Κρίση της Ελλάδας και της Ιρλανδίας ή κρίση της ΟΝΕ;

28/11/2010(ΑΥΓΗ)
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΛΙΟΥ

Με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, το 2008, ο καπιταλισμός εισήλθε διεθνώς όχι μόνο στη φάση «κρατικοποίησης» του ιδιωτικού χρέους αλλά κυρίως στη φάση της ανατιμολόγησης του κινδύνου, δηλαδή σε ένα νέο καθεστώς τιμολόγησης των χρηματοπιστωτικών τίτλων.

Παρά την αρχική αναιτιολόγητη αισιοδοξία, οι οικονομικές εξελίξεις έπληξαν τον πυρήνα της ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ), επομένως και το ευρώ, και οδήγησαν σε κρίση τις στρατηγικές εξουσίας που συνδέονται με αυτήν.

Η δημιουργία του «μηχανισμού στήριξης» αρχικά για την Ελλάδα και στη συνέχεια για την υπόλοιπη Ευρωζώνη, η πρόσφατη ένταξη της Ιρλανδίας σε αυτόν, η εκτίναξη των επιτοκίων δανεισμού για τα δεκαετή κρατικά ομόλογα της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, καθώς προεξοφλείται από πολλές πλευρές ότι και οι χώρες αυτές θα αντιμετωπίσουν δυσκολία δανεισμού από τις χρηματαγορές στο εγγύς χρονικό διάστημα, δείχνουν ότι αυτό που συμβαίνει συνιστά κρίση της νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής της ΟΝΕ και όχι αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης και «σπατάλης» της απερχόμενης κυβέρνησης Cowen ή της απελθούσας Καραμανλή.

Στο πλαίσιο της ΟΝΕ, η συμβίωση χωρών με διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης κάτω από τη «στέγη» του ίδιου νομίσματος (και άρα της ίδιας νομισματικής πολιτικής) οδήγησε σε πολύ διαφορετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης και κερδοφορίας, με ταχεία ανάπτυξη της «περιφέρειας» και σχετική στασιμότητα του «κέντρου», μειώνοντας έτσι την αναπτυξιακή «ψαλίδα» ανάμεσα στις χώρες του ευρωπαϊκού «κέντρου» και σε εκείνες της «περιφέρειας».

Την ίδια στιγμή, οι υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης των χωρών της ευρωπαϊκής «περιφέρειας» συνοδεύτηκαν τόσο από ραγδαία μείωση στο κόστος του εγχώριου δανεισμού όσο και από εισροή ξένων «αποταμιεύσεων» (διαφόρων μορφών), γεγονός που οδήγησε σε σταθερά πλεονάσματα στο ισοζύγιο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Τα ελλείμματα στις τρέχουσες συναλλαγές της Ελλάδας, της Ισπανίας κ.ο.κ. «αντικατοπτρίζουν» ακριβώς την ισχυρή αύξηση της εσωτερικής ζήτησης και την εισροή ξένων επενδύσεων.

Στην περίπτωση της Ελλάδας συγκεκριμένα, το ίδιο πλαίσιο συμβίωσης επέτρεψε την ισχυρή αύξηση της φοροαπαλλαγής και φοροδιαφυγής όσον αφορά το κεφάλαιο και εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που αποτέλεσαν στηρίγματα της συγκεκριμένης νεοφιλελεύθερης στρατηγικής στο εσωτερικό της ΟΝΕ (εύκολος ενδο-κοινοτικός δανεισμός τη στιγμή που ο κρατικός προϋπολογισμός κατέγραφε πρωτογενή ελλείμματα).

Η ΟΝΕ σχεδιάστηκε ως ένα οικονομικό περιβάλλον που συνθλίβει τις παραδοσιακές προνοιακές κρατικές πολιτικές και επιβάλλει τις πιο σκληρές αξιώσεις του κεφαλαίου επάνω στην εργασία. Η αύξηση της παραγωγικότητας σε σχέση με το πραγματικό εισόδημα της εργασίας είναι η «μεταβλητή» που «σηκώνει» το βάρος της προσαρμογής στο περιβάλλον της ΟΝΕ και του Συμφώνου Σταθερότητας (ΣΣΑ). Η ΟΝΕ υλοποιεί μία ακραία στρατηγική έκθεσης των ατομικών κεφαλαίων στον διεθνή ανταγωνισμό, με τέτοιο τρόπο, ώστε να τα ωθεί σε διαρκή «προσαρμογή της εργασίας». Από αυτή την άποψη, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι η στρατηγική της ΟΝΕ αποτελεί ένα συγκεκριμένο τρόπο οργάνωσης της εξουσίας του κεφαλαίου σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης.

Η νεοφιλελεύθερη λογική που διαπνέει συνολικά το εγχείρημα της ΟΝΕ έθεσε εξαρχής στο επίκεντρο των σχετικών συζητήσεων το ζήτημα του κρατικού χρέους (παραδόξως, ούτε ένας υπαινιγμός για το ιδιωτικό χρέος!). Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι σημείο-κλειδί για την πειθάρχηση των κρατικών πολιτικών στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο δεν αποτελεί τόσο το ύψος του δημόσιου χρέους ή των ελλειμμάτων αλλά κυρίως ο τρόπος «παρακολούθησής» του από τις χρηματαγορές.

Η έκθεση στον διεθνή ανταγωνισμό που υπηρετήθηκε με την εισαγωγή στο ενιαίο νόμισμα επέβαλε σημαντικές αναδιαρθρώσεις προς όφελος του κεφαλαίου και οδήγησε τις (λιγότερο ανταγωνιστικές) χώρες της «περιφέρειας» σε ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης και ανόδου της μέσης παραγωγικότητας.

Τα επενδυτικά κεφάλαια των περισσότερο ανταγωνιστικών χωρών του «κέντρου» αναζητούσαν υψηλότερη κερδοφορία στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των χωρών της «περιφέρειας». Με τον τρόπο αυτό ενίσχυσαν τους ήδη σημαντικούς ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ στις τελευταίες, ενώ παράλληλα καθιστούσαν βιώσιμη την ταχεία αύξηση του δημόσιου (και ιδιωτικού) δανεισμού, παρά την εσκεμμένη συρρίκνωση των δημοσίων εσόδων, με τη διαρκώς διευρυνόμενη φοροαπαλλαγή του κεφαλαίου.



