Απάντηση Κομισιόν στο Νίκο Χουντή. Όλι Ρέν: Καταργείται το επίδομα ανεργίας αν ο άνεργος διαθέτει ορισμένα περιουσιακά στοιχεία

H Κομισιόν ευθέως, αμφισβητεί το καθολικό - μέχρι σήμερα - δικαίωμα των Ελλήνων άνεργων-μισθωτών να λαμβάνουν επίδομα ανεργίας. Αυτό προκύπτει από την απάντηση του επίτροπου Ολι Ρεν σε σχετική ερώτηση του Νίκου Χουντή, ο οποίος, ζητούσε να μάθει τι σημαίνει η δέσμευση στα πλαίσια του Μνημονίου για εξοικονόμηση 500 εκ ευρώ από «επιδόματα ανεργίας με κριτήριο τα ελάχιστα απαιτούμενα μέσα διαβίωσης», πολύ περισσότερο που ο αριθμός των ανέργων συνεχώς αυξάνει με ταχύτατους ρυθμούς.

Ειδικότερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην απάντησή της αναφέρει ότι η παροχή του επιδόματος ανεργίας στους ανέργους θα παρέχεται μετά από έλεγχο των εισοδηματικών και περιουσιακών στοιχείων των ανέργων (!!!) και προαναγγέλλει την δραστική μείωση και άλλων κοινωνικών παροχών μετά από αξιολόγηση τους.

Πιο συγκεκριμένα, στην απάντησή του ο κ Ρεν αναφέρει ότι για το 2012 το ποσό των περίπου 500 εκατομμυρίων ευρώ θα προκύψει «από τον έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων και των εισοδημάτων βάσει των οποίων χορηγούνται επιδόματα ανεργίας και άλλα κοινωνικού χαρακτήρα επιδόματα που σχετίζονται με την ανεργία” και συνεχίζει ότι “θα πρέπει να σημειωθεί ότι το αναμενόμενο ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ που θα μπορούσε να εξοικονομηθεί εάν βελτιωθεί ο μηχανισμός βάσει του οποίου πραγματοποιείται ο έλεγχος των περιουσιακών και εισοδηματικών στοιχείων ή με την καλύτερη στόχευση και την δικαιότερη επίδραση του συστήματος των κοινωνικών επιδομάτων”.

Η πλήρης ερώτηση και απάντηση βρίσκεται στη ιστοσελίδα του ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή
To Γραφείο Τύπου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ

Καταδικάζουμε την αποτρόπαια εγκληματική πράξη σε βάρος των αστυνομικών, συμπαραστεκόμαστε στο πένθος των συναδέλφων τους και ιδιαίτερα των οικογενειών τους, που έχασαν τους ανθρώπους τους και ευχόμαστε τη γρήγορη ανάρρωση των τραυματιών.

Σε μια περίοδο, όπου η αύξηση της εγκληματικότητας παίρνει διαστάσεις, χρειάζεται αναδιάρθρωση του ρόλου και των υπηρεσιών της αστυνομίας για την υπεράσπιση του κοινωνικού αγαθού της ασφάλειας για τον πολίτη και όχι για την καταστολή του.

Χρειάζεται ταυτόχρονα ενίσχυση της εκπαίδευσης και της υλικοτεχνικής υποδομής των αστυνομικών για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος.

To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης του ΣΥΝ σχετικά με το προσχέδιο μελέτης για το μισθολόγιο στο δημόσιο

Η μελέτη για το μισθολόγιο που έδωσε στη δημοσιότητα ο Υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης, η οποία ανατέθηκε στις Εταιρείες Hay Group και Icap Group, με κατευθύνσεις και οδηγίες της κυβέρνησης, προδιαγράφει νέα επίθεση σε βάρος του εισοδήματος και των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στο Δημόσιο και ουσιαστικά δρομολογεί τη διάλυση των Δημοσίων Υπηρεσιών, με δραματικές επιπτώσεις στη λειτουργία του κράτους και κατά συνέπεια στο κρίσιμο ζήτημα της κάλυψης των κοινωνικών αναγκών και της εξυπηρέτησης του πολίτη.

Εκείνο που έχει ανάγκη ο τόπος είναι η προστασία και αναβάθμιση των δημοσίων υπηρεσιών, η ενίσχυσή τους με τους αναγκαίους πόρους για να μπορέσει ο δημόσιος τομέας να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης και οι δημόσιες υπηρεσίες να ικανοποιούν τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. Απαραίτητη προϋπόθεση γιʼ αυτό είναι η οικονομική αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας Διοίκησης μέσα από ένα νέο μισθολόγιο που να ανταποκρίνεται στο κόστος ζωής, με βάση τις προτάσεις του συνδικαλιστικού κινήματος.

Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης

Η ζωή των 300 μεταναστών απεργών πείνας κινδυνεύει. Δώστε λύση σήμερα!

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Η Κ.Ο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κάνει έκκληση προς την Κυβέρνηση και τους αρμόδιους Υπουργούς να δώσουν άμεση λύση στην απειλούμενη ανθρωπιστική κρίση, με την απεργία πείνας των 300 μεταναστών να βρίσκεται στην 37η ημέρα και τους νοσηλευόμενους απεργούς να έχουν ξεπεράσει τους 70.
Δεν υπάρχει πλέον περιθώριο ούτε για άλλη καθυστέρηση, ούτε για επίδειξη δύναμης, ούτε για αλαζονικές δηλώσεις, όταν το τίμημα είναι η ανθρώπινη ζωή.
Το νομοθετικό πλαίσιο, που μόνο επιεικές δεν θεωρείται για τους μετανάστες, έχει εν τούτοις ρυθμίσεις οι οποίες μπορούν να θέσουν τέλος στο μαρτύριο 300 ανθρώπων που με τη νομιμοποίησή τους διεκδικούν την αξιοπρέπεια τους.
Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να ακούει τις μισαλλόδοξες φωνές αυτών που αναπαράγουν την ύπαρξη τους μέσα από το μίσος κατά των μεταναστών, ας ακούσει τις φωνές και τις προτάσεις αυτών που ανιδιοτελώς υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως εκατοντάδες συλλογικοί κοινωνικοί φορείς, διανοούμενοι, καλλιτέχνες κ.α., αλλά και τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας με τη δική της πρόσφατη παρέμβαση, και μόλις χθες την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Το αίτημα για νομιμοποίηση των μεταναστών παραμένει επίκαιρο και η ικανοποίησή του όφελος όχι μόνο για τους μετανάστες, αλλά και για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Θεωρούμε όμως ότι οι πιο πάνω συνδυασμένες προτάσεις, Γ.Σ.Ε.Ε. και Ε.Ε.Δ.Α.. αποτελούν μια κατ’ αρχήν ρεαλιστική βάση για τη διαμόρφωση της κυβερνητικής στάσης.
Οι ίδιοι οι 300 μετανάστες αποφασίζουν για τον αγώνα τους. Επιτέλους, οι αρμόδιοι Υπουργοί ας σταματήσουν να αρνούνται την απευθείας επικοινωνία μαζί τους.
Η κατάσταση της υγείας αυτών των ανθρώπων, που ζουν και δουλεύουν στη χώρα μας σε καθεστώς μαύρης εργασίας και διεκδικούν τη νομιμότητα, νοηματοδοτεί έναν αγώνα με ηθική υπόσταση και με ανθρωπισμό οικουμενικής εμβέλειας. Αν δεν αναγνωριστούν σε αυτούς ούτε καν οι «ανθρωπιστικοί λόγοι» του Νόμου, τότε καμία περίπτωση μετανάστη δεν καλύπτεται. Οι σκοπιμότητες μετατρέπουν τους ίδιους τους νόμους του ελληνικού κράτους σε γράμμα κενό περιεχομένου.
Η Κ.Ο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ανακοινώνει επίσης ότι αύριο καταθέτει τη συνολική Πρόταση Νόμου που έχει προαναγγείλει. Με αυτή την πρόταση αναδεικνύονται οι πραγματικές νομικές και πολιτικές δυνατότητες για μια νέα συνολική μεταναστευτική πολιτική. Πιστεύουμε ότι συμβάλλει στην άρση του καθεστώτος ομηρίας χιλιάδων μεταναστών που ζουν και εργάζονται και έχουν δημιουργήσει οικογένεια στη χώρα μας.
Δεν δικαιολογείται άλλη ολιγωρία. Ο χρόνος έχει ήδη δραματικά εξαντληθεί.
Η Κυβέρνηση σήμερα κιόλας οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της.

