Ένα ακόμη δώρο στον τραπεζικό τομέα

(18/3,ΕΠΟΧΗ) ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ



Τελικά αυτό το περιβόητο δάνειο που εξασφαλίσθηκε, στην πραγματικότητα δεν δόθηκε για τις ανάγκες της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά των τραπεζών. Από τα 171,5 δισ. που εξασφαλίστηκαν, τα 118,7 δίνονται ευθέως στο τραπεζικό σύστημα. Η πολιτική ηγεσία της ΕΕ, υπό το φόβο ενός συστημικού κινδύνου, αυτό και μόνο φροντίζει. Στην Ελλάδα, αυτή τη «φροντίδα» θα την δούμε και από τον έκδηλα φιλοτραπεζικό τρόπο που θα γίνει η ανακεφαλαιοποίηση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, το οποίο, στη δίνη της ύφεσης, βρίσκεται, πλέον, με «αρνητικά κεφάλαια»! Ο συνεργάτης μας Κώστας Μελάς τα αναλύει όλα αυτά με όσο γίνεται λιγότερο τεχνικούς όρους.



Του
Κώστα Μελά*

Το ύψος του συνολικού «νέου», δανείου προς την Ελλάδα, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, ανέρχεται τελικά σε 137,1 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 109,1 δισ. δίνονται από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα 28,0 δισ. από το ΔΝΤ. Αν σε αυτά προσθέσουμε και 34,4 δισ. από την πρώτη δανειακή σύμβαση, τα οποία δεν είχουν απορροφηθεί ακόμα, το συνολικό ύψος των δανειακών κεφαλαίων που εξασφαλίστηκαν φθάνει τα 171,5 δισ. ευρώ (τα 163,3 δισ. θα απορροφηθούν μέχρι το 2014 και τα 8,2 δισ., που είναι μόνο από το ΔΝΤ το 2015).
Σύμφωνα με τη δανειακή σύμβαση που κατατέθηκε στη Βουλή από τα 109,1 δισ. ευρώ στην πραγματικότητα μόνο τα 61,7 αποτελούν νέα δάνεια. Τα υπόλοιπα 47,4 δεν συνιστούν νέα υποχρέωση, καθόσον, τα 24,4 προέρχονται από τη ΣΔ 8/5/2010 (μη χρησιμοποιηθέντα) και τα 23 δισ., ευρώ λόγω του ότι αποτελούν διευκόλυνση για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Από τα υπόλοιπα, 9,4 δισ. ευρώ αποτελούν το υπόλοιπο των παλαιών δανείων που αναλογούν στο ΔΝΤ, και δεν συνιστά κατ’ αναλογία νέο δανεισμό. Ενώ τα 28 δισ. ευρώ αποτελούν νέο δανεισμό. Συνεπώς, ο νέος δανεισμός φθάνει στο ύψος των 61,7+28 =89,7 δισ. ευρώ. Αν αφαιρεθούν από τα 105,6 δισ. που αποτελούν το ύψος της απομείωσης (κουρέματος) τότε το καθαρό υπόλοιπο της απομείωσης φθάνει στα 16,3 δισ. ευρώ. Τα 23 δισ. ευρώ δεν θεωρούνται νέος δανεισμός διότι θα πρέπει μετά μια πενταετία να επιστραφούν από τις τράπεζες στις οποίες θα δοθούν τώρα για την ανακεφαλαιοποίηση τους. Κατά την άποψή μου, πρόκειται για έμμεση μορφή δανεισμού και σαφέστατα επιβαρύνει το δημόσιο δανεισμό για τα συγκεκριμένα έτη.
Τα 171,5 δισ. δανείων που εξασφαλίστηκαν θα διατεθούν ως εξής:
• Τα 30,0 για να χρηματοδοτηθεί μέρος της εθελοντικής ανταλλαγής ομολόγων της Ελλάδος με επενδυτές του ιδιωτικού τομέα.
• Τα 35,0 για να παρασχεθεί στην Ελλάδα η δυνατότητα να χρηματοδοτήσει την ενδεχόμενη επαναγορά τίτλων της που έχουν παρασχεθεί ως ενέχυρο στο ευρωσύστημα, με τίτλους του ΕΤΧΣ (EFSF).
• Τα 5,7 για την εξυπηρέτηση των συσσωρευμένων τόκων ομολόγων μέχρι την ημερομηνία εθελοντικής ανταλλαγής των ομολόγων.
• Τα 23 για την άμεση ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών (λέμε άμεση διότι οι συνολικές ανάγκες , μετά την έκθεση της Blackrock , υπολογίζεται ότι μέχρι το 2014 θα ανέλθουν σε 48 δισ. ευρώ, δηλαδή θα διατεθούν περαιτέρω, σε δύο δόσεις, κεφάλαια ύψους 25 δισ. ευρώ).
Συνεπώς, 118,7 δισ. ευρώ θα διατεθούν ευθέως για το τραπεζικό σύστημα. Τα υπόλοιπα 44,6 δισ. ευρώ θα χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν τα ελλείμματα, τις άλλες ανάγκες και τα χρεολύσια (για δάνεια στον επίσημο τομέα) των ετών μέχρι και το 2014, και 8,2 δισ. ευρώ (από το ΔΝΤ) το 2015.

Ο κίνδυνος μεταφέρεται, βαθμιαία, στο δημόσιο

Η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, ως γνωστόν, έδωσε τη δυνατότητα στις τράπεζες που το κατείχαν να το ξεφορτωθούν. Το “φόρτωσαν” τόσο προς την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) όσο και προς διάφορα κερδοσκοπικά κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου (hedge funds).
Τον Μάιο του 2010, οι ιδιώτες πιστωτές από την Ευρώπη κατείχαν περίπου 68 δισ. δολάρια ελληνικού χρέους, σύμφωνα με την Διεθνή Τράπεζα Διακανονισμών (BIS). Εάν η Ελλάδα προχωρούσε σε απομείωση (κούρεμα) του χρέους της τότε, οι τράπεζες θα έχαναν περίπου 51 δισ. δολάρια, με βάση το ποσοστό απομείωσης σε όρους καθαρής παρούσας αξίας που τελικά πραγματοποιήθηκε.
Όμως η έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών στο ελληνικό χρέος μειώθηκε στο μισό σχεδόν τους 15 μήνες που ακολούθησαν (σύμφωνα πάλι με την BIS). Παρά το γεγονός, ωστόσο, ότι υπήρξε απομείωση, το ελληνικό χρέος μειώθηκε σχετικά λίγο. Έτσι, ο κίνδυνος μιας μελλοντικής απομείωσης παραμένει, και μάλιστα απειλεί τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, αφού το χρέος αυτό περνά από τα χέρια των ιδιωτών στον επίσημο τομέα.
Η ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων δεν πέτυχε να καταστήσει το ελληνικό χρέος βιώσιμο, με αποτέλεσμα μια ακόμη απομείωση χρέους να γίνει στο μέλλον, η οποία μάλιστα θα συμβεί με έκθεση του δημόσιου τομέα που κατέχει το ελληνικό χρέος.
Συμπερασματικά, η ΕΕ, τείνει όλο και πιο πολύ να γίνεται πιο ευνοϊκή προς τον τραπεζικό κλάδο, ιδιαίτερα μάλιστα σε εκείνες τις τράπεζες που εμφανίζουν αδυναμίες και μπορεί να προκαλέσουν συστημικούς κινδύνους. Κάθε πολιτική της είναι σχεδιασμένη έτσι που να βοηθά τις τράπεζες - ζόμπι να επιβιώσουν, όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα άρθρα.

Οι εγχώριες τράπεζες είναι πλέον, “αρνητικά κεφάλαια»

Οι ελληνικές και οι κυπριακές τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, μετείχαν στο PSI με ομόλογα 43 δισ. και δάνεια ύψους 6,5 δισ. που έχουν χορηγήσει σε ΔΕΚΟ.
Σύμφωνα με έγκυρους υπολογισμούς η προβλεπόμενη επιβάρυνση από το κούρεμα θα υπερβεί τα 30 με 35 δισ. ευρώ, περισσότερο από όσο είναι περίπου και τα ίδια κεφάλαια του ελληνικού τραπεζικού συστήματος σήμερα (περίπου 27,5 δισ. ευρώ). Δηλαδή στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα υπάρχουν, πλέον, αρνητικά κεφάλαια. Αυτό σημαίνει ότι η παρέμβαση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.) είναι απαραίτητη για όλους. Για την ώρα, δεν είναι γνωστή η μέθοδος λογιστικής απεικόνισης των ζημιών του PSI στα τραπεζικά αποτελέσματα του 2011.
Παράλληλα, βρισκόμαστε σε αναμονή των συμπερασμάτων της Blackrock για το ύψος των επισφαλειών που ενυπάρχουν στο χορηγητικό χαρτοφυλάκιο του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και τα απαιτούμενα κεφάλαια για την κάλυψή τους. Οι ανακοινώσεις αναμένονται την περίοδο μεταξύ 19 και 23 Μαρτίου.
Είναι γνωστό ότι η Blackrock, μέσα από δειγματοληπτικούς ελέγχους μεγάλης κλίμακας, διερεύνησε τα δάνεια της λιανικής τραπεζικής (retail) και σε κάποιο βαθμό και τα επιχειρηματικά δάνεια. Επίσης, έχουν ελεγχθεί όλες οι off shores εταιρίες των τραπεζών εντός Ελλάδος, ενώ δεν ελέγχθησαν οι off shores εταιρίες των ελληνικών τραπεζών εκτός Ελλάδος, όπως και οι θυγατρικές στα Βαλκάνια.
Σύμφωνα με τις ως τώρα υπάρχουσες πληροφορίες η Blackrock κατέληξε στην εκτίμηση ότι τα προβληματικά δάνεια των 18 τραπεζών που αξιολόγησε ανέρχονται περίπου στα 25 δισ. ευρώ. Μέχρι τώρα οι τράπεζες έχουν προβεί σε προβλέψεις για προβληματικά δάνεια ύψους 15 δισ. Άρα, είναι προφανές ότι χρειάζεται να προβούν σε περαιτέρω προβλέψεις ύψους περίπου 10 δισ., ενώ κανείς δεν γνωρίζει το βάθος και το μέλλον της ύφεσης.

Αναζητείται
ανακεφαλαιοποίηση που
να συμφέρει… τις Τράπεζες

Ας δούμε όμως, τώρα, πώς θα γίνει η περίφημη ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Θα γίνει, όπως συνάγεται, με τον ακόλουθο τρόπο:
• Θα ολοκληρωθεί η μελέτη για τα απαιτούμενα κεφάλαια για κάθε τράπεζα.
• Η Τράπεζα της Ελλάδος θα ζητήσει από την διοίκηση και τους μετόχους τής κάθε τράπεζας να καλυφθεί το απαιτούμενο, μετά από τη μελέτη, κεφαλαιακό έλλειμμα.
• Η συγκεκριμένη τράπεζα θα αξιολογήσει τα δεδομένα και θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι απαιτείται η συμμετοχή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Θα συγκληθεί, στη συνέχεια, έκτακτη γενική συνέλευση για να προταθεί στους μετόχους τουλάχιστον η ελάχιστη συμμετοχή, δηλαδή να καλυφθεί το 10% των κεφαλαιακών αναγκών. Προηγουμένως η τράπεζα και το ΤΧΣ θα έχουν προσυμφωνήσει την τιμή της αύξησης κεφαλαίου με προεξόφληση. Σύμφωνα με όλες τις ως τώρα παραδοχές, το ΤΧΣ επιδιώκει οι τιμές της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου να είναι πολύ χαμηλότερες από τις τρέχουσες.
Οι τραπεζίτες, εν τω μεταξύ, προσπαθούν η συνολική ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να μην πραγματοποιηθεί με κοινές, με αναστολή ψήφου, μετοχές αλλά με Contingent Convertible Bonds (CoCos) δηλαδή με “ενδεχομένως μετατρέψιμα ομόλογα”, ή συναφή υβριδικά χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Αυτά διαφέρουν από τα “κανονικά μετατρέψιμα ομόλογα” επειδή ενεργοποιείται η μετατροπή τους μόνο αν συμβεί κάποιο ενδεχόμενο γεγονός π.χ., η τιμή μετοχής ή τα κέρδη υπερβούν μια συγκεκριμένη τιμή.
Ο στόχος της κίνησης αυτής είναι να μην λαμβάνονται υπόψη τα συγκεκριμένα υβριδικά προϊόντα, παρότι αποτελούν μέρος των ιδίων κεφαλαίων, στον υπολογισμό των κερδών ανά μετοχή (όπου στον αριθμητή τίθενται τα κέρδη και στον παρανομαστή το συνολικό μετοχικό κεφάλαιο) και, συνεπώς, αυτός ο τόσο σημαντικός δείκτης για την χρηματιστηριακή απεικόνιση του τραπεζικού ιδρύματος να παραμένει υψηλότερα από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

* Ο Κώστας Μελάς διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

ΠΕΡΙ «ΤΡΑΜΠΟΥΚΩΝ», «ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΩΝ» ΚΑΙ 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ

Μίκης Θεοδωράκης

Είδα και άκουσα στο βραδινό δελτίο της ΝΕΤ τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Καψή να προσπαθεί να εξομοιώσει τους τραμπούκους του παρακράτους της Δεξιάς που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη με τα σημερινά θύματα της αντεθνικής, αντικοινωνικής και αντιλαϊκής πολιτικής της ξένης Τρόικα και της ντόπιας Κυβέρνησης που προσπαθούν να διαδηλώσουν την αγανάκτησή τους.