Η φυγή προς τα μπρος: Αχαλίνωτη καπιταλιστική αναδιάρθρωση



Οι ισορροπίες που περιγράψαμε ανατράπηκαν με την κρίση, της οποίας το επίκεντρο γρήγορα πέρασε από το τραπεζικό σύστημα στο δημόσιο χρέος. Πρόκειται για κρίση που συνδέεται με τρόπο δομικό με τη συγκεκριμένη νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική της ΟΝΕ. Είναι επομένως κρίση του νεοφιλελεύθερου «τρόπου ρύθμισης» της καπιταλιστικής οικονομίας και κοινωνίας, και μάλιστα της συγκεκριμένης εκδοχής που πήρε αυτή η «ρύθμιση» στην Ε.Ε.: Κρίση της ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Απέναντι σε αυτή την κρίση οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις του ευρωπαϊκού κεφαλαίου δίνουν σε όλες τις χώρες την ίδια διπλή απάντηση: «Μηχανισμοί στήριξης» και διαχείρισης του δημόσιου χρέους αφενός, για να χαλιναγωγηθεί η αδυναμία δανεισμού που συνδέεται με την κρίση χρέους (εκτίναξη των επιτοκίων στις διεθνείς χρηματαγορές). Αφετέρου, και κυρίως, η ραγδαία, πρωτοφανής για τα ευρωπαϊκά δεδομένα αναδιάρθρωση των οικονομικών και θεσμικών ρυθμίσεων που ίσχυαν μέχρι σήμερα, η βίαιη αναδιανομή πλούτου και εξουσίας σε βάρος της εργασίας και υπέρ των αρχουσών καπιταλιστικών τάξεων.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, μπορούμε με ευκολία να απαντήσουμε στο ερώτημα που έθεσε ο τίτλος του παρόντος σημειώματος. Οι χρηματαγορές έχουν δύο φόβους: Αφενός ότι δεν θα καταφέρουν τελικώς να εισπράξουν το σύνολο των προσδοκώμενων αποδόσεων από το δημόσιο χρέος κάποιων χωρών της Ευρωζώνης. Αφετέρου ότι οι «μεταρρυθμίσεις» που δρομολογήθηκαν στις χώρες αυτές (δηλαδή η βίαιη καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε βάρος της εργασίας), δεν θα περάσουν: Θα ανατραπούν από την αντίσταση της εργατικής τάξης και τα κοινωνικά κινήματα.

Από τους δύο αυτούς φόβους, ο πρώτος, ότι θα χάσουν ένα μέρος των προσδοκώμενων τόκων, είναι μικρός, ίσως πλέον ανύπαρκτος. Διότι είναι κοινό μυστικό ότι σύντομα, ενδεχομένως πριν το τέλος του 2011, οι κυρίαρχες καπιταλιστικές δυνάμεις θα αναλάβουν οι ίδιες την πρωτοβουλία για την αναδιάρθρωση των δημοσίων χρεών στην Ευρωζώνη, αφήνοντας να πέσει μέρος του κόστους στον ιδιωτικό τομέα.

Η απώλεια μέρους των αποδόσεων που προσδοκούσαν από τα υφιστάμενα δημόσια χρέη είναι όμως δευτερεύουσα για τις χρηματαγορές, διότι γι' αυτές, όπως και για όλες τις μερίδες του κεφαλαίου, είναι πολύ σημαντικότερη η επιχειρούμενη καπιταλιστική αναδιάρθρωση και η προοπτική επιτυχίας της. Αν πράγματι πετύχουν, όπως σχεδιάζουν, να αυξήσουν δραματικά τον βαθμό εκμετάλλευσης της εργασίας, δηλαδή τα επίπεδα της υπεραξίας που ιδιοποιούνται, τότε ευχαριστημένοι δεν θα είναι μόνο οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι, αλλά και οι χρηματαγορές και κάθε άλλη μερίδα του κεφαλαίου.

Ο φόβος τους θα παραμένει μικρός, όσο δεν καταφέρνουμε να συγκροτήσουμε μια ριζοσπαστική, κινηματική, αντικαπιταλιστική και οικολογική αριστερά, που να εμπνέει εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και να ισχυροποιεί τους αγώνες τους. Η εσωστρεφής και κατακερματισμένη αριστερά διευκολύνει τα συμφέροντά τους.

Συνεδρίαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ - Σάββατο 27- Κυριακή 28/11 – Athenw Imperial (Πλ. Καραϊσκάκη)

Συνεδριάζει το Σάββατο 27 και την Κυριακή 28/11 η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ στο ξενοδοχείο Athens Imperial (Πλ. Καραϊσκάκη), με θέμα: Εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών και κατευθύνσεις δράσης.

Οι εργασίες της συνεδρίασης θα ανοίξουν το Σάββατο στις 10 π.μ. με ομιλία του Προέδρου του Συνασπισμού, Αλέξη Τσίπρα.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για τις απολύσεις και μετατάξεις των εργαζομένων στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ

Οι μετατάξεις από τις ΔΕΚΟ σε υπουργεία και ΟΤΑ, στην ουσία σημαίνουν απολύσεις για ένα μεγάλο αριθμό εργαζομένων (με βάση την αρχή του 5 προς 1). Ταυτόχρονα, η λογική ότι οι μετατασσόμενοι θα επαναπροσλαμβάνονται εξαρχής, ανοίγει το δρόμο για μειώσεις μισθών και αλλαγή εργασιακού καθεστώτος και δικαιωμάτων.

Βρισκόμαστε στην κορύφωση της εξόντωσης των εργαζομένων, των δικαιωμάτων τους και των οικογενειών τους.

Αποτελεί όρο επιβίωσης της κοινωνίας η ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής, η απεμπλοκή από το μνημόνιο και η διεκδίκηση μιας νέας πορείας που θα προστατεύει την εργασία, την κοινωνική συνοχή και θα προωθεί την ανάπτυξη με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και προστασίας του περιβάλλοντος.

Πρωτοφανής αστυνομική βία και αυθαιρεσία σε εκδήλωση διαμαρτυρίας Αυτόνομης Παρέμβασης και Νεολαίας ΣΥΝ

Σε μαζικό διάβημα που πραγματοποίησαν σήμερα 100 ακτιβιστές της Αυτόνομης Παρέμβασης και της Νεολαίας ΣΥΝ με αφορμή τη συνέντευξη Τύπου της τρόικας, που δόθηκε στο ξενοδοχείο ΧΙΛΤΟΝ, παραβρέθηκαν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παν. Λαφαζάνης, τα μέλη της Π.Γ. του ΣΥΝ Δημ. Στρατούλης και Σόφη Παπαδόγιαννη καθώς και άλλα μέλη της ΚΠΕ του ΣΥΝ.

