.

Τα νέα κυβερνητικά μέτρα θα βυθίσουν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση τη χώρα, αποτελούν δε μέρος μιας καθολικής επίθεσης με στόχο την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εισοδημάτων και του ασφαλιστικού συστήματος .

Είναι μεγάλες οι ευθύνες των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που διέλυσαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας και βάθυναν τις στρεβλώσεις του εγχώριου παραγωγικού μοντέλου .

Ο μαζικός και ενωτικός αγώνας των εργαζομένων για την ανατροπή των μέτρων είναι ο μόνος δρόμος αλλά και η ελπίδα για μια άλλη πορεία της χώρας και της Ευρώπης Καλούμε κάθε εργαζόμενο/η, κάθε νέο κα νέα να βρεθεί από αύριο στους δρόμους.

To Γραφείο Τύπου









ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ, ΠΕΜΠΤΗ, 4/3 ΣΤΙΣ 06:00 ΜΜ, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ.

Καλούμε τους εργαζόμενους, συνταξιούχους, ανέργους, νέες και νέους να συμμετάσχουν μαζικά και αγωνιστικά σε μία πρώτη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στα αντεργατικά κυβερνητικά μέτρα μείωσης των μισθών, παγώματος των συντάξεων, αύξησης των έμμεσων φόρων, που διοργανώνουν τα πρωτοβάθμια σωματεία στην Αθήνα την Πέμπτη, 4/3, στις 06:00 το απόγευμα στα Προπύλαια.

Πάρετε πίσω τα μέτρα.

• Να καταργηθεί το ευρωπαϊκό σύμφωνο σταθερότητας.

• Να αποσυρθεί το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας που οδηγεί τους εργαζόμενους της χώρας μας στην ανεργία και τη φτώχεια.

Όλοι και όλες στους δρόμους

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010


Εκδήλωση διαμαρτυρίας του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς για τη συνάντηση του Όλι Ρεν με τον Υπουργό Εργασίας

Το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς διοργάνωσε σήμερα Δευτέρα 01/03 και ώρα 16:30 το απόγευμα στο Υπουργείο Εργασίας (Σταδίου 29) εκδήλωση διαμαρτυρίας για τη συνάντηση την ίδια ώρα του Επιτρόπου της Ε.Ε. Όλι Ρεν με τον Υπουργό Εργασίας, στη διάρκεια της οποίας συζήτησαν το νέο πακέτο αντεργατικών μέτρων.

Διοργανώσαμε αυτή την εκδήλωση διαμαρτυρίας:

Γιατί δεν αποδεχόμαστε το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας, τον τριπλό διεθνή οικονομικό έλεγχο και την οικονομική κατοχή της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που ζητούν –επιπλέον από τα αντεργατικά μέτρα που ήδη έχουν παρθεί- να κοπεί από τους εργαζόμενους το δώρο των Χριστουγέννων, να παγώσουν οι συντάξεις, να απελευθερωθούν πλήρως οι απολύσεις, να καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να υπάρξει νέα αύξηση του ΦΠΑ σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες.

Γιατί, εάν δεν τους σταματήσουμε, θα ακολουθήσουν ακόμα πιο σκληρά μέτρα με μεγαλύτερες μειώσεις μισθών, περισσότερες απολύσεις, μεγαλύτερους έμμεσους φόρους, περισσότερους επισφαλείς εργαζόμενους, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις. Η οικονομία της χώρας μας θα καταψυχθεί και θα μπει σε πιο βαθιά ύφεση και η κοινωνία θα γίνει ένα απέραντο πτωχοκομείο με εκατομμύρια φτωχούς και ανέργους.

Γιατί η πανελλαδική απεργία στις 24 Φλεβάρη είναι η αρχή. Μπορούμε να νικήσουμε. Οι ενωτικοί αγώνες και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι μονόδρομος.

Γιατί οι κοινωνικές αντιστάσεις και αγώνες δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός ενιαίου κοινωνικού μετώπου που θα ανατρέψει το πρόγραμμα σταθερότητας και τις αντεργατικές πολιτικές.