Ώστε οι κύριοι Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος, Νταλάρας και Παπουτσής είναι οι σημερινοί Μπελογιάννης, Σαράφης, Λαμπράκης και Πέτρουλας και όλο αυτό το 1,5 εκατομμύριο άνεργοι, οι δεκάδες χιλιάδες που έχασαν τις δουλειές τους κι άλλοι τόσοι που θα είναι από δω και στο εξής αναγκασμένοι να ζουν με 200 ως 500 Ευρώ το μήνα, οι νέοι επιστήμονες που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν, οι καταστηματάρχες και οι υπάλληλοι των κλεισμένων μαγαζιών και οι ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι των 4.500 επιχειρήσεων που έβαλαν λουκέτο, όλοι αυτοί που η πολιτική σας, κ. Καψή, τους οδήγησε στο τελευταίο σκαλί του πόνου, της απελπισίας, της απόγνωσης και της οργής είναι οι σημερινοί τραμπούκοι ενός αόρατου παρακράτους, απλώς αντί να κρατούν μαχαίρια, πιστόλια και σιδηρολοστούς χρησιμοποιούν τα ... θανατηφόρα γιαούρτια για να εξοντώσουν τους σύγχρονους εθνικούς ήρωες Πρωθυπουργούς, Υπουργούς και διακεκριμένους οπαδούς μιας ουσιαστικά και τυπικά παράνομης κυβερνητικής εξουσίας που έχει καταντήσει προ πολλού άβουλο όργανο-μαριονέτα στα χέρια των κυρίων Μέρκελ, Σόιμπλε, Τόμσεν και Ράιχεμπαχ.




Μας είπατε, κ. Καψή, ότι ο κ. Νταλάρας συμβολίζει σήμερα τη Δημοκρατία κι έτσι καταλάβαμε το κρυφό νόημα αυτών των περίφημων συναυλιών που τόσο υπερβολικά προβάλλονται από τα ΜΜΕ που ελέγχετε, στις οποίες ένας προβεβλημένος και αγαπητός από το πλατύ κοινό τραγουδιστής προσπαθεί να αναδειχθεί σε θύμα στο βωμό της Δημοκρατίας που απειλείται από όλους εμάς τους «απ' έξω», που με τόση αφέλεια προσπαθείτε να μας κάνετε με το ζόρι «παρακρατικούς». Ξεχνώντας ότι πριν λίγες μέρες εσείς οι ... «δημοκράτες» δεν διστάσατε να εκσφενδονίσετε όχι αυγουλάκια και γιαούρτια αλλά βόμβες δακρυγόνων με στόχο τα κεφάλια μας και να μας ψεκάσετε με χημικά που αποδεδειγμένα ιατρικά καταστρέφουν ένα από τα πιο ζωτικά όργανα του ανθρώπου, τους βρόγχους. Στα κεφάλια διαδηλωτών που δεν έκαναν τίποτα άλλο πέραν του να φωνάζουν συνθήματα.


Θα έπρεπε να σας είχαμε κάνει (σε όλη την Κυβέρνηση) μήνυση για απόπειρα δολοφονίας, όμως προσωπικά δεν καταδέχομαι να έχω καμμιά σχέση μαζί σας, ούτε του κατηγόρου. Και ξέρετε γιατί; Γιατί εγώ έμαθα να πιστεύω και να υπερασπίζομαι ακόμα και με τη ζωή μου την Εθνική μας Ανεξαρτησία, που εσείς την πουλήσατε στους ξένους για μια χούφτα αργύρια.
Αλήθεια, με τι πρόσωπα θα πάτε να τιμήσετε τους ήρωες του '21 που θυσιάστηκαν για την Εθνική μας Ανεξαρτησία, όταν έχετε παραδώσει -γεγονός πρωτοφανές στην ιστορία μας- αυτή την Ανεξαρτησία στους ξένους, βάζοντας οικειοθελώς τον ελληνικό λαό κάτω από τον ζυγό των ανελέητων ξένων τοκογλύφων; ΟΧΙ ! Η 25η Μαρτίου δεν ανήκει σε σας! Δεν έχετε το δικαίωμα να μολύνετε με την παρουσία σας τη μνήμη όλων αυτών που θυσιάστηκαν για την Τιμή της Πατρίδας που εσείς ποδοπατήσατε. Η 25η Μαρτίου ανήκει στον Ελληνικό Λαό. Σε κείνους που ακόμα και σήμερα αγωνίζονται για την Ανεξαρτησία της Χώρας, τα δικαιώματα των εργαζομένων και την πίστη στις ανεξάντλητες δυνάμεις του Λαού μας,. Του Ελληνικού Λαού που είναι ο μόνος που μπορεί να εξασφαλίσει την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, φτάνει να μπορέσει να απαλλαγεί από τις δαγκάνες των νέο-Ναζί της Ευρώπης, οι οποίοι με τη συνεργασία ανθρώπων μειωμένης εθνικής ευθύνης τον έχουν δέσει σήμερα χειροπόδαρα προσπαθώντας να τον αχρηστεύσουν.

Αλλά αυτό δεν θα το πετύχουν!

Πολύχρονη «αμαρτωλή» εξάρτηση ΟΠΑΠ-Ιντραλότ - Ερώτηση του Δ. Παπαδημούλη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ

Στη Βουλή φέρνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης με ερώτησή του τις σοβαρές καταγγελίες για την πολύχρονη «αμαρτωλή» σχέση ΟΠΑΠ-Ιντραλότ.

Ο Δ. Παπαδημούλης επικαλείται δημοσιογραφικές πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η πολύχρονη μονοπωλιακή εξάρτηση του ΟΠΑΠ από το τεχνολογικό μονοπώλιο της Ιντραλότ, όχι μόνο συνεχίζεται αλλά διευρύνεται. Αντί για διαγωνισμούς στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, έχουμε από το 2005 και μετά απευθείας αναθέσεις συνολικού ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που δημιουργούν τεχνολογικό μονοπώλιο στην αναπτυσσόμενη αγορά των τυχερών παιχνιδιών.

Μάλιστα πρόσφατη δημοσιογραφική έρευνα του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA αποκάλυψε τριγωνική συναλλαγή ΟΠΑΠ-ΙΝΤΡΑΛΟΤ και θυγατρικής εταιρίας, από την οποία η εταιρεία γλύτωσε μόνο σε μια ημέρα και το ελληνικό δημόσιο ζημιώθηκε βέβαια, 21,4 εκατομμύρια ευρώ σε φόρους.

Ο Δ. Παπαδημούλης σκοπεύει τις επόμενες ημέρες αν καταθέσει σε όλες τις συναρμόδιες ελεγκτικές αρχές όλα τα σχετικά δημοσιεύματα και στοιχεία, ζητώντας την περαιτέρω έρευνα.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση

Προς τον Υπουργό Οικονομικών, Πολιτισμού

Θέμα: Πολύχρονη και εντεινόμενη εξάρτηση του ΟΠΑΠ

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή» (16-3-2012) η πολύχρονη μονοπωλιακή εξάρτηση του ΟΠΑΠ από το τεχνολογικό μονοπώλιο της Ιντραλότ, μια σκανδαλώδης ιστορία χρόνων με κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο συνεχίζεται αλλά διευρύνεται. Αντί για διαγωνισμούς στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, έχουμε από το 2005 και μετά απευθείας αναθέσεις συνολικού ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που δημιουργούν τεχνολογικό μονοπώλιο στην αναπτυσσόμενη αγορά των τυχερών παιχνιδιών.

Με βάση το ίδιο δημοσίευμα, η Iντραλότ πλέον θα διαχειρίζεται, από τον σχεδιασμό των κουπονιών, μέχρι και την ιστοσελίδα του ΟΠΑΠ. Παρότι η νέα συμφωνία υπογράφηκε τον Ιούλιο του 2010, δόθηκε τελικά και μάλιστα όχι πλήρης στη δημοσιότητα με ανάρτησή της στην ιστοσελίδα του ΟΠΑΠ μόλις την προηγούμενη εβδομάδα. Συγκεκριμένα από την ανάρτηση απουσιάζουν τα έξι ουσιώδη παραρτήματά της για τα οποία συμφωνήθηκε ρήτρα εχεμύθειας (άρθρο 9) μεταξύ ΟΠΑΠ-Ιντραλότ.

Τόσο ο ΟΠΑΠ κεντρικός μέτοχος του οποίου είναι και το ελληνικό δημόσιο με 34% αλλά και ο εποπτεύων υπουργός κ. Γερουλάνος, αρνήθηκαν προσχηματικά να γνωστοποιήσουν την εν λόγω συμφωνία στην ελληνική Βουλή επί περίπου 20 μήνες, παρά τις πιεστικές και επανειλημμένες ερωτήσεις μου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ιστοσελίδα του ΟΠΑΠ η προαναφερόμενη συμφωνία αναφέρεται με τον παραπλανητικό τίτλο «Τροποποιητικό Ιδιωτικό Συμφωνητικό μεταξύ της ΟΠΑΠ Α. Ε. και της Κοινοπραξίας Ιντραλότ Α. Ε. - Intralot International Ltd και της εταιρείας Ανώνυμη Εταιρεία Οργάνωσης, Λειτουργίας και Προβολής Στοιχημάτων» της προηγούμενης συμφωνίας.

Μάλιστα, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, η τακτική της Διοίκησης του ΟΠΑΠ να αναθέτει απευθείας την τεχνική υποστήριξη της λειτουργίας του οργανισμού στην Ιντραλότ με διαρκείς και προσχηματικές επεκτάσεις συμβάσεων παρακάμπτοντας τις κοινοτικές οδηγίες για διενέργεια διεθνούς διαγωνισμού, εξελίχθηκε ακόμα περισσότερο:

Η νέα συμφωνία «δένει» τον ΟΠΑΠ με τον προμηθευτή της ακόμη και στην επόμενη σύμβαση που θα υπογράψει, αφού για πρώτη φορά παρέχεται δικαίωμα προτίμησης στην Intralot, αρκεί η τελευταία να προσφέρει έκπτωση 3% από το τίμημα του μειοδότη.

Σύμφωνα με το ίδιο πάντα δημοσίευμα, η εκ των υστέρων δημοσιοποίηση της νέας συμφωνίας αποδίδεται στην προσπάθεια του ΔΣ του ΟΠΑΠ κ. Σπανουδάκη να αποκρύψει το δικαίωμα προτίμησης που παρέχει στην Ιντραλοτ, μετά την εκπνοή της συγκεκριμένης συμφωνίας (άρθρο 1.10).

Πρόσφατη δημοσιογραφική έρευνα του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA αποκάλυψε στοιχεία για ύποπτες τριγωνικές συναλλαγές του ΟΠΑΠ με την Ιντραλότ που στόχο είχαν την φοροδιαφυγή. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ALPHA, η εταιρεία Ιντραλότ πούλησε ένα ηλεκτρονικό σύστημα σε θυγατρική που διατηρεί στην Κύπρο έναντι 5 εκατομμυρίων ευρώ και στη συνέχεια η θυγατρική πούλησε το ίδιο σύστημα στον ΟΠΑΠ έναντι 58 εκατομμυρίων ευρώ. Από την τριγωνική αυτή συναλλαγή ΟΠΑΠ-ΙΝΤΡΑΛΟΤ-θυγατρικής, η εταιρεία γλύτωσε μόνο σε μια ημέρα και το ελληνικό δημόσιο ζημιώθηκε βέβαια, 21,4 εκατομμύρια ευρώ σε φόρους.

Ερωτάται ο αρμόδιος υπουργός:

• Πως κρίνει και πως αξιολογεί η κυβέρνηση τις παραπάνω καταγγελίες και στοιχεία και τη νέα συμφωνία ΟΠΑΠ-Ιντραλότ;

• Η κυβέρνηση συμφωνεί και καλύπτει τις ενέργειες της διοίκησης του ΟΠΑΠ που συστηματικά αποκρύπτει και προσχηματικά αρνείται τον έλεγχο από το ελληνικό δημόσιο που κατέχει το 34% του οργανισμού;

• Ποιο το χρονοδιάγραμμα του εν εξελίξει διεθνούς διαγωνισμού για την τεχνολογική υποστήριξη του ΟΠΑΠ, μετά την αποκάλυψη της υπάρχουσας συμφωνίας ΟΠΑΠ-Ιντραλότ και το προκλητικό δικαίωμα προτίμησης υπέρ της Ιντραλοτ; Πώς αυτό το χρονοδιάγραμμα συνδέεται με την πορεία πλήρους ιδιωτικοποίησης της εταιρείας;

• Εξετάζει η κυβέρνηση τη δυνατότητα να ακυρώσει η τουλάχιστον να αναστείλει την πλήρη ιδιωτικοποίηση μιας τόσο κερδοφόρους εταιρείας;

• Σκοπεύει η κυβέρνηση, μετά τις παραπάνω αποκαλύψεις που στερούν έσοδα από το κρατικό ταμείο, να παραπέμψει το σχετικό φάκελο ζητώντας τη συνδρομή των οικονομικών εισαγγελέων, του ΣΔΟΕ, της Αρχής για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος και του Ελεγκτικού Συνέδριου;

Ο ερωτών βουλευτής

Δημήτρης Παπαδημούλης

Ο κ. ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΜΑΡΙ !

Ο κ. Σαμαράς σε πρόσφατη ομιλία του στην Πολιτική επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας, ανάμεσα σε άλλα είπε για την Αριστερά:
Κερδοσκοπεί πάνω στην απελπισία του Ελληνικού Λαού, ποντάρει στην εξαθλίωση του, είναι προφήτες της συμφοράς και υποστηρικτές όλων των δεινών της χώρας, έδιωξαν επιχειρήσεις, επενδύσεις και τουρίστες από την Ελλάδα, επέβαλαν προνομία για λίγους που πληρώνουν οι πολλοί, είναι βασικοί υπεύθυνοι για την κρίση, υποστηρίζουν το δικαίωμα των κουκουλοφόρων να καίνε, υπερασπίζονται το δικαίωμα στο παραεμπόριο και στηρίζουν κάθε είδους παρανόμια και παρανόμους κοκ, κοκ, κοκ.
Το μόνο που δεν είπε καταλήγοντας το παραλήρημα του είναι ‘αίσιον και ευτυχές το νέο έτος 1949’.
Το κίνητρο της επίθεσης Σαμαρά προς την Αριστερά είναι η αδυναμία να πείσει ακόμα και τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, για τις μεταμορφώσεις της πολιτικής του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.
 Ξεκίνησε καταψηφίζοντας το πρώτο Μνημόνιο, για να καταλήξει και στην υπερψήφιση του δεύτερου, αλλά και στην συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ για την εφαρμογή του.
 Ξεκίνησε καταγγέλλοντας το ΠΑΣΟΚ πως υφάρπαξε την ψήφο του κόσμου, για να καταλήξει να συγκυβερνά επίσης χωρίς εκλογές.
 Ξεκίνησε με τα περί επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου, για να καταλήξει να βάζει υπογραφές σε ότι κείμενο του ζητούσαν.
 Ξεκίνησε καταγγέλλοντας τον κ. Καρατζαφέρη για κολοτούμπες, για να καταλήξει να κάνει ακριβώς το ίδιο.
Για να δικαιολογήσει στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας αυτές τις μετατοπίσεις επέλεξε ο κ. Σαμαράς να επιτεθεί στην Αριστερά.
Γι’ αυτό δεν αναζητά τους κουκουλοφόρους στους τοκογλύφους, τους ενόχους στις λεγόμενες αγορές, την εξαθλίωση του Ελληνικού Λαού στις πολιτικές των Μνημονίων, την κερδοσκοπία και την κρίση στο καπιταλιστικό σύστημα, η τα δεινά της χώρας στα μνημόνια αλλά στην Αριστερά.
Ο λόγος που κατά τον κ. Σαμαρά για ‘τα πάντα όλα’ φταίει η Αριστερά είναι γιατί ούτε μπορεί, αλλά ούτε θέλει να βαρέσει τον γάιδαρο (τρόικα) και γι’ αυτό τον λόγο βαρά το Σαμάρι (Αριστερά).
Δεν είναι τυχαίο πως και ο κ. Βενιζέλος βρήκε επίσης να κτυπήσει με τα ίδια επιχειρήματα τον ίδιο ακριβώς στόχο, δηλαδή την Αριστερά.
Είναι προσυμφωνημένη η δημιουργία του μνημονιακού μπλοκ εξουσίας που σήμερα απλώς ‘προπονείται’ δείχνοντας ως εχθρό την Αριστερά, ώστε αμέσως μετά τις εκλογές να Κυβερνήσουν την χώρα.
Συνεχίζοντας την λεηλασία των εισοδημάτων των εργαζομένων.
Καταστρέφοντας τα όνειρα και τις ελπίδες της νέας γενιάς.
Ξεπουλώντας τον δημόσιο πλούτο της χώρας στους τοκογλύφους.
Διαλύοντας το κοινωνικό κράτος, εκχωρώντας λειτουργιές του σε ιδιώτες.
Σπρώχνοντας την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου στην ανεργία, στην απόγνωση, στα συσσίτια και σε κάδους απορριμμάτων να ψάχνουν, κατά τον ποιητή, ‘για διαμάντια στα σκουπίδια και στον υπόνομο’.
Όμως εκεί θα στείλουν οι πολίτες στις εκλογές που έρχονται τα ποσοστά του δικομματισμού.
Ενός συστήματος εξουσίας, που αντί να κρύβεται γιατί οδήγησε την χώρα και τον Λαό μας στο δράμα που περνά σήμερα, ακούει από πάνω τον κ. Σαμαρά να τον υβρίζει με αυτές τις εμφυλιοπολεμικές ιαχές.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
Μέλος Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ

Ακροδεξιοί και νεοφιλελεύθεροι στα όπλα!

(ΑΥΓΗ) 14/03/2012

Του Τάκη Κατσαρού
Ο γνωστός νεοφιλελεύθερος αρθρογράφος Τάκης Μίχας, ζηλώσας δόξαν Καρατζαφέρη, με άρθρο του στο Protagon.gr προτείνει, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, να επιτραπεί η γενικευμένη κατοχή όπλων και η εκπαίδευση των πολιτών στη χρήση... περιστρόφων! O Τάκης Μίχας δεν είναι ένας απλός δημοσιογράφος, είναι ο Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων της Δημοκρατικής Συμμαχίας της κυρίας Μπακογιάννη. Τις εξωφρενικές απόψεις του σχετικά με την οπλοκατοχή και οπλοχρησία δεν πρέπει να τις ξεπεράσουμε ως γραφικές, ασυλλόγιστες και επιπόλαιες. Εντάσσονται σε ένα γενικότερο κλίμα και αντανακλούν υπαρκτές τάσεις μέσα στους πιο σκληρούς και "ευαίσθητους" μηχανισμούς του κράτους. Είναι ενδεικτικό, από αυτή την άποψη, και πολύ ανησυχητικό ταυτόχρονα, ότι, σε συγκεκριμένους ιστοτόπους συνδεδεμένους με περιθωριακούς -προς το παρόν- κύκλους της ακροδεξιάς, αλλά και στα ηλεκτρονικά δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την ανάπτυξη ενός κινήματος ακροδεξιού ακτιβισμού με πολύ επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Πολύ πρόσφατα το "Έθνος" (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63628607) δημοσίευσε πληροφορίες για τη δημιουργία και την εκπαίδευση σε μυστικές εγκαταστάσεις (;) "ταγμάτων εφόδου" γράφοντας χαρακτηριστικά: «Τον νόμο στα χέρια τους επιχειρούν να πάρουν ομάδες αυτόκλητων πολιτοφυλάκων, η λειτουργία και ο σκοπός των οποίων θυμίζουν έντονα παραστρατιωτικές οργανώσεις. Οργανωμένες ομάδες που ρέπουν προς την ακροδεξιά στρατολογούν πολίτες και τους εκπαιδεύουν. Τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα εξαπλώνονται θυμίζοντας παλαιότερες εποχές. Με καθαρή ακροδεξιά ρητορική τα μέλη των ομάδων αυτών επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τα φαινόμενα εγκληματικότητας και να αναδείξουν τον δικό τους ρόλο ως 'συμπαραστάτη' στα σώματα ασφαλείας και στις ένοπλες δυνάμεις».



Οι προειδοποιήσεις υπήρξαν εδώ και καιρό. Όλοι θυμόμαστε τις εικόνες από το Κιλκίς, που έδειχναν την εκπαίδευση ειδικού σώματος των ενόπλων δυνάμεων στην καταστολή διαδηλώσεων. Επίσης, όλη αυτή την περίοδο υπήρξε το φαινόμενο έγκυροι ή λιγότερο έγκυροι δημοσιολογούντες να υποστηρίζουν ανοιχτά ή να φλερτάρουν με την ιδέα αυταρχικών και αντιδημοκρατικών λύσεων, βλέποντας ότι η κοινωνική ερήμωση που προκαλούν οι πολιτικές των Μνημονίων προκαλεί τον τεμαχισμό και την κατάρρευση του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος και πολιτικές μετατοπίσεις προς τα κόμματα της Αριστεράς. Mάλιστα, ήταν ο ίδιος ο κ. Μίχας ως εκπρόσωπος της ΔΗ.ΣΥΜ., που δημοσίευσε άρθρο στη "Wall Street Journal" στις 13 Απριλίου 2011 με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Η Αθήνα βυθίζεται στην αναρχία", στο οποίο οι αναγνώστες της εφημερίδας του αμερικανικού υπερσυντηρητισμού πληροφορούνταν ότι οι σταλινικοί του ΚΚΕ και οι αναρχοσταλινικοί του ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος συναποτελείται από τις ομάδες Ρόζα, Οικοσοσιαλιστές και ΔΕΑ - αυτές έκρινε σκόπιμο να κατονομάσει ο κ. Μίχας) "καταλαμβάνουν χωριά", παρενοχλούν πολίτες και καταστρέφουν δημόσια περιουσία ατιμωρητί, ενώ ο ακροαριστερός όχλος (η "hard-left", σύμφωνα με τον αρθρογράφο) έκαψε εσκεμμένα τρεις εργαζόμενους της τράπεζας Marfin επειδή δεν απεργούσαν.

Συνεπώς, κατά τον κ. Μίχα, "αν η πολιτική ελίτ της Ελλάδας δεν συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα των όσων συμβαίνουν και δεν δράσει τώρα για να αποκαταστήσει την κυριαρχία του δημοκρατικού νόμου, οι προσπάθειες να αντιμετωπιστούν τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας θα αποδειχθούν μάταιες". Όπως εύστοχα παρατήρησε τότε σε σχόλιό της η "Αυγή" στις 22/4/2011: "Με δεδομένο το εξωπραγματικό των όσων καταγγέλλει ο κ. Μίχας (και το οποίο πρέπει να αντιλαμβάνεται και ο ίδιος), το όλο άρθρο μπορεί να εκληφθεί σαν πρόσκληση σε συνταγματική εκτροπή. Πίσω από τον πεφωτισμένο φιλελευθερισμό, ξεπροβάλλει η Μακρόνησος, ελάχιστα ανακαινισμένη".



Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα προετοίμασαν το έδαφος και τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε να εξελίσσεται η επικίνδυνη στρατηγική της έντασης, να επιχειρείται μια συντονισμένη εκστρατεία κατατρομοκράτησης του λαού και να αναβιώνει με νέο περιτύλιγμα η αντικομμουνιστική και αντιαριστερή υστερία, με πρώτο και ευδιάκριτο στόχο τον ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι οι όροφοι της μνημονιακής πολυκατοικίας, εν όψει πιθανών εκλογών τον Μάιο καλλιεργούν την αυταπάτη της ανάπτυξης μετά την «επιτυχία» του PSI και βάλλουν εναντίον του κόσμου της εργασίας, των κινημάτων που αντιστέκονται και της Αριστεράς που επιμένει. Τώρα που αποδείχτηκε ότι το Μνημόνιο έφερε και επισήμως τη χρεωκοπία, αποθρασύνονται. Μονάχα εάν η οικονομία της χώρας βυθιστεί ακόμη περισσότερο στην ύφεση, η κοινωνία στην εξαθλίωση και η δημοκρατία αδειάσει από κάθε ουσιαστικό περιεχόμενο, τότε και μόνο τότε, μας λένε, θα διαμορφωθούν οι συνθήκες για επενδύσεις και το άνοιγμα ενός νέου -«ενάρετου» αυτή τη φορά- αναπτυξιακού κύκλου. Ενώ, αναφορικά με το παρελθόν, Σαμαράς και Καρατζαφέρης, Βενιζέλος και Πάγκαλος, ΔΟΛ και ΣΚΑΪ προσπαθούν να μας υποβάλουν σε λοβοτομή και να μας πείσουν ότι την Ελλάδα από τη μεταπολίτευση και μετά την κυβέρνησαν ο Κύρκος και ο Φλωράκης, ο Κωνσταντόπουλος κι ο Παπαγιαννάκης και τώρα τελευταία ο Κουβέλης, ο Τσίπρας και η Παπαρήγα. Πρόκειται για μια εντελώς νέα κατάσταση, που αλλάζει ριζικά τον τρόπο του πολιτικού ανταγωνισμού όπως τον είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Ο μπαμπούλας του κομμουνιστικού και του αριστερού κινδύνου ανασύρεται από τα αραχνιασμένα μπαούλα της παλιάς εθνικοφροσύνης, αναμειγνύεται με τις πρωτοφανείς πολιτικές παρεμβάσεις των υπερσυντηρητικών ευρωπαϊκών διευθυντηρίων, τους νεοφιλελεύθερους μονοδρόμους, τον «μοντέρνο» σωτηριολογικό λόγο του δήθεν ουδέτερου τεχνοκρατισμού και του μισάνθρωπου ελιτισμού και όλο αυτό το αμάλγαμα αποτελεί το νέο ιδεολογικό ορμητήριο του ενιαίου κόμματος του Μνημονίου.