Μετά τη βίαιη και απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ στην ειρηνική διαμαρτυρία, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παν. Λαφαζάνης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Όλοι οι παριστάμενοι εκπρόσωποι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης αλλά και οι εικόνες των παριστάμενων τηλεοπτικών καναλιών υπήρξαν αδιάψευστοι μάρτυρες της πρωτοφανούς, απρόκλητης και αυθαίρετης αστυνομικής επιχείρησης βίας και αγριότητας που εκτυλίχθηκε σε βάρος ειρηνικών διαδηλωτών έξω από το ξενοδοχείο Hilton.

Αυτά που διαδίδουν κυβερνητικές και αστυνομικές πηγές ότι τάχα οι διαδηλωτές κι εγώ προσωπικά, επιχειρήσαμε να μπούμε στο Hilton, συνιστούν ψεύδη και αθλιότητες, τα οποία θυμίζουν βρώμικες ιστορίες άλλων εποχών, για να καλύψουν τα αστυνομικά κτυπήματα, τις κλωτσιές και τα βίαια σπρωξίματα που και ο ίδιος προσωπικά υπέστην, παρότι γνώριζαν την ιδιότητά μου!

Ως ειρηνικοί διαδηλωτές βρισκόμασταν στο πεζοδρόμιο έξω από το Hilton, δεν εμποδίζαμε την είσοδο-έξοδο στο Ξενοδοχείο και την κίνηση στο πεζοδρόμιο ούτε φυσικά την κυκλοφορία. Αντίθετα, η αστυνομική επιχείρηση έκλεισε το δρόμο και σταμάτησε σκόπιμα την κυκλοφορία, καταδεικνύοντας ποιοι και γιατί θέλουν να ταλαιπωρούν τους πολίτες.

Η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη και υπόλογη για τα σημερινά αστυνομικά αίσχη και τις σκοτεινές μέρες που προοιωνίζουν.

Η τρόικα όλο και πιο προκλητική και επιθετική τα πήρε όλα στις λεγόμενες «διαπραγματεύσεις» και η κυβέρνηση όλο και πιο ενδοτική και υποχωρητική έδωσε τα πάντα!

Ο τόπος βαδίζει ολοταχώς σε καταστροφικούς δρόμους!

Εδώ που φτάσαμε μόνο μια μεγάλη ειρηνική, ενωτική λαϊκή εξέγερση μπορεί να ανοίξει παράθυρα στην ελπίδα και σε μια διαφορετική αισιόδοξη προοπτική.

To Γραφείο Τύπου

ΙΡΛΑΝΔΙΑ-ΕΛΛΑΔΑ: ΤΡΟΪΚΑ -ΕΥΡΩ-ΕΕ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ (ISKRA)


Μετά την Ελλάδα εισήλθε τελικά και η Ιρλανδία στον μηχανισμό της τροϊκα!

Ποια άλλη χώρα, άραγε, έχει σειρά; Η Πορτογαλία; Η Ισπανία;

Ποια θα μείνει απ΄έξω; Μόνο η Γερμανία;



Μόνο ο Γερμανικός ιμπεριαλισμός θα γλυτώσει; Ή, για άλλους λόγους, θα συμπαρασυρθεί και αυτός στην άβυσσο;

Μέχρι τώρα μας έλεγαν ότι η Ελλάδα βρέθηκε κάτω από το νεοαποικιακό ζυγό της τρόϊκα γιατί η χώρα μας είναι τόπος ''τεμπέληδων'', με εργαζόμενους που αμείβονται πλουσιοπάροχα, ενώ διαθέτει ένα υπερμεγέθη δημόσιο τομέα!

Η Ιρλανδία, όμως, δεν διαθέτει κανένα από τα ''κακά της Ελλάδας''. Αντίθετα, είναι μια χώρα με ελάχιστο κράτος και μια οικονομία ''υπόδειγμα'' απορρύθμισης, ελάχιστης φορολογίας στις επιχειρήσεις και σκληρής εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων κανόνων!

Γιατί λοιπόν και η Ιρλανδία κάτω από την ''μπότα'' της τρόϊκας; Γιατί θα υποχρεωθεί σε ένα πρόγραμμα δανειοδότησης από ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ ύψους 100 περίπου δισ., με αντίτιμο ένα σκληρό τετραετές μνημονιακό πρόγραμμα λιτότητας. Γιατί θα πληρώσει ο Ιρλανδικός λαός την κατάρευση των ληστρικών ιδιωτικών τραπεζών;

Γιατί, επίσης, κινδυνεύει να ακολουθήσει το φρικτό δρόμο Ελλάδας-Ιρλανδίας και η Πορτογαλία;

Ο λόγος είναι απλός.Πέρα από τις διαφορές τους,οι οποίες πράγματι είναι ουσιώδεις,Ελλάδα και Ιρλανδία έχουν και πολλά κοινά,τα οποία μάλιστα είναι κρίσιμα και θεμελιώδη.

Είναι και οι δύο καπιταλιστικές χώρες οι οποίες εφαρμόζουν εδώ και δεκαετίες, έστω με παραλλαγές και με διαφορετικές ταχύτητες, νεοφιλελεύθερα προγράμματα απορρύθμισης.

Και κυρίως είναι και οι δύο περιφερειακές χώρες μέλη της ΕΕ, που, ταυτόχρονα, μετέχουν στην ευρωζώνη και έχουν κοινό νόμισμα το ευρώ!

Ελλάδα και Ιρλανδία εντάχθηκαν στο ευρώ με οικονομίες που παρουσίασαν σημαντικές υστερήσεις και αποκλίσεις σε σχέση με τις χώρες του ευρωπαϊκού σκληρού πυρήνα και πρώτα απ' όλα τη Γερμανία.

Το ευρώ, στο πλαίσιο της ΟΝΕ, και γενικότερα η ΕΕ, αντί να αμβλύνουν τις ανισότητες και τις αποκλίσεις των χωρών μελών, επέτειναν τις ανισορροπίες, ιδιαίτερα των περιφερειακών χωρών όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία.

Σε συνθήκες, μάλιστα, καπιταλιστικής κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε, ευρώ και ευρωζώνη συνέβαλαν καθοριστικά στην κατάρρευση της περιφέρειας εντός και εκτός ευρωζώνης.

