Δήλωση του Π. Λαφαζάνη, Κοινοβ. εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, για τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου που αφορούν στον ΣΥΝ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το πρόσωπό ..

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Πεταλωτή για τον ΣΥΝ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το πρόσωπό του έκανε την παρακάτω δήλωση:

Σπανίως έχουν λεχθεί από πολιτικό πρόσωπο τόσα συσσωρευμένα ασύστολα ψεύδη και συκοφαντίες, τα οποία φτάνουν στα όρια της αθλιότητας και του ευτελούς κωμικού αντιπερισπασμού.

Η παρουσία μου στο Γενικό Κρατικό της Νικαίας ήταν επιβεβλημένη και επεδείκνυε το ζωηρό ανθρώπινο ενδιαφέρον για την υγεία και τη ζωή διαδηλωτών που είχαν υποστεί εγκληματικές επιθέσεις με δολοφονικές προθέσεις.

Ο ίδιος προσωπικά δεν είχα καμιά σχέση με όσα παραπλανητικά και ευφάνταστα μου αποδίδει ο κ. Πεταλωτής. Και σε κάθε περίπτωση δεν ήμουν παρών σε οποιαδήποτε, τυχόν, επεισόδια στο Νοσοκομείο, τα οποία άλλωστε, σύμφωνα με δηλώσεις του Διοικητή του Νοσοκομείου, δεν υπήρξαν.

Με ψεύδη, συκοφαντίες προβοκάτσιες και φτηνούς αντιπερισπασμούς, που θυμίζουν τις πιο σκοτεινές περιόδους της πολιτικής ζωής, η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποσείσει τις πελώριες πολιτικές ευθύνες της, για τις δολοφονικές επιθέσεις των ΜΑΤ, οι οποίες αποτυπώνονται αδιάψευστα στα βίντεο της ντροπής και αναδεικνύονται από τις δηλώσεις και γνωματεύσεις των θεραπόντων ιατρών και του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού του Νοσοκομείου.

To Γραφείο Τύπου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ

Οι χτεσινές δολοφονικές επιθέσεις των δυνάμεων των ΜΑΤ ενάντια στη μαζική πορεία των συνδικάτων στρέφονται ευθέως ενάντια στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν, αλλά και απειλούν την ίδια τη δημοκρατία. Η κυβέρνηση αποτελεί τον ηθικό αυτουργό πίσω από τους τραυματισμούς των διαδηλωτών και την δολοφονική απόπειρα ενάντια στον διαδηλωτή Γ.Κ.

Στην προσπάθεια της η κυβέρνηση να αποφύγει την πολιτική της ευθύνη για τις εγκληματικές πράξεις των αστυνομικών δυνάμεων, όπως άλλωστε φαίνεται και από τις σημερινές δηλώσεις του εκπροσώπου τύπου τηςκυβέρνησης, προωθεί ένα οργανωμένο σχέδιο συκοφάντησης και στοχοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι φανερό ότι όσο εντείνεται η ταξική και αντικοινωνική πολιτική της κυβέρνησης, τόσο αυξάνεται ο αυταρχισμός και η βαρβαρότητα της απέναντι στους εργαζόμενους που αντιστέκονται.

Ο ΣΥΝ ζητά να δοθούν στη δημοσιότητα και στον κοινοβουλευτικό έλεγχο και τη δικαιοσύνη οι ηχογραφημένες εντολές της ηγεσίας της ΕΛΑΣ προς τις δυνάμεις της καταστολής που επενέβησαν στη χτεσινή συγκέντρωση. Είμαστε πεπεισμένοι ότι υπάρχουν μεγάλες ευθύνες που βαραίνουν τόσο την ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όσο και την κυβέρνηση στο σύνολό της.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συμμετάσχουν μαζικά στη σημερινή διαδήλωση ενάντια στην καταστολή που διοργανώνεται από κόμματα, οργανώσεις, συνδικάτα και κινήσεις πολιτών. Στη βία, στην κρατική καταστολή και στην προσπάθεια εκφασισμού της κοινωνίας, αντιτάσσουμε τους μαζικούς, ενωτικούς και ειρηνικούς αγώνες του λαού.

Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού

Επενδύουν" στο φόβο για τα χειρότερα.

γράφει ο Νίκος Τσιαντός




Το δημόσιο χρέος και οι παρενέργειές του στην οικονομία της χώρας μας, από την αρχή της κρίσης είναι το κυρίαρχο και ο τρόπος διαχείρισής του, θα αποτελέσει κατά πολλούς τη διέξοδο. Παρ΄ όλα αυτά αρκετοί έγκυροι οικονομολόγοι εκτιμούν, ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι το μεγάλο πρόβλημα, αλλά το μοντέλο ανάπτυξης και η παραγωγική αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας μας. Ισχυρίζονται δε πως αν αύριο μας διέγραφαν ολόκληρο το χρέος και παράλληλα ίσχυε το ίδιο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, πάλι σε πολύ λίγα χρόνια η πατρίδα μας θα είχε τα ίδια προβλήματα.
Η ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος με τη λογική του μονόδρομου που η ίδια ανακάλυψε, αποκλείοντας κάθε άλλη πρόταση ως ανέφικτη, για την αντιμετώπιση και τη διαχείριση της κρίσης και του χρέους, υπέγραψε το μνημόνιο και μας οδηγεί πλέον σε αδιέξοδο. Η χώρα μας ένα χρόνο μετά την υπογραφή του καταστροφικού μνημονίου βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη της εφαρμογή του. Ήδη σε λίγες ημέρες θα έρθουν στη βουλή προς ψήφιση νέα σκληρά μέτρα σε βάρος της πλειοψηφίας των πολιτών. Με αυτά προβλέπεται να εισπραχθούν 27 δισ. από περικοπές και μειώσεις μισθών, συντάξεων και άλλα 50 δισ. ευρώ από το ξεπούλημα της Δημόσιας περιουσίας και δημοσίων οργανισμών, που θα επιφέρουν μεγάλες αυξήσεις στα τιμολόγια δημοσίων αγαθών (ρεύμα, νερό, εισητήρια κ.τ.λ.). Επιλέγεται ο εύκολος δρόμος της περιστολής χρήσιμων δημοσίων δαπανών, μιας περιστολής που πολλές φορές τη βαφτίζουν σπατάλη και όχι η αύξηση εσόδων από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, όπως προβλέπει και το μνημόνιο, για τον περιορισμό των ελλειμμάτων.
Τα νέα σκληρά μέτρα, που γίνονται πιο επώδυνα εφόσον προστίθενται σε αυτά που ήδη βιώνουμε, όπως ήταν φυσικό δημιουργούν αντιδράσεις στο κυβερνών κόμμα, όχι μόνο στα στελέχη του, αλλά και στους βουλευτές του. Παράλληλα και η κοινή γνώμη μέσα από τις μετρήσεις φαίνεται ότι δυσανασχετεί και το κυβερνών κόμμα χάνει μεγάλο μέρος της δύναμής του.
Μέχρι τώρα η κυβέρνηση προσπερνούσε τις αντιδράσεις αλλά και τις αντιστάσεις αυτές, προβάλλοντας τη λογική του μονόδρομου και το φόβο της χρεωκοπίας. Με άλλα λόγια μας έλεγε και εξακολουθεί να το λέει ακόμη, ότι αν δεν υπέγραφε το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση των 110 δισ. ευρώ δεν θα είχαμε να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις των επόμενων μηνών. Αποκρύπτει το γεγονός ότι τα 110 δισ. ευρώ δάνειο, διατίθεται για να αποπληρωθούν τα χρέη προηγούμενων δανείων και θα πάνε στα ταμεία των τραπεζών. Παρακάμπτει τις εναλλακτικές λύσεις που της προτάθηκαν και μπορούσε να υιοθετήσει, πριν φτάσουμε στην παγίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.). Γιατί πριν φτάσει η κυβέρνηση στην υπογραφή του μνημονίου, από την ανάληψη της εξουσίας, είχε πολλά περιθώρια να δανειστεί με χαμηλά επιτόκια και πολύ χρόνο να οργανώσει τις διαπραγματεύσεις και τις συμμαχίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση για βοήθεια με ευνοϊκούς όρους, χωρίς τη συμμετοχή του απάνθρωπου Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.). Παράλληλα μεγιστοποιήσε το πρόβλημα της οικονομίας μας, με αποτέλεσμα η προσφυγή στην ΤΡΟΪΚΑ να επιβληθεί ως η μόνη λύση.
Το φόβο για τα χειρότερα, όταν δεν τον χρησιμοποιεί η κυβέρνηση, "επενδύουν" χρησιμοποιώντας τον οι αγορές, οι ξενες τράπεζες και διεθνείς κερδοσκόποι. Όταν βλέπουν ότι το μνημόνιο δεν βγαίνει, προφανώς πιέζουν για ένα δεύτερο, προκειμένου να μη χάσουν τα χρήματά τους.Τότε επιλέγουν τα ανεύθυνα δημοσιεύματα περί δήθεν εξόδου της χώρας από τη ζώνη του Ευρώ. Τα σενάρια αυτά λειτουργούν εκβιαστικά στο λαό μας, εντείνουν το φόβο, οι κυβερνώντες τα εκμεταλεύονται δεόντως με αποτέλεσμα, οι όποιες αντιδράσεις, διαφωνίες και αντιστάσεις να κάμπτονται. Αυτή η κατάσταση των εκβιασμών δεν πάει άλλο. Η χρεωκοπία που προβάλλεται ως εκβιασμός, ήδη οι άνεργοι και οι υποψήφιοι άνεργοι, οι χαμηλόμισθοι και όσοι έχουν βάλει λουκέτο στα καταστήματά τους, τη νιώθουν κάθε μέρα. Αυτή η κατάσταση λειτουργεί ως "μαρτύριο της σταγόνας". Σήμερα στη χώρα μας χρειάζονται άλλες πολιτικές ανατροπής. Η απεμπλοκή απ' το μνημόνιο, η διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους ως παράνομου, η αναδιανομή του πλούτου υπερ των οικονομικά ασθενέστερων με την ψήφιση ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος και η χρησιμοποίηση των δαπανών που θα εξασφαλιστούν από την εξυπηρέτηση του διαγραφέντος χρέους, για την παραγωγική αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας, είναι πολιτικές εφικτές αλλά και αναγκαίες. Οι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, κυβερνών κόμμα και κόμμα της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και όσοι πρόθυμοι συμφωνούν μαζί τους δεν μπορούν να δώσουν λύσεις για διέξοδο. Οι πολίτες μπορεί και πρέπει να αναζητήσουν εναλλακτικές διεξόδους.Η εναλλακτική και προοδευτική προοπτική, για να έχει επιτυχία εφαρμογής, πρέπει να στηριχθεί πρώτα και κυρίως στους νέους και στις νέες, απ' τους ανέργους και τους οικονομικά ασθενέστερους, με πρώτη προϋπόθεση την κινητοποίησή τους.

Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων του Προέδρου της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, προς τον υπουργό Οικονομικών με θέμα: Έκτακτη σύσκεψη υπουργών Οικ..

Η συνάντηση υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης - παρουσία του προέδρου του Eurogroup κ. Γιούνγκερ -είναι φανερό πως αφορούσε στην οικονομική κρίση της Ελλάδας και στα νέα μέτρα που επεξεργάζεται η κυβέρνηση και η τρόικα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα και πληροφορίες, πιθανότερα σενάρια είναι η σύνταξη ενός νέου Μνημονίου και η εκποίηση δημόσιας περιουσίας υπό εποπτεία.

Επειδή είναι αδιανόητο τέτοια θέματα που έχουν να κάνουν με την εθνική κυριαρχία και το μέλλον των επόμενων γενεών να συζητούνται μυστικά, εν αγνοία του λαϊκού παράγοντα και των θεσμών της χώρας,

Ερωτάται ο κ. υπουργός

• Ποιες αποφάσεις ελήφθησαν σχετικά με τη χώρα μας στην άτυπη συνάντηση της Παρασκευής 6-5-2011;

Αιτούμαι την κατάθεση των πρακτικών που τηρήθηκαν στη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών παρουσία του προέδρου του Eurogroup.

Ο ερωτών Βουλευτής

Αλέξης Τσίπρας

Το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς για το "Σύμφωνο για το Ευρώ" Για την αντεπίθεση των ευρωπαϊκών λαών

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) δεν έχει εξαπολήσει ποτέ μεγαλύτερη επίθεση ενάντια στα κοινωνικά δικαιώματα και τη λαϊκή κυριαρχία από αυτή που εξαπολύει με τη σειρά μέτρων που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 24 και 25 Μαρτίου, στο πλαίσιο της “οικονομικής διακυβέρνησης” και ειδικότερα του “Συμφώνου για το Ευρώ”.

Οι αποφάσεις που πάρθηκαν καλύπτουν τα δεκαεπτά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, αλλά ασκούν πιέσεις και στα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να ακολουθήσουν ανάλογες πολιτικές. Έξι από αυτά έχουν ήδη αποφασίσει να το πράξουν.

Ο Πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, περιέγραψε τα μέτρα ως “τη μεγαλύτερη αλλαγή που έχει επιτύχει η Ευρωπαϊκη Ένωση εδώ και πολλά χρόνια”. Αυτό είναι αλήθεια: Αφού μετέτρεψαν την Ελλάδα σε πεδίο ακραίων νεοφιλελεύθερων πειραματισμών, αυτές οι δομικές αποφάσεις διαμορφώνουν ένα ευρωπαϊκό Μνημόνιο, που στόχο έχει την παγίδευση όλων των ευρωπαϊκών λαών σε ένα μέλλον κοινωνικής οπισθοδρόμησης, σε μια νέα φάση πρωτοφανούς αγριότητας. Το “Σύμφωνο για το Ευρώ” είναι ένα σύμφωνο ενάντια στην κοινωνική Ευρώπη, ένα “σιωπηλό πραξικόπημα” των αγορών ενάντια στη δημοκρατία.

Αρκεί κανείς να δει τους στόχους αυτού του Συμφώνου:

• “Σταθεροποίηση του προϋπολογισμού”: Κάθε κράτος-μέλος της Ε.Ε. θα πρέπει να παρουσιάζει ένα “μακροπρόθεσμο πλάνο” για την “αποκατάσταση της εμπιστοσύνης” των χρηματοπιστωτικών αγορών. Το ετήσιο “πρόγραμμα σταθερότητας και σύγκλισης” θα πρέπει να καθορίζει “τους στόχους σε σχέση με τα ελλείμματα, τα έσοδα και τις δαπάνες”, “την στρατηγική με την οποία θα επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι”, καθώς και “το χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή του”. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει το κάθε κράτος-μέλος να “εφαρμόσει δομικές προσαρμογές”, με βάση την ορολογία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και τα σχέδια που αυτό επέβαλε σε αναπτυσσόμενες χώρες. Λαμβάνοντας υπόψιν του όλα αυτά, κάθε κράτος-μέλος πρέπει να παρουσιάζει το προσχέδιο προϋπολογισμού του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πριν την εξέτασή του από το Εθνικό Κοινοβούλιο και πρέπει να ενσωματώνει σε αυτόν τις “συστάσεις” της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν).

• “Δομικές μεταρρυθμίσεις”: Αυτές οι “προσπάθειες δημοσιονομικής σταθερότητας” θα πρέπει να “συμπληρώνονται” από μεταρρυθμίσεις που θα έχουν στόχο τις εργασιακές συνθήκες και την ευελιξία, τα συνταξιοδοτικά συστήματα, την “ικανότητα προσέλκυσης ιδιωτικών κεφαλαίων” και τη “βελτίωση της λειτουργίας της ενιαίας αγοράς στις υπηρεσίες”, μέσω της εφαρμογής της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τις Υπηρεσίες, καθώς και “συμπληρωματικών μέτρων όποτε χρειαστεί”.

• “Ενίσχυση της διακυβέρνησης”: Έξι ρυθμίσεις θα υιοθετηθούν μέχρι τον Ιούνιο του 2011, με τις οποίες θα “εξασφαλιστεί η ενδυνάμωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας” και θα σκληρύνει ακόμη περισσότερο το Σύμφωνο Σταθερότητας.

• “Το Σύμφωνο για το Ευρώ+ (plus)”: Κάθε χρόνο τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. πρέπει να δεσμεύονται, “στη βάση των δεικτών και των αρχών” που επιτρέπονται από το Σύμφωνο, για συγκεκριμένες δράσεις για τους δώδεκα επόμενους μήνες, των οποίων η εφαρμογή θα υπόκειται σε “ελέγχους στη βάση μιας αναφοράς της Κομισιόν”, πάνω σε τέσσερις άξονες:

▪ “Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας”: Με άλλα λόγια, ακραία συμπίεση μισθών. Η αύξησή τους θα υπόκειται σε συγκριτικούς ελέγχους με άλλων ευρωπαϊκών χωρών και των “κύριων συγκρίσιμων εμπορικών εταίρων”! Κάθε χώρα θα πρέπει να ελέγχει και να “ενισχύει την παραγωγικότητα”, να “ενισχύει την ανταγωνιστικότητα” και να “βελτιώνει το επιχειρησιακό περιβάλλον”.

▪ “Προώθηση της απασχόλησης”: Με άλλα λόγια, η ενίσχυση της επισφάλειας και της ευελιξίας, μέσω βίαιων “μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας, που θα στοχεύουν στην ενίσχυση της “flexicurity”.

▪ “Βελτίωση της βιωσιμότητας των δημοσίων οικονομικών”: Οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα αυτό στοχεύουν, συγκεκριμένα, στην άνοδο των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης και της “διασφάλισης της επάρκειας των κοινωνικών υπηρεσιών” και των συστημάτων υγείας. Κάθε κράτος-μέλος θα πρέπει να δεσμευτεί ότι θα συμπεριλάβει στο Σύνταγμά του ή σε ένα “επαρκώς περιοριστικό και διαρκές νομικό πλαίσιο”, την “παρεμπόδιση της υπερχρέωσης” σε “εθνικό ή τοπικό επίπεδο”.

▪ “Ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας”: Όπως γνωρίζουμε, στο όνομα αυτής της “σταθερότητας”, επιβάλλονται μέτρα λιτότητας πρωτοφανούς αγριότητας στις χώρες που έχουν προσφύγει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Μετά από όλα αυτά, καταλαβαίνουμε γιατί ακόμη και ο Γενικός Γραμματέας της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC) περιέγραψε αυτά τα μέτρα ως “ένα διεστραμμένο σύμφωνο για χειρότερες συνθήκες ζωής και μεγαλύτερη ανισότητα και εργασιακή ανασφάλεια”, τονίζοντας ότι “υποβιβάζουν τα κράτη-μέλη σε οιωνεί αποικιακό επίπεδο”, και ανακοίνωσε ότι “είναι αδύνατον για την ETUC να υποστηρίξει οποιαδήποτε νέα συνθήκη που θα τα συμπεριλάβει”.

Γιατί, άραγε, τέτοια αδυσώπητη σκληρότητα εκ μέρους των ευρωπαϊκών δεξιών και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων, και γιατί σήμερα; Μα, γιατί ο παγκόσμιος καπιταλισμός, που κατέρρευσε το 2008, έχει οδηγήσει στη χρεωκοπία το υπάρχον ευρωπαίκό δομικό μοντέλο. Τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. ενίσχυσαν τις χρηματοπιστωτικές αγορές, δίνοντας τους μέχρι και αποφασιστικές εξουσίες, για να σώσουν ένα σύστημα βυθισμένο στην κρίση των τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Η σημερινή τους κυριαρχία είναι τόσο μεγάλη, που δεν αφήνει καθόλου χώρου για τις κοινωνικές ανάγκες και την ελευθερία των λαών να καθορίζουν τη μοίρα τους.

Το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) εκφράζει την πλήρη εναντίωσή του σε αυτό το Σύμφωνο, που φέρει μια ακραία οπισθοδρομική αντίληψη για την οικοδόμηση της Ευρώπης. Το ΚΕΑ χαιρετίζει την απόφαση του Ισλανδικού λαού, που αρνήθηκε για δεύτερη φορά, μέσω δημοψηφίσματος, να του επιβληθούν θυσίες προκειμένου να πληρώσει τη χρηματοπιστωτική κρίση. Εκφράζουμε την πλήρη στήριξή μας στις πολλές και δυναμικές κοινωνικές κινητοποιήσεις που οργανώνονται, η μια μετά την άλλη, στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ουγγαρία, την Πορτογαλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Μέσα από αυτούς τους αγώνες, οι ευρωπαϊκοί λαοί επιδεικνύουν την ανυπακοή τους στα ακραία μέτρα λιτότητας. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι, εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι, γυναίκες, μετανάστες, ακτιβιστές από τον χώρο του πολιτισμού, υπερασπίζονται σήμερα την αξία των κοινωνικών υπηρεσιών, των κοινών αγαθών, των ανθρώπινων συνθηκών εργασίας και μισθών. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι απαιτούν ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, τη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση των φορολογικών συστημάτων, καθώς και τη ριζική αναδιανομή του πλούτου “από πάνω προς τα κάτω”. Ακόμη και οι μικρομεσαίοι επαγελματιές βρίσκονται σήμερα υπό την πίεση του συστήματος.