2.03.2011 Η Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για το 4ο επικαιροποιημένο Μνημόνιο

Η κυβέρνηση υπογράφει νέα, ακόμα πιο οδυνηρά για το λαό, μνημόνια, με νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και αποδόμηση του κοινωνικού κράτους. Η απόφασή της είναι προειλημμένη, να θάψει κάθε προοπτική του ελληνικού λαού για ευημερία και κοινωνική δικαιοσύνη , ευθυγραμμιζόμενη με τις επιταγές του κεφαλαίου.

Η διέξοδος για τη χώρα δεν θα έρθει από την παραίτηση του Υπουργού Οικονομικών ή έναν κυβερνητικό ανασχηματισμό, αλλά από την απόσυρση συνολικά της κυβέρνησης και την ανατροπή της ασκούμενης πολιτικής σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

To Γραφείο Τύπου

ΑNAKOINΩΣΗ Π.Κ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ &ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ

H Π.Κ του Συνασπισμού Μεγάρων & Νέας Περάμου την Δευτέρα 20/2 πραγματοποίησε συνεδρίαση με σκοπό τον απολογισμό της απερχόμενης γραμματείας και την εκλογή νέας.

Στην συνεδρίαση υπήρξε θετική αποτίμηση της δράσης της πολιτικής κίνησης για τα 2 τελευταία χρόνια παρά τις όποιες αντικειμενικές αδυναμίες .

Γ ια το επόμενο διάστημα η νέα γραμματεία που συγκροτήθηκε έβαλε τους παρακάτω στόχους : δημιουργία Π.Κ νεολαίας, οργανωτική ανασυγκρότηση , εξωστρεφείς δράσεις για την απόκρουση της πολιτικής του Μνημονίου, επανεκκίνηση τοπικού ΣΥΡΙΖΑ.

Την νέα γραμματεία αποτελούν οι εξής σ. : Κανελλόπουλος Αντώνης, Στρατούρης Περικλής, Κιπινής Δημήτρης, Δέσκος Τάσος, Μιχάλαρος Γιάννης, Δελιδάκης Νίκος, και Δουλγεράκης Γιώργος.

Η δύσκολη αλήθεια για το μεταναστευτικό

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΡΙΜΙΚΗΡΗ*



Το μεταναστευτικό δεν έχει εύκολη λύση. Η έλλειψη οργανωμένης αντιμετώπισης της ανθρώπινης μετανάστευσης, που δεν έχει προορισμό την Ελλάδα αλλά τη Δυτική Ευρώπη, άφησε τους μετανάστες ανυπεράσπιστους στην κακομεταχείριση και την πιο άγρια εκμετάλλευση, παράλληλα όμως άφησε ανυπεράσπιστη και την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της. Τώρα μάλιστα που εξέλιπαν και οι ευκαιρίες απασχόλησης, χάθηκαν και τα "μαύρα" μεροκάματα, τα πράγματα χειροτέρεψαν πολύ.

Η Ε.Ε. με τη συνθήκη του Δουβλίνου II θέλει να κάνει την Ελλάδα έναν απέραντο φράχτη για να σταματήσει τα τεράστια μεταναστευτικά ανθρώπινα ρεύματα, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει ποτέ. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό είναι εκτός πραγματικότητας. Στην Ελλάδα απλά μεταφέρεται η πείνα και η ελπίδα χιλιάδων ανθρώπων μακριά από την πηγή της. Το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό ζήτημα, είναι πάνω απ' όλα θέμα της Ε.Ε. και όλων των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών που το δημιούργησαν.

Η μαζική και διαρκής μετακίνηση φτωχών ανθρώπων από τον Τρίτο Κόσμο στον Πρώτο δεν πρόκειται να σταματήσει παρά μόνο όταν δοθούν λύσεις και αρθούν τα αίτια της δυστυχίας και της άνισης ανάπτυξης επιτόπου στις χώρες προέλευσης των μεταναστών. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, θα έχουμε τη φτώχεια του μετανάστη να προσκρούει στην απειλή της φτώχειας του νεοέλληνα και τα εγχώρια φασιστοειδή και ξενοφοβικά φίδια να σπεκουλάρουν πολιτικά. Σίγουρα θα προσπαθήσει το σάπιο δικομματικό σύστημα να συκοφαντήσει όλους όσοι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα και όχι να το κρύψουν κάτω από το χαλί.

Το μεταναστευτικό πρόβλημα όμως δεν είναι ένα ζήτημα ξεκομμένο από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης και σπέρνει ψευδαισθήσεις όποιος θεωρεί ότι μπορεί να λυθεί οριστικά με μέτρα καταστολής, με φράχτες και στρατόπεδα «υποδοχής». Το πρόβλημα της μετανάστευσης είναι διαχρονικό και ο ελληνικός λαός, όσο και αν είναι στριμωγμένος σήμερα, δεν μπορεί να λησμονήσει ότι έχει πάνω από δέκα εκατομμύρια αδέλφια του που ζουν σε όλες τις εσχατιές της γης.

Η αριστερά από τη μεριά της για το τεράστιο αυτό ζήτημα δεν μπορεί να λειτουργεί με λογικές φοβικές, μικροκομματικές και να δρα με επιπολαιότητα και καιροσκοπισμό. Ούτε να κλείνει το στόμα της ταμπουρωμένη σε μια καθεστωτική λογική, φοβούμενη μην χάσει ψήφους και πρόσκαιρη λαϊκή συγκατάθεση. Το πρόβλημα του μεταναστευτικού ρεύματος έχει να κάνει με ανθρώπινες ζωές και είναι πιο σημαντικό από τα πανεπιστημιακά άσυλα -μιας και γίνεται μεγάλη αναφορά αυτές τις μέρες με την κατάληψη της Νομικής, με περίσσευμα υποκρισίας από τα ΜΜΕ. Η αριστερά πρέπει να πει όλη την αλήθεια στον λαό και να τον πείσει ότι το θέμα αυτό δεν μπορεί να λυθεί με φοβίες και απάνθρωπες επιλογές, ειδικότερα από μια χώρα που πάντα τροφοδότησε και συνεχίζει, δυστυχώς, να τροφοδοτεί μέχρι σήμερα την ανθρώπινη μετανάστευση.



* Β. Πριμικήρης, Ε.Γ. της ΚΠΕ του ΣΥΝ.