Αγωνιζόμαστε για:

Να παρθούν πίσω τα αντεργατικά μέτρα

Να ακυρωθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας

Να ανατραπεί το κυβερνητικό Πρόγραμμα Σταθερότητας

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010



Γ. Δραγασάκης: Η ώρα της κοινωνίας και των εργαζομένων

Το νέο δόγμα του νεοφιλελευθερισμού είναι, αντί υποτίμησης του νομίσματος, να γίνεται υποτίμηση μισθών με πρώτη συνέπεια την παράταση της ύφεσης και της κρίσης.
Υπάρχει κυβερνητικό σχέδιο, διαπραγματευτική στρατηγική και γραμμές άμυνας; Όλα δείχνουν πως δεν υπάρχει. Εκτός αν είναι σχέδιο να λέμε ναι σε όλα και μάλιστα όσα και αν μας ζητήσουν. Το νέο δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, η υποτίμηση των μισθών, θα οδηγήσει τη χώρα και την οικονομία σε μια σκληρή παρατεταμένη κρίση. Και μόνον η συζήτηση για προσφυγή στο ΔΝΤ δείχνει την βαθιά κρίση στρατηγικής αυτής της κυβέρνησης. Τίποτα δεν πρόκειται να κερδίσουμε μένοντας με σταυρωμένα χέρια. Η ώρα της απάντησης της κοινωνίας και των εργαζομένων είναι τώρα. Αναλυτικά, η συνέντευξη με τον Γιάννη Δραγασάκη.

----------

* Πάλι για νέα εισπρακτικά μέτρα ακούμε. Και ίσως, όταν δημοσιεύεται αυτή η συνέντευξη, να έχουν ανακοινωθεί. Έχει τέλος αυτή η διαδικασία;

Πάμε πράγματι από το κακό στο χειρότερο. Η κυβέρνηση άγεται και φέρεται χωρίς σχέδιο, χωρίς διαπραγματευτική στρατηγική, χωρίς γραμμές άμυνας. Ήλθε λοιπόν η ώρα της κοινωνίας, των εργαζομένων, του λαϊκού παράγοντα. Δεν θα κερδίσουμε τίποτε αν μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια ή αν κάνουμε τα «καλά παιδιά». Διότι απέναντί μας δεν έχουμε μόνο μια σύνθετη κρίση. Έχουμε έναν σκληρό μηχανισμό «πειθάρχησης» λαών και κοινωνιών και κυβερνήσεων που, στη βάση υπαρκτών ασφαλώς προβλημάτων, εκβιάζει, λοιδορεί, διασύρει τη χώρα διεθνώς, στοχοποιεί και ενοχοποιεί τον λαό συνολικά, προσβάλλει την αξιοπρέπειά του. Απαιτεί όχι μόνο θυσίες αλλά μια μεγάλη ήττα κοινωνική για να παραδειγματιστούν άλλοι λαοί με ανάλογα προβλήματα. Άργησε πολύ ο κ. πρωθυπουργός να αναγνωρίσει ότι μας χρησιμοποιούν ως πειραματόζωο. Αλλά και τώρα που το αναγνώρισε, τι άλλαξε; Ποιο είναι το πρακτικό και μετρήσιμο αποτέλεσμα τής ως τώρα κυβερνητικής δράσης για την ανάσχεση της κρίσης;

Το νέο δόγμα


* Στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας επιβάλλονται μέτρα με μεγάλο κοινωνικό κόστος. Μας μιλάνε επίσης και για την ανάγκη εσωτερικής υποτίμησης. Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Η λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση είναι το νέο δόγμα του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού. Εννοούν ότι μια χώρα που δεν έχει εθνικό νόμισμα για να υποτιμήσει, πρέπει να υποτιμήσει τους μισθούς και το κοινωνικό κράτος. Πρόκειται για ένα κοινωνικά βάρβαρο δόγμα, διότι στην πράξη σημαίνει ότι κάθε οικονομική ανισορροπία, κάθε έλλειμμα, κάθε κρίση, κάθε υστέρηση ανταγωνιστικότητας, ανεξάρτητα αν οφείλεται σε τεχνολογική υστέρηση ή άλλες αιτίες, θα την πληρώνουν οι μισθοί και το κοινωνικό κράτος.