Ανάμεσα σε αυτές τις κινητοποιήσεις, σε πολλές χώρες αναπτύσσονται και οι αγώνες ενάντια στην επισφάλεια. Η επισφάλεια είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται από το κεφάλαιο και τις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, για να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Στην πορεία του χρόνου η επισφάλεια έχει γίνει ο “συνήθης” τρόπος πρόσβασης της νεολαίας στην αγορά εργασίας, καθώς και όρος εξεύρεσης εργασίας για τις γυναίκες. Αυτή η τάση -η μετατροπή της επισφάλειας σε κοινωνική συνθήκη- οδηγεί σε μια επισφαλή ζωή σε κάθε της διάσταση, ενισχύει τη φτώχεια, τις κοινωνικές ανισότητες, τις διακρίσεις, την ατομική απομόνωση και τον ανταγωνισμό μεταξύ των εργαζόμενων και των λαών. Η κατάργηση της επισφάλειας αποτελεί σήμερα στόχο-κλειδί για τα κοινωνικά και προοδευτικά κινήματα. Με αυτό το πνεύμα, το ΚΕΑ εκφράζει την πλήρη στήριξή του στις μεγάλες κοινητοποιήσεις ενάντια στην επισφάλεια, στην Πορτογαλία (12 Μαρτίου) και τη Γαλλία (30 Απριλίου).

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά πιστεύει ότι είναι απαραίτητη μια κοινωνική και πολιτική αντεπίθεση της αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων, και είναι αποφασισμένη να προωθησει αυτό το στόχο χωρίς καθυστέρηση.

Στην περίοδο που διανύουμε τίθεται το δίλημμα: Είτε θα επέλθει ρήξη με κάθε κοινωνική και δημοκρατική προσδοκία (σύμφωνα με το πλαίσιο που θέτει το “Σύμφωνο για το Ευρώ”), είτε θα γίνει η ρήξη με την κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών αγορών. Η φύση των προβλημάτων που έχουν ανακύψει, απαιτεί μια αντεπίθεση με τρεις αιχμές-απαιτήσεις:

• Τη ριζική αλλαγή της αρχιτεκτονικής της Ε.Ε., των Συνθηκών και των πολιτικών της, που θα αντανακλά τη στρατηγική προοπτική της επανίδρυσης της Ευρώπης, με άμεση προτεραιότητα στην κοινωνική ανάπτυξη και την αλληλεγγύη. Αυτό προϋποθέτει τη διεξαγωγή μιας μαζικής εκστρατείας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για την υπεράσπιση της εργασίας και της κοινωνικής προστασίας, ενάντια στην επισφάλεια. Ταυτόχρονα, χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή λύση για την κρίση χρέους, που θα ξεκινά από την ευρωπαϊκή αναδιαπραγμάτευση των δημοσίων χρεών (συμπεριλαμβανομενης της διαγραφής μέρους τους και της βελτίωσης των όρων αποπληρωμής).

• Τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων που θα επιτρέψουν την αμφισβήτηση της εξουσίας και της κυριαρχίας των χρηματοπιστωτικών αγορών και την υπαγωγή τους σε ρύθμιση και κοινωνικό έλεγχο.

• Την εμπλοκή των λαών, των πολιτών και των κοινωνικών φορέων στο σχεδιασμό, την αξιολόγηση και τον έλεγχο των ευρωπαϊκών πολιτικών. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά υπερασπίζεται το θεμελιώδες δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών να καθορίζουν το παρόν και το μέλλον τους. Το αυταρχικό “Σύμφωνο για το Ευρώ” χρειάζεται απάντηση αγανάκτησης και δημοκρατικής εξέγερσης από τους ευρωπαϊκούς λαούς. Γι αυτό το λόγο απαιτούμε τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων ή κάθε άλλου είδους λαϊκής διαβούλευσης σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και καλούμε σε απόρριψη αυτής της νέας, πιο επιθετικής Συνθήκης.

Αυτό το χαρακτήρα δίνουμε στην “πρωτοβουλία πολιτών” (τη συγκέντρωση, δηλαδή, ενός εκατομμυρίου υπογραφών από ολόκληρη την Ευρώπη), που θα αξιοποιήσουμε. Το αίτημα μας για τη δημιουργία ενός ταμείου κοινωνικής ανάπτυξης και αλληλεγγύης έρχεται σε ολομέτωπη σύγκρουση με το “Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας” και τα ακραία πλάνα λιτότητας. Η χρηματοδότησή του θα είναι απελευθερωμένη από τις απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών, αφού θα βασίζεται στη φορολόγηση όλων των κινήσεων κεφαλαίου, την αλλαγή του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ώστε να επιτραπεί ο απευθείας, χαμηλότοκος δανεισμός των κρατών-μελών της Ε.Ε. για τη χρηματοδότηση δημοσίων επενδύσεων με στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την προαγωγή της κοινωνικής ανάπτυξης, των δημοσίων υπηρεσιών και την υπεράσπιση του περιβάλλοντος), καθώς και την αύξηση του Ευρωπαϊκού Προϋπολογισμού. Μόλις τεθούν σε ισχύ οι νέες διατάξεις για τις “πρωτοβουλίες πολιτών”, θα κάνουμε πιο συγκεκριμένο το περιεχόμενο της πρότασής μας, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις που θα έχουν συμβεί στο μεταξύ. Στόχος μας είναι να εξασφαλίσουμε, μέσα από την κοινή δράση των Ευρωπαίων πολιτών, το επίσημο άνοιγμα του διαλόγου πάνω στις τρεις βασικές απαιτήσεις που συνθέτουν την αναγκαία αντεπίθεση των ευρωπαϊκών λαών.

Η οικοδόμηση αυτού του σχεδίου απαιτεί μεγάλες προσπάθειες διαλόγου, συγκλίσεων και, εφόσον αυτό είναι δυνατόν, κοινών πρωτοβουλιών με όλα τα συνδικάτα, με κοινωνικές οργανώσεις και πολιτικές δυνάμεις, με αιρετούς και προοδευτικές προσωπικότητες στην Ευρώπη. Είναι καθήκον της Αριστεράς να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά σκοπεύει να συνεισφέρει όλες τις δυνάμεις της σε αυτή την κατεύθυνση.

'Aρνηση πληρωμής του «απεχθούς» Χρέους αποτελεί ηθική, οικονομική και κοινωνική αναγκαιότητα -- Ομιλία του Γιάννη Τόλιου στην τριήμερη «Διεθνή ....

Μιλώντας χθες στην τριήμερη «Διεθνή Συνάντηση» για το Χρέος στην Αθήνα (6-8.5.11), ο Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών επιστημών και μέλος της ΕΓ του ΣΥΝ, τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής.

1. Η κρίση υπερχρέωσης στις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης, αποτελεί εκδήλωση της νέας διεθνούς κρίσης του σύγχρονου καπιταλισμού και ειδικότερα του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος πριν και μετά την κρίση. Ειδικότερα στην Ελλάδα το δημόσιο χρέος είναι προϊόν της δημοσιονομικής διαχείρισης που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τις τελευταίες δεκαετίες, της ασυδοσίας των τραπεζών και πολυεθνικών εταιριών και της αρχιτεκτονικής της Οικονομικής και Νομισματικής Ενοποίησης (ΟΝΕ).

2. Η αναγκαιότητα διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του Χρέους (πάνω από ¾), αποτελεί βασική προϋπόθεση ανάκαμψης της οικονομίας και ανακούφισης της κοινωνίας από το φαύλο κύκλο υπερχρέωσης, λιτότητας, ύφεσης, ανεργίας, φτώχειας και κοινωνικής περιθωριοποίησης. Η αντιμετώπιση του χρέους απαιτεί μια νέα «Σεισάχθεια» (παρόμοια με αυτήν που εφάρμοσε ο Σόλων στην αρχαία Αθήνα) ώστε να απαλλάξει τη χώρα και το λαό από το θηλιά της τοκογλυφίας και του χρηματιστικού κεφαλαίου.

3. Η αναγκαιότητα και η δυνατότητα άρνησης πληρωμής του Χρέους, δεν έχει σχέση με τις αγοραίες ερμηνείας περί «μπαταχτσίδων» και «τζαμπατζίδων», αλλά στηρίζεται στη θεωρία και πρακτική του διεθνούς δικαίου. Η επίκληση της «κατάστασης ανάγκης» της Διεθνούς Επιτροπής του ΟΗΕ και η αμφισβήτηση πληρωμής του «απεχθούς» και «εν πολλοίς» παράνομου χρέους, αποτελούν τη βάση για το δικαίωμα «αθέτησης πληρωμών». Χαρακτηριστικά παραδείγματα ανάλογων εμπειριών η Αργεντινή και ο Ισημερινός.

4. Η συγκρότηση «Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου» (ΕΛΕ) του χρέους αποτελεί άμεση ανάγκη για προσδιορισμό του «απεχθούς» χρέους. Η δημιουργία της ΕΛΕ δεν μπορεί να γίνει στη λογική των «εξεταστικών επιτροπών» της Βουλής που συνήθως «κουκουλώνουν» παρά αναδεικνύουν τις αιτίες των προβλημάτων και τους υπεύθυνους, αλλά προϋποθέτει ανεξάρτητη αρχή με αποφασιστικές αρμοδιότητες, αντιπροσωπευτική σύνθεση και ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών οργανώσεων. Την ίδια στιγμή η κινηματική διάσταση της ΕΛΕ, η γείωση της στην κοινωνία με τη δημιουργία ενός ισχυρού δικτύου επιτροπών και κινήματος αμφισβήτησης πληρωμής του χρέους, αποτελεί τη δυναμική της διάσταση της ΕΛΕ για την κοινωνική νομιμοποίηση της αμφισβήτησης πληρωμής του χρέους στη δημιουργία του οποίου δεν ευθύνεται ο λαός. Η συγκρότηση της ΕΛΕ δεν είναι υπόθεση ατέρμονων συζητήσεων, αλλά άμεση ανάγκη δεδομένου ότι ως το 2015 θα πρέπει να πληρωθεί το 70% του χρέους και θα πρέπει να αποτραπούν τα νέα Μνημόνια και ξεπούλημα των «ασημικών» της δημόσιας περιουσίας.

5. Η αμφισβήτηση πληρωμής και η επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους, αποτελούν αφετηρία προώθησης μιας εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής που θα κινείται στον αντίποδα των νεοφιλελεύθερων επιλογών με στόχο την ανάπτυξη, απασχόληση και αναδιανομή εισοδήματος, την εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, την ενίσχυση του δημόσιου χώρου (δημόσια αγαθά, κοινωνικές υπηρεσίες, υποδομές, στρατηγικοί κλάδοι της οικονομίας, κά), τη ριζική αλλαγή της δημοσιονομικής διαχείρισης (φορολογία εχόντων και κατεχόντων, δραστικός περιορισμός αντιπαραγωγικών δαπανών, πρώτα απ’ όλα στρατιωτικών), την προώθηση γενικότερου προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης κά.