Τώρα, που Σαμαράς και Βενιζέλος θα μοιράζονται τα ίδια διαμερίσματα στο πλαίσιο του μεγάλου μνημονιακού συνασπισμού, έχουν ανάγκη όσο τίποτα άλλο από έναν αντίπαλο δέος που να δημιουργεί αναχώματα στη ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου, να συσπειρώνει τα υπολείμματα του δικομματισμού και να αποτελεί το φόβητρο για τη μικροαστική μάζα, που μπροστά στο φάσμα της ολοσχερούς οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής «απειθαρχεί» και τείνει να καταλύσει τις παραδοσιακές πολιτικές ταυτίσεις της με τα κόμματα του δικομματισμού όπως αυτές διαμορφώθηκαν τα χρόνια του πελατειακού κράτους, της συναλλαγής και της διαφθοράς. Η Αριστερά -έτσι νομίζουν τα επιτελεία του μνημονιακού μπλοκ- προσφέρεται γι' αυτόν τον ρόλο, ειδικά σήμερα, που, παρ' ό,τι δυναμώνει η επιρροή της, αδυνατεί να προσφέρει άμεση και πειστική εναλλακτική λύση εξαιτίας της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού της.

Συνεπώς, ας μην έχουν αυταπάτες όσοι/ες νομίζουν ότι η Αριστερά σε όλες τις συνιστώσες της θα αφεθεί από την άρχουσα τάξη και τα πανίσχυρα στηρίγματά της εντός και εκτός της χώρας να κάνει εκλογικό περίπατο. Πρέπει να δούμε την πραγματικότητα κατάματα: η Αριστερά, για πρώτη φορά μετά την πτώση της χούντας, επιχειρείται να απαξιωθεί κοινωνικά, να απονομιμοποιηθεί ιδεολογικά και πολιτικά και να τεθεί εκτός των δυνάμεων του "συνταγματικού τόξου" όπως αυτό αναδιαμορφώνεται υπό την πίεση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που έχει επιβάλει το μνημονιακό πλαίσιο. Πρόκειται για εγχείρημα με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά, που θα προσλάβει πρωτοφανή έκταση την επόμενη περίοδο και θα γιγαντώνεται όσο πλησιάζουν οι εκλογές. Ο κόσμος της Αριστεράς και όλοι οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί πολίτες οφείλουν να αναλύσουν τα στοιχεία αυτής της νέας κατάστασης, ώστε να ορθώσουν με αποφασιστικό και αποτελεσματικό τρόπο την απάντηση που πρέπει να αντιστοιχεί στην ιστορικών διαστάσεων πρόκληση που αντιμετωπίζουμε.

Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι ηγεσίες όλων των κομμάτων και κινήσεων της Αριστεράς. Αυτόν τον παράγοντα, της διαρκούς και αυξανόμενης πίεσης πάνω στο σύνολο της αριστερής παράταξης, που μετά από πολλά χρόνια ονοματίζεται ως ο βασικός αντίπαλος και ο κεντρικός στόχος των δυνάμεων της συστημικής δικομματικής εναλλαγής, ας τον λάβουν σοβαρά υπόψη τους. Ιδίως εκείνες οι ηγεσίες που επαναπαύονται στις δημοσκοπικές δάφνες ή εκείνες που με αδικαιολόγητη αλαζονεία, αμεριμνησία και διάφορα προσχήματα τάσσονται εναντίον του διαλόγου, της συντονισμένης κοινής δράσης και της διαμόρφωσης ενωτικής-εναλλακτικής πρότασης εξουσίας. Και ας αντιληφθούν ότι οι ευθύνες τους θα είναι ιστορικές αν -πραγματικά ή μεταφορικά- «μας πιάσουν πάλι με τις πιτζάμες».

Νίκος Χουντής προς Μπαρόζο, Ρομπάϋ: «Μαζί με τον έλληνα Πρωθυπουργό, και με όχημα την Ελλάδα, φέρατε το ΔΝΤ στην Ευρώπη»

«Φτιάξατε μια Ευρώπη Γερμανική, της σιδηράς δημοσιονομικής πειθαρχίας. Μια Ευρώπη φοβική απέναντι στους λαούς της και στα δημοψηφίσματα»
Μιλώντας σήμερα στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στη συζήτηση σχετικά με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής της 1-2 Μαρτίου, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής, απευθυνόμενος στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Μπαρόζο, και στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κ. Ρομπάϋ, είπε τα εξής:

“Κύριε Πρόεδρε,

Πριν από 2 χρόνια, η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μαζί με τον έλληνα Πρωθυπουργό, έβαλαν τον λαό της πατρίδας μου σε ένα τεράστιο πείραμα. Η Ελλάδα αποτέλεσε το όχημα του ΔΝΤ στην ευρωζώνη. Σήμερα το ΔΝΤ είναι κατά θεσμικό τρόπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το ελληνικό πείραμα : Μείωση μισθών, μείωση συντάξεων, μείωση επιδομάτων, μείωση δαπανών για τα σχολεία, για τα νοσοκομεία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων. Τα αποτελέσματα : 7% ύφεση πέρυσι. 1.000.000 άνεργοι σήμερα στην Ελλάδα επίσημα., 1.5 εκατ. άνεργοι ανεπίσημα. Κλείνουν καταστήματα, εργαζόμενοι δεν πληρώνονται. Ένας λαός δυστυχισμένος και προσβεβλημένος. Χρεοκόπησε η Ελλάδα σε βάρος του λαού της, σε βάρος της νεολαίας, σε βάρος των οικογενειών, για να κερδίζουν οι τράπεζες.

Και τώρα κ. Μπαρόζο και κ. Ρομπάϋ τι αποφασίσατε στο Συμβούλιο Κορυφής, που συζητάμε σήμερα. Αποφασίσατε τη χρεοκοπία της ιδέας της Ευρώπης. Αποφασίσατε τη χρεοκοπία της ιδέας της αλληλεγγύης. Αποφασίσατε να φτιάξετε μια Ευρώπη της σιδηράς δημοσιονομικής πειθαρχίας, μια Γερμανική Ευρώπη. Αποφασίσατε να φτιάξετε μια Ευρώπη, όπου ο ένας θα καρφώνει τον άλλο. Μια Ευρώπη φοβική στους λαούς της, μια Ευρώπη φοβική στα δημοψηφίσματα και στη φωνή των λαών της. Αλλά κ. Μπαρόζο και κ. Ρομπάϋ, οι λαοί δεν χρεοκόπησαν και γρήγορα θα δώσουν απάντηση και θα στείλουν στα σκουπίδια τέτοιες συμβάσεις, τέτοια μνημόνια, τέτοιες συνθήκες.”

Το βίντεο με την ομιλία του Νίκου Χουντή
To Γραφείο Τύπου

Colpo grosso o εξωδικαστικός συμβιβασμός με τη Siemens

Του
Δημήτρη Παπαδημούλη* (ΕΠΟΧΗ 11/3)

Πρόκειται για colpo grosso, είναι μια συμφωνία υπέρ της Siemens και υπέρ της γερμανικής πλευράς. Η εξεταστική επιτροπή, στην οποία 16 από τα 19 μέλη ήταν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, εκτίμησε ότι η ζημιά του δημοσίου είναι της τάξης των 2 δισ. ευρώ από αυτό το σκάνδαλο.
Ο εξωδικαστικός συμβιβασμός κλείνει στα 170 εκ. ευρώ, τα οποία όμως δεν είναι σε ρευστό αλλά παροχές της Siemens σε είδος.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το ελληνικό κράτος παραιτείται από αστικές απαιτήσεις. Μάλιστα ρητώς αναφέρεται ότι παραιτείται και από τις απαιτήσεις ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Μ’ αυτό τον τρόπο, όμως, μπαίνει ταφόπλακα στην υποχρέωση της Siemens να δώσει ονόματα και για τις μίζες που δόθηκαν σε υπουργεία και οργανισμούς και για τις μίζες που δόθηκαν στα κομματικά ταμεία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όπως βεβαιώνει η δικαστική απόφαση δικαστηρίου στη Γερμανία.
Τον Ιανουάριο του 2011, η εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο της Siemens εκτίμησε ότι η ζημιά του δημοσίου είναι της τάξης των 2 δισ. ευρώ. Ο υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Βενιζέλος εκτίμησε από το βήμα της Βουλής, ότι η αποζημίωση του ελληνικού δημοσίου θα αγγίζει τα 250 εκατ. ευρώ.
Στις 14/10/2011, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών κ. Βενιζέλος απαντώντας σε επίκαιρη ερώτησή μου, αποκάλυψε ότι το προϊόν του εξώδικου συμβιβασμού που θα επιχειρηθεί θα έρθει προς κύρωση στη Βουλή με νομοσχέδιο.
Στο συμβιβασμό αυτό η Siemens δίνει τη συγγνώμη της και παίρνει το συγχωροχάρτι να κινείται ελευθέρως όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την ΕΕ και να μετέχει σε διαγωνισμούς για να παίρνει δουλειές, διότι μέχρι τώρα είχε ένα πρόβλημα με αυτήν την εκκρεμότητα. Τα ελληνικό δημόσιο παραιτείται από τη διεκδίκηση έναντι της Siemens ακόμη και για ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
Στην Ελλάδα δεν έχει στηθεί εδώλιο όχι μόνο για τα πολιτικά πρόσωπα, που έχει παραγραφεί και κουκουλωθεί το θέμα, αλλά και για τα μη πολιτικά πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση χωρίς να έχουν την προστασία του συντάγματος. Στην ελληνική επικαιρότητα είναι το «εκατομμύριο Ντόρας – Ισίδωρου», και όχι το «εκατομμύριο Τσουκάτου» που βρίσκεται στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ και δεν έχει ακόμα οριστεί δίκη!
Παρά τα γεγονός ότι σε πολλές από τις άλλες χώρες που υπήρξε εξωδικαστικός συμβιβασμός με τη Siemens, το κράτος που είχε ζημιωθεί άσκησε κάποια δικαιώματα, κατέθεσε αγωγές, ζήτησε αποζημίωση και κατόπιν διαπραγμάτευσης επήλθε ένας συμβιβασμός, στην Ελλάδα τόσα χρόνια μετά, το δημόσιο όχι μόνο δεν έχει ζητήσει ένα ευρώ, δεν έχει κάνει καμία αγωγή, καμία νομική ενέργεια, αλλά δεν έχει καν επισήμως ως κράτος υπολογίσει το ύψος της ζημιάς που έχει υποστεί. Σε άλλες χώρες ήδη έχουν εκτίσει και την ποινή τους αυτοί που δικάστηκαν, π.χ. στη Νιγηρία, ενώ στην Ελλάδα δεν έχει οριστεί καν η δίκη.
Όπως αποκαλύφθηκε και από τον καυγά Χρυσοχοΐδη - Ρέσλερ, όταν ο κ. Ρέσλερ είχε έρθει στην Ελλάδα, η βασική του έγνοια δεν ήταν να γίνουν επενδύσεις, αλλά να ρυθμίσει τις εκκρεμότητες που υπήρχαν με τη χρονίζουσα εκκρεμότητα της Siemens.
Η κυβέρνηση ειδικού σκοπού ΠΑΣΟΚ - ΝΔ με πρωθυπουργό τον κ. Παπαδήμο λειτουργεί ως «πλυντήριο» και κάνει πράγματα που είναι πέραν του ειδικού σκοπού. Οι ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και τότε και τώρα δεν είχαν την πολιτική βούληση να ερευνηθεί το θέμα, να υπάρξει αυτοκάθαρση και να ικανοποιηθεί και η λαϊκή επιταγή «να πάει και κάποιος φυλακη». Η Εξεταστική Επιτροπή έμεινε μόνη και αβοήθητη χωρίς την αρωγή της Αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, της Τράπεζας της Ελλάδος, της Επιτροπής του Πόθεν έσχες, παρότι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους από το Φεβρουάριο του 2009 με ομόφωνη απόφασή του έχει πει ότι πολιτικοί από τα δύο κόμματα «τα πιάσανε», για να δίνουν στη Siemens δουλειές. Από το σύνολο της δικογραφίας προκύπτει ότι έρρεε μαύρο πολιτικό χρήμα και την περίοδο του ΠΑΣΟΚ και την περίοδο της Νέας Δημοκρατίας.
Είναι υπόθεση τιμής για το ελληνικό κοινοβούλιο και την ελληνική κοινωνία το κείμενο της συμφωνίας του εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη Siemens να έρθει στη Βουλή προς κύρωση, για να δούμε πόσοι τελικά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ επιθυμούν την πραγματική διαλεύκανση του σκανδάλου.
Διαφορετικά το θέμα προσθέτει στοιχεία στον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας, διότι προσθέτει επιχειρήματα στην άθλια επιχειρηματολογία «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει», «όλοι ίδιοι είναι», που είναι βλάβη για τη δημοκρατία μας πολύ μεγάλη, πολύ μεγαλύτερη και από την τεράστια οικονομική ζημιά που προκάλεσε το σκάνδαλό της.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη B Αθήνας.