Σήμερα, πέραν της Ελλάδας και της Ιρλανδίας, βρίσκονται κάτω από την ''μπότα'' του ΔΝΤ οι περισσότερες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Τα συμπεράσματα είναι κάτι παραπάνω από σαφή και αφορούν ιδιαίτερα την Αριστερά.

Η ΕΕ και ειδικότερα η ευρωζώνη συνιστούν υπερεθνικούς αγοραίους καπιταλιστικούς μηχανισμούς που επιτείνουν τα κρισιακά προβλήματα και τα παροξύνουν ως το βαθμό ουσιαστικής χρεοκοπίας για τις πιο αδύναμες περιφερειακές χώρες μέλη τους.

Επομένως μια ανορθωτική προσπάθεια διεξόδου από την κρίση, ιδιαίτερα για περιφερειακές χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, δεν μπορεί, στο πλαίσιο του ευρώ και της ΕΕ, να έχει θετικά παρά μόνο άκρως επώδυνα αποτελέσματα.

Πολύ περισσότερο, ο αγώνας για μια προοδευτική και σοσιαλιστική διέξοδο από τη κρίση κάθε χώρας μέλους και ιδιαίτερα περιφερειακής χώρας, όχι μόνο είναι ασύμβατος με την ΟΝΕ , το ευρώ και την ΕΕ αλλά και βρίσκεται σε ευθεία σύγκρουση απέναντι τους!

Το ευρώ και η Ε.Ε. δεν μεταρρυθμίζονται σε θετική κατεύθυνση αλλά μόνο ανατρέπονται! Αυτός είναι ο δρόμος για να ανοίξουν νέοι προοδευτικοί και σοσιαλιστικοί ορίζοντες σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα και την Ευρώπη ως σύνολο.

Η κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Ημερομηνία δημοσίευσης: 21/11/2010 "ΑΥΓΗ"
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΘΑΚΗ*

Η οικονομική και νομισματική ενοποίηση της Ε.Ε. όπως έγινε το 2000 με την εισαγωγή του ευρώ, είχε τέσσερεις βασικούς πυλώνες:

1. Ο “συντονισμός της δημοσιονομικής πολιτικής” από τα κράτη μέλη, δηλαδή το Σύμφωνο Σταθερότητας (και Ανάπτυξης), το οποίο ουσιαστικά ενθάρρυνε τα κράτη μέλη να κρατήσουν χαμηλά το έλλειμμα του προϋπολογισμού (μέχρι 3% του ΑΕΠ), και οι μισές χώρες που είχαν δημόσιο χρέος υψηλότερο από το 60% που προέβλεπε το Μάαστριχτ, και τελικά εντάχθηκαν στο ευρώ, καλούντο να το αποκλιμακώσουν σταδιακά.

2. Η τήρηση των “κανόνων του ανταγωνισμού”·με άλλα λόγια απαγορεύονταν οι εθνικές επιδοτήσεις στη βιομηχανία, το εμπόριο, τον τουρισμό, τις μεταφορές, τις τράπεζες, κ.ο.κ.

3. Η ιδέα της Λισσαβώνας, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει “βοήθεια– διάσωση” για κράτος μέλος το οποίο αποτυγχάνει στα δημόσια οικονομικά του, και δεν βρίσκει να δανειστεί στις ελεύθερες αγορές.

Η “Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα” είχε δομηθεί γύρω από την ιδέα της άσκησης της νομισματικής πολιτικής που θα προστάτευε την ευρωπαϊκή οικονομία αποκλειστικά έναντι του πληθωρισμού και αποκλειόταν να δράσει ως “δανειστής της ύστατης στιγμής” για τα κράτη μέλη ή συνολικά για την Ευρώπη.

Αυτή η “αρχιτεκτονική”, φιλόδοξα θεωρούσε τότε, ότι αρκούσε για να στηρίξει το κοινό νόμισμα. Μόνο που απέφευγε κάποια καίρια και κοινότοπα θέματα. Μπορεί να υπάρξει κοινό νόμισμα χωρίς κανονική κεντρική τράπεζα, (σαν αυτήν δηλαδή που έχουν οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Κίνα) ή μπορεί να λειτουργήσει το κοινό νόμισμα χωρίς ευρωπαϊκό προϋπολογισμό (όπως αυτόν που έχουν οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Κίνα); Η Ε.Ε. επέμενε τότε να θεωρεί ότι θα πρωτοτυπούσε και ότι, όντως, αρκούσαν οι πυλώνες που αναφέραμε για να λειτουργήσει το κοινό νόμισμα.

Αυτού του είδους η “αρχιτεκτονική” της Ε.Ε. και η υπέρμετρη πεποίθηση ότι οι ρυθμίσεις αυτές αρκούσαν, από τη στιγμή που εκδηλώθηκε η παγκόσμια οικονομική κρίση -από τα μέσα του 2008- βρέθηκε εκτεθειμένη.Τελικά τα γεγονότα και οι εξελίξεις ξεπέρασαν αυτήν την εκδοχή της διαχείρισης κρίσης.

Στη διάρκεια του 2009 και του 2010 κανένας από τους τέσσερεις αυτούς πυλώνες της νομισματικής και οικονομικής ενοποίησης δεν τηρήθηκε, και δεν τηρείται.

Στο πρώτο θέμα, στα δημοσιονομικά ελλείμματα, οι περισσότερες χώρες αύξησαν το έλλειμμα τους σε 8-13% του ΑΕΠ το 2009, αρκετές θα το συντηρήσουν και το 2010, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον κύνδυνο κλιμάκωσης της ύφεσης.

Στο δεύτερο θέμα, στον πυλώνα του ανταγωνισμού, τα εθνικά προγράμματα αντιμετώπισης της κρίσης επιεκεντρώθηκαν στην προστασία των βιομηχανιών, κυρίως της αυτοκινητοβιομηχανίας. Ουσιαστικά δόθηκε πράσινο φως από την Ε.Ε. στην προσφορά εθνικών επιδοτήσεων, προκειμένου να διατηρηθεί η απασχόληση και να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Στο τρίτο και βασικό θέμα του πακέτου “διάσωσης”, ενώ οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης το 2008 “δεν διασώθηκαν", -σε μια πρωτοφανή επίδειξη έλλειψης “κοινοτικής αλληλεγγύης”-, η Ελλάδα “σώθηκε” το 2010 με ένα πακέτο 110 δισ., η Ιρλανδία θα σωθεί με ένα πακέτο λίγο μεγαλύτερο, -εάν προσφύγει φυσικά, και όλοι ελπίζουν να μην προσφύγει η Ισπανία το 2011, διότι τα 750 δισ. ευρώ πιθανόν να μην φθάσουν.