6. Η αντιμετώπιση της υπερχρέωσης απαιτεί επίσης αμφισβήτηση της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης με τους παλιούς και νέους νεοφιλελεύθερους «πυλώνες» (ΕΚΤ, «Σύμφωνο Σταθερότητας», Σύμφωνο για Ευρώ», «Μηχανισμός Στήριξης» κά), καθώς και άρνηση της ιδέας παραμονής στο ευρωζώνη «πάση θυσία». Αναγκαίος όρος η ενίσχυση της κοινής δράσης των κινημάτων για αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων και ανατροπή της νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής υπέρ μιας Ευρώπης των λαών και εργαζόμενων.

7. Το κίνημα άρνησης πληρωμής του χρέους και η απόρριψη του «Μνημονίου», συνδέεται με το όραμα μιας ανώτερης κοινωνίας όπου οι άνθρωποι και το περιβάλλον θα είναι πάνω από τα κέρδη. Προκύπτει κατά συνέπεια ανάγκη ανάδειξης μιας ριζοσπαστικής-αριστερής κυβέρνησης που θα εφαρμόσει ένα ανορθωτικό πρόγραμμα προοδευτικής εξόδου από την κρίση με ανοικτό τον ορίζοντα της σοσιαλιστικής προοπτικής.

8. Τέλος κρίσιμο στοιχείο για την προώθηση των βασικών ιδεών της «Διακήρυξης των Αθηνών» που επεξεργάστηκε η «Διεθνής Συνάντηση» της «Πρωτοβουλίας για την ΕΛΕ», είναι η απόκρουση της κινδυνολογίας και των στερεότυπων της κυβερνητικής προπαγάνδας από τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης και των προσπαθειών χειραγώγησης, αποπροσανατολισμού και εκτόνωσης των λαϊκών αντιδράσεων σε ακίνδυνους δρόμους για τα κατεστημένα συμφέροντα.

9. Ήδη η αναγκαιότητα μιας εναλλακτικής ριζοσπαστικής πολιτικής όλο και περισσότερο κατακτά έδαφος σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Η ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων μπορεί να επιταχύνει τους ρυθμούς αλλαγής των συσχετισμών, για να γίνει η «μεγάλη στροφή» που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία και η νέα γενιά προς ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

8.5.2011

Π.Κ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟ:ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρόσφατα, για ακόμα μία φορά, γίναμε μάρτυρες ενός παραλίγο τραγικού συμβάντος στην περιοχή μας: της αναγκαστικής προσγείωσης σε ελαιώνα, σε απόσταση μικρότερη των δύο χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλεως, ενός ελικοπτέρου τύπου Apache, λόγω φωτιάς που προκλήθηκε σε αυτό κατά τη διάρκεια της νυχτερινής του πτήσης. Ευτυχώς χωρίς να προκληθεί τραυματισμός πληρώματος ή πολιτών.
Το συγκεκριμένο ατύχημα έρχεται να προστεθεί στη μοιραία πτώση, πέρσι, ενός ελικοπτέρου ιδίου τύπου εντός του ελικοδρομίου των Μεγάρων, καθώς και στις δύο ακόμα πτώσεις μικρών εκπαιδευτικών αεροπλάνων, ενός κοντά στο Αγκίστρι -με τραγική δυστυχώς κατάληξη- και του άλλου σε αγρόκτημα στον κάμπο των Μεγάρων που είχε ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό των πιλότων.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν, υπάρχει η απολύτως δικαιολογημένη απαίτηση για ΑΜΕΣΗ διακοπή, ΟΛΩΝ των πτήσεων ελικοπτέρων και αεροσκαφών πάνω από τις κατοικημένες περιοχές του Δήμου μας, είτε αυτά αφορούν στην Αεροπορία Στρατού είτε στην Πολιτική Αεροπορία. Είναι θέμα χρόνου να θρηνήσουμε θύματα από νέα πτώση τους μέσα στις πόλεις μας!
Θα πρέπει επομένως να αλλάξουν άμεσα οι αεροδιάδρομοι που υφίστανται αυτή τη στιγμή, οι οποίοι δυστυχώς βρίσκονται πάνω από την πόλη, καθώς και τα σχέδια πτήσης που εφαρμόζονται καθημερινά στις ασκήσεις των ελικοπτέρων και στην εκπαίδευση των πληρωμάτων τους. Δεν είναι δα τρομερό, σε περίοδο ειρήνης, να διενεργείται προσέγγιση από και προς το ελικοδρόμιο από μη κατοικημένες περιοχές και από θαλάσσης.
Επειδή ο συγκεκριμένος τύπος ελικοπτέρων έχει αποδειχτεί λανθασμένη επιλογή για τη Χώρα μας (δεν είναι τυχαίο ότι έχουν πέσει 2 στην Ελλάδα και πάνω από 10 σε όλη την Ευρώπη) εκτιμούμε ότι οι συνεχιζόμενες πτήσεις πάνω από τις κατοικημένες περιοχές μας, όχι μόνο των APACHE (Απάτσι) αλλά και των CHINOOK (Σινούκ) και των απαρχαιωμένων, γενιάς Βιετνάμ!, UH-1H (Χιούι), είναι μία διαρκής απειλή για τους πολίτες των Μεγάρων και της Νέας Περάμου.
Πρότασή μας είναι να παρθεί άμεσα σχετική απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας για την απαγόρευση όλων των πτήσεων, των στρατιωτικών και πολιτικών ελικοπτέρων και αεροσκαφών που απογειώνονται ή προσγειώνονται στο ελικοδρόμιο - αεροδρόμιο Μεγάρων, πάνω από κατοικημένες περιοχές της Μεγαρίδας, διότι ελλοχεύετε πλέον ο κίνδυνος ενός εξαιρετικά σοβαρού ατυχήματος με όλες τις τραγικές συνέπειες που μπορεί να επιφέρει. Η απόφαση αυτή θα πρέπει να σταλεί στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στον Διοικητή του ΤΕΑΣ, στην Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας και σε κάθε συναρμόδιο φορέα.
Από την πλευρά της Π.Κ. Μεγάρων & Νέας Περάμου του Συνασπισμού δεσμευόμαστε για όλες τις σχετικές ενέργειες από τους βουλευτές μας προς αυτή την κατεύθυνση στο αμέσως προσεχές διάστημα.
Η δημόσια ασφάλεια όλων των πολιτών αποτελεί ύψιστο κοινωνικό αγαθό και προτεραιότητα κάθε ευνομούμενης πολιτείας. Οι πολίτες των Μεγάρων και της Νέας Περάμου δεν είναι πολίτες Β’ κατηγορίας. Είναι έτοιμοι να αντισταθούν σθεναρά σε κάθε απειλή υποβάθμισης της ποιότητας ζωής τους.
Συμπερασματικά εκτιμούμε ότι θα πρέπει να εξετάσουμε πλέον πολύ σοβαρά ως Δήμος την απομάκρυνση και του στρατιωτικού ελικοδρόμιου και του πολιτικού αεροδρομίου από την περιοχή μας. (Σημειωτέον ότι οι εγκαταστάσεις του Πολιτικού Αεροδρομίου δεν έχουν καν ούτε την προβλεπόμενη περιβαλλοντική αδειοδότηση!)

Π.Κ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ. 1 χρόνος μνημονιο-100 χρόνια πίσω σε δικαιώματα και κατακτήσεις.

Να στείλουμε μήνυμα καθολικής αντίστασης.

Η συμπλήρωση ενός χρόνου από την ένταξη της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης και την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου με τις αλλεπάλληλες επικαιροποιήσεις του, βρίσκει το σύνολο του κόσμου της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων, των νέων και της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, σε μια οδυνηρή και βίαιη φτωχοποίηση, χωρίς τέλος.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να μετατρέψουν Την Γενική Απεργία στις 11 Μάη σε μια διαφορετική απεργία. Πρέπει και μπορούμε να στείλουμε το μήνυμα της καθολικής κοινωνικής αντίστασης απέναντι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει η κυβέρνηση, η Τρόικα και οι δυνάμεις του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, τους ανέργους.

Η 11η Μάη πρέπει να είναι μια μεγάλη απεργία - απάντηση στη νέα πρωτοφανή επίθεση που έχουν εξαπολύσει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, και του «Συμφώνου για το Ευρώ», που «θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια.

Η κυβέρνηση και η Τρόικα με εργαλείο το Μνημόνιο, το Σύμφωνο του ευρώ και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής τσακίζουν ότι κτίσαμε με αγώνες και θυσίες τις τελευταίες δεκαετίες και καταστρέφουν και τα τελευταία ψήγματα των κοινωνικών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις. Τσακίζουν την υγεία, την παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια.

Με τη μαζική συμμετοχή μας στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την πιο πλατιά εργατική ενότητα.

Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.

Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο

Η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστική αφετηρία του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.

Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σʼ αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.

Να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος το χρέους.

Να φορολογηθούν οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις

Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς

Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών

Απαγόρευση των απολύσεων- Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις

Όχι ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς 10.30π.μ στο Μουσείο

ΣΥΡΙΖΑ

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ανακοίνωση του Τμήματος Αυτοδιοίκησης για τα οικονομικά των δήμων -- Η κυβέρνηση της Μνημονιακής πραγματικότητας

Η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την Τοπική Αυτοδιοίκηση κατεδαφίζει το μέλλον των τοπικών κοινωνιών. Δήμοι με ελάχιστους «επιτελικούς» υπαλλήλους, πλήρως ιδιωτικοποιημένες και ανταποδοτικές – ελαφρώς επιδοτούμενες – υπηρεσίες, χωρίς κοινωνικές και αναπτυξιακές δυνατότητες, απλοί διεκπεραιωτές των εκάστοτε κρατικών εντολών.

Βέβαια, τότε θα βραβεύονται με «αριστεία» γιατί θα έχουν πλεονάσματα και ας έχουν τεράστια κοινωνικά ελλείμματα και ας πληρώνουν οι πολίτες τους αδρά σε ιδιώτες ό,τι τοπική υπηρεσία θα τους παρέχεται, περιμένοντας οι φτωχότεροι απ΄ αυτούς τη φιλανθρωπία και τον «αλληλέγγυο εθελοντισμό» των συμπολιτών τους.