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

Η Ελλάδα, ως χώρα, είναι ασφαλώς αντικειμενικά αδύνατο να αναλάβει την λύση των μεταναστευτικών προβλημάτων όλης της οικουμένης.
Η Κυβέρνηση όμως, υπογράφοντας την συνθήκη ΔΟΥΒΛΙΝΟ 2, δέχτηκε την απαγόρευση προώθησης σε χώρες της Ευρώπης, όσων μεταναστών φτάνουν στην χώρα μας και δηλώνουν την πρόθεση τους να μετακινηθούν.
Πρακτικά αυτό σημαίνει το εξής:
Ο βασικός προορισμός των μεταναστών δεν είναι η Ελλάδα, είναι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όμως για να φτάσουν σε αυτές, λόγο των γεωγραφικών θέσεων της Τουρκίας και της Ελλάδας, περνούν υποχρεωτικά από τις χώρες αυτές.
Η Τουρκία, επειδή δεν έχει υπογράψει την συνθήκη ΔΟΥΒΛΙΝΟ 2, δεν έχει υποχρέωση να τους σταματήσει στα σύνορα της.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα μεταναστευτικά κύματα να φτάνουν στην χώρα μας.
Φτάνοντας στην χώρα μας, επειδή η Ελλάδα έχει υπογράψει αυτή την συνθήκη, απαγορεύεται να κάνει το ίδιο.
Απαγορεύεται δηλαδή να τους αφήσει να πάνε στον προορισμό τους που είναι η Ευρώπη.
Αυτός είναι ο λόγος, όχι και οι πραγματικές αιτίες της μετανάστευση που είναι άλλο ζήτημα, που η χώρα μας έχει γίνει ‘δεξαμενή’ μεταναστών.
Αντί λοιπόν η Κυβέρνηση να υπογράφει την συνθήκη ΔΟΥΒΛΙΝΟ 2, η αφού την υπέγραψε να ζητά την ριζική αναθεώρηση της, ακροβατεί:
Χρησιμοποιεί, όπως και ο κ. Καρατζαφέρης την λέξη λαθρομετανάστες, σαν να πρόκειται για λαθραία τσιγάρα και όχι για ανθρώπινες ψυχές.
Ετοιμάζεται να φτιάξει φράκτη στα σύνορα δηλαδή νέο τείχος λες και τα τείχη κράτησαν πότε τους Λαούς από την Ελευθέρια τους.
Από την μια λέει πως η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει τέτοιο βάρος, από την άλλη όμως δεν ζητά αναθεώρηση της συνθήκης ΔΟΥΒΛΙΝΟ 2.
Στην πραγματικότητα παίζει με το μεταναστευτικό πολιτικά παιχνιδάκια, τα οποία όμως ενίοτε, μπορεί να έχουν και δραματικές συνέπειες.
Έχει αλήθεια αναλογιστεί η Κυβέρνηση τι μπορεί να συμβεί εάν χαθεί έστω και μια ζωή από τους σχεδόν 300 απεργούς πείνας ;
Τα λίγα μεροκάματα που ζητούν, ώστε να πάρουν την πράσινη κάρτα, που μόνο φέτος δεν τα εξασφάλισαν λόγο οικονομικής κρίσης, μπορεί να αξίζουν περισσότερο από τις ανθρώπινες ζωές ;
Έχει η Κυβέρνηση συνειδητοποιήσει πως οι απεργοί πείνας ρισκάρουν την ζωή τους η νομίζει πως είναι αγώνας τζάμπα μαγκιά, σαν αυτούς που επί χρόνια ακούμε μόνο στα λόγια να δίνει το ΠΑΣΟΚ ;
Οι απεργοί πείνας δεν ζητάνε ‘ρουσφέτι η ελεημοσύνη’.
Ζητάνε ως εργαζόμενοι τις ελάχιστες εγγυήσεις επιβίωσης, μέσα σε συνθήκες σκληρής οικονομικής κρίσης.
Όταν πχ ο κ. Παπανδρέου στήριζε ως αντιπολίτευση, στις 5/12/2008 την απεργία πείνας 15 μεταναστών στην Κρήτη, γιατί δεν κάνει το ίδιο τώρα που το ΠΑΣΟΚ είναι στην Κυβέρνηση και ο ίδιος Πρωθυπουργός;
Όταν τα αιτήματα των σημερινών απεργών πείνας είναι ακριβώς τα ίδια, με αυτά των μεταναστών της Κρήτης, τα οποία μάλιστα τότε ικανοποίησε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας!
Ο κ. Παπανδρέου οδηγεί που οδηγεί με το μνημόνιο την χώρα και τον Λαό σε αδιέξοδο, τουλάχιστον ας φροντίσει για την υστεροφημία του.
Ας μην στιγματιστεί και με επίδειξη αδιαφορίας που μπορεί να οδηγήσει 300 ανθρώπους ακόμα και στον θάνατο!
Μόνο που ότι είναι να κάνει όφειλε να το είχε κάνει χτες, γιατί σήμερα ίσως να είναι πάρα πολύ αργά ….. !

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
Μέλος Ν. Ε. Δυτ. Αττικής του Συνασπισμού

H επανεκκίνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α αναπτερώνει τις ελπίδες των πολιτών…