Τέλος στο τέταρτο θέμα, όχι μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αγοράζει αφειδώς ελληνικά και ιρλανδικά ομόλογογα, από τη δευτερογενή αγορά, - για την ακρίβεια μπορεί να έχει αγοράσει και το μισό ελληνικό χρέος, αυτό που κατείχαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, και συνεχίζει να αντιστέκεται στην ιδέα έκδοσης ευρωμολόγων, εντούτοις, τελικά, μετά βεβαιότητας, θα γίνει πρωτεργάτης στην αναδιάρθρωση των χρεών των κρατών μελών, και αυτό θα γίνει και στην ελληνική περίπτωση σε ένα χρόνο από τώρα.

Τι σημαίνουν όλα αυτά. Γιατί κανένας από τους πυλώνες της αρχιτεκτονικής του ευρώ δεν διεσώθη; Γιατί καμία πολιτική δεν αποδείχθηκε ανθεκτική στην κρίση; Γιατί είναι τελικά τόσο εύθραστοι οι μηχανισμοί και η αρχιτεκτονική της οικονομικής πολιτικής της Ε.Ε.;

Η ακύρωση των πυλώνων της Ε.Ε. μέσα στην κρίση, σημαίνει ότι η νομισματική και οικονομική ενοποίηση έγινε με ατελή τρόπο 10 χρόνια πριν. Ότι η αρχιτεκτονική του ευρώ, μπορεί να είναι λειτουργική σε περίοδο οικονομικής ανόδου, -τότε όλες οι αρχιτεκτονικές είναι λειτουργικές-, αλλά είναι καταστροφική σε περίοδο κρίσης και, κυρίως, δεν είχε στο εσωτερικό της εκείνα τα εργαλεία και τους θεσμούς με τους οποίους θα μπορούσε να αντιδράσει έγκαιρα και αποτελεσματικά. Η αδυναμία αυτή οδήγησε στην επιλογή του ΔΝΤ, ενός αχρηστευμένου από τα λάθη του διεθνούς οργανισμού. Ας το παραδεχτούμε. Το πρόβλημα είναι η ίδια η αρχιτεκτονική. Πρόκειται για μια αρχιτεκτονική που εκπορεύεται από ένα προβληματικό οικονομικό δόγμα, με απόλυτη εμμονή στις αγορές και δαιμονοποίηση του κράτους. Ας το επαναλάβουμε σε όλους τους τόνους. Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση αξίζει μια καλύτερη πορεία, χρειάζεται τώρα ριζική αλλαγή πορείας.



* Ο Γ. Σταθάκης διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για τον Προϋπολογισμό του 2011

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΒΑΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΥΦΕΣΗΣ
Ο Προϋπολογισμός του 2011 ολοκληρώνει την προσπάθεια αποδόμησης της ελληνικής κοινωνίας που ξεκίνησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε συνεργασία με την τρόϊκα και τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Τα νέα εισπρακτικά μέτρα ύψους 13,5 δις δίνουν την χαριστική βολή στην ελληνική οικονομία αφού θα την βυθίσουν σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση και θα δημιουργήσουν συνθήκες κοινωνικής διάλυσης.

Τα νέα μέτρα βασίζονται σε μία εν πολλοίς πολιτικά μεθοδευμένη, αναθεώρηση προς τα πάνω του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δημόσιου χρέους με την οποία για πρώτη φορά στα δημοσιονομικά χρονικά της χώρας, εντάσσονται οι ΔΕΚΟ και τα ελλείμματά τους στη γενική κυβέρνηση, - πράγμα που επίσης δεν συνέβαινε και δεν συμβαίνει στις περισσότερες, αν όχι σε όλες, τις χώρες της ΕΕ- εκτινάσσοντας έτσι έλλειμμα και χρέος.

Ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Παπακωνσταντίνου συνεχίζουν ακάθεκτοι και το 2011 το έργο που ξεκίνησαν το 2010, στο δρόμο που τους χαράζει το ΔΝΤ και η ΕΕ. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που στάθηκε ανίκανη να υλοποίησει τον Προϋπολογισμό του 2010, απαιτεί από τους ίδιους που πλήρωσαν το τίμημα της λεγόμενης «δημοσιονομικής προσαρμογής» να το πράξουν κάτι άνάλογο και το 2011 σε εντονότερο βαθμό!

Ο Προϋπολογισμός του 2011 είναι σχεδιασμένος με βάση τους πιο απροκάλυπτα ταξικούς όρους. Την ίδια στιγμή που τα υψηλοτέρα εισοδήματα παραμένουν στο απυρόβλητο, ένα πλήθος έμμεσων φόρων έρχεται να επιβαρύνει τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα. Ταυτόχρονα, θα συνεχιστεί η επίθεση στους εργαζόμενους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με απολύσεις, μετατάξεις και εξαναγκασμό σε εθελούσια έξοδο, με περικοπές εισοδημάτων ενώ οι συμβάσεις δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων δεν θα ανανεωθούν.

Την στιγμή που η ανεργία εκτινάσσεται σε επίπεδα πρωτόγνωρα για την χώρα μας, που όλοι οι δείκτες της ανάπτυξης καταρρέουν και ο πληθωρισμός απειλεί τα νοικοκυριά, οι πολιτικές περικοπών στα εισοδήματα και τις δημόσιες επενδύσεις αναδεικνύονται σε αυτοκαταστροφικές για την ελληνική οικονομία καταδεικνύοντας τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής.

Οι πολιτικές της κυβέρνησης και τη τρόϊκας είναι καταδικασμένες να αποτύχουν να διασώσουν την ελληνική οικονομία, γιατί στην πραγματικότητα ούτε καν το επιθυμούν! Όπως προκύπτει από τον Προϋπολογισμό του 2011, μοναδικός στόχος της οικονομικής πολιτικής και για το επόμενο έτος θα είναι η διάσωση των δανειστών μας και του μεγάλου κεφαλαίου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η τρόικα όχι μόνο επιμένουν να αγνοούν αυτή την ζοφερή πραγματικότητα, αλλά καταστρώνουν προϋπολογισμούς που οδηγούν την ελληνική οικονομία στην καταστροφή.