Η πρώτη συνέπεια αυτού του δόγματος είναι η ύφεση. Στη Λετονία, που εφάρμοσε αυτή την πολιτική, η πτώση του εθνικού εισοδήματος έχει ξεπεράσει το 17%, στην Ιρλανδία το 7%, στην Ουγγαρία το 6,7%. Η δεύτερη συνέπεια είναι η μαζική και χρόνια ανεργία. Και επειδή οι τιμές δεν πέφτουν όσο οι μισθοί, η τρίτη συνέπεια είναι η μαζική αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Ο συνδυασμός των παραπάνω με τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, ανοίγει τον δρόμο για τη μετεξέλιξη της οικονομικής κρίσης σε κοινωνική με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

* Εδώ και αρκετούς μήνες είχατε προτείνει ως αναγκαία απάντηση στην κερδοσκοπική επίθεση λύσεις τύπου ευρωομολόγου ή απευθείας δανεισμού μιας χώρας από την ΕΚΤ. Τέτοιες προτάσεις δεν υιοθετήθηκαν και οι κυρίαρχες ευρωπαϊκές δυνάμεις περιορίστηκαν σε υποσχέσεις διμερούς συνεργασίας εν ευθέτω χρόνω.

Από τη στιγμή που μια χώρα συμμετέχει στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, δεν μπορεί να βγει από την κρίση χωρίς ένα υποστηρικτικό ευρωπαϊκό πλαίσιο, χωρίς μια ευρωπαϊκή δυνατότητα δανεισμού είτε με ευρωομόλογα είτε με άλλον μηχανισμό. Και, προφανώς, σφάλει ο πρωθυπουργός όταν λέει ότι δεν θέλουμε οικονομική βοήθεια. Και θέλουμε οικονομική βοήθεια και τη δικαιούμαστε και εμείς και όσοι άλλοι συναποτελούμε το κοινό νόμισμα. Διότι με τον τρόπο που έχει συγκροτηθεί και λειτουργεί η Ε.Ε., ό,τι είναι έλλειμμα για τη μια χώρα είναι πλεόνασμα για την άλλη. Και η Γερμανία ειδικά κερδίζει πολλά από τα ελλείμματα των εταίρων της.


Το θέμα όμως δεν είναι να υπάρξει μια διμερής ή μια πολυμερής βοήθεια προς την Ελλάδα, αλλά να υπάρξει ένας θεσμικός διαφανής και δημοκρατικά νομιμοποιημένος μηχανισμός κοινού δανεισμού, πιστωτικής διευκόλυνσης και αλληλεγγύης για όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης. Σας θυμίζω ότι η ανάγκη του ευρωομολόγου αναγνωριζόταν από τον Ντελόρ και τη σοσιαλδημοκρατία, πριν η τελευταία υποταχθεί στη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία. Επίσης, αρχικά αναγνωριζόταν ότι η δημιουργία του ευρώ έπρεπε να συνοδεύεται από ισχυρό προϋπολογισμό της τάξης του 5% - 7%. Αυτό αποδείκνυε και η επιτροπή «σοφών», που είχε συσταθεί πριν τη δημιουργία του ευρώ (το λεγόμενο Mac Dougal Report).


Ακραία σενάρια


* Ακόμη και από κυβερνητικά στελέχη διατυπώνεται η άποψη ότι η Ελλάδα πρέπει να αποταθεί για βοήθεια στο ΔΝΤ. Τι συνέπειες θα είχε μια τέτοια επιλογή;

Η συζήτηση αυτή δείχνει μια βαθιά κρίση στρατηγικής. Διότι δεν είναι δυνατό να εκχωρείς το νόμισμά σου και ένα μέρος της κυριαρχίας σου σε έναν θεσμό, στην Ε.Ε. στην περίπτωσή μας, και όταν έχεις ανάγκη για να αποφύγεις τους εκβιασμούς των τοκογλύφων να προσφεύγεις σε κάποιον άλλον θεσμό. Μια ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ θα απονομιμοποιούσε πλήρως τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε..