Δήλωση του Γιάννη Μηλιού, υπεύθυνου Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ, σχετικά με το PSI

Η ολοκλήρωση του PSI δεν σημαίνει απομάκρυνση από τις πολιτικές λιτότητας, συμπίεσης των μισθών, κατάργησης του κοινωνικού κράτους, ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, χρεοκοπίας και πτώχευσης της κοινωνίας, για τη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια. Σημαίνει αντίθετα συνέχιση αυτών των πολιτικών.

Η ολοκλήρωση του PSI δεν καθιστά το δημόσιο χρέος διαχειρίσιμο, αφού με βάση τις πιο αισιόδοξες ρεαλιστικές προβλέψεις για την ύφεση, τα επιτόκια και τα προβλεπόμενα δημόσια έσοδα, το δημόσιο χρέος θα ανέρχεται σε ποσοστό πολύ πιο πάνω από το 120% του ΑΕΠ το 2020.

Απαιτείται άμεση αλλαγή πολιτικής: Διαγραφή επιπλέον 85 δις ευρώ από το χρέος που διακρατούν οι «θεσμικοί» δανειστές: ΕΚΤ-ΔΝΤ-ΕΕ, προστασία των Ασφαλιστικών ταμείων και κοινωνικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος, μείωση επιτοκίων, αύξηση των δημοσίων εσόδων με φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου και του μεγάλου κεφαλαίου, στήριξη των λαϊκών εισοδημάτων και του κοινωνικού κράτους, για μια πορεία ανάπτυξης που να προτάσσει τις κοινωνικές ανάγκες και τα συμφέροντα των πολλών.

Με δυο λόγια, απαιτείται η διαμόρφωση μιας εναλλακτικής-προοδευτικής κυβέρνησης που θα βάλει τέρμα στις ανάλγητες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα Μνημόνια.

To Γραφείο Τύπου

Οι προοπτικές για την Ελλάδα μετά τη νέα συμφωνία

του Γαβριήλ Σακελλαρίδη*



Ένα βασικό ερώτημα που προκύπτει δέκα μέρες μετά τη συμφωνία του Eurogroup, και από τη στιγμή που έχει ξεκινήσει η διαδικασία του PSI και έχουν ψηφιστεί οι εφαρμοστικοί του Μνημονίου 2, είναι κατά πόσον η συμφωνία αυτή δημιουργεί τους όρους για να αποφευχθεί η χρεωκοπία της Ελλάδας. Η απάντηση πρέπει να είναι σαφής: Η συνταγή που επιβάλλεται στην Ελλάδα δεν τη γλυτώνει από τη χρεωκοπία, αντιθέτως μέσω του νέου πακέτου βοήθειας οι όροι της χρεωκοπίας, όταν αυτή θα συμβεί, θα είναι πολύ δυσμενέστεροι για την Ελλάδα. Ας δούμε το γιατί.

Μέσω του PSI, με την προϋπόθεση ότι θα συμμετάσχουν όλοι οι κάτοχοι ομολόγων (κάτι που είναι απίθανο), το όφελος θα είναι 106 δισ. ευρώ. Από τη δανειακή σύμβαση, σε πρώτο χρόνο, η Ελλάδα δανείζεται 94 δισ. (ενδεχομένως να ακολουθήσει επέκταση του πακέτου), το μεγαλύτερο ποσό εκ των οποίων προστίθεται στο χρέος. Με δεδομένη την ύφεση που προβλέπεται για το 2012, ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ μετά το "κούρεμα" θα κινείται στα ίδια επίπεδα με αυτά του 2011. Η πρόβλεψη για βιώσιμο χρέος της τάξης του 120% του ΑΕΠ το 2020 βασίζεται σε μία σειρά από παραδοχές οι οποίες δεν είναι ρεαλιστικές. Για τη βιωσιμότητα του χρέους τρεις μεταβλητές έχουν σημασία: ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ, τα επιτόκια δανεισμού και τα πρωτογενή πλεονάσματα. Η υπόθεση που γίνεται από το ΔΝΤ είναι ότι από το 2013 μέχρι το 2020 ο ρυθμός μεγέθυνσης θα κυμαίνεται στο 3%, τα επιτόκια στο 4% και τα πρωτογενή πλεονάσματα θα ανέρχονται στο 4,5%, ενώ παράλληλα θα συρρέουν πόροι από τις ιδιωτικοποιήσεις της τάξης των 50 δισ. που θα χρησιμοποιηθούν ως «φρένο για το χρέος».

Οι προβλέψεις αυτές έχουν ξαναγίνει και στο παρελθόν για τη μακροοικονομική πορεία της ελληνικής οικονομίας και έχουν αποτύχει παταγωδώς. Η αποτυχία δεν οφείλεται στην «ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης» ή στους «φραγμούς που θέτουν οι συντεχνίες στο πρόγραμμα προσαρμογής». Δεν είναι υποκειμενικό ζήτημα βούλησης και προσήλωσης στις μεταρρυθμίσεις, όπως θέλουν να παρουσιάζουν οι αρθρογράφοι της "Καθημερινής" και ο συρφετός του μνημονιακού μπλοκ. Η αποτυχία είναι δεδομένη γιατί αντιβαίνει σε θεμελιώδεις κανόνες της πολιτικής οικονομίας που καθιστούν αδύνατη την επίλυση της κρίσης χρέους στην Ελλάδα χωρίς αναπτυξιακή πολιτική. Άλλωστε, έχει προεξοφληθεί και από τους ιθύνοντες της Ευρωζώνης και από τις αναλύσεις των αγορών ότι σύντομα θα χρειαστεί και τρίτο πακέτο στήριξης.

Κατάφερε όμως τίποτα εντέλει αυτή η συμφωνία ή ήταν μία τρύπα στο νερό; Σίγουρα η συμφωνία αυτή αποτελεί σημαντική κατάκτηση για τις δυνάμεις του κεφαλαίου, και μάλιστα σε δύο μέτωπα.

Το πρώτο μέτωπο αφορά τους πιστωτές, δηλαδή το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, οι οποίοι εξασφάλισαν ότι οι απαιτήσεις τους θα αποπληρώνονται το 2012 (ή έστω για κάποιους μήνες του) με χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων. Για το διάστημα που οι απαιτήσεις τους είναι εξασφαλισμένες, σε συνεργασία με τους ρυθμιστές της αρχιτεκτονικής της Ευρωζώνης (ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και το ΔΝΤ, θα μπορέσουν να επικεντρωθούν σε έναν και μόνο σκοπό: Να φτιάξουν ένα τείχος προστασίας γύρω από την Ελλάδα, έτσι ώστε όταν χρεωκοπήσει (κάτι που το προεξοφλούν) να μην μεταδοθεί η κρίση και στις υπόλοιπες οικονομίες της Ευρωζώνης. Αυτό φιλοδοξούν να το πράξουν με δύο τρόπους. Μέσω της ενεργοποίησης του μόνιμου μηχανισμού στήριξης (ESM) από το καλοκαίρι και μετά και μέσω της παροχής ρευστότητας από την ΕΚΤ στις (χρεωκοπημένες ουσιαστικά) τράπεζες της Ισπανίας και της Ιταλίας.

Η όποια αισιοδοξία σχετικά με τη δυνατότητα δημιουργίας ενός τέτοιου τείχους γύρω από την Ελλάδα είναι εντελώς αβάσιμη. Η αναβολή της Συνόδου Κορυφής που θα γινόταν στις 1-2 Μαρτίου με πρωτοβουλία της Γερμανίας, όπου θα συζητιόταν η κεφαλαιακή ενίσχυση του ESM, σε συνδυασμό με τις δομικές ανεπάρκειες του μηχανισμού αυτού, δεν αφήνουν περιθώρια μεγάλης αισιοδοξίας. Από την άλλη, η παροχή ρευστότητας από την ΕΚΤ έχει δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα ανισορροπιών στον λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών μέσω του οποίου συναλλάσσονται οι Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωζώνης (Target 2), με αποτέλεσμα η Bundesbank να έχει μεγάλη έκθεση σε απαιτήσεις από τις κεντρικές τράπεζες της περιφέρειας. Τέλος, η ανάμνηση της Lehman Brothers στοιχειώνει όσους θέλουν να οικοδομήσουν αυτό το τείχος προστασίας και τους υπενθυμίζει τι έγινε την προηγούμενη φορά που κάποιος άλλος νόμιζε ότι το είχε κατασκευάσει (η κυβέρνηση Μπους και η Fed για την ακρίβεια).

Μία ακόμη νίκη που πέτυχαν οι πιστωτές μέσω της συμφωνίας αυτής είναι η θέσπιση δικλίδων ασφαλείας σε περίπτωση «στάσης πληρωμών». Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ανταλλαγής ομολόγων που υπάγονται στο ελληνικό δίκαιο με αυτά που υπάγονται σε αγγλικό δίκαιο, καθώς και μέσω του λογαριασμού που θα συγκεντρώνονται κεφάλαια τόσο από τα δάνεια, αλλά και από τα δημόσια έσοδα, με σκοπό την αποπληρωμή των δανείων.

Το δεύτερο μέτωπο αφορά τις συνολικές αξιώσεις του κεφαλαίου, χρηματοπιστωτικού και βιομηχανικού, ελληνικού κυρίως αλλά και ξένου: το μέτωπο της εσωτερικής υποτίμησης. Το ελληνικό κεφάλαιο χρησιμοποιεί την κρίση ως ευκαιρία και υλοποιεί τους πιο μειλίχιους πόθους του μέσω του Μνημονίου 2. Ο ΣΕΒ καταφέρνει και περνάει ολόκληρη την ατζέντα του, και μάλιστα προσποιούμενος ότι δεν συμφωνεί με την επιβολή τέτοιας ισοπέδωσης! Η κατάρρευση των μισθών, πλέον και στον ιδιωτικό τομέα, που πέρασε με πράξη του υπουργικού συμβουλίου την Τρίτη, η διάλυση κάθε έννοιας συλλογικής σύμβασης και εργασιακού δικαιώματος μετατρέπουν την Ελλάδα σε μία ενιαία ειδική οικονομική ζώνη, ένα πάρκο αναψυχής για το κεφάλαιο.

Το νέο κατασκεύασμα της μνημονιακής προπαγάνδας είναι ότι η Αριστερά είναι η «παράταξη της χρεωκοπίας και της καταστροφής». Αυτό που πρέπει να καταστεί σαφές στα φερέφωνα του Μνημονίου είναι ότι οι πολιτικές τους είναι όντως μονόδρομος, αλλά μονόδρομος που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε έναν μοναδικό προορισμό: τη χρεωκοπία. Η ανατροπή αυτής της πολιτικής, για την οποία μάχεται η Αριστερά, είναι ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί αυτή η προοπτική.

Γιατί εξαιρείται από το «κούρεμα» το περιβόητο swap της Goldman Sachs με το ελληνικό δημόσιο ύψους 5 δις ευρώ; Ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπ

Γιατί εξαιρείται από το «κούρεμα» το περιβόητο swap της Goldman Sachs με το ελληνικό δημόσιο ύψους 5 δις ευρώ; Ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλη

Στη Βουλή φέρνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης με επείγουσα ερώτησή του, την ανήθικη εξαίρεση από την διαδικασία του κουρέματος του PSI του αμαρτωλού swap με την Goldman Sachs.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες το swap ύψους 5 δις ευρώ που εξέδωσε η Εθνική Τράπεζα σε συνεργασία με την Goldman Sachs παρʼ ότι είναι δομημένο προϊόν και όχι ομόλογο, αποτελεί υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου, η οποία όμως εξαιρείται του κουρέματος της διαδιακασίας του PSI, την ίδια ώρα που δεν εξαιρούνται από την διαδικασία τα φυσικά πρόσωπα, τα ασφαλιστικά ταμεία και τα δάνεια των ΔΕΚΟ.

Ο Δ. Παπαδημούλης υπενθυμίζει ότι το αμαρτωλό swap με την Goldman Sachs είναι το πιο ακριβό και «τοξικό» δάνειο που έχει συνάψει το ελληνικό κράτος με διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος εκείνη την περίοδο τον σημερινό πρωθυπουργό, Λ. Παπαδήμο. Αρμοδιότητα για τη συναλλαγή τότε, ως κορυφαίο στέλεχος της Εθνικής, είχε ο σημερινός επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), κ. Χριστοδούλου.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση

Προς τον Υπουργό Οικονομικών

Θέμα: Για ποιο λόγο εξαιρείται της διαδικασίας του PSI το αμαρτωλό swap με την Goldman Sachs;

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το αμαρτωλό swap του ελληνικού δημοσίου με την Goldman Sachs ύψους 5 δισ. ευρώ εξαιρείται από το «κούρεμα».