To Γραφείο Τύπου

ΟΙ ΕΝΝΕΑ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΞΕ Η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Σημαντικές νίκες πέτυχαν στον β' γύρο εφτά δήμαρχοι που είχαν την επίσημη υποστήριξη του ΣΥΝ και ευρύτερα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και συγκεκριμένα ο Χρήστος Κορτζίδης (Ελληνικό- Αργυρούπολη), ο Ηρακλής Γκότσης (Νέα Ιωνία), ο Γιώργος Αμπατζόγλου (Ελευσίνα), ο Παντελής Ξυριδάκης (Φιλοθέη - Ψυχικό), ο Λουκάς Τζανής (Κερατσίνι - Δραπετσώνα), ο Γιάννης Δημαράς (Πάτρα) και ο Χριστόδουλος Σταυρινάδης (Ικαρία). Συμπεριλαμβανομένων των δύο δημάρχων που εκλέχτηκαν από τον α' γύρο, του Πέτρου Φιλίππου (Σαρωνικός) και του Δημήτρη Φωκιανού (Λυκόβρυση - Πεύκη), δημιουργείται, ιδιαίτερα στο Λεκανοπέδιο, σημαντικός πυρήνας δήμων με αγωνιστικό πρόσημο.

Συγκεκριμένα στον τέταρτο δήμο της χώρας, την Πάτρα ο Γιάννης Δημαράς κατόρθωσε να αφήσει δεύτερο τον εκλεκτό του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρη Κατσικόπουλο, με 53,63% έναντι 46,37%.

Η εκλογή του Χρήστου Κορτζίδη στο Ελληνικό- Αργυρούπολη κόντρα στον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ Ιωάννη Κωνσταντάτο, εξελίχθηκε σε... περίπατο: Συγκέντρωσε το 61%, με το σαρωτικό 78,36% στο Ελληνικό, αλλά και την πλειοψηφία στην Αργυρούπολη (51,41%).

Με 54,92% ο Ηρακλής Γκότσης, επικεφαλής ενός ενωτικού - ριζοσπαστικού ψηφοδελτίου, έκανε τη μεγάλη ανατροπή στη Νέα Ιωνία κόντρα στον απερχόμενο δήμαρχο, στηριζόμενο από το ΠΑΣΟΚ, Ιωάννη Χαραλάμπους, ο οποίος είχε έρθει πρώτος στον α' γύρο με σημαντική διαφορά (35,79% έναντι 19%).

Ο Γιώργος Αμπατζόγλου πέτυχε με άνεση την επανεκλογή του στην Ελευσίνα με 54,12% κόντρα στον στηριζόμενο από το ΠΑΣΟΚ Βασίλειο Τόλη, ενώ άνετη ήταν η επικράτηση και του Παντελή Ξυριδάκη με 57,46% έναντι του 42,54% που συγκέντρωσε ο Παντελής Χαροκόπος στον Δήμο Φιλοθέη - Ψυχικό.

Με 57,08% ο Λουκάς Τζανής είναι ο νέος δήμαρχος του καλλικρατικού δήμου Κερατσίνι- Δραπετσώνα, επικρατώντας του απερχόμενου δήμαρχου Δραπετσώνας, στηριζόμενου από το ΠΑΣΟΚ, Αλέξανδρου Χρυσού.

Στο “ντέρμπι” της Ικαρίας, νικητής αναδείχθηκε ο Χριστόδουλος Σταυρινάδης με 53,34% έναντι του 46,66% που έλαβε ο στηριζόμενος από το ΚΚΕ Στυλιανός Σταμούλος.



Για μόλις 12 ψήφους “χάθηκε” η Καισαριανή

Η απώλεια της Καισαριανής για μόλις 12 ψήφους αποτέλεσε τη δυσάρεστη είδηση της Κυριακής για την ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά. Ιδιαίτερα δε αν συνυπολογιστεί ότι είναι η πρώτη φορά από την ίδρυσή του που ο δήμος δεν έχει αριστερή διοίκηση. Συγκεκριμένα, ο απερχόμενος δήμαρχος Σπύρος Τζόκας συγκέντρωσε 49,93% και 4.039 ψήφους ενώ ο στηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ Αντώνης Καμπάκας έλαβε 4.051 ψήφους και 50,07%. Επίσης, δεν κατόρθωσε να επανεκλεγεί ο Στέφανος Βλάχος στον Δήμο Πετρούπολης ο οποίος συγκέντρωσε 44,94% έναντι 55,06% του υποστηριζόμενου από το ΚΚΕ Θωμά Κατσαμπά, ενώ και ο Άγγελος Φραντζής στον Δήμο Βόλβης της Θεσσαλονίκης δεν κατόρθωσε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 48,77% απέναντι στον Δημήτρη Γαλαμάτη.

(ΑΥΓΗ 16/11)

Δήλωση του Γιάννη Μηλιού, υπεύθυνου Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ σχετικά με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού στη Le Figaro περί αναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού δημόσιου χρέους


Σε μια συγκυρία που, με αφορμή την επιδείνωση της κρίσης χρέους σε Ιρλανδία και Πορτογαλία, ο διεθνής και ελληνικός τύπος βοά για τις εξελισσόμενες διαβουλεύσεις στα κορυφαία κλιμάκια της ΕΕ, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ, με στόχο τη μορφοποίηση ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους για τις χώρες της ΕΕ που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρηματοδότησης των δανειακών αναγκών τους από τις αγορές,

Σε μια συγκυρία παράλληλα, που η ελληνική κυβέρνηση διαρρέει στο διεθνή τύπο ότι επιθυμεί την επέκταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής (δηλαδή του Μνημονίου) μέχρι το 2016, με υιοθέτηση ακόμα σκληρότερων μέτρων σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας και για τη συγκέντρωση όλο και περισσότερου πλούτου σε λίγα χέρια,

ο Πρωθυπουργός έσπευσε να «διαψεύσει» σε χθεσινή συνέντευξή του στη γαλλική Le Figaro ότι τίθεται «ζήτημα αναδιαπραγμάτευσης του χρέους της χώρας».

Θεωρούμε τη στάση αυτή του Πρωθυπουργού υποκριτική, με στόχο να μην ενημερωθεί ο ελληνικός λαός για το περιεχόμενο των προετοιμαζόμενων σχεδίων.