Η άγρια περικοπή 1,5 δις για το 2010 (900.000.000  ΚΑΠ και 600.000.000  ΣΑΤΑ) και η προβλεπόμενη στο Μνημόνιο άλλων 3 δις  για το 2011 – 2013 από θεσμοθετημένους πόρους της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης, μετατρέπεται σε πλεόνασμα. Οι «προβληματικοί», πριν τον «Καλλικράτη» Δήμοι, που κατά τον κ. Ραγκούση στις προγραμματικές δηλώσεις, «συνέβαλαν αποφασιστικά στο τεράστιο δημόσιο χρέος» (1,05 δις  οι ΟΤΑ, στα 140-150 δις !!! συνολικού χρέους, δηλαδή το 0,7% !!! σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του) αίφνης «νοικοκυρεύτηκαν», «συμμορφώθηκαν» και επιτέλους είναι πλεονασματικοί από την …εξοικονόμηση των 160.000.000  που υπολογίζουν τώρα ότι είναι το κέρδος των συνενώσεων (1,5 δις  ετησίως «κέρδος» μας έλεγαν στην εξαγγελία του Νόμου).

Η σκόπιμη κατασυκοφάντηση της Αυτοδιοίκησης, προπομπός -όπως και στις ΔΕΚΟ - της μνημονιακής πολιτικής εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, αποκαλύπτεται με τον καλύτερο τρόπο στα στοιχεία που ο ίδιος ο υπουργός έχει δώσει στη δημοσιότητα. Χωρίς να υποτιμούμε φαινόμενα κακοδιαχείρισης στους Δήμους, είναι απολύτως εμφανής η «τελευταία θέση» ( 3.1% του ΑΕΠ και 5.8% των Δημοσίων δαπανών με αντίστοιχους μέσους όρους στην Ε.Ε. των 27 με 17.2% και 33.8%), σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που μας επιφύλαξαν οι διαχρονικές πολιτικές των δικομματικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ .

Κατά τʼ άλλα, όποιος βλέπει χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων, απλήρωτους μόνιμους εργαζόμενους, απλήρωτους για έτη προμηθευτές, αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας των νέων Δήμων από την έλλειψη πόρων και το νομοθετικό αλαλούμ του Καλλικράτη (όπου όλοι οι χρονικοί στόχοι μετατίθενται), «απλώς δεν κατανοεί την πραγματικότητα, όλα θα λυθούν στο μέλλον».

Προς το παρόν οι Δήμοι ας καλύψουν τις ανάγκες τους με αύξηση το 2011 κατά 600.000.000  στους ίδιους πόρους (βλέπε νέα τοπικά τέλη) που θα προστεθούν στο 1.100.000.000  των ήδη εισπραττόμενων ανταποδοτικών.

Αυτή η πολιτική πρέπει επειγόντως να ανατραπεί. Απαιτείται ένα δυνατό, ενωτικό, αυτοδιοικητικό κίνημα, όπου οι αιρετοί, οι εργαζόμενοι και οι τοπικοί κοινωνικοί φορείς θα διεκδικήσουν αποφασιστικά αυτό που τους ανήκει. Μια βιώσιμη, κοινωνικά και περιβαλλοντικά καθημερινή ζωή.

Τμήμα Αυτοδιοίκησης

Ημερίδα ΣΥΝ: Η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ, ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Παρασκευή 13 Μαϊου 2011 - Αίθουσα «Πανηπειρωτικής», οδός Κλεισθένους 19 (όπισθεν Δημαρχείου Αθήνας)

*Η ημερίδα συνδιοργανώνεται από τα Τμήματα Οικονομικής Πολιτικής, Εργατικής Πολιτικής, Δημόσιας Διοίκησης και Οικολογίας-Περιβάλλοντος του ΣΥΝ καθώς και από τη Ν.Ε. ΔΕΚΟ
.


--------------------------------------------------------------------------------

.

10.00-10.30 Άνοιγμα Ημερίδας

Δημήτρης Βίτσας, Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΣΥΝ
Νίκος Γεωργακάκης, Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής ΣΥΝ


10.30-10.45 Παρέμβαση Προέδρου του ΣΥΝ και επικεφαλής της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα



10.45-12.45
ΕΝΟΤΗΤΑ 1η. Η επιβολή του νεοφιλελευθερισμού στο δημόσια τομέα στην Ελλάδα και διεθνώς
Συντονιστής: Αλέκος Καλύβης, Μέλος Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ
Νίκος Δημητρακόπουλος, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης ΣΥΝ
Γιάννης Δραγασάκης, Οικονομολόγος, πρώην Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Γιάννης Ευσταθόπουλος, Συνεργάτης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ
Νότης Μαριάς, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης
Νίκος Χουντής, Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Ολιγόλεπτες παρεμβάσεις από τους τομείς της ενέργειας, μεταφορών, υποδομών, τηλεπικοινωνιών, έρευνας κτλ.


12.45-14.30
ΕΝΟΤΗΤΑ 2η. Οι επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στις δημόσιες επιχειρήσεις και το δημόσιο τομέα

Συντονιστής: Χρήστος Παπαδέας, Ν.Ε. Δημοσίων Επιχειρήσεων του ΣΥΝ
Κώστας Ήσυχος, μέλος ΠΓ ΣΥΝ, πρ. αντιπρόεδρος ΕΚΑ
Βασίλης Καγιάς, ΕΚΠΟΙΖΩ
Αποστόλης Καψάλης, Ερευνητής εργασιακών σχέσεων
Πέτρος Ρινάλδος-Ρυλμόν, ΙΝΕ-ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ
Δημήτρης Στρατούλης, Μέλος Π.Γ. ΣΥΝ, Αντιπροεδρος ΙΝΕ-ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ
Ολιγόλεπτες παρεμβάσεις από εκπροσώπους ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδίες και δημόσιους φορείς


16.30-18.30
ΕΝΟΤΗΤΑ 3η. Η εκποίηση της Δημόσιας Περιουσίας και οι μορφές της

Συντονίστρια: Ειρήνη Κατσινοπούλου, μέλος της Π.Γ του ΣΥΝ
Θεόδωρος Μητράκος, Τμήμα Οικονομικών Μελετών Τράπεζας της Ελλάδος
Ελένη Πορτάλιου, δημοτική σύμβουλος δήμου Αθηναίων
Στέλιος Πλιάκης, μηχανικός, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης ΣΥΝ
Χρήστος Κορτζίδης, Δήμαρχος Αργυρούπολης-Ελληνικού
Ιπποκράτης Κωστής, μηχανικός, εκπρόσωπος Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής
Παρέμβαση Γ.Αλαβάνου, πρώην Προέδρου ΤΕΕ
Ολιγόλεπτες παρεμβάσεις


18.30-21.00
ΕΝΟΤΗΤΑ 4η. Οι θέσεις και η απάντηση της Αριστεράς για το Δημόσιο Τομέα και τη Δημόσια Περιουσία
Συντονιστής: Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών επιστημών
Θόδωρος Δρίτσας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ
Γιάννης Θεωνάς, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ
Γιάννης Μηλιός, Μέλος Πολιτικής Γραμματείας ΣΥΝ, Υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής
Μάκης Μπαλαούρας, Μέλος Γραμματείας ΑΚΟΑ
Παναγιώτης Λαφαζάνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ

Ανακοίνωση του Τμήματος Αυτοδιοίκησης για τα οικονομικά των δήμων -- Η κυβέρνηση της Μνημονιακής πραγματικότητας

Η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την Τοπική Αυτοδιοίκηση κατεδαφίζει το μέλλον των τοπικών κοινωνιών. Δήμοι με ελάχιστους «επιτελικούς» υπαλλήλους, πλήρως ιδιωτικοποιημένες και ανταποδοτικές – ελαφρώς επιδοτούμενες – υπηρεσίες, χωρίς κοινωνικές και αναπτυξιακές δυνατότητες, απλοί διεκπεραιωτές των εκάστοτε κρατικών εντολών.

Βέβαια, τότε θα βραβεύονται με «αριστεία» γιατί θα έχουν πλεονάσματα και ας έχουν τεράστια κοινωνικά ελλείμματα και ας πληρώνουν οι πολίτες τους αδρά σε ιδιώτες ό,τι τοπική υπηρεσία θα τους παρέχεται, περιμένοντας οι φτωχότεροι απ΄ αυτούς τη φιλανθρωπία και τον «αλληλέγγυο εθελοντισμό» των συμπολιτών τους.

Η άγρια περικοπή 1,5 δις για το 2010 (900.000.000  ΚΑΠ και 600.000.000  ΣΑΤΑ) και η προβλεπόμενη στο Μνημόνιο άλλων 3 δις  για το 2011 – 2013 από θεσμοθετημένους πόρους της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης, μετατρέπεται σε πλεόνασμα. Οι «προβληματικοί», πριν τον «Καλλικράτη» Δήμοι, που κατά τον κ. Ραγκούση στις προγραμματικές δηλώσεις, «συνέβαλαν αποφασιστικά στο τεράστιο δημόσιο χρέος» (1,05 δις  οι ΟΤΑ, στα 140-150 δις !!! συνολικού χρέους, δηλαδή το 0,7% !!! σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του) αίφνης «νοικοκυρεύτηκαν», «συμμορφώθηκαν» και επιτέλους είναι πλεονασματικοί από την …εξοικονόμηση των 160.000.000  που υπολογίζουν τώρα ότι είναι το κέρδος των συνενώσεων (1,5 δις  ετησίως «κέρδος» μας έλεγαν στην εξαγγελία του Νόμου).

Η σκόπιμη κατασυκοφάντηση της Αυτοδιοίκησης, προπομπός -όπως και στις ΔΕΚΟ - της μνημονιακής πολιτικής εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, αποκαλύπτεται με τον καλύτερο τρόπο στα στοιχεία που ο ίδιος ο υπουργός έχει δώσει στη δημοσιότητα. Χωρίς να υποτιμούμε φαινόμενα κακοδιαχείρισης στους Δήμους, είναι απολύτως εμφανής η «τελευταία θέση» ( 3.1% του ΑΕΠ και 5.8% των Δημοσίων δαπανών με αντίστοιχους μέσους όρους στην Ε.Ε. των 27 με 17.2% και 33.8%), σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που μας επιφύλαξαν οι διαχρονικές πολιτικές των δικομματικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ .

Κατά τʼ άλλα, όποιος βλέπει χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων, απλήρωτους μόνιμους εργαζόμενους, απλήρωτους για έτη προμηθευτές, αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας των νέων Δήμων από την έλλειψη πόρων και το νομοθετικό αλαλούμ του Καλλικράτη (όπου όλοι οι χρονικοί στόχοι μετατίθενται), «απλώς δεν κατανοεί την πραγματικότητα, όλα θα λυθούν στο μέλλον».