Γράφει ο Νίκος Τσιαντός


Το φρούδο επιχείρημα ότι η υπογραφή και μόνο του Μνημονίου θα μας έβγαζε από τα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης και έτσι η χώρα θα εισέρχονταν σε τροχιά ανάπτυξης μετά το 2013, κατέρρευσε πλέον ολοκληρωτικά.
Ακόμα και οι ίδιοι οι ένθερμοι υποστηρικτές του παραδέχονται τώρα ότι τα περιοριστικά μέτρα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, όπως οι μειώσεις συντάξεων, η περικοπή επιδομάτων και όλα τα άλλα επαχθή μέτρα που λήφθηκαν, δεν είναι τελικά ικανά να μας βγάλουν από το αδιέξοδο καθώς στο τέλος του 2013 ούτε το έλλειμμα θα πέσει στο 30% ούτε το χρέος θα μειωθεί, αντίθετα θα διογκωθεί.
Μετά λοιπόν από όλα αυτά τα αυτονόητα που όπως προείπαμε παραδέχονται ακόμα και οι ίδιοι, μας αποκάλυψαν τις τελευταίες ημέρες και το συμπληρωματικό τους σχέδιο για αξιοποίηση (βλέπε: εκποίηση-ξεπούλημα) της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δις ευρώ, ισχυριζόμενοι και αυτή τη φορά ότι αποτελεί πανάκεια καθώς είναι τάχα το μόνο φάρμακο που θα περισώσει την παραπέρα μείωση μισθών και συντάξεων και θα οδηγήσει την οικονομία μας σε τροχιά ανάπτυξης. Αλήθεια ποιος άραγε τους πιστεύει;
Μετά όμως τις εκπλήξεις και των τελευταίων εβδομάδων φαίνεται ότι το πολιτικό σκηνικό αλλάζει. Η χρεοκοπία του Μνημονίου είναι καταφανής και το επιχείρημα ότι αποτελούσε μονόδρομο πραγματικά κατέρρευσε. Η Τρόικα τώρα ανησυχεί αλλά και οι πολιτικοί αναλυτές φοβούνται για απρόβλεπτες εξελίξεις, αφού τα ολοένα αυξανόμενα κινήματα ανυπακοής και οι συνεχιζόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις μπορεί να οδηγήσουν τους κυβερνώντες στις -ανεπιθύμητες για την Τρόικα- εκλογές. Εκλογές απρόβλεπτες ως προς το εκλογικό αποτέλεσμα που μπορεί να επιφέρουν εξελίξεις οι οποίες να ακυρώσουν τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, και γι’ αυτό οι «δανειστές» μας να υποχρεωθούν να χάσουν τελικά μέρος από τα χρυσοπληρωμένα από τη χώρα μας ληστρικά «δανεικά» τους.
Παράλληλα με αυτό το ενδεχόμενο, στην πολιτική σκηνή τα δεδομένα αλλάζουν και από την αναγγελθείσα «επανεκκίνηση» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ένα πολιτικό γεγονός που αποκρύφτηκε μεν από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, αλλά που για πολλούς πολιτικούς παρατηρητές είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς μόνο η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά φαίνεται ότι, σε αυτή την περίοδο κρίσης με τις προτάσεις που έχει διατυπώσει για την διέξοδο από αυτή, αποτελεί την τελευταία ελπίδα ακόμη και για τους πολίτες που δεν την ψηφίζουν.
Ως γνωστόν ο χώρος αυτός της Αριστεράς υπήρξε (με αποκορύφωμα τις τελευταίες Αυτοδιοικητικές εκλογές) φανερά διασπασμένος. Αυτή η κατάσταση ήταν φυσικό να αποτελέσει εμπόδιο στην ανάπτυξη του κινήματος. Η πολυπόθητη ενότητα, που τώρα πλέον είναι επιτακτική και απαραίτητη φαίνεται ότι προκύπτει επιτέλους μετά και τις τελευταίες εσωτερικές διεργασίες στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Η ενότητα αυτή θα αναπτερώσει τις ελπίδες των εργαζομένων, καθώς ο εν λόγω χώρος έχει αποδείξει ότι έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει τα αιτήματά τους χωρίς να παρεμβαίνει στη λήψη των συλλογικών τους αποφάσεων, σεβόμενος απόλυτα την αυτονομία των οργάνων τους.
Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές για τη χώρας μας, για τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες και τους νέους, η ενότητα όλης της Αριστεράς είναι η μόνη ελπίδα διεξόδου, η μόνη δύναμη που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Η επανεκκίνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α θα δυναμώσει την πραγματική αντιπολίτευση που έχει ανάγκη η χώρα μας στα πλαίσια της Ε.Ε. Θα θεμελιώσει τα αιτήματα των εργαζομένων σε πολιτική βάση, μιας και οι προτάσεις της ανανεωμένης και ριζοσπαστικής Αριστεράς για διέξοδο από την κρίση, ταυτίζονται στις περισσότερες των περιπτώσεων με τα αιτήματα των κινημάτων. Θα δώσει τη δυνατότητα να αναδειχτεί η εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την κρίση αναχαιτίζοντας το ψέμα του μονόδρομου που επικαλούνται παραπλανητικά οι κυβερνώντες.
Αλλά ακόμη και εάν δεν υφίσταντο οι σημερινές συνθήκες, το ενωτικό σχήμα της Αριστεράς θα έπρεπε να επιδιωχθεί. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α παρόλη τη μικρή εκλογική του δύναμη ενοχοποιήθηκε και ενοχοποιείται τόσο πολύ γιατί προφανώς ενοχλεί και θεωρείται απρόβλεπτος πολιτικός χώρος. Δεν φτάνει όμως από μόνος του να δημιουργήσει εκείνες τις προϋποθέσεις για την εναλλακτική πολιτική προοπτική της χώρας μας. Τώρα πλέον απαιτείται η ενότητα όλης της Αριστεράς, της ριζοσπαστική, της ανανεωτικής, της οικολογίας, αλλά και των δυνάμεων του σοσιαλιστικού χώρου. Οι πολίτες που στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση στήριξαν το ΠΑ.ΣΟ.Κ, τώρα πλέον διαβλέπουν ότι ο δήθεν σοσιαλισμός του κυβερνώντος κόμματος «ξεθώριασε».
Η ελπίδα πλέον είναι η ενότητα όλων των παραπάνω συνιστωσών σε ένα ενιαίο πολιτικό μέτωπο. Σήμερα πάνω από όλα προέχει η πολιτική ενότητα παρακάμπτοντας τις όποιες επιμέρους διαφορές. Ας συμφωνήσουμε επιτέλους, λέμε τώρα εμείς οι Αριστεροί σε ένα ενιαίο μέτωπο, πάνω σε όλα εκείνα που μας ενώνουν και που είναι πραγματικά τα περισσότερα. Μόνο έτσι θα αναπτερώσουμε τις ελπίδες όχι μόνο των αριστερών αλλά και όλου του ελληνικού λαού.
Η ανάγκη αυτή γίνεται μέρα με τη μέρα κατανοητή από όλο και περισσότερους πολίτες και θα γίνει και στην πορεία περισσότερο αντιληπτή μέσα από την αριθμητική ενίσχυση στις σφυγμομετρήσεις. Και μόνο το γεγονός αυτό θα δυναμώσει την αποτελεσματικότητα των αγώνων φρενάροντας επιπρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα και δημιουργώντας συγχρόνως τις προϋποθέσεις για προοδευτικές πολιτικές, αντίθετες από τις μέχρι τώρα εφαρμοσμένες από τα δύο κόμματα που κυβερνούν για δεκαετίες τη χώρα τα οποία και ευθύνονται αποκλειστικά και από κοινού για το ότι την οδήγησαν στο χείλος της χρεοκοπίας.

Ανακοίνωση – Κάλεσμα της Νεολαίας Συνασπισμού στην πανεργατική πορεία 23 Φλεβάρη

Μας κλέβουν το μέλλον να τους κάνουμε παρελθόν!

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ οξύνει την ολομέτωπη πολιτική επίθεσή της στα πιο στοιχειώδη εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και στις δημοκρατικές κατακτήσεις. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να συρρικνώσουν το δημόσιο χώρο σε βάρος των κοινωνικών αναγκών και να επιτύχουν την έξοδο από την κρίση σε βάρος των εργαζομένων, ιδιαίτερα των νέων και των γυναικών, των μεταναστών και των πιο αδύναμων κοινωνικά ομάδων.

Δεν αρκούνται στην κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων που έχει επιφέρει μείωση μισθών ως και 30% αλλά δηλώνουν αποφασισμένοι για την επιβολή ατομικών συμβάσεων εργασίας. Υπό το φόβο μήπως βρεθούν ανάμεσα στους 700.000 ανέργους οι εργαζόμενοι θα εξαναγκάζονται να «διαπραγματεύονται» ατομικά με τους εργοδότες χωρίς κατώτερα όρια προστασίας. Η εργασιακή ευελιξία που αποτελεί πρωτεύοντα στόχο της κυβέρνησης ήδη από το 2001 διευρύνεται ακόμα περισσότερο μέσω της δυνατότητας των εργοδοτών να επιβάλλουν ακόμα και εργασία 65 ωρών την εβδομάδα (ή και 72! για όσους εργάζονται 6 ημέρες την εβδομάδα). Επιπλέον καταργείται κάθε αντικίνητρο για τη σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου (ακόμα και μιας ημέρας) και οι συμβασιούχοι αποτελούν πλέον τον κανόνα των εργασιακών σχέσων.

Τη στιγμή που απροκάλυπτα δηλωνουν ότι στις ελβετικές τράπεζες υπάρχουν ελληνικές καταθέσεις ύψους 500δις ευρώ, μας λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα και θα πρέπει να εκποιηθεί η δημόσια περιουσία προκειμένου να βρουν 50 δις! Τη στιγμή που παγώνουν τις συντάξεις εξοικονομώντας 100 εκατ.ευρώ, μειώνουν τη φορολογία των επιχειρήσεων στο 20% και τους χαρίζουν 320 εκατ.ευρώ! Τη στιγμή που οι εφοπλιστές αποδίδουν φόρους μόλις 12 εκ ευρώ, οι μετανάστες αφήνουν για την πράσινη κάρτα 50 εκατ.ευρώ! Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ στην Ελλάδα υπάρχουν 1.000.000 ανασφάλιστοι εργαζόμενοι.Κομμάτι αυτών αποτελούν οι 300 απεργοί πείνας. Δική τους νίκη θα αποτελέσει νίκη όλων των εργαζομένων. Στηρίζουμε τον αγώνα τους με όλες μας τις δυνάμεις.