Για εμάς η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους σε προοδευτική κατεύθυνση, που θα διασφαλίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων, αποτελεί στοιχείο μιας πολιτικής εξόδου από την κρίση. Παλεύουμε μαζί με τις αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις σε ολόκληρη την Ευρώπη για μια ριζικά διαφορετική πορεία συνολικής επαναδιαπραγμάτευσης του κοινωνικού συμβολαίου, των εργασιακών σχέσεων, του ασφαλιστικού συστήματος και του χρέους, που θα κατοχυρώνει τους όρους ζωής και τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ευρωπαίων πολιτών.

To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση – Κάλεσμα του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς Για συγκέντρωση και πορεία πρωτοβάθμιων σωματείων και φοιτητών Δευτέρα 15/11, 5μμ, Πολυτεχνείο

Την Κυριακή τελειώνει ο β’ γύρος των εκλογών και από Δευτέρα συνεχίζεται ο τρίτος γύρος των κοινωνικών και ταξικών αγώνων για την ανατροπή του επαίσχυντου μνημονίου και αποτροπή των νέων σκληρών μέτρων που ετοιμάζει η κυβέρνηση με την τρόικα.
Καλούμε τους εργαζόμενους/ες, άνεργους/ες, νέους και νέες σε μαζική και αγωνιστική συμμετοχή στη συγκέντρωση που διοργανώνουν ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων και φοιτητικοί σύλλογοι στις 15/11 και ώρα 5μμ στο Πολυτεχνείο και εν συνεχεία στην πορεία προς το υπουργείο Οικονομίας.
Οι φετινές τριήμερες εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου εκ των πραγμάτων συνδέονται με τους αγώνες και τα αιτήματα για την αποδέσμευση της χώρας και του λαού μας από το μνημόνιο, για την ακύρωση των κυβερνητικών αντεργατικών πολιτικών και την υπεράσπιση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και του κατώτερου εγγυημένου μισθού.


Όλοι και Όλες στους δρόμους!


ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Επιστολή του υποψήφιου Περιφερειάρχη Αττικής, Αλέξη Μητρόπουλου

Αγαπητέ συμπολίτη, αγαπητή συμπολίτισσα,
κάτοικε της Αττικής,

Ο προεκλογικός αγώνας τελείωσε.
Μέσα στα περιορισμένα πλαίσια που η επικοινωνιακή καταιγίδα των υποστηρικτών του Μνημονίου μάς άφησε, προσπαθήσαμε να σου εξηγήσουμε, γραπτά και προφορικά, τι σου επιφυλάσσει το μεταβλητό Μνημόνιο και το επιθετικό νεοφιλελεύθερο πρόταγμα, που επιδιώκει να σε μετατρέψει σε «πειραματόζωο» των αντικοινωνικών πολιτικών του.
Επιχειρήσαμε να σου φανερώσουμε αυτές κυρίως τις προβλέψεις του, που αναφέρονται στον Καλλικράτη και την Περιφέρεια, ώστε να διαπιστώσεις ότι - και με αυτή τη μεταρρύθμιση - δημιουργείται κατ’ αρχήν ένα όργανο δημοσιονομικής επιτήρησης των δανειστών που αντιστρατεύεται το Κοινωνικό Κράτος και καταπνίγει την αυτονομία των τοπικών κοινωνιών.
Επιδιώξαμε, με την άμεση γλώσσα των ενεργών πολιτών και όχι των επαγγελματιών πολιτικών, να σου δώσουμε να καταλάβεις ότι ο λανθασμένος και καταστροφικός δρόμος που πήρε η πατρίδα δεν ήταν μονόδρομος, όπως ισχυρίζονται, αλλά υπήρχαν κι άλλοι εναλλακτικοί δρόμοι για το οικονομικό πρόβλημα που προξένησε στη χώρα μας η διεθνής κρίση και η συμπεριφορά τού αναξιόπιστου πολιτικού συστήματος.
Σού περιγράψαμε σε αδρές γραμμές το όραμά μας για την Αττική, για την Αυτοδιοίκηση, για το μέλλον της χώρας και επιχειρήσαμε να σου εμφυσήσουμε ένα κλίμα ελπίδας και αισιοδοξίας για την προοπτική της Κοινωνίας μας, εάν βεβαίως ενεργοποιηθούμε όλοι μαζί, και ο καθένας χωριστά, και απορρίψουμε το ετερόνομο υπερ-Σύνταγμα, που η Τραπεζική Διεθνής και οι ευρωπαίοι επικυρίαρχοι θέσπισαν ερήμην μας και για λογαριασμό μας.
Με σεβασμό στα πρόσωπα των αντιπάλων μας και του κάθε συνομιλητή μας, χωρίς ειρωνείες, λοιδορίες και ατομοκεντρικούς χαρακτηρισμούς, αρθρώσαμε ένα λόγο, που εκφράζει το δημόσιο συμφέρον και τις κοινωνικές ανάγκες.
Καταρτίσαμε έναν Συνδυασμό από πολλές δυνάμεις και συλλογικότητες της σοσιαλιστικής παράταξης και της Οικολογικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, με πρόσωπα έντιμα, σταθερά στις απόψεις τους, ανιδιοτελή, καταρτισμένα, έτοιμα να υπηρετήσουν την αποστολή που θα τους αναθέσεις.
ΜΗΝ ΥΠΟΚΥΠΤΕΙΣ στα ψευτοδιλήμματα που σου βάζουν, για να μεταβληθείς σε έναν άπραγο και μοιραίο θεατή της νέας επιχείρησης αφαίμαξης του πλούτου του Ελληνικού Λαού.
ΜΗΝ ΔΩΣΕΙΣ στους επικυρίαρχους τη χαρά της αποχής, γιατί αυτοί ήδη το εκλαμβάνουν ως σιωπηρή υποστήριξη της δουλείας του Μνημονίου.
ΑΣΚΗΣΕ με πάθος, με ευφυΐα, με διάκριση και προοπτική ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα που σου απέμειναν, το δικαίωμα της ψήφου.
Μαζί με την καταδίκη τής πολιτικής του Μνημονίου και της οικονομικής ασφυξίας που επιφυλάσσει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ΔΩΣΕ μήνυμα ελπίδας και προοπτικής ψηφίζοντας τον Συνδυασμό «ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ», που διανοίγει το δρόμο της προοδευτικής ανασυγκρότησης των πολιτικών δυνάμεων και της αναδιάταξης με κοινωνικούς όρους του πολιτικού τοπίου.
Σε περιμένουμε στην κάλπη για να οικοδομήσουμε μαζί το μέλλον της Αττικής και της πατρίδας.-


Αλέξης Μητρόπουλος

Περιφερειακή παράταξη ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: Δήλωση του Αλ. Μητρόπουλου υποψήφιου περιφερειάρχη Αττικής για την ενδιάμεση έκθεση του διοικητή της τράπεζας της Ελλάδας


Όπως είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου προς 20ετίας και πλέον «δημιουργούμε μια Ευρώπη των τραπεζιτών και όχι των Λαών».