Προς το παρόν οι Δήμοι ας καλύψουν τις ανάγκες τους με αύξηση το 2011 κατά 600.000.000  στους ίδιους πόρους (βλέπε νέα τοπικά τέλη) που θα προστεθούν στο 1.100.000.000  των ήδη εισπραττόμενων ανταποδοτικών.

Αυτή η πολιτική πρέπει επειγόντως να ανατραπεί. Απαιτείται ένα δυνατό, ενωτικό, αυτοδιοικητικό κίνημα, όπου οι αιρετοί, οι εργαζόμενοι και οι τοπικοί κοινωνικοί φορείς θα διεκδικήσουν αποφασιστικά αυτό που τους ανήκει. Μια βιώσιμη, κοινωνικά και περιβαλλοντικά καθημερινή ζωή.

Τμήμα Αυτοδιοίκησης

Ένας ολοκληρωμένος και βιώσιμος τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων είναι τώρα εφικτός, αλλά και αναγκαίος

Γράφει ο Νίκος Τσιαντός
Η προσωρινή και η διαφαινόμενη τελειωτική νίκη του λαού της Κερατέας για τη μη εγκατάσταση στην περιοχή τους Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (Χ.Υ.Τ.Α.), έστειλε διπλό μήνυμα σε όλους μας.
Το πρώτο έχει σχέση με την αποτελεσματικότητα των αγώνων. Οι κάτοικοι της Κερατέας απέδειξαν ότι αν ο αγώνας κερδηθεί τελικά, θα οφείλεται στο ότι όλοι είναι ενωμένοι απέναντι στο πρόβλημα.
Μια τέτοια ενωτική νίκη έχει μεγάλη αξία στους καιρούς μας, γιατί αποδεικνύει το πόσο λανθασμένα λειτουργούν μερικές ηγεσίες συνδικαλιστικές και πολιτικές, να επιμένουν σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις εργαζομένων απέναντι στη μάχη, ενάντια στο μνημόνιο.
Το δεύτερο μήνυμα που εκπορεύεται από τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας έχει σχέση με τον τρόπο διαχείρισης των σκουπιδιών και την επιμονή των κυβερνώντων στη δημιουργία Χ.Υ.Τ.Α.
Από τον αγώνα αυτόν αναδεικνύεται πλέον ότι οι Χ.Υ.Τ.Α. είναι ξεπερασμένοι, επικίνδυνοι για τη δημόσια υγεία και καταστροφικοί για το περιβάλλον.
Αναδεικνύεται πλέον ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι εφικτός και αναγκαίος ένας ολοκληρωμένος και βιώσιμος τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων.
Ο αγώνας του λαού της Κερατέας ωρίμασε τις συνθήκες να διεκδικηθεί η διαχείριση των σκουπιδιών να γίνεται με τις προδιαγραφές που ισχύουν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Επιτέλους απ’ την Ευρώπη δεν πρέπει να εισπράττουμε περικοπές, περιορισμούς και μνημόνια. Η κεντρική εξουσία, και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι πλέον καιρός να υιοθετήσουν και κάτι καλό απ’ την Ευρώπη. Και οι πολίτες της χώρας μας μπορούν και πρέπει να εφαρμόσουν τις σύγχρονες μορφές διαχείρισης των σκουπιδιών.
Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ Που συστήθηκε πρόσφατα σε επίπεδο δημοτικών κινήσεων, οικολογικών και περιβαλλοντικών ομάδων και φυσικών προσώπων, ξεκινά έναν αγώνα ευαισθητοποίησης των πολιτών, αλλά και πίεσης προς την πολιτεία, για έναν ολοκληρωμένο και σύγχρονο τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων.
Η πρώτη συγκέντρωση της πραγματοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες στο Δημαρχείο Άνω Λιοσίων (Δήμος Φυλής), όπου αναπτύχθηκε το σχέδιο μιας σύγχρονης διαχείρισης των σκουπιδιών και στην προσπάθεια αυτή κάλεσε σε πρώτη φάση όλους τους Δήμους της Δυτικής Αθήνας και της Δυτ. Αττικής, τις δημοτικές παρατάξεις και άλλους φορείς σε ένα κοινό μέτωπο πάλης.
Παρακάτω παραθέτουμε μερικές απ’ τις απόψεις που αναπτύχθηκαν στη συγκέντρωση αλλά και το νέο σχέδιο σύγχρονης διαχείρισης.

«Τα σκουπίδια συνεχώς αυξάνονται και μας πνίγουν. Το να τα θάβουμε σε χωματερές, είναι η χειρότερη λύση για το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία και την τσέπη μας. Οι Χ.Υ.Τ.Α δεν μπορούν να εγγυηθούν ούτε υγειονομική ασφάλεια στον άνθρωπο, ούτε προστασία στο φυσικό περιβάλλον.
Η πράξη απέδειξε ότι οι Χ.Υ.Τ.Α είναι τεχνολογικά ξεπερασμένοι και, απλά, αποτελούν τη νόμιμη εκδοχή των παράνομων και ανεξέλεγκτων χωματερών, γι’ αυτό και δεν έχουν την αποδοχή της κοινωνίας.
Οι αντιδράσεις στην Κερατέα, στο Γραμματικό, στη Φυλή, στη Λευκίμμη κ.α ανά την Ελλάδα, το επιβεβαιώνουν με τον πιο εμφατικό τρόπο. Οι κυβερνήσεις που δημιούργησαν στην Αττική, το τέρας της χωματερής Α. Λιοσίων - Φυλής, με τη συνενοχή και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν φρόντισαν ούτε για το οριστικό κλείσιμο, ούτε για την πλήρη αποκατάστασή της.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις αντιδράσεις, σχεδιάζει:
• Τη συνέχιση της λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής και την κατασκευή νέων ΧΥΤΑ σε Κερατέα και
Γραμματικό
• Να ανοίξει το δρόμο στην καύση των απορριμμάτων με τη δημιουργία τεσσάρων (4) μεγάλων εργοστασίων σε Φυλή, Κερατέα, Γραμματικό, τρία (3) εκ των οποίων θα χρησιμοποιούν την τε χνολογία της βιολογικής ξήρανσης, εξυπηρετώντας, ταυτόχρονα, μεγάλα επιχειρηματικά και ερ γολαβικά συμφέροντα

Εμείς διεκδικούμε:
• Όχι νέους ΧΥΤΑ - Όχι στη βιοξήρανση - Όχι στην καύση
• Ανατροπή αυτών των σχεδίων και της εφαρμογής του υφιστάμενου περιφερειακού σχεδιασμού
• Βιώσιμη λύση, που θα καθορίσει την ποιότητα της ζωής μας και θα την επιβάλλει η κοινωνία
από τα κάτω
• Υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της κρίσης, αντιστεκόμενοι στα επιχειρηματικά και εργολαβικά συμφέροντα.»

«Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε με τα σκουπίδια μας;
Εμείς λέμε ότι υπάρχει λύση. Τα σκουπίδια κρύβουν πλούτο που πρέπει να αξιοποιήσουμε. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΦΟΡΤΩΝΕΙ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ - ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ, ΜΕ ΔΙΑΛΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
Είναι η μόνη λύση, που:
• προστατεύει το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία
• επαναχρησιμοποιεί τα υλικά που ανακυκλώνονται
• εξοικονομεί ενέργεια και πρώτες ύλες
• δημιουργεί πολλές θέσεις εργασίας
• δεν επιβαρύνει οικονομικά τους πολίτες»

«Διαλογή στην πηγή σημαίνει ότι διαχωρίζουμε τα απορρίμματα, εκεί
που δημιουργούνται:

Σε πρώτο επίπεδο
Στα σπίτια, τις επιχειρήσεις και τις υπηρεσίες, σε 4 ξεχωριστούς κάδους:
• Χαρτιά, εφημερίδες, περιοδικά, χαρτοκιβώτια
• Συσκευασίες από γυαλί, πλαστικό, αλουμίνιο και μέταλλο
• βιολογικά απόβλητα (από κήπους, κουζίνες και τρόφιμα)
• υπολείμματα και αδρανή υλικά
Ενώ σε συγκεκριμένα σημεία, επαρκή στον αριθμό και προσιτά στον πο λίτη, μπορούν να συλλέγονται:
• ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές (ψυγεία, κουζίνες, πλυντήρια, τηλεοράσεις, υπολογιστές κλπ)
• παλιά έπιπλα
• επικίνδυνα υλικά (μπαταρίες, λάμπες φθορίου, φάρμακα, θερμό μετρα, προϊόντα καθαρισμού, μπογιές, εντομοκτόνα κλπ)
• άλλα υλικά, που περιέχουν κάδμιο, νικέλιο, υδράργυρο και άλλα χημικά, που καταλήγοντας στη χωματερή περνάνε στον υδροφόρο ορί ζοντα της περιοχής και τον μολύνουν Ανακύκλωση - κομποστοποίηση

Σε δεύτερο επίπεδο (σε δήμους ή ομάδες δήμων)
Σε κατάλληλες αποκεντρωμένες μονάδες ολοκληρωμένης επεξεργασίας και αξιοποίησης, κάτω από τον έλεγχο των δήμων και με ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών. Στις μονάδες αυτές, αφενός θα οδηγούνται τα προ διαλεγμένα υλικά του πρώτου επιπέδου, αφετέρου θα γίνεται παραπέρα διαλογή των απορριμμάτων σε ανακυκλώσιμα και ζυμώσιμα. Και, οπωσδήποτε, θα γίνεται επιτόπια παραγωγή κομπόστ, άριστης ποιότητας, με πρωταρχική επιλογή τη μέθοδο της αερόβιας επεξεργασίας.Η ανακύκλωση προϋποθέτει την ευαισθητοποίηση και την ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Πολιτικές διαχείρισης των απορριμμάτων από τους δήμους, σαν τις παραπάνω, συνιστούν ισχυρό κίνητρο για τη συμμετοχή των πολιτών στην ανακύκλωση - κομποστοποίηση, αφού συνεπάγονται λιγότερα σκουπίδια και δημοτικά τέλη. Δραστική μείωση υπολειμμάτων για ταφή σε ΧΥΤΥ

Σε τρίτο επίπεδο (ευρύτερης γεωγραφικής ενότητας ή περιφέρειας)
Αυτό που θα “περισσέψει” από τις διαδικασίες της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης θα αποτελείται από μικρή ποσότητα αδρανών υλικών, που μπορούν να αξιοποιηθούν στην οδοποιία ή σε αποκαταστάσεις τοπίων (π.χ. αποκατάσταση λατομείων). Έτσι μπορούμε, στο τέλος και σε ένα βάθος χρόνου, να αξιοποιούμε πλήρως τα σκουπίδια και να μη θα βουμε τίποτα στις χωματερές. Για τις μικρές ποσότητες, που δεν θα μπορέσουν να ενταχθούν σε κάποια από τις παραπάνω διαδικασίες ανάκτησης, θα υπάρχει η δυνατότητα ταφής σε ένα χώρο υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ).»