Ενώ δηλώνουν ότι όσα μέτρα παίρνουν είναι αποτέλεσμα των πιέσεων της τρόικας οι ευρωβουλευτές ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ υπερψήφισαν την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 67 έτη για όλες τις χώρες της ΕΕ. Οι μοναδικοί που καταψήφισαν ήταν οι ευρωβουλευτές της ευρωωομάδας της Αριστεράς οι οποίοι κατέθεσαν αντιψήφισμα για την επαναφαρά του ορίου στα 60 έτη. Το νέο «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» στο οποίο έχει συναινέσει ήδη το ΠΑΣΟΚ έρχεται να συνταγματοποίησει την εργασιακή λιτότητα με μειώσεις μισθών και περικοπές εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Προκειμένου να θωρακίσουν την επίθεση στα εισοδήματα εργαζομένων και νεολαίας ποινικοποιούν τις πρακτικές της κοινωνικής αντίστασης και τρομοκρατούν τους πολίτες υιοθετώντας πολιτικές πρακτικές πρωτοφανούς αυταρχισμού. Για μια ακόμη φορά προσπαθούν να ενεργοποιήσουν το κοινωνικό αυτοματισμό στοχοποιώντας ως «συντεχνίες» τους εργασιακούς κλάδους που αγωνίζονται ενάντια στην ισοπέδωση των δικαιωμάτων τους ενώ όσοι αγωνίζονται ενάντια στις ληστρικές συμβάσεις παραχώρησης των διοδίων και όσοι αρνούνται να πληρώσουν τις εξωφρενικές αυξήσεις αντιμετωπίζονται στην καλύτερη ως «τζαμπατζήδες» και στην χειρότερη ως εγκληματίες παραβάτες.

Απέναντι σε όλα αυτά βασικό μας όπλο είναι οι συλλογικοί αγώνες για την υπεράσπιση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων μας!

Όλοι και όλες την Τετάρτη 23 Φλεβάρη στην πανεργατική απεργία, στις 10:30, στο Μουσείο
21/2/2011 Το Γραφείο Τύπου της Νεολαίας Συνασπισμού

Επιστροφή στην εποχή του Οθωνα

Ιωάννης Δραγασάκης | Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011 ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Η «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας είναι η αγαπημένη εύκολη λύση που καιρό τώρα περιφέρεται σε πολιτικά γραφεία και επιχειρηματικά σαλόνια. Καθόλου πρωτότυπο αυτό, αφού από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους το ροκάνισμα της δημόσιας περιουσίας υπήρξε ιδιόμορφη, όσο και κρίσιμη, πηγή ιδιωτικού πλουτισμού και συγκρότησης του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που ως και σήμερα δεν έχουμε μητρώο των ακινήτων του Δημοσίου ή κάποια καταγραφή τους, για να μη μιλήσουμε για το γεγονός ότι σε πολλές χώρες μαζί με τον τακτικό προϋπολογισμό κατατίθεται κάθε χρόνο και ειδικός προϋπολογισμός και απολογισμός για την περιουσία του αντίστοιχου κράτους. Μια τέτοια διαφάνεια θα ήταν προφανώς θανάσιμος εχθρός της «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας, όπως πολλοί την εννοούν, και γι΄ αυτό οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν φροντίσει να μην υπάρχει.

Η άποψη ειδικότερα ότι το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος μπορεί να αντιμετωπισθεί, έστω και μερικώς, με εκποίηση ή «αξιοποίηση» ή υποθήκευση δημόσιας περιουσίας συνιστά έναν επικίνδυνο για την κοινωνία αναχρονισμό. Πρόκειται για μια αντίληψη που μας επιστρέφει στην εποχή του... Οθωνα, όταν με νόμο του 1853 το κράτος δανειζόταν με υποθήκη τον ελαιώνα της Αμφισσας, που τότε ήταν δημόσιος, ή μετοχές της Εθνικής Τράπεζας ή ό,τι άλλο είχε στην κατοχή του.

Και είναι αναχρονισμός διότι δεν θίγει τις αιτίες που δημιουργούν το πρόβλημα. Το δημόσιο χρέος δεν συνίσταται σε κάποιο μεμονωμένο δάνειο που πρέπει να αποπληρωθεί, αλλά είναι έκφραση ενός συστήματος που δημιουργεί συνεχώς χρέος μέσω της άνισης αναδιανομής, της φορολογικής ασυλίας των ισχυρών, της διάχυτης φοροκλοπής, των υπέρογκων εξοπλισμών, της κακοδιαχείρισης, της υφαρπαγής ή της σπατάλης δημόσιων πόρων. Αποπληρωμή του δημόσιου χρέους σημαίνει ριζική αλλαγή και, όπου χρειάζεται, ανατροπή αυτού του συστήματος. Και αυτό δεν γίνεται.

Μάλιστα στο σύστημα αυτό προστέθηκαν πρόσφατα δύο ακόμη «επιταχυντές» της συσσώρευσης χρέους. Ο ένας είναι τα υψηλά επιτόκια δανεισμού και ο άλλος είναι η δραματική ύφεση που επιφέρει η πολιτική του μνημονίου. Οι παράγοντες αυτοί εκτινάσσουν το χρέος και προσδίδουν σε αυτό πρωτοφανή δυναμική.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές εκτιμήσεις της ΕΕ, το δημόσιο χρέος, από 126,8% του ΑΕΠ το 2009, θα εκτιναχθεί στο 157,3% το 2013. Ως προς την πιο μακροπρόθεσμη δυναμική του, ο Lorenzo Smaghi, μέλος του προεδρείου της ΕΚΤ, σε πρόσφατη ομιλία του αναφέρει ότι και μετά το 2020 το δημόσιο χρέος θα κινείται πάνω από τα επίπεδα του 120% του ΑΕΠ, και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι επί σειρά ετών θα επιτυγχάνονται πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα της τάξεως του 6%. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει συμβεί ποτέ και σε καμία χώρα.



Αποψη της έκτασης του παλαιού αεροδρομίου του Ελληνικού, που αποτελεί ένα από τα «φιλέτα» της δημόσιας περιουσίας Απέναντι λοιπόν σε αυτή την αδυσώπητη δυναμική του χρέους η κυβέρνηση αντιπαραθέτει την εκποίηση δημόσιας περιουσίας 50 δισ. ευρώ ως το 2015, για να επιτύχει τι ακριβώς; Κατά το ίδιο τον υπουργό Οικονομικών, το σχέδιο αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση του χρέους κατά 5-6 ποσοστιαίες μονάδες, λόγω του ότι με το ποσό των 50 δισ. ευρώ μπορούν να επαναγορασθούν ελληνικά ομόλογα σε τιμές χαμηλότερες των ονομαστικών κατά 25%-30%. Πέραν του ότι το αποτέλεσμα είναι ασήμαντο σε σχέση με τον όγκο του χρέους, αυτό θα έχει επιτευχθεί με μείωση της δημόσιας περιουσίας κατά 50 δισ. ευρώ ή 20% του ΑΕΠ. Αρα, η λεγόμενη «καθαρή οικονομική θέση», η σχέση δηλαδή ανάμεσα στην περιουσία και στις υποχρεώσεις του κράτους, θα έχει επιδεινωθεί κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες.

Η όλη «σύλληψη» επομένως αυτή δεν εντάσσεται σε κάποιο σχέδιο που να βγάζει τη χώρα από την παγίδα του χρέους, ούτε σε κάποιο άλλο που θα αποσκοπούσε στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας για την κάλυψη των αναγκών του Δημοσίου και άλλων κοινωνικών αναγκών. Αντίθετα ως μοναδικό αποτέλεσμα θα έχει την περαιτέρω αποξένωση του ελληνικού λαού από ένα ακόμη τμήμα του συλλογικού του πλούτου. Οδηγούμαστε έτσι σε μια κατάσταση στην οποία τελικά μόνο το χρέος θα είναι δημόσιο, μόνο αυτό θα ανήκει στον λαό, αφού τα δημόσια αγαθά συρρικνώνονται και ό,τι συνιστά δημόσια περιουσία εκποιείται. Είναι προφανές ότι αυτό δημιουργεί ένα μείγμα εκρηκτικό. Επομένως, είτε μέρος του χρέους πρέπει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να διαγραφεί ή να υποτιμηθεί, είτε μέρος του ιδιωτικού πλούτου να κοινωνικοποιηθεί, είτε ένας συνδυασμός και των δύο θα μπορούσε να γίνει η βάση για την αναγκαία επανεκκίνηση και ανασυγκρότηση της οικονομίας. Αυτή είναι μία από τις προϋποθέσεις για την έξοδο από την παγίδα του χρέους και τον φαύλο κύκλο: χρέος- λιτότητα- ανεργία. Και μόνο σε ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να έχει νόημα και η ανάδειξη, η καταγραφή και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τελικό στόχο την προσαύξηση και όχι τη μείωσή της.