H Εθνική σε συνεργασία με την Goldman Sachs, μέσω ενός «όχηματος ειδικού σκοπού» με το όνομα Titlos Plc, ττιτλοποίησε το swap εκδίδοντας τίτλους συνολικού ύψους 5 δισ. ευρώ και πλέον, που επαναγόρασε η Εθνική Τράπεζα. Η τελευταία χρησιμοποίησε τους συγκεκριμένους τίτλους του οχήματος Titlos ως εγγύηση για τον δανεισμό της από την ΕΚΤ.

Στην αναθεώρηση στοιχείων για το έλλειμμα και το χρέος, που ανακοινώθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2010, οι συμβάσεις swap του 2001 και οι διαδοχικές αναθεωρήσεις τους τα επόμενα χρόνια, που περιλάμβαναν και επιμήκυνση της διάρκειας ως το 2037, χαρακτηρίσθηκαν οριστικά ως μια μορφή δανεισμού της ελληνικής κυβέρνησης, με συνέπεια να «φουσκώσει» το δημόσιο χρέος περισσότερο από 5 δισ. ευρώ.

Παρότι, όμως, τα swap αυτά έχουν αξιολογηθεί οριστικά από την Eurostat ως χρέη της Ελλάδας και παρότι αποτελούν μια οφειλή προς ιδιώτη επενδυτή, δηλαδή μια υποχρέωση του του ελληνικού δημοσίου, δεν περιλαμβάνονται στο PSI.

Υπενθυμίζεται ότι το αμαρτωλό swap με την Goldman Sachs είναι το πιο ακριβό και «τοξικό» δάνειο που έχει συνάψει το ελληνικό κράτος με διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος εκείνη την περίοδο τον σημερινό πρωθυπουργό, Λ. Παπαδήμο. Αρμοδιότητα για τη συναλλαγή τότε, ως κορυφαίο στέλεχος της Εθνικής, είχε ο σημερινός επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), κ. Χριστοδούλου, που είναι και ένας από τους βασικούς παράγοντες της διαδικασίας του PSI από ελληνικής πλευράς.

Όπως έχει αποκαλύψει και πρακτορείο Bloomberg, το Δημόσιο δανειζόταν από την Goldman μέσω του swap με ετήσιο κόστος πάνω από 16%, σε μια περίοδο που εξέδιδε ομόλογα με απόδοση γύρω στο 5%. Επίσης έχει αναφέρει, ότι πρόκειται για ένα πανάκριβο δάνειο, που γινόταν όλο και ακριβότερο για το Δημόσιο με το πέρασμα του χρόνου, θυμίζοντας έντονα τα αμερικάνικα «τοξικά» στεγαστικά δάνεια.

Τυπικά το swap δεν είναι ομόλογο αλλά παρόλα αυτά αποτελεί ένα δομημένο προϊόν που συνεχίζει να αποτελεί υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου και μάλιστα αξίας 5 δις ευρώ. Υπό αυτήν την έννοια, το «κούρεμα» του περιβόητου swap της Goldman Sachs με το δημόσιο θα ήταν μια σωστή κίνηση προς την κατεύθυνση της δημοσιονομικής ελάφρυνσης σε βάθος χρόνου. Την ίδια στιγμή μάλιστα που δεν εξαιρούνται από την διαδικασία τα φυσικά πρόσωπα, τα ασφαλιστικά ταμεία και τα δάνεια των ΔΕΚΟ.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

• Για ποιο λόγο αφού το swap της Goldman Sachs αποτελεί και με την «βούλα» της Eurostat μέρος του δημοσίου χρέους της Ελλάδας δεν περιλαμβάνεται στο κούρεμα των ελληνικών ομολόγων;

• Ποίος έλαβε αυτή την απόφαση και με ποιο σκεπτικό;

• Ποια θα ήταν η ελάφρυνση του δημοσίου χρέους εάν εντασσόταν το συγκεκριμένο swap στην διαδικασία του PSI;

Ο ερωτών βουλευτής

Δημήτρης Παπαδημούλης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ

Μια σημαντική πρόταση που απαντά στα συσσωρευμένα προβλήματα της κοινωνίας, αποκαθιστώντας το αίσθημα δικαίου:
«Διαγραφή των χρεών των νοικοκυριών από τις τράπεζες και επανακαθορισμός του ύψους των επιτοκίων των δανείων»

Σε μια περίοδο που στο όνομα του δημοσίου χρέους έχει επιβληθεί από την Τρόικα και την «μαύρη συγκυβέρνηση» μια ιδιότυπη οικονομική κατοχή στη χώρα μας με αλλεπάλληλα «μνημόνια» που διαλύουν τον κοινωνικό ιστό, σε μια εποχή που το μοναδικό μέλημα της ευρωπαϊκής και εγχώριας ελίτ είναι να μη χάσουν οι τράπεζες ούτε 1 ευρώ, ενώ επανειλημμένα οι ίδιες έχουν «διασωθεί» με εκατοντάδες δις ευρώ δημόσιο χρήμα, χιλιάδες είναι τα νοικοκυριά που στενάζουν κάτω από το βάρος του ιδιωτικού χρέους.
Οι συνεχείς μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, οι φορολογικές επιβαρύνσεις (τακτικές και «έκτακτες»), οι απολύσεις και η κακοπληρωμένη εργασία, έχουν φέρει σε οικονομικό αδιέξοδο εκατοντάδες οικογένειες που δεν μπορούν πια να ανταποκριθούν ούτε στις κύριες βασικές τους ανάγκες (τροφή, στέγαση, υγειονομική περίθαλψη κ.α).
Η Τ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Μεγάρων &Νέας Περάμου αναγνωρίζοντας ότι και στην περιοχή μας το πρόβλημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, καλεί όλους τους συμπολίτες μας να καταδικάσουν τα κόμματα που μας οδήγησαν με την πολιτική τους σε αυτήν την οικονομική ασφυξία, και που εδώ και δυόμιση χρόνια -μέσω της Τρόικα- εξαφανίζουν βάναυσα κάθε έννοια κοινωνικού κράτους.
Με τις παρακάτω προτάσεις, που αποτελούν μέρος του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για την ανακούφιση των πληττόμενων νοικοκυριών και την έξοδο από την κρίση, η ριζοσπαστική αριστερά καλεί τον ελληνικό λαό μόλις του δοθεί ο λόγος μέσω της δημοκρατικής διαδικασίας, να διεκδικήσει μια κοινωνία που στο επίκεντρο της θα έχει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει συγκεκριμένα:
• Ολική διαγραφή των χρεών προς τις τράπεζες όλων εκείνων των δανειοληπτών των οποίων το ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα είναι κάτω από το όριο της φτώχειας
• Μείωση των συνολικών δανειακών υποχρεώσεων ενός δανειολήπτη ή μιας οικογένειας προς τις τράπεζες, έτσι ώστε η μηνιαία καταβολή δόσεων σε όλες τις τράπεζες να μην υπερβαίνει το 30% των μηνιαίων ατομικών ή οικογενειακών αποδοχών
• Για κάθε οικογενειακό εισόδημα που προέρχεται από σχέση μισθωτής εργασίας (πλήρους ή μερικής), συντάξεις, και επιδόματα ανεργίας, και το οποίο μειώθηκε εξαιτίας απόλυσης, απώλειας της οποιασδήποτε μορφής εργασίας ακουσίως (π.χ. κλείσιμο επιχειρήσεων, συγχώνευση, κ.α), άσκησης δημοσιονομικών περιοριστικών πολιτικών, κατάργησης επιδομάτων ανεργίας και μονομερούς νομοθετικής ή εργοδοτικής πρωτοβουλίας μείωσης των ημερών εργασίας, να γίνεται απομείωση των δανειακών του υποχρεώσεων σε ετήσια ή μηνιαία βάση αντίστοιχη της μείωσης του εισοδήματος
• Κούρεμα του χρέους των δανειοληπτών σε ποσοστό ίσο με τη μείωση του συνολικού δηλωθέντος εισοδήματός τους από το έτος έγκρισης του δανείου μέχρι σήμερα
• Εκλογίκευση των επιτοκίων προς τα κάτω, κυρίως στα καταναλωτικά προσωπικά δάνεια, στις πιστωτικές κάρτες, και στις υπεραναλήψεις.
Σύντομα θα επανέλθουμε με επεξεργασμένη ρεαλιστική πρόταση και για τα επιχειρηματικά δάνεια.


Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΕΛΙΔΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΒΙΒΛΙΟ! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ!


Τ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για την απόφαση του ΣτΕ που κρίνει αντισυνταγματική τη διακοπή του ρεύματος για το χαράτσι της ΔΕΗ

Η απόφαση του ΣτΕ που κρίνει αντισυνταγματική τη διακοπή του ρεύματος για το χαράτσι της ΔΕΗ αποτελεί κόλαφο για την κυβέρνηση της τρόικας και προσωπικά για τον «συνταγματολόγο» αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών. Παρά την προσπάθεια κυβερνητικών κύκλων να ερμηνεύσουν την απόφαση κατά το δοκούν, η αλήθεια είναι ότι αμφισβητείται επί της ουσίας και η συνταγματικότητα του ίδιου του τέλους.

Αποτελεί την πρώτη μεγάλη νίκη του πρωτοφανούς λαϊκού κινήματος που αναπτύχτηκε στις γειτονιές όλης της Ελλάδας. Η θετική αυτή η εξέλιξη δείχνει ότι η αντίσταση, η συλλογική ανυπακοή και η αυτοοργάνωση του κόσμου της εργασίας, αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την απομάκρυνση της κυβέρνησης και των πολιτικών της καταστροφής και της κοινωνικής χρεοκοπίας.

To Γραφείο Τύπου

Συνέντευξη Τύπου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ «Διαγραφή των χρεών των νοικοκυριών από τις τράπεζες και επανακαθορισμός του ύψους των επιτοκίων των δανείων»...

Συνέντευξη Τύπου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ «Διαγραφή των χρεών των νοικοκυριών από τις τράπεζες και επανακαθορισμός του ύψους των επιτοκίων των δανείων» - Ομιλία Αλ. Τσίπρα, Προέδρου της Κ.Ο.

Σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας. Σήμερα δίνουμε μια συνέντευξη Τύπου για ένα θέμα που πιστεύω ότι απασχολεί πολλές χιλιάδες νοικοκυριά σε όλη την Ελλάδα και έχει να κάνει με τον υπερβολικό ιδιωτικό δανεισμό –συνήθως μιλάμε για το υπέρογκο δημόσιο χρέος και για την ανάγκη να διαγραφεί μέρος του, να κουρευτεί για να μπορέσει να ανασάνει η ελληνική οικονομία– έχουμε ξεχάσει, ίσως να αναφερθούμε στη μεγάλη ανάγκη ταυτόχρονα να διαγραφεί μέρος και του ιδιωτικού χρέους προκειμένου να ανασάνει ο κάθε πολίτης που σήμερα βρίσκεται στις δαγκάνες του τραπεζικού συστήματος.

Τη συνέντευξη αυτή τη δίνουμε σήμερα γιατί ήταν προγραμματισμένη την ίδια ώρα μια αντίστοιχη επίκαιρη ερώτησή μου προς τον Πρωθυπουργό, τον κ. Παπαδήμο, για αυτό το θέμα.

Όπως αντιλαμβάνεστε, όμως, σε ένα πολιτικό σύστημα που η ίδια η δημοκρατία είναι περιττή πολυτέλεια, η κοινοβουλευτική διαδικασία περισσεύει.

Όπως δεν έγινε ποτέ η συζήτηση που είχαμε ζητήσει, για το PSI, προ ημερησίας διάταξης, αναβλήθηκε μια μέρα πριν και πήγε στις καλένδες, έτσι και ο Πρωθυπουργός έχει να έλθει να μου απαντήσει σε ερωτήσεις που καταθέτω στην Ολομέλεια –στην περιβόητη ώρα του Πρωθυπουργού– πάνω από δύο μήνες. Ίσως θα έπρεπε να την καταργήσουν αυτή την ώρα αφού ο Πρωθυπουργός έρχεται στη Βουλή μόνο όταν πρόκειται να ψηφιστεί κάποιο πακέτο σκληρών μέτρων για να βγάλει μία προετοιμασμένη, από τους συνεργάτες του, ομιλία, όχι όμως για να απαντήσει στα ερωτήματα των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων.