«Γιατί λέμε όχι στην απευθείας καύση και στην καύση προϊόντων επεξεργασίας απορριμμάτων:
• Πρόκειται για μια επικίνδυνη, αναποτελεσματική και μη φιλική προς το περιβάλλον
μέθοδο, που στη χώρα μας έχει εφαρμοστεί παλιότερα στη Ζάκυνθο και απέτυχε ή καλύτερα εγκαταλείφθηκε στην τύχη της.
• Σύμφωνα με μελέτη της Greenpeace το 40% - 80% των συνολικών εκλύσεων διοξινών σε βιομηχανικές χώρες όπου εφαρμόζεται η καύση προέρχεται από αυτά τα εργοστάσια καύσης.
• Από την καύση παράγονται τοξικά απόβλητα που δεν λένε τι θα γίνουν (απαιτούνται ειδικές χωματερές τοξικών αποβλήτων).
• Έχουμε σπατάλη πρώτων υλών αφού δεν επαναχρησιμοποιούνται υλικά όπως πε-
τυχαίνουμε με την ανακύκλωση
• Πρόκειται επίσης για μια πανάκριβη μέθοδο που θα κληθούν να πληρώσουν ακριβά
οι Δήμοι και μέσω αυτών οι πολίτες.
• Δημιουργεί πολύ λιγότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με την ανακύκλωση
• Προωθείται από μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα που δεν θα διστάσουν απέναντι στο κέρδος να θυσιάσουν υποχρεώσεις που θα αναλάβουν απέναντι στην δημόσια υγεία και
το περιβάλλον.
Επομένως, πρέπει να εξαιρεθούν, από τις αποδεκτές τεχνολογίες επεξεργασίας - αξιοποίησης των αστικών στερεών αποβλήτων, τεχνολογίες όπως, η βιολογική ξήρανση ή η θερμική αξιοποίηση (συμπεριλαμβανομένης της απευθείας καύσης) και για τις οποίες
υπάρχουν πολλαπλές ενστάσεις περιβαλλοντικού και οικονομικού χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα, αποτελούν την ταφόπλακα της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης...»

e-mail ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: prosynat@gmail.com

Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΝ και Αντιπρόεδρου του ΚΕΑ, Αλέξη Τσίπρα, στη δημόσια εκδήλωση του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) στο Παρίσι .....

Οι αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής των Βρυξελλών, τόσο της 11ης όσο και της 25ης Μαρτίου, θα μείνουν στην ιστορία για την κραυγαλέα αδυναμία των ηγετών της Ε.Ε, σε μια κρίσιμη στιγμή για την πορεία των ευρωπαϊκών κοινωνιών, να προστατέψουν τους λαούς τους από την επερχόμενη οικονομική και κοινωνική καταστροφή.

Το “Σύμφωνο για το Ευρώ”, το ευρωπαϊκό μνημόνιο, στο οποίο συμφωνούν και συντηρητικοί και σοσιαλδημοκράτες, θα μειώνει διαρκώς τους μισθούς με το πρόσχημα της ανταγωνιστικότητας και τις συντάξεις με το πρόσχημα του προσδόκιμου ορίου ζωής.

Φαίνεται λοιπόν ότι είχαμε δίκιο όταν λέγαμε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται σαν το πειραματόζωο της Ευρώπης. Το πείραμα τώρα γενικεύεται σε ολόκληρη την ευρωζώνη και όχι μόνο. Είναι το πείραμα της σκληρής λιτότητας, της διάλυσης του κοινωνικού κράτους, της χρεωκοπίας της κοινωνίας και του λαού με στόχο να σωθούν οι τράπεζες και το κεφάλαιο.

Στην πραγματικότητα, οι “Μηχανισμοί διάσωσης” που υιοθετήθηκαν στις Συνόδους Κορυφής αποτελούν μηχανισμούς τιμωρίας.

Όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την κρίση χρέους που απειλεί πλέον σαν ντόμινο να συμπαρασύρει όλη την Ευρωζώνη, αλλά με προκλητικό τρόπο οδηγούν τους λαούς στην κοινωνική χρεωκοπία και στη λεγόμενη ελεγχόμενη χρεωκοπία της οικονομίας.

Η ένταξη στο μηχανισμό της Ιρλανδίας και πρόσφατα της Πορτογαλίας επιβεβαιώνει ότι η κρίση χρέους είναι μια δομική κρίση του ευρωπαϊκού μοντέλου.

Είναι μια κρίση συστημική, που οφείλεται στην αρχιτεκτονική του Ευρώ και της ΟΝΕ, συνεπώς δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς θεμελιώδεις δομικές αλλαγές αυτής της αρχιτεκτονικής.

Συνεπώς δεν αρκεί σήμερα η Ευρωπαϊκή αριστερά να αναζητά επικουρικές ή δευτερεύουσες βελτιώσεις. Πρέπει να μιλήσουμε για θεμελιακές αλλαγές στη δομή της ΟΝΕ. Να κάνουμε πιο συγκεκριμένο αυτό που λέμε επαναθεμελίωση, επανίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να ξαναμιλήσουμε για τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες, για τη παταγώδη χρεοκοπία τους και να διεκδικήσουμε τη ριζική ανατροπή τους.

Πολλοί θα διερωτώνται: Μπορεί να αλλάξει πραγματικά η Ευρώπη; Σώζεται η Ευρώπη;

Κάποιοι ενδεχομένως θα κάνουν και σκέψεις αναδίπλωσης στο έθνος-κράτος.

Προσπαθούν να απαντήσουν σε λάθος ερωτήματα και για αυτό προσανατολίζονται σε λάθος απαντήσεις.

Η κρίση είναι δομική, είναι συστημική κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού. Είναι και ευρωπαϊκή κρίση, γιατί η ηγεσία της Ευρώπης είναι πιστή στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και ακολουθεί κατά γράμμα όλες τις κατευθυντήριες γραμμές και τις συνταγές λιτότητας, που υιοθετήθηκαν σε πλανητικό επίπεδο, στη Σύνοδο των G20 από το καλοκαίρι του 2010.

Όσοι επιλέγουν να απαντήσουν σε μια κρίση με παγκόσμια χαρακτηριστικά, επιστρέφοντας σε εθνοκεντρικές προσεγγίσεις, συμπεριφέρονται στρουθοκαμηλίζουν: κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπορούν οι λαοί να συντονίσουν τις δράσεις τους και τις αντιστάσεις τους, όπως το διεθνές κεφάλαιο συντονίζει τις επιδιώξεις και την επίθεσή του στους λαούς...

Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η ευρωπαϊκή Αριστερά.

Πρώτα από όλα συντονίζοντας τις δυνάμεις της σε εθνικό επίπεδο.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να συγχαρώ τους συντρόφους μας του γαλλικού “Μετώπου της Αριστεράς” (Front de Gauche). Το αποτέλεσμά τους στις τελευταίες Περιφερειακές Εκλογές στη Γαλλία έδειξε ότι, παρά τις δυσκολίες και τις πιθανές διαφορές, ο κοινός αγώνας της αριστεράς μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα. Ελπίζουμε αυτές οι προσπάθειες να συνεχιστούν και να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη για την εναλλακτική αριστερά στις Προεδρικές Εκλογές, το 2012.

Επιπλέον, θα θέλαμε επίσης να εκφράσουμε την πλήρη στήριξή μας στις προσπάθειες των συντρόφων μας του πορτογαλικού Μπλόκο τη Αριστεράς (Bloco de Esquerda), που προωθούν, παρά τις υπαρκτές διαφορές, ένα κοινό σχέδιο δράσης με το πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCP), με στόχο την προώθηση ενός εναλλακτικού σχεδίου εξόδου από την κρίση, μέσα από έναν αριστερό συνασπισμό εξουσίας.

Είναι, όμως, αναγκαίο να προωθήσουμε και ένα πανευρωπαϊκό σχέδιο συντονισμού και αντιστάσεων των λαών στα σχέδια ακραίας λιτότητας και κοινωνικής χρεωκοπίας.

Και ταυτόχρονα να ασχοληθούμε και με τη κρίση του χρέους, κάνοντας συγκεκριμένες προτάσεις. Η κρίση του χρέους δεν αφορά μόνο τους λαούς της περιφέρειας. Αφορά το ίδιο το μέλλον της Ευρώπης και των λαών της. Απειλεί το Ευρώ και την ίδια την Ευρωζώνη. Και αν αντιμετωπιστεί με τη συνταγή της γενικευμένης λιτότητας θα πλήξει ισότιμα όλους τους λαούς.

Εδώ λοιπόν είναι το μεγάλο ερώτημα: Αν η κρίση στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, σε ολόκληρη την Ευρώπη, θα αντιμετωπιστεί ως μια κρίση του ευρωπαϊκού μοντέλου ανάπτυξης, που απαιτεί λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ή αν θα τιμωρηθούν οι λαοί και οι εργαζόμενοι της Ευρώπης, με μια πρωτοφανή στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, κοινωνική οπισθοδρόμηση. Και εδώ πρέπει να αναζητήσουμε συγκεκριμένες λύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Να εξειδικεύσουμε τη πρότασή μας για την επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους των χωρών που βρίσκονται στο στόχο των κερδοσκοπικών αγορών, σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Να μιλήσουμε για την ανάγκη ένα σημαντικό μέρος των εθνικών δημόσιων χρεών να διαγραφεί και ένα άλλο μέρος να περιέλθει στην ΕΚΤ.

Είχαμε την ευκαιρία να μελετήσουμε με προσοχή αυτές τις προτάσεις και κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Συνεδρίου για την κρίση χρέους, στην Αθήνα, στις 10-12 Μάρτη.

Σήμερα υπάρχει άμεση ανάγκη συντονισμού, ξεκινώντας από την αριστερά των υπερχρεωμένων χωρών, εκείνων των χωρών που είτε βρίσκονται ήδη στον αποκαλούμενο “Μηχανισμό Στήριξης”, είτε είναι ένα βήμα πριν, ώστε να συντονίσουμε τα βήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Και το λέω αυτό γιατί θα έχουμε ραγδαίες εξελίξεις το επόμενο διάστημα από τη κρίση του χρέους στην Ευρωζώνη και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις αποτρέψουμε.