Ο κ. Ιωάννης Δραγασάκης είναι πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι πλέον φανερό πως αυτό το χρέος δεν ξεχρεώνεται

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/02/2011 ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*



Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα μέρα με τη μέρα επιδεινώνεται. Η επίθεση κυβέρνησης και «τροϊκανών» (ΔΝΤ - Ε.Ε. - ΕΚΤ) γίνεται όλο και πιο προκλητική. Η νέα δέσμη αντιλαϊκών μέτρων 15 δισ. του προϋπολογισμού 2011, η καινούργια δέσμη που ετοιμάζεται για τον επόμενο χρόνο, το νέο πακέτο στήριξης 30 δισ. των τραπεζών (συνολικά 108 δισ. ευρώ από το 2009), η δέσμευση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (50 δις) συνοδευόμενη από κουτοπόνηρους ελιγμούς απόκρυψης των άθλιων επιλογών της, δείχνουν καθαρά ότι η παραμονή στην εξουσία είναι επικίνδυνη για τον ελληνικό λαό.



Άρνηση «απεχθούς χρέους» μοχλός ανατροπής


Μόνιμη επωδός για όλα τα μέτρα είναι το χρέος, τα ελλείμματα για αποφυγή χρεοκοπίας. Ωστόσο το χρέος σταθερά αυξάνει (από 298 δισ. ευρώ ή 127% του ΑΕΠ το 2009, σε 343 δισ. ή 148% του ΑΕΠ το 2010, 362 δισ. ή 158% του ΑΕΠ το 2011 και….έχει ο θεός ως το 2015). Η χώρα βυθίζεται στην ύφεση, την υψηλή ανεργία, η νέα γενιά δεν έχει μέλλον, ενώ η χώρα βαδίζει ολοταχώς στη χρεωκοπία. Είναι πλέον καθαρό ότι το χρέος δεν ξεχρεώνεται. Όλες οι δέσμες μέτρων μοναδικό σκοπό έχουν την εξασφάλιση των τραπεζιτών, πολυεθνικών εταιρειών, μεγαλοεισοδηματιών, «εχόντων και κατεχόντων» και συνολικά του συστήματος διαπλοκής του χρέους που λειτουργεί ως βρόγχος στον λαιμό του ελληνικού λαού.

Προκύπτει αδήριτη ανάγκη δραστικού «κουρέματος» του χρέους αντί «εξανδραποδισμού» του ελληνικού λαού. Υπάρχουν ακαταμάχητοι ηθικοί, νομικοί και πολιτικοί λόγοι άρνησης πληρωμής του και ειδικότερα του επαχθούς/απεχθούς χρέους. («Επαχθές» ίσον δυσβάστακτο, ασήκωτο, κ.λπ., ενώ «απεχθές» επιπλέον παράνομο, ανήθικο, αθέμιτο, κ.λπ.). Και μόνο με επίκληση της «κατάστασης ανάγκης» (state of necessity) της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ (1613η Συνάντηση, 17η Ιουνίου 1980), «ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αναγκαστεί να κλείσει σχολεία, πανεπιστήμια, δικαστήρια, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες επιφέροντας χάος και αναρχία στην κοινωνία, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει κονδύλια αποπληρωμής δανείων» σε ξένους και ντόπιους δανειστές. Κατά συνέπεια έχει όλο το ηθικό δικαίωμα άρνησης πληρωμής όχι μόνο του «απεχθούς» αλλά γενικά του δημόσιου χρέους. Η εμπειρία άλλων χωρών και της Ελλάδας το επιβεβαιώνει.

Είναι γνωστό ότι ο Ισημερινός (Εκουαδόρ) αρνήθηκε το 2008 την πληρωμή του «απεχθούς χρέους» (odious dept). Έθεσε το θέμα στον ΟΗΕ και αποφάσισε το «κούρεμα» του μεγαλύτερου μέρους, ενώ το υπόλοιπο δέχτηκε να αποπληρωθεί με 10% των συναλλαγματικών εισπράξεων από εξαγωγές. Επίσης το 1953 η Γερμανία, με τη συμφωνία του Λονδίνου δέχτηκε να πληρώσει μόνο το 37,5% του χρέους της και η εξόφληση να γίνει επί ενός ποσοστού των εισπράξεων από εξαγωγές. Επίσης το 1936 η Ελλάδα αρνήθηκε επί Μεταξά (!!) την εξυπηρέτηση δανείου της βελγικής τράπεζας «Societe Commercial de Belgique» επικαλούμενη «τα συμφέροντα του ελληνικού λαού για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας», σκεπτικό που αποδέχτηκε το «Διεθνές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου» κ.ά.!

Τέτοιες δυνατότητες άρνησης πληρωμής και επαναδιαπραγμάτευσης χρέους μπορούσε και η ελληνική κυβέρνηση να κάνει, διεκδικώντας τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους και αποπληρωμή του υπόλοιπου με ένα ποσοστό επί των εισπράξεων από εξαγωγές ή βάζοντας ως κριτήριο (ρήτρα) την αύξηση του ΑΕΠ, ή αύξηση της απασχόλησης, κ.ά. Το κύριο είναι η πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα και δευτερεύον οι μορφές άρνησης πληρωμής. Δυστυχώς η κυβέρνηση έκανε συνειδητή ταξική επιλογή υπέρ των πιστωτών, σε βάρος μισθωτών και συνταξιούχων, της νέας γενιάς και λαϊκών στρωμάτων. Η άρνηση πληρωμής του «απεχθούς» χρέους και η επαναδιαπραγμάτευση του υπόλοιπου, πρέπει να αποτελέσει κεντρικό αίτημα πάλης και αποφασιστικός μοχλός ανατροπής του μισητού «Μνημονίου» και της πολιτικής κυβέρνησης και τρόικας, μαζί και της χρηματιστικής ελίτ σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο, να ανοίξει ο δρόμος για συνολική στροφή στην οικονομική πολιτική και τη διακυβέρνηση της χώρας.





Η συγκρότηση Επιτροπής Ελέγχου του Χρέους


Η αμφισβήτηση πληρωμής του «επαχθούς/απεχθούς» χρέους, απαιτεί «άνοιγμα βιβλίων» για προσδιορισμό του (σύμφωνα με εκτιμήσεις ανέρχεται σε 75-80% του συνολικού χρέους). Η συγκρότηση ειδικής «επιτροπής λογιστικού ελέγχου», δεν έχει έννοια μιας «τεχνικής επιτροπής», αλλά μιας κοινωνικής επιτροπής δημόσιου ελέγχου, με ειδικούς επιστήμονες, εκπροσώπους κοινωνικών φορέων, πρόσωπα γενικά φερέγγυα και αξιόπιστα, ικανά να φέρουν σε πέρας αυτό το έργο. Δεν έχει τον χαρακτήρα γνωστών «εξεταστικών επιτροπών» της Βουλής που συνήθως συγκαλύπτουν παρά αποκαλύπτουν αιτίες και υπεύθυνους. Ούτε είναι μια επιτροπή τύπου «μη κυβερνητικής οργάνωσης» (ΜΚΟ) που κάνει υποδείξεις και επιδιώκει ευαισθητοποίηση της κυβέρνησης. Η δύναμη της πηγάζει από τον χαρακτήρα του σκοπού και την κινηματική γείωση της, σε στενή σύνδεση με φορείς και κοινωνικές οργανώσεις για δραστήρια παρέμβαση εργαζόμενων και συνολικά της κοινωνίας