Επανέρχομαι όμως στο θέμα μας. Όπως γνωρίζετε, η καταναλωτική δαπάνη στήριξε σε μεγάλο βαθμό τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης που εμφάνισε η ελληνική οικονομία τη δεκαετία από το 1998 έως και το 2007. Ωστόσο, η αυξημένη καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών δεν προέκυπτε από την αύξηση των εισοδημάτων, όλο αυτό το διάστημα, η οποία υπολειπόταν της αύξησης του ονομαστικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος αλλά προέκυπτε από την προσφυγή στον τραπεζικό δανεισμό, η οποία αντιστάθμιζε την εισοδηματική υστέρηση και επέτρεπε την αύξηση των καταναλωτικών δυνατοτήτων των νοικοκυριών – τις περισσότερες φορές αναντίστοιχα από τις πραγματικές τους δυνατότητες.

Ο δανεισμός, λοιπόν, ήταν ιδιαίτερα εύκολος όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Ήταν ιδιαίτερα εύκολος γιατί ο πιστοληπτικός έλεγχος ήταν τυπικός και όχι ουσιαστικός. Κάποιοι εξηγούν ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μετά την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη μειώθηκαν τα επιτόκια δανεισμού.

Αυτό είναι εν μέρει αληθές, γιατί, σε σύγκριση με τα επιτόκια στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης –σε σύγκριση με το μέσο όρο των υπολοίπων χωρών, η Ελλάδα είχε μεγαλύτερα.

Πού λοιπόν οφειλόταν αυτός ο υπερβολικός δανεισμός; Στο γεγονός ότι υπήρχε μία ασυδοσία ακριβώς γιατί ο υπερδανεισμός των νοικοκυριών αποτελούσε σημαντική πηγή κερδοφορίας για το ίδιο το τραπεζικό σύστημα.

Χαρακτηριστικά, θα ήθελα να σας πω, ότι το 2000 τα δάνεια προς τα νοικοκυριά ήταν 10 δις. Το 2012 τα δάνεια προς τα νοικοκυριά είναι 112 δις. Και φυσικά τεράστια ευθύνη γιʼ αυτήν την πραγματικότητα έχει η Τράπεζα της Ελλάδας. Ο κ. Παπαδήμος ήταν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας αυτό το διάστημα που έκανε τα στραβά μάτια, όταν ο δανεισμός ξεπερνούσε τα όρια της πιστοληπτικής ικανότητας των τραπεζών, που η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας έθετε.

Από το 2009 και μετά, όταν μπήκαμε στην κρίση, τα εισοδήματα όλων έχουν μειωθεί ραγδαία. Τα περισσότερα από τα υπάρχοντα δάνεια, με βάση το κριτήριο του εισοδήματος, δεν θα έπρεπε να είχαν εγκριθεί τα χρόνια της ανάπτυξης –πόσο δε μάλλον σήμερα– και τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν εκτοξευθεί.

Χαρακτηριστικά, θα ήθελα να σας αναφέρω, τα στεγαστικά δάνεια στο κόκκινο, από το 2008 έχουν υπερδιπλασιαστεί –από 5% του συνόλου, εκτοξεύθηκαν το 2012 στο 12% του συνόλου.

Τα καταναλωτικά δάνεια στο κόκκινο έχουν τριπλασιαστεί –από 8% του συνόλου το 2008, άγγιξαν το 24% το 2012.

Και θα πρέπει εδώ να συνεκτιμηθούν τα πολύ μεγαλύτερα μεγέθη των επισφαλειών, που με διάφορα τρικ ρυθμίσεων, κρύβουν οι τραπεζίτες, με αυτό που ονομάζουμε «δημιουργική λογιστική».

Το ⅓ των διακανονισθέντων δανείων δεν εξυπηρετούνται μετά το διακανονισμό τους γιατί οι διακανονισμοί αφορούν επιμήκυνση και μεγαλύτερη καταβολή τόκων. Με δυο λόγια οι διακανονισμοί εξυπηρετούν τους τραπεζίτες και όχι τους δανειολήπτες.

Οι τράπεζες αρνούνται κάθε συζήτηση για αναγκαίο κούρεμα, την ίδια στιγμή όμως που ενισχύονται με 58 δις –απʼ ότι μάθαμε σήμερα– προκειμένου να ανακεφαλαιοποιήσουν τις απώλειες που θα υποστούν τόσο από το «κούρεμα» των ομολόγων αλλά και τις απώλειες που αφορούν τα επισφαλή δάνεια. Δηλαδή και θα πάρουν χρήματα, δημόσιο χρήμα, διότι θα το πληρώσουν οι Έλληνες φορολογούμενοι το δάνειο αυτό πολύ ακριβά και δεν θα εγγράφουν στους ισολογισμούς τους τις επισφαλείς απαιτήσεις και θα κυνηγάνε, όμως, τους δανειολήπτες για να τα πάρουν πίσω κάποια στιγμή.

Πρόκειται για ένα τεράστιο σκάνδαλο. Η μυωπική ιδιοτέλεια των τραπεζιών που ειρήσθω εν παρόδω –πρέπει να πω– ότι δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ, κάποιοι να χρεοκοπούν το μαγαζί τους και να συνεχίζουν να είναι οι διοικητές σʼ αυτό, να έχουν τα κλειδιά με δημόσιο χρήμα. Χιλιάδες επιχειρηματίες έχουν υποστεί ζημιά από την κρίση και έχουν χάσει τη δουλειά τους, έχουν χάσει τα μαγαζιά τους.

Οι τραπεζίτες παραμένουν στις διοικήσεις των τραπεζών που χρεοκόπησαν διότι το πρωτοφανές που συμβαίνει εδώ είναι η ανακεφαλαιοποίηση να γίνεται με ένα μίγμα κοινών μετοχών χωρίς δικαίωμα ψήφου.

Έλεγα, λοιπόν, ότι αυτή η ιδιοτέλεια αποτελεί μείζον κοινωνικό ζήτημα και επιβεβαιώνει τη θέση των τραπεζιτών σʼ αυτό που εμείς ονομάζουμε, τρίγωνο της αμαρτίας, στην πολιτική ζωή της χώρας, που στη μία άκρη του τριγώνου είναι το πολιτικό σύστημα και στην άλλη άκρη είναι οι τραπεζίτες.

Το πολιτικό σύστημα δίνει αφειδώς δισεκατομμύρια στις τράπεζες για να σωθούν οι τραπεζίτες και αυτοί με τη σειρά τους ενισχύουν στοχευμένα, συγκεκριμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης που είναι στην τρίτη γωνία του τριγώνου της αμαρτίας τα οποία με τη σειρά τους στηρίζουν το ετοιμόρροπο πολιτικό σύστημα.

Ποτέ στο παρελθόν τα συμφέροντα των τραπεζιτών δεν ήταν τόσο ασύμβατα με το γενικό κοινωνικό συμφέρον. Και οι προτάσεις που θα σας καταθέσω, ευθύς αμέσως, είναι προτάσεις που απελευθερώνουν από τη διαγραφή χρεών των νοικοκυριών προς τις τράπεζες, πόρους που θα διοχετευθούν στην κατανάλωση, δηλαδή, στην αναζωογόνηση της οικονομίας.



Έρχομαι στην ουσία των προτάσεων που καταθέτουμε. Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς καταθέτει μία πρόταση, άμεσα εφαρμόσιμη. Δεν έχει να κάνει με το συνολικό μας σχεδιασμό τον οποίο έχουμε καταθέσει δημόσια και αφορά την κοινωνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ένα στόχο τον οποίο πιστεύουμε ότι μπορούμε να υλοποιήσει ένας νέος συνασπισμός εξουσίας με διαφορετικούς κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς. Αφορά μία άμεση παρέμβαση, ώστε να σταματήσει αυτό το σκάνδαλο πρώτου μεγέθους, αυτή η μεγάλη κοινωνική αδικία που διαπράττεται με τον πακτωλό δημόσιου χρήματος στις τράπεζες την ίδια στιγμή που αυτές συνεχίζουν να εκβιάζουν και να κυνηγούν τους δανειολήπτες, δηλαδή τη συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών.



Πρώτον, η πρότασή μας, λοιπόν, αφορά τη ρύθμιση των δανειακών υποχρεώσεων των νοικοκυριών προς τις τράπεζες και περιλαμβάνει κάθε μορφής δανειακή υποχρέωση, ξεχωριστά δηλαδή, στεγαστικά δάνεια, επισκευαστικά δάνεια, καταναλωτικά – προσωπικά δάνεια, πιστωτικές κάρτες και όρια υπεραναλήψεως.

Η πρότασή μας αυτή γίνεται με δεδομένο ότι ήδη οι προβλέψεις για τις επισφάλειες που έχουν υπολογισθεί από τις ίδιες τις τράπεζες καθώς επίσης και επιπρόσθετες που υπολογίσθηκαν από την BlackRock περιέχουν τα δάνεια που δε θα αποπληρωθούν από τα νοικοκυριά λόγω της μείωσης των εισοδημάτων που έχει προκαλέσει η μνημονιακή πολιτική.



Δεύτερο, ακόμη, και στην περίπτωση που δε θα προχωρήσουν άμεσα σε διαγραφές των μη εξυπηρετούμενων δανείων, θα αναγκαστούν, σε μικρό χρονικό διάστημα να το κάνουν, επειδή δεν μπορούν να εμφανίζουν στα χαρτοφυλάκια δανείων τους τα επισφαλή δάνεια.



Και τρίτο, διότι όπως προείπα, οι τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν για τις επισφάλειές τους αυτές με μέρος από το πακέτο των 50 δις.



Προτείνουμε, λοιπόν:

· Την ολική διαγραφή των χρεών προς τις τράπεζες όσων δανειοληπτών το ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα είναι κάτω από το όριο της φτώχειας (με βάση τα τελευταία επίσημα στοιχεία - Δελτίο Τύπου της ΕΛ.ΣΤΑΤ/ 3/1/2012– το χρηματικό όριο της φτώχειας ανέρχεται στο ετήσιο ποσό των 7.178 ευρώ κατά άτομο και σε 15.073 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά).

· Τη μείωση των συνολικών δανειακών υποχρεώσεων προς τις τράπεζες ενός δανειολήπτη ή μιας οικογένειας, ώστε η μηνιαία καταβολή δόσεων σε όλες τις τράπεζες, να μην υπερβαίνει το 30% των μηνιαίων ατομικών ή οικογενειακών αποδοχών. Οι μειώσεις αυτές να γίνονται σε ετήσια βάση και να αναθεωρούνται στο τέλος του έτους έτσι ώστε να περιλαμβάνονται τυχόν μεταβολές στο συνολικό ετήσιο εισόδημα.

· Για κάθε οικογενειακό εισόδημα που προέρχεται από σχέση μισθωτής εργασίας (πλήρους ή μερικής), συντάξεις και επιδόματα ανεργίας και το οποίο μειώθηκε εξαιτίας απόλυσης, απώλειας της οποιασδήποτε μορφής εργασίας ακουσίως, (κλείσιμο επιχειρήσεων, συγχώνευση κ.α.), άσκησης δημοσιονομικών περιοριστικών πολιτικών, κατάργησης επιδομάτων ανεργίας, μονομερούς νομοθετικής ή εργοδοτικής πρωτοβουλίας (μείωση ημερών εργασίας) να γίνεται απομείωση των δανειακών τους υποχρεώσεων σε ετήσια ή μηνιαία βάση αντίστοιχη της μείωσης των αποδοχών τους. Και για να το πω πιο κατανοητά, αν ένας δανειολήπτης έχει ξεκινήσει τη διαδικασία δανεισμού του, για παράδειγμα το 2007, το 2008, θα λαμβάνεται υπόψη η ονομαστική μείωση του εισοδήματός του από τη χρονολογία που πήρε το δάνειο μέχρι σήμερα και αντίστοιχου μεγέθους κούρεμα να γίνεται και στις δανειακές του υποχρεώσεις.

· Και, τέλος, προτείνουμε, την εκλογίκευση των επιτοκίων, κυρίως στα καταναλωτικά/προσωπικά δάνεια, στις πιστωτικές κάρτες και στα όρια υπεραναλήψεως διότι είναι τουλάχιστον προκλητικό αυτό που συμβαίνει. Αυτοί που έχουν πάρει πάνω από 30 δις μέχρι σήμερα, από το 2008, να κυνηγάνε με εξευτελιστικούς όρους τους πολίτες για χρέη της τάξης των 150 ευρώ και να στέλνουν sms στα κινητά και να παίρνουν διαρκώς τηλέφωνα στα σπίτια και να εξευτελίζουν τους ανθρώπους για χρέη, και δεν αναφέρομαι σε μεγαλύτερα χρέη φυσικά όπου εκεί δεν είναι μόνο το θέμα της αξιοπρέπειας, είναι το θέμα της επιβίωσης.

Πρέπει να αποφασίσουμε ή θέλουμε μια κοινωνία όπου θα επιβιώνουν οι τραπεζίτες με το δημόσιο χρήμα και θα ορίζουν την πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου και θα διαλύσουν τον κοινωνικό ιστό ή θέλουμε να επιβιώσει η κοινωνία ρίχνοντας τα βάρη σʼ αυτούς που δημιούργησαν την κρίση.