Με τα σημερινά δεδομένα λοιπόν θεωρώ ότι στρατηγική επιλογή μας πρέπει να είναι η προώθηση ενός προοδευτικού σχεδίου εξόδου από την κρίση, το οποίο όμως θα εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή δυναμική, θα συναντάται με τις ανάγκες άλλων χωρών και λαών και θα διεκδικεί την υλοποίησή του σε αντιπαράθεση προς τις κυρίαρχες σήμερα συντηρητικές επιλογές της Ε.Ε.


* Αρχίζουν όμως και συζητούνται και άλλα σενάρια. Ακόμη πιο ακραία. Ορισμένοι, κυρίως Αμερικανοί νεοφιλελεύθεροι, όπως ο Φελτστάιν, προτείνουν την προσωρινή ή οριστική έξοδο από το ευρώ. Άλλοι προτείνουν στάση πληρωμών.

Είναι γεγονός ότι αρκετά κρατικά ομόλογα, κοντά στα 150 δισ. ευρώ, λήγουν τα επόμενα τέσσερα με πέντε χρόνια. Τα ομόλογα αυτά πρέπει να ανανεωθούν. Συνολικά μέχρι το 2013, το ελληνικό κράτος πρέπει να δανειστεί πάνω από 200 δισ. ευρώ. Ο δανεισμός αυτός είναι προφανές ότι δεν μπορεί να γίνει με τα σημερινά επιτόκια της τάξης του 6% ή 7%. Κάτι τέτοιο, ακόμη και αν ήταν εφικτό, θα ισοδυναμούσε με χρεοκοπία, διότι οι τόκοι για την εξυπηρέτηση του χρέους θα απορροφούσαν το μεγαλύτερο μέρος των φορολογικών εσόδων.

Δεν υπάρχει χώρος λοιπόν για κανέναν εφησυχασμό. Ωστόσο, ακόμη και αν τα πράγματα φτάσουν στα άκρα, δεν έχει νόημα η έξοδος από το ευρώ όσο η ΟΝΕ διατηρεί τη συνοχή της. Ακόμη και μια στάση πληρωμών θα είχε καλύτερα αποτελέσματα αν γινόταν μένοντας στην ευρωζώνη, αφού σε μια τέτοια ακραία εκδοχή το θέμα είναι πώς θα κάνουμε πρόβλημά τους το πρόβλημά μας και όχι πώς να τους απαλλάξουμε από την παρουσία μας. Και, βέβαια, τα αποτελέσματα θα ήταν ακόμη πιο σίγουρα αν μια τέτοια ακραία κίνηση γινόταν συνδυασμένα από περισσότερες χώρες.

* Παρ' ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι διάτρητο, η Γερμανία επιμένει στη διατήρησή του, δημιουργώντας την εντύπωση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντά της συγκρούονται με τα συμφέροντα πολλών χωρών-μελών ιδιαίτερα του ευρωπαϊκού Νότου. Ποια περιθώρια συνεργασιών ανάμεσα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου υπάρχουν;

Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης έχουν πολλά κοινά προβλήματα. Έχουν μεγάλα εμπορικά ελλείμματα και υψηλή ανεργία, που απειλεί να γίνει υψηλότερη. Επομένως, έχουν ανάγκη από μια πολιτική ενίσχυσης της εσωτερικής τους αγοράς, καθώς και από μια ευέλικτη συναλλαγματική πολιτική, που θα υποβοηθήσει τις εξαγωγές. Επίσης, έχουν ανάγκη από κοινούς μηχανισμούς δανεισμού, διότι ακόμη και οι χώρες που δεν έχουν υψηλό δημόσιο χρέος γίνονται στόχος κερδοσκοπικών επιθέσεων. Υπάρχουν, συνεπώς, κοινές ανάγκες σχετικά με την κοινωνικο-οικονομική τους ανάπτυξη, αλλά και κοινές επιδιώξεις, με τον προσανατολισμό και τη λειτουργία της ΟΝΕ, γύρω από τις οποίες θα μπορούσε να συγκροτηθεί ένα τόξο του Νότου για μια κοινή δημοκρατική και αλληλέγγυα ευρωπαϊκή πολιτική. Οι εργαζόμενες τάξεις, τα κοινωνικά κινήματα και τα συνδικάτα, οι δυνάμεις της Αριστεράς, αναλαμβάνοντας να εκφράσουν και να υπηρετήσουν αυτή την ανάγκη, θα μπορούσαν να της προσδώσουν προοδευτικό κοινωνικό περιεχόμενο και πολιτική προοπτική.