Το Αριστερό Βήμα Διαλόγου είναι ο «Πρόδρομος» και όχι «Μεσσίας»

Η ιδέα δημιουργίας μιας ειδικής επιτροπής κοινωνικού ελέγχου, αναδείχθηκε από το «Αριστερό Βήμα Διαλόγου» στην εκδήλωση του «Πάντειου» (Οκτώβρης '10) και σήμερα βρίσκεται στην τελική ευθεία, με συμμετοχή δεκάδων ειδικών επιστημόνων, κοινωνικών και πολιτικών παραγόντων από την Ελλάδα και εξωτερικό για αξιοποίηση εμπειρίας και αλληλεγγύη. Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία απορρέει από την αφετηριακή ιδέα δημιουργίας του «Αριστερού Βήματος Διαλόγου» για προώθηση της κοινής δράσης όλων των αριστερών δυνάμεων και ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Το «Βήμα Διαλόγου» δεν είναι πολιτική οργάνωση αλλά μια «δεξαμενή αριστερής σκέψης», χώρος προβληματισμού που φιλοδοξεί μέσα από πρωτοβουλίες, διάλογο και δράσεις να λειτουργήσει ως «καταλύτης» στην επίτευξη της ενωτικής δράσης και δικτύωσης όλων των αριστερών στη βάση της κοινωνίας. Δεν φιλοδοξεί ρόλο πολιτικού υποκειμένου, αλλά ρόλο «Προδρόμου» για την... έλευση του «Μεσσία», δηλαδή την προώθηση της κοινής δράσης για δημιουργία της «Μεγάλης Αριστεράς» και ανάδειξη μιας ριζοσπαστικής αριστερής κυβέρνησης για προοδευτική διέξοδο της χώρας από την κρίση και τη φερέγγυα σοσιαλιστική προοπτική.



* Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτορας Οικονομικών Επιστημών

www.ytolios.gr e-mail: tolios@syn.gr.

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥ ΜΕ ΜΟΛΟΤΩΦ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΣΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Εμπρηστική επίθεση με μολότωφ και πέτρες δέχτηκαν τα γραφεία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ τη νύχτα της Πέμπτης προς Παρασκευή στη λεωφόρο Παπάγου στο δήμο Ζωγράφου. Από σύμπτωση αποφεύχθηκαν τα χειρότερα. Ένα χοντρό τζάμι απέτρεψε την επέκταση της φωτιάς στο εσωτερικό των γραφείων. Σε διαφορετική περίπτωση η φωτιά που προκάλεσε η βόμβα μολότωφ που έριξαν οι «άγνωστοι» στην είσοδο, θα μεταδίδονταν σε έντυπο υλικό με απρόβλεπτα αποτελέσματα για τους κατοίκους και τα παρακείμενα καταστήματα.

Τα θρασύδειλα φασιστοειδή - προβοκατόρικα στοιχεία έχουν ενοχληθεί ιδιαίτερα από τη συνεπή αγωνιστική δράση της Πολιτικής Κίνησης Ζωγράφου του ΣΥΝ, τόσο στα τοπικά όσο και στα γενικά πολιτικά προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους συμπολίτες μας.

Τους απαντάμε ότι είναι «μακριά νυχτωμένοι» αν ονειρεύονται ότι η σημερινή οικονομική κρίση θα θρέψει τα φασιστικά τους «όνειρα» όπως τα έθρεψε η οικονομική κρίση του 1929.

Τα μέλη, οι φίλοι, οι ψηφοφόροι του ΣΥΝ, όλοι οι δημοκράτες Ζωγραφιώτες όχι μόνο δεν τρομοκρατούνται από τα φασιστοειδή αλλά με περισσότερο πείσμα, συνέπεια και αγωνιστικότητα πρωτοστατούν στους αγώνες των εργαζόμενων συμπολιτών μας για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών κυβέρνησης και ΔΝΤ, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη μας, αλλά και για τη μακροπρόθεσμη αλλαγή των συσχετισμών που θα ανοίξουν το δρόμο για το Σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.

Η Π.Κ. Ζωγράφου του ΣΥΝ καλεί όλους τους μαζικούς φορείς του Δήμου μας, τα κόμματα και το Δημοτικό Συμβούλιο να καταδικάσουν την φασιστική-προβοκατόρικη επίθεση στα γραφεία του ΣΥΝ στου Ζωγράφου.

18 -2-2011

Πολιτική Κίνηση Ζωγράφου του ΣΥΝ

Δεν πείθει η κυβερνητική εκδοχή εξυγίανσης των συγκοινωνιών

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ


Ας εξετάσουμε ποια είναι η πραγματική κυβερνητική εξυγίανση των αστικών συγκοινωνιών στην Αττική. Αύξηση των εισιτηρίων κατά 40%, που έρχεται να προστεθεί στην αύξηση των εισιτηρίων κατά 100% που έκανε τους τελευταίους μήνες της θητείας της η Νέα Δημοκρατία. Νέα μείωση μισθών για τους εργαζόμενους στις αστικές συγκοινωνίες της τάξης του 30%, που θα έρθει να προστεθεί στη μείωση που έχουν ήδη αυτοί υποστεί με τρεις διαδοχικούς νόμους του ΠΑΣΟΚ, κατά 30% με 40%. Κατάργηση όλων των συλλογικών συμβάσεων με ένα άρθρο νόμου. Δραστική συρρίκνωση της επιδότησης των αστικών συγκοινωνιών, που θα είναι το πολύ 40% του συνολικού τζίρου, όταν σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η επιδότηση είναι από 50% έως 75%.

Τέλος, μια εμπρηστική τροπολογία που στέλνει φυλακή όσους δεν πληρώνουν το 1,40 ευρώ στις αστικές συγκοινωνίες ή όσους δεν πληρώνουν τα 2 - 2,5 ευρώ στα διόδια. Η κυβέρνηση που αφήνει ατιμώρητους αυτούς που έκλεψαν δισεκατομμύρια ευρώ, θωρακισμένους με τη συνταγματική ατιμωρησία. Η κυβέρνηση αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση που έχουν φτιάξει νόμους για τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου, που επιτρέπουν π.χ. στον κ. Βοσκόπουλο, να καταδικάζεται σε φυλάκιση, με αναστολή, τρία χρόνια και με 5.500 ευρώ να «καθαρίζει». Η ίδια κυβέρνηση λέει ότι θα στείλει στη φυλακή αυτούς που δεν πληρώνουν γιατί δεν έχουν! Επικίνδυνα πράγματα!




Τι συμβαίνει όμως στην Ευρώπη με τις αστικές συγκοινωνίες;

Πρώτον, οι αστικές συγκοινωνίες και οι υπεραστικές είναι επιδοτούμενες σε ποσοστό πάνω από το 50%. Δεύτερον, στις πρωτεύουσες χρησιμοποιούν τις αστικές συγκοινωνίες το 45%-50% αυτών που μετακινούνται. Στην Αττική είναι κάτω από 30% η χρήση αυτή, που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο αύξησης των εσόδων για τις αστικές συγκοινωνίες με μια πολιτική που να πριμοδοτεί όχι την ιδιωτική αυτοκίνηση αλλά τα μαζικά μέσα μεταφοράς. Τρίτον, στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες υπάρχουν ισχυρά κοινωνικά τιμολόγια -που στην Ελλάδα δεν υπάρχουν- για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους νέους, τους υπερήλικες, τους σπουδαστές. Τέταρτον, στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες -σε πολλές από αυτές- υπάρχουν πρόσθετοι πόροι. Στο Παρίσι το 11% των εσόδων του Οργανισμού που χρηματοδοτεί τις αστικές συγκοινωνίες προέρχεται από πρόστιμα για την παράνομη στάθμευση και ένα 35% των εσόδων προέρχεται από εργοδοτικές εισφορές, γιατί ο νόμος Λοτί, που ισχύει από το 1982, από την περίοδο Μιτεράν -και κανείς δεν έχει τολμήσει να τον ξηλώσει- υποχρεώνει όλες τις επιχειρήσεις που έχουν από εννέα εργαζόμενους και πάνω να εισφέρουν γιατί οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, για να πάνε να δουλέψουν σε αυτές τις επιχειρήσεις.