Η πρότασή μας, λοιπόν, είναι πολύ συγκεκριμένη –επαναλαμβάνω αφορά το σήμερα– και θα επανέλθουμε. Μπορεί να μην ήρθε ο Πρωθυπουργός στην ερώτηση που καταθέσουμε αλλά θα επανέλθουμε.

Τέλος θα ήθελα να σας ενημερώσω και για τη δέσμευση που αναλαμβάνουμε ώστε να καταθέσουμε σύντομα προτάσεις για τη ρύθμιση των επιχειρηματικών δανείων.

Σας ευχαριστώ.

To Γραφείο Τύπου

Η ΔΗΜ.ΑΡ., Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΡΙΜΙΚΗΡΗ*
Αντιλαμβάνονται όλοι πλέον ότι οι επιλογές των αυτοδύναμων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. έχουν τελειώσει προ πολλού. Το σάπιο δικομματικό σύστημα στην Ελλάδα είναι αδύνατον να επιστρέψει με τη μέχρι τώρα γνωστή του μορφή μετά τα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στην εποχή του Μνημονίου και του ΔΝΤ.

Tο σύστημα εξουσίας στην Ελλάδα αλλά και τα κυρίαρχα μονοπωλιακά κέντρα της Ε.Ε. θέλουν και αγωνιούν για τη διαμόρφωση και προώθηση της νέας διάδοχης κατάστασης, για τη διατήρηση των συμφερόντων τους, ειδικά μετά και τις νέες δανειακές συμβάσεις που επέβαλαν στη χώρα μας.

Το τοπίο είναι ρευστό. Ούτε ο δικομματισμός, αλλά ούτε και ο διπολισμός προωθούνται εύκολα. Τα αγγλοσαξονικά πολιτικά πρότυπα δύσκολα μεταμοσχεύονται στην Ελλάδα και γενικότερα στη Ν. Ευρώπη όπου είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε την ιστορική παράδοση της κομμουνιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς. Στην Ελλάδα μάλιστα μετά την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου καταγράφεται ότι οι φυγόκεντρες τάσεις στο κυρίαρχο δικομματικό σύστημα είναι έντονες.

Δυνάμεις από τον συντηρητικό και σοσιαλδημοκρατικό χώρο λόγω της λαϊκής πίεσης αμφισβητούν τις μνημονιακές επιλογές της κυβέρνησης του δοτού τραπεζίτη Παπαδήμου, χωρίς όμως και να αμφισβητούν τη γενεσιουργό αιτία που είναι το καπιταλιστικό σύστημα, που γεννά αυτές τις εκτρωματικές καταστάσεις που ζούμε στη μνημονιακή εποχή. Πολιτικές κινήσεις «αντιμνημονιακού» τύπου Καστανίδη, Κατσέλη και Καμένου, όμως θα είναι επί της ουσίας τόσο «αντιμνημονιακές» όσο ήταν «αντιμνημονιακός» ο Α. Σαμαράς τα δύο προηγούμενα χρόνια. Οι εξελίξεις αυτές πάντως δείχνουν και πόσο επιφανειακή και ρηχή μπορεί να είναι μια πολιτική τμημάτων της Αριστεράς που περιορίζονται στην αντιμνημονιακή ρητορική και τα εύκολα «αντιμνημονιακά μέτωπα».

***
Ρευστότητα λοιπόν και πολιτική αστάθεια στο έπακρο για το σύστημα που ψάχνεται για το πώς θα αντιδράσει μιας και δέχεται σοβαρά χτυπήματα.

Στην άλλη πλευρά της όχθης, η Αριστερά εκ των πραγμάτων βρίσκεται σε προνομιακή θέση. Οι δημοσκοπήσεις, και όχι μόνο, καταγράφουν αυτή την προνομιακή κατάσταση της Αριστεράς, όμως παράλληλα διαφαίνεται και η αδυναμία της να παίξει ηγεμονικό ρόλο και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ριζική ανατροπή και αλλαγή. Οι λογικές διάσπασης, πολυκερματισμού, τα φοβικά σύνδρομα και ο απομονωτισμός ή ο άκρατος κυβερνητισμός κάνουν την Αριστερά στο σύνολό της να παρουσιάζεται στα μάτια του λαού ως δύναμη ανίκανη να αρπάξει την ευκαιρία που της δίνεται λόγω της κατάρρευσης του παλιού και ξεπερασμένου δικομματικού συστήματος στις συνειδήσεις της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Σ' αυτή τη συγκυρία έρχεται να παίξει έναν ξεχωριστό ρόλο η ΔΗΜ.ΑΡ. Πολλή συζήτηση γίνεται τον τελευταίο καιρό για τη δημοσκοπική άνοδο της ΔΗΜ.ΑΡ. Ορισμένοι μελετητές θεωρούν το κόμμα αυτό και ως πρόπλασμα ενός νέου πολιτικού μορφώματος, που θα επαναφέρει και πάλι στην πολιτική σκηνή της χώρας τον πολιτικό σχεδιασμό της περίφημης κεντροαριστεράς και για τους πιο πονηρεμένους τη νέα εκδοχή ενός «καλού» ΠΑΣΟΚ, που θα είναι και ολίγον αντιμνημονιακό, αλλά και μια δύναμη που δεν θα είναι δύναμη ανατροπής του ευρω-ενωσιακού κατασκευάσματος της κ. Μέρκελ και των νεοφιλελεύθερων ευρωπαϊκών κύκλων. Η ΔΗΜ.ΑΡ. λοιπόν για πολλούς μπορεί να σταδιοδρομήσει σαν δύναμη εφεδρείας και μαγιά για τη διαμόρφωση ενός διπολικού συστήματος μέσα στα γνωστά αστικοδημοκρατικά πλαίσια.

***
Ακόμα μπορεί να θεωρηθεί και ως δύναμη σωτηρίας για το σύστημα, δύναμη ανάχωμα και πολιτικός χώρος υποδοχής ενός τμήματος του ελληνικού λαού που θέλει να διαχωρίσει τη θέση του από το χθες, από ένα χθες που συνδιαμόρφωσε και το ίδιο πάνω στη βάση πελατειακών σχέσεων. Ενός τμήματος του ελληνικού λαού που αισθάνεται ένοχο για το χθες του, που αντιλαμβάνεται παράλληλα ότι αυτό το χθες δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να επανέλθει.

Αυτός ο κόσμος που αμφιταλαντεύεται αλλά και θέλει να προσεγγίσει τον προοδευτικό χώρο, έχει αυτογνωσία ότι αυτό το κοινωνικό τερατούργημα που συνδιαμόρφωσε μαζί με τον μηχανισμό του σάπιου δικομματικού καθεστημένου του γύρισε μπούμερανκ.
Θέλει να απελευθερωθεί από το χθες του, λοιπόν, αλλά δεν μπορεί να το κάνει ριζοσπαστικά και για τον λόγο αυτό προσανατολίζεται προς τη ΔΗΜ.ΑΡ.

Η ΔΗΜ.ΑΡ. λοιπόν γίνεται μια πολύτιμη δύναμη για το σύστημα, η ίδια αυτοπροσδιορίζεται ως «χρήσιμη» δύναμη, το ερώτημα όμως είναι για ποιον είναι χρήσιμη δύναμη.

Πολιτικά η ΔΗΜ.ΑΡ. έχει αποδεχθεί τον περίφημο πολιτικό σχεδιασμό της κεντροαριστεράς από πολύ καιρό. Ο πολιτικός σχεδιασμός της κεντροαριστεράς ήταν και είναι η βασική αιτία της σύγκρουσης της ΔΗΜ.ΑΡ. με την υπόλοιπη Αριστερά. Αυτός ο πολιτικός σχεδιασμός που ευαγγελίζεται αυτό το κόμμα, αλλά και αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ εκ των πραγμάτων γίνεται ανάχωμα υπεράσπισης του παλιού και φθαρμένου, γιατί εμποδίζει, ευνουχίζει την κοινωνία να τοποθετηθεί εναλλακτικά και παράλληλα προωθεί όλες τις αντεργατικές νομοθεσίες.

Τα κεντροαριστερά νεφελώματα τα γνωρίσαμε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και ιδιαίτερα στην Ιταλία. Το αν, για παράδειγμα, σήμερα η Ιταλία βρίσκεται και αυτή σε δύσκολη θέση είναι αποτέλεσμα και αυτών των κεντροαριστερών επιλογών, που ένα τμήμα της ιταλικής Αριστεράς αποδέχθηκε και προώθησε στην Ιταλία με τις κυβερνήσεις Πρόντι και Ντ' Αλέμα.

Στην περίοδο ανόδου του εργατικού και λαϊκού κινήματος στην Ιταλία ο πολιτικός σχεδιασμός της κεντροαριστεράς που έχει θεοποιήσει η ΔΗΜ.ΑΡ. ήταν ο βασικός αίτιος της ήττας της αριστεράς. Σήμερα με την κυβέρνηση Μόντι φθάσαμε στο να αμφισβητούνται με τις πολιτικές λιτότητας όλα τα βασικά εργασιακά δικαιώματα και κατακτήσεις του ιταλικού λαού.
Επίσης δεν μπορούμε να ξεχάσουμε και τον ΝΑΤΟϊκό φιλοαμερικανικό ρόλο που έπαιξαν αυτές οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις του Πρόντι και του Ντ' Αλέμα στον πόλεμο για τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας δια μέσου βομβαρδισμών.

***
Τέλος η ΔΗΜ.ΑΡ. σήμερα προβάλλεται έντονα από τα ΜΜΕ που βρίσκονται στην υπηρεσία των μνημονιακών κέντρων εξουσίας. Οι αντιδημοκρατικές κεμπελίστικες προπαγανδιστικές αντιδράσεις ενάντια στην Αριστερά αφήνουν έξω τη ΔΗΜ.ΑΡ. και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Αυτή η ανάλυση για τη ΔΗΜ.ΑΡ. σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ποινικοποιεί πολιτικά τον κόσμο της, παλιό και νέο, που είναι στις γραμμές της. Ο κόσμος αυτός και ειδικότερα όσοι έχουν και μια ιστορική διαδρομή στην Αριστερά, παρά την αναθεώρηση των ταξικών απόψεών τους, δεν είναι εχθροί του κινήματος. Τον κόσμο της ΔΗΜΑΡ, όπως και όλους τους πολίτες που στο παρελθόν έχουν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ ή και Ν.Δ., δεν τον αφορίζεις, δεν τον γκετάρεις πολιτικά, δεν τον αντιμετωπίζεις με φοβικές λρογικές και αριστερόμετρα.

Οι πάντες θα καταλάβουν πολύ σύντομα ποιον ρόλο το σύστημα προδιαγράφει γι' αυτό το πολιτικό μόρφωμα. Από την ηγεσία της ΔΗΜ.ΑΡ. όμως εξαρτάται να διαλέξει όχθη, πολύ φοβάμαι όμως ότι την έχει διαλέξει.

* Ο Βασίλης Πριμικήρης είναι μέλος Ε.Γ. της ΚΠΕ του ΣΥΝ και ΠΣΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η ΑΥΓΗ στις 3/3

Συμβούλιο Κορυφής ΕΕ - Νίκος Χουντής: «Να δοθεί η δυνατότητα στον ελληνικό λαό να καταδικάσει με δημοψήφισμα την οικονομική και κοινωνική βαρβαρότητα

Συμβούλιο Κορυφής ΕΕ - Νίκος Χουντής: «Να δοθεί η δυνατότητα στον ελληνικό λαό να καταδικάσει με δημοψήφισμα την οικονομική και κοινωνική βαρβαρότητα της νέας Δημοσιονομικής Συνθήκης».

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής, με αφορμή την απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Είχαμε από νωρίς τονίσει ότι χρησιμοποιούσαν την Ελλάδα ως ένα πειραματόζωο, για να δοκιμαστούν οι αντοχές των λαών της Ευρώπης. Η σημερινή απόφαση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση. Η νέα Δημοσιονομική Συνθήκη που υιοθετήθηκε σήμερα από τους ηγέτες των περισσοτέρων κρατών της ΕΕ, χαράζει μια νέα ευρωπαϊκή πορεία, με ακραίο νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα, με περικοπές μισθών, κατάργηση εργασιακών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά και περιορισμό της κυριαρχίας των κρατών μελών. Προβλέπει νέα βάρη για τους εργαζόμενους, νέες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, επιτήρηση της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής των ʽαπείθαρχωνʼ κρατών μελών, με ποινές και κυρώσεις, όχι μόνο από τα θεσμικά όργανα, αλλά και από τα ισχυρά κράτη-μέλη της Ένωσης.

Η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου, δεν είχε καμία νομιμοποίηση να συναινέσει σε αυτό το τερατούργημα.

Αυτή η Συνθήκη χρειάζεται άμεσα να τεθεί υπ όψιν του ελληνικού λαού, ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να καταδικάσει με δημοψήφισμα την οικονομική εξαθλίωση και την κοινωνική βαρβαρότητα που έχουν σχεδιάσει για τους λαούς της Ευρώπης.»

To Γραφείο Τύπου