Με την επικράτηση του αντικοινωνικού νεοφιλελεύθερου δόγματος, η χρηματοοικονομική βιομηχανία έγινε κυρίαρχη και κατέστησε την Πολιτική Λειτουργία εκτελεστικό της όργανο. Οι προτάσεις και οιονεί εντολές τού Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, εκπροσώπου στη χώρα μας της Ευρώπης των τραπεζιτών και επιτηρητή του Μνημονίου, για περαιτέρω περικοπές των κοινωνικών δαπανών και κατάργηση απαραίτητων κοινωνικών δομών, οδηγούν σε διάρρηξη του κοινωνικού ιστού. Τώρα που σιγά-σιγά αποκαλύπτεται το ακόμη πιο αντιλαϊκό πακέτο των νέων μέτρων, οι πολίτες οφείλουν να αντιδράσουν αποτελεσματικά στις εκλογές του Νοέμβρη και να ανακόψουν την πορεία της κοινωνικής επιδείνωσης.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Πριν από ένα μόλις χρόνο είχαμε βουλευτικές εκλογές όπου ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία δημιουργούσαν προσδοκίες στον Λαό πως τουλάχιστον δεν τον περιμένουν χειρότερες μέρες.
Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά.
Πλανάται το ‘φάντασμα’ της Κυβερνητικής πολιτικής, του μνημονίου, του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου βρίσκεται σε δυσχερή θέση.
Απειλούνται τα δικαιώματα της εργασίας, της πρόσβασης σε δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία, του συνταξιοδοτικού, του κοινωνικού κράτους.
Παρότι ο παραγόμενος πλούτος είναι υπεραρκετός για να ζήσουμε όλοι με αξιοπρέπεια, θίγονται καίρια τα πιο αδύνατα κοινωνικά στρώματα.
Επαγγελματίες, νεολαία, μισθοσυντήρητοι, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι ενώ την ίδια στιγμή, ανεξαρτήτως οικονομικών κρίσεων, συνεχίζουν να γίνονται οι πλούσιοι πλουσιότεροι.
Βλέποντας λοιπόν ο κόσμος τι έχει συμβεί σε λιγότερο από ένα χρόνο, διαισθάνεται τι πρόκειται να συμβεί σε δυο, πέντε η δέκα χρόνια.…..
Αυτός είναι ο λόγος της ιδιομορφίας των εκλογών του Νοέμβρη:
Παρότι έχουμε εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, βάζουν σε δεύτερη και τρίτη μοίρα τα αποκαλούμενα ‘τοπικολαικά’ προβλήματα.
Ακόμα και τα περιβαλλοντικά έχουν δυστυχώς υποχωρήσει, συγκριτικά με άλλες εκλογικές αναμετρήσεις.
Οι πολίτες ζητούν από τους υποψήφιους να μιλήσουν, να προβάλουν, να κάνουν κάτι για τα προβλήματα επιβίωσης αυτών και των παιδιών τους.
Την απασχόληση, την σύνταξη, την περίθαλψη, την παιδεία, την υγεία.…
Όσο σημαντικά ή επείγοντα και εάν είναι τα ‘τοπικολαικά’ προβλήματα, δεν κυριαρχούν σε αυτή την εκλογική μάχη ακριβώς γιατί υπάρχουν μείζονα προβλήματα επιβίωσης των πολιτών.
Είτε λοιπόν αυτό ορισμένοι δεν το καταλαβαίνουν είτε κάνουν πως δεν το αντιλαμβάνονται, η πραγματικότητα δεν αλλάζει.
Έχουμε εισέρθει σε μια νέα κατάσταση που θέτει προ νέων ευθυνών όχι μόνο την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και τους πολίτες.
Είναι κρίσιμο λοιπόν τι θα ψηφίσουν τον Νοέμβρη και κρισιμότερη η συμμετοχή τους στην αντιμετώπιση των δικών τους προβλημάτων.
Η ‘ανάθεση’ της λύσης των προβλημάτων στις πολιτικές του δικομματισμού που κυριάρχησε ως πολιτική στάση από το 1974 μέχρι σήμερα έχει προ πολλού χρεοκοπήσει.
Εάν οι δυο αυτοί παράγοντες δεν αλλάξουν, τότε το ένα μνημόνιο θα διαδέχεται το άλλο μέχρι η χώρα και ο Λαός μας να γίνουν αγνώριστοι.
Τέτοια τύχη δεν αξίζει όχι μόνο στον Ελληνικό, αλλά σε κανένα Λαό.
Οφείλουμε λοιπόν να αντιδράσουμε ψηφίζοντας τους συνδυασμούς που είναι αντίθετοι με την Κυβερνητική πολιτική και το μνημόνιο.
Οφείλουμε να αγωνιστούμε για την εφαρμογή ενός μνημονίου που θα βγάζει την χώρα από την κρίση, έναντι του σημερινού που την οδηγεί όλο και βαθύτερα σε αυτή.
Αυτό εκφράζει η ‘ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ’ με επικεφαλής τον εργατολόγο ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ.
Παρά τις δυσκολίες ενότητας που υπάρχουν αυτή την περίοδο στην αριστερά, δημιουργείται όντως μια νέα ελπίδα στα πλαίσια αυτού του ψηφοδελτίου με την σύμπραξη δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς, του σοσιαλιστικού χώρου και της οικολογίας.
Πρόκειται για την πιο αξιόπιστη πρόταση ενότητας ευρύτερων δυνάμεων που μάχονται κατά του μνημονίου.
Για την απάντηση μήνυμα που πρέπει όχι μόνο να πάρει, αλλά και να αισθανθεί η Κυβερνητική πολιτική και όσοι την στηρίζουν.
Για την πιο σημαντική πρόταση όχι μόνο απαλλαγής από το μνημόνιο, αλλά και αλλαγής του πολιτικού σκηνικού της χώρας.
Πρόκειται τέλος για υπόσχεση πως ανεξαρτήτως όλων