Παριστάνετε τους γαλαντόμους, ότι σβήνετε τα συσσωρευμένα χρέη. Δεν λέτε όμως ότι ο μεγαλύτερος τζαμπατζής και ο μεγαλύτερος μπαταξής είναι το κράτος έναντι των αστικών συγκοινωνιών. Ως κυβερνώντες, ασελγήσατε -και οι Πασοκτζήδες και οι Νεοδημοκράτες- χρόνια στο Σώμα των αστικών συγκοινωνιών με χρόνια κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης. Τις μετατρέψατε σε κομματικά μαγαζιά. Αλλάζατε διοικήσεις με κομματικά και όχι αξιοκρατικά κριτήρια. Άλλαζε ο υπουργός; Άλλαζε και η διοίκηση. Τις γεμίσατε με ρουσφετολογικές προσλήψεις και το τραμ και το μετρό. Ένα μεγάλο μέρος από τα σκάνδαλα, τα οποία κατά καιρούς βγαίνουν στη δημοσιότητα, αφορά σε αστικές συγκοινωνίες και τις πανάκριβες προμήθειες. Σας λέει κάτι η υπόθεση ΜΑΝ και ΤΡΟΛΕΪ;

Δίπλα σ' αυτό ανεχτήκατε για χρόνια μια τεράστια τρύπα στα έσοδα με την εισιτηριοδιαφυγή με τα πλαστά εισιτήρια. Αν συγκρίνει κανείς αυτά που πουλήθηκαν με αυτά που ακυρώθηκαν στα μηχανήματα, προκύπτουν πέντε εκατομμύρια τον μήνα πλαστά εισιτήρια. Τεράστια απώλεια εσόδων! Και διαχρονικά έχουμε την κλασική διγλωσσία. «Πρόκειται για μία μεγάλη αύξηση στις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας στα εισιτήρια, παρά τη δύσκολη συγκυρία και τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη των πολιτών» έλεγαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τον Δεκέμβριο του 2008 σε ερώτησή τους, επικρίνοντας τις αυξήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Και υπογράφουν ο κ. Σηφουνάκης, ο κ. Τσιόκας και πρώτος και καλύτερος ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου.

Έρχομαι στον τρόπο, που αντιμετωπίζετε τις διαμαρτυρίες των πολιτών. Σας λέει ο συμπολιτευόμενος Τύπος, ότι κάνετε λάθος με την ποινικοποίηση, διότι πολλοί δεν πληρώνουν, γιατί δεν έχουν, διότι πολλοί αρνούνται να πληρώσουν τις υπερβολικές αυξήσεις στις αστικές συγκοινωνίες ή τα πανάκριβα διόδια για δρόμους που δεν υπάρχουν, γιατί διεκδικούν μειωμένα, κοινωνικά τιμολόγια. Εσείς αντί να φέρετε τις μειώσεις των τιμολογίων, την αναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων, τα κοινωνικά τιμολόγια, φέρνετε την ποινικοποίηση. Αγνοείτε τους πάντες, εφαρμόζετε μία κακή, εναντίον του δημοσίου συμφέροντος, συμφωνία με ιδιώτες για τα διόδια, την οποία έφερε η Νέα Δημοκρατία. Την ψηφίσατε όμως μαζί, με την απαράδεκτη διαδικασία των κωδίκων, ώστε να μην μπορεί να τροποποιήσει κανείς τίποτα. Ο κ. Πάγκαλος λέει ότι είναι απαράδεκτο να πληρώνουν διόδια μέσα στην Αττική. Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία να πληρώνει κανείς ακριβά διόδια για δρόμους καρμανιόλα.

Η πλειοψηφία των πολιτών υποστηρίζει το κίνημα «Δεν πληρώνω». Είναι ένα κίνημα πλατύ, μαζικό, αυτόνομο, ανεξάρτητο και στηρίζεται από πολίτες όλων των κομμάτων και του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου. Κανένα κόμμα του 8%, του 5% δεν είναι υποκινητής να πατάει ένα κουμπί και να οργανώνει τέτοια κινήματα. Η απάντησή σας: ποινικοποίηση. Σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αρκούν τα διοικητικά πρόστιμα για τέτοιου είδους παραβάσεις. Αγνοείτε τη νομική έννοια της αρχής της Αναλογικότητας; Δεν γίνεται να χρησιμοποιώ ένα μπαζούκας ή ένα κανόνι για να σκοτώσω μία μύγα; Το να βάζω φυλακή κάποιον γιατί δεν πλήρωσε ένα εισιτήριο του 1.40 ευρώ ή ένα διόδιο των 2 ευρώ, είναι παράλογο.

Αυτή η πολιτική εξοργίζει τον κόσμο και θα φουντώσει αυτό το κίνημα, γιατί αυτός ο κόσμος βλέπει τους μεγαλοφειλέτες του δημοσίου να την βγάζουν καθαρή, βλέπει τους κλέφτες του δημοσίου χρήματος να είναι θωρακισμένοι και λέει: «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Ένα μηνιάτικο τον χρόνο κοστίζει για έναν εργαζόμενο ή για έναν άνεργο που ψάχνει για δουλειά το να κινείται με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Μην προσπαθείτε να δημιουργήσετε πολιτικάντικα την αντίθεση ανάμεσα στους κατοίκους της Αττικής και στους κατοίκους της περιφέρειας. Προβλέπω ότι επειδή οι παραχωρησιούχοι ιδιώτες στις συμβάσεις για τα διόδια παραβιάζουν όρους συμβατικούς των συμβάσεων που έχουν υπογράψει, θα υπάρξει κίνημα πολιτών που θα ζητούν πίσω τα «κερατιάτικα» που πληρώνουν χρόνια τώρα στα διόδια, εγείροντας νόμιμα το δικαίωμά τους να μην πληρώνουν σε ιδιώτες οι οποίοι δεν τιμούν την υπογραφή που έχουν βάλει για τις συμβάσεις.



(απόσπασμα από την τοποθέτηση του Δ. Παπαδημούλη στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου για την εξυγίανση των αστικών συγκοινωνιών στις 14-2-2011)

Σύνταξη στα 67 προωθεί η Ε.Ε!

Ανακοίνωση του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ


Περισσότερος εργάσιμος χρόνος σημαίνει μεγαλύτερη εκμετάλλευση
Με ψήφισμά του, το Ευρωκοινοβούλιο, υιοθέτησε προχτές Τετάρτη την Πράσινη Βίβλο, η οποία προβλέπει την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, σε όλες τις χώρες της ΕΕ, στα 67 έτη μέχρι το 2040 και με πρόβλεψη για διαρκή αύξηση στη συνέχεια σε σύνδεση με το προσδόκιμο ζωής. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά καταψήφισε το ψήφισμα αυτό. Πιστεύουμε ότι και στη χώρα μας σύσσωμη η Αριστερά, μαζί και τα σωματεία των εργαζομένων και συνταξιούχων όχι μόνο δεν πρέπει να αποδεχτούν την αύξηση αυτή αλλά αντίθετα να διεκδικήσουν μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.

Η πορεία της ανθρωπότητας με τη συνεχώς αυξανόμενη παραγωγικότητα λόγω της επιστημονικής προόδου, αυξάνει συνεχώς τον κατά κεφαλή παραγόμενο πλούτο και επομένως δίνει τη δυνατότητα για περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Αντιστεκόμαστε σε κάθε τέτοια απόφαση, διεκδικούμε τη μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και ριζικά λιγότερες ώρες εργασίας χωρίς μείωση μισθών.

To Γραφείο Τύπου