Ήδη η Ελλάδα βρίσκεται ένα βήμα πριν την αναδιάρθρωση του χρέους με όρους που φυσικά θα επιβάλει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και οι αγορές, άρα όρους επώδυνους για τον ελληνικό λαό. Η εξέλιξη των γεγονότων στην Ελλάδα θυμίζει Αργεντινή: Ο λαός χρεοκοπεί, την ώρα που η κυβέρνηση ξεπουλά και ιδιωτικοποιεί το δημόσιο πλούτο, για να σώσει τα κέρδη των τραπεζών και των κερδοσκόπων. Πρέπει να δράσουμε άμεσα, για να σταματήσουμε αυτή τη μετατροπή ολόκληρης της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Τέλος, εξαιρετικά κρίσιμο είναι και το ζήτημα της άγριας νεοφιλελεύθερης επίθεσης εναντίον της δημοκρατίας εν μέσω κρίσης.

Στην Ελλάδα το Σύνταγμα έχει παραβιαστεί επανειλημμένα. Το Μνημόνιο με την τρόικα του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ε.Ε. παραβιάζει το Σύνταγμα μας. Οι τεχνοκράτες της τρόικα που καθορίζουν την οικονομική μας πολιτική, δεν είναι ούτε δημοκρατικά εκλεγμένοι, ούτε δημοκρατικά ελεγχόμενοι από κανέναν, ενώ η ελληνική κυβέρνηση στερείται πια στοιχειώδους δημοκρατικής νομιμοποίησης, αλλά αρνείται την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία.

Αλλά και στη Πορτογαλία, η προσφυγή στο Μηχανισμό διάσωσης και στο Μνημόνιο, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, αποτελεί κραυγαλέα παραβίαση του Συντάγματος και της δημοκρατίας.

Γι αυτό και η Ευρωπαϊκή Αριστερά περιλαμβάνει στην πανευρωπαϊκή εκστρατεία της το αίτημα για τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για το “Σύμφωνο για το Ευρώ” σε κάθε χώρα, ώστε να προστατευθεί και να εγγυηθεί το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν το μέλλον τους.

Αν αποτύχουμε να αντιμετωπίσουμε την αντιδημοκρατική επίθεση στην Ευρώπη, τότε ανοίγει ο δρόμος για μια νέα ηγεμονία των εξτρεμιστικών, εθνικιστικών και ξενοφοβικών αντιλήψεων. Η νεοφιλελεύθερη στρατηγική της Ε.Ε. έχει επιτρέψει στον εθνικισμό, το νεοφασισμό και το ρατσισμό να γίνουν μέρος της κυρίαρχης πολιτικής ατζέντας. Το νιώσαμε στην Ελλάδα, στη Βουλή και στους δρόμους. Στη Φινλανδία το λαϊκιστικό κόμμα των “Αληθινών Φιλανδών” έγινε πρόσφατα η τρίτη πολιτική δύναμη με 18% στις Εθνικές Εκλογές. Στη χώρα σας, το “Εθνικό Μέτωπο” απειλεί να εισέλθει στο δεύτερο γύρο των επόμενων Προεδρικών Εκλογών το 2012.

Πρέπει να αναδείξουμε την υπεράσπιση της δημοκρατίας και των συνταγματικών επιταγών ως κυρίαρχο αίτημα, σε μια περίοδο που η κρίση απειλεί να γκρεμίσει τα πάντα. Όχι μόνο τους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά και την ίδια την κυριαρχία των ευρωπαϊκών λαών, αυτό που κάποτε ονομάζαμε “ευρωπαϊκό κεκτημένο”.

Ή εμείς, ή αυτοί. Έχουμε να ανέβουμε ένα ψηλό βουνό και ακόμη κάνουμε τα πρώτα μας βήματα. Ο δρόμος προς την κορυφή είναι μακρύς και γεμάτος εμπόδια. Αλλά πρέπει να νικήσουμε! Γιατί, όπως έγραψε ο Μαρξ στη “18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη”, “ο Χέγκελ λέει κάπου ότι όλα τα γεγονότα και οι προσωπικότητες της ιστορίας επανεμφανίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ξέχασε να προσθέσει: την πρώτη φορά ως τραγωδία, τη δεύτερη ως φάρσα”.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα του νέου πολέμου στη Λιβύη.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα της νέας ανόδου του νεοφασισμού.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα των νέων Τσερνόμπιλ.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα της φτώχειας και της απελπισίας.

Αυτό το ιστορικό καθήκον στέκεται πάνω από κάθε δυσκολία

Κομισιόν: Υποβάθμιση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία αμφισβητεί το Δουβλίνο ΙΙ - Απάντηση στον ευρωβουλευτή

Κομισιόν: Υποβάθμιση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία αμφισβητεί το Δουβλίνο ΙΙ - Απάντηση στον ευρωβουλευτή Ν. Χουντή
Κομισιόν: υποβάθμιση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) η οποία αμφισβητεί το Δουβλίνο ΙΙ
Ν. Χουντής: Η κυβέρνηση να αγνοήσει την «πεθαμένη» Συμφωνία του Δουβλίνο ΙΙ και να προμηθεύσει όσους πρόσφυγες το επιθυμούν, με τα απαραίτητα εκείνα έγγραφα που θα τους επιτρέπουν να φτάσουν στη χώρα μέλος της ΕΕ που δηλώνουν ότι έχουν ως τελικό προορισμό τους.
Να υποβαθμίσει την καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) σε βάρος Ελλάδας και Βελγίου, η οποία ουσιαστικά αμφισβητούσε το Δουβλίνο ΙΙ, επιχειρεί η Επίτροπός Εσωτερικών Υποθέσεων κ.Malmström σε απάντηση της στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.

Στην ερώτησή του ο Ν. Χουντής αφού αναφέρεται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στις 21/01/2011 «M.S.S. v. Belgium and Greece» με την οποία καταδικάζεται η Ελλάδα και το Βέλγιο, τονίζει ότι «τίθεται επί της ουσίας υπό αμφισβήτηση ο Κανονισμός του Δουβλίνο ΙΙ, ο οποίος και πρέπει ασφαλώς να αναθεωρηθεί», επιπλέον ζητούσε να προωθηθούν αλλαγές προς την κατεύθυνση, οι αιτούντες άσυλο να έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτημα ασύλου στην χώρα μέλος της ΕΕ που επιθυμούν και όχι αναγκαστικά στην πρώτη χώρα εισόδου».

Ξεκινώντας την απάντησή της η κ. Malmström, σημειώνει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου απεφάνθη ότι υπήρξε: «Παραβίαση από την Ελλάδα: του άρθρου 3 (απαγόρευση της απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, λόγω των συνθηκών κράτησης του αιτούντος καθώς και των συνθηκών διαβίωσής του στην Ελλάδα, και του άρθρου 13 (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής) σε συνδυασμό με το άρθρο 3, λόγω των ελλείψεων στη διαδικασία ασύλου που ακολουθήθηκε στην υπόθεση του αιτούντος. Παραβίαση από το Βέλγιο του άρθρου 3, λόγω έκθεσης του αιτούντος σε κινδύνους που συνδέονται με ελλείψεις στη διαδικασία ασύλου στην Ελλάδα, καθώς επίσης και λόγω έκθεσής του σε συνθήκες κράτησης και διαβίωσης στην Ελλάδα κατά παράβαση του άρθρου 3 και του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 3, λόγω απουσίας του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής κατά της εντολής απομάκρυνσης του αιτούντος.»

Στη συνέχεια της απάντησής της τονίζει εμφαντικά ότι κατά την Κομισιόν «Η απόφαση του Δικαστηρίου δεν θίγει τις βασικές αρχές της λειτουργίας του συστήματος του Δουβλίνου οι οποίες παραμένουν ανέπαφες» διαφωνώντας έτσι με την ερμηνεία που δίδουν στη συγκεκριμένη απόφαση νομικοί και πολιτικοί κύκλοι, οι οποίοι χαρακτήριζαν την συγκεκριμένη απόφαση του ΕΔΔΑ, ως την αρχή του τέλους του Δουβλίνου ΙΙ. Απαντώντας εξάλλου στην πρόταση του Ν. Χουντή «να δοθεί δυνατότητα στους αιτούντες άσυλο άπαξ και εισέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτημα ασύλου στην χώρα μέλος που επιθυμούν και όχι αναγκαστικά στην πρώτη χώρα εισόδου» απάντησε ότι δεν τη θεωρεί ρεαλιστική πρόταση , τονίζοντας ότι «στον αναθεωρημένο κανονισμό του Δουβλίνου δεν προβλέπεται το δικαίωμα του αιτούντος άσυλο να υποβάλλει αίτηση για χορήγηση ασύλου στο κράτος μέλος της επιλογής του, γεγονός που δεν θεωρείται από την Επιτροπή ως ρεαλιστική δυνατότητα.»

Με αφορμή την παραπάνω απάντηση, ο Ν. Χουντής, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «έχουμε να κάνουμε με άλλη μια περίπτωση κορυφαίας υποκρισίας τόσο εκ μέρους από της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και χωρών μελών που από τη μια κωφεύουν προκλητικά απέναντι στο δράμα χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών αλλά και από την άλλη στις εκκλήσεις αλληλεγγύης όσων χωρών όπως η Ελλάδα δέχονται τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις έδειξαν πλήρη ανεπάρκεια να διαχειριστούν το θέμα αλλά και να πιέσουν την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Καλούμε, για άλλη μια φορά, την ελληνική κυβέρνηση να αγνοήσει την «πεθαμένη» Συμφωνία του Δουβλίνο ΙΙ και να προμηθεύσει όσους πρόσφυγες το επιθυμούν με τα απαραίτητα εκείνα έγγραφα που θα τους επιτρέπουν να φτάσουν στη χώρα μέλος της ΕΕ που δηλώνουν ότι έχουν ως τελικό προορισμό τους.

To Γραφείο Τύπου

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΠΕΜΠΤΗ 5/5/2011, 19.00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Ανακοίνωση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς, έναν ακριβώς χρόνο μετά την ψήφιση του μνημονίου που άνοιξε το δρόμο για μια πρωτοφανή επίθεση της τρόικας, της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και των δυνάμεων του κεφαλαίου στους μισθούς, την ασφάλιση και τα δικαιώματα των εργαζομένων, καλεί την Πέμπτη, 5/5, στις 7 το απόγευμα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Προπύλαια και σε πορεία στη βουλή, που διοργανώνουν ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τα κινήματα «Δεν πληρώνω» και οι επιτροπές αγώνα στις γειτονιές και στους εργασιακούς χώρους.

Ο μόνος τρόπος για να πάρουν πίσω οι εργαζόμενοι όσα έχασαν την πρώτη χρονιά του μνημονίου και για να αποκρούσουν τα νέα αντεργατικά μέτρα και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, μέσω του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος 2012-2015, είναι ο συντονισμένος, ενωτικός, ανυποχώρητος αγώνας και η σχεδιασμένη κλιμάκωση του.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!