Η "γερμανοποίηση" της πολιτικής της Ε.Ε. κλονίζει τη συνοχή της

* Θα μπορούσε μια τέτοια συμπαράταξη να συναντηθεί και με τους εργαζόμενους του Βορρά και σε ποια πεδία;

Ασφαλώς. Διότι, η στρατηγική της κυρίαρχης σήμερα γερμανικής πολιτικής, που στηρίζεται στη σκληρή δημοσιονομική γραμμή και στο σκληρό ευρώ, δεν ενώνει αλλά διχάζει την Ε.Ε. Η «γερμανοποίηση» της πολιτικής της Ε.Ε. κλονίζει τη συνοχή της, αφού δεν μπορούν διαφορετικές οικονομικές δομές και ανάγκες να χωρέσουν στο ίδιο κοστούμι. Επομένως, πέρα από το ζήτημα των μισθών ή άλλων επιμέρους στόχων, η τύχη του ευρώ και οι προσανατολισμοί της Ε.Ε. αποτελούν ζητήματα που ξανατίθενται σήμερα υπό το φως μιας κρίσης που δεν είχε προβλεφτεί, αλλά ήλθε και αμφισβητεί τις προϋπάρχουσες διευθετήσεις και δημιουργεί τις ανάγκες για νέους διακανονισμούς.

Οι δυνατότητες λοιπόν υπάρχουν, αλλά μένει να αξιοποιηθούν. Η πρωτοβουλία επομένως που με καθυστέρηση πήραμε για μια συνάντηση των αριστερών δυνάμεων των χωρών του Νότου, είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα. Πρέπει να στηριχτεί, να αποκτήσει ρίζες, εύρος, συνέχεια και προοπτική.





* Η αριστερά, αν και είχε προβλέψει και προειδοποιήσει για την κρίση, εμφανίζεται ανέτοιμη να πείσει ότι υπάρχει άλλος δρόμος απάντησης. Για ποιον λόγο;

Η αριστερά της εποχής μας έχει τα δικά της προβλήματα, τις δικές της προγραμματικές ανεπάρκειες και ελλείμματα αξιοπιστίας. Αυτές οι εγγενείς αδυναμίες της αριστεράς της εποχής μας θα μπορούσαν να μετριαστούν και να ξεπεραστούν με μια συνειδητή προσπάθεια συσπείρωσης των διάσπαρτων δυνάμεών της, μαζί με μια διαρκή προσπάθεια ανασύνθεσης και αναθεμελίωσης των οραμάτων, των προγραμμάτων και των μεθόδων της δράσης της.

Προσωπικά πίστευα πως γι' αυτό είμαστε στον ΣΥΝ και γι' αυτό δημιουργήσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάναμε άλλωστε σημαντικά βήματα στις προγραμματικές μας επεξεργασίες. Εδώ και καιρό, όμως, και στους δύο χώρους ζούμε τον φετιχισμό και τη λατρεία της διαφοροποίησης, παρά της σύνθεσης και της συγκρότησης κοινών τόπων. Ας ελπίσουμε ότι το βάθος της κρίσης και ο πόνος των ανθρώπων και της κοινωνίας από τις αντικοινωνικές πολιτικές, θα κάνει πιο δυνατή τη φωνή του κόσμου της αριστεράς και πιο αυστηρή την απαίτησή του για μια διαφορετική ενωτική διάθεση, πρακτική και πορεία και στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα.

ΑΥΓΗ (28/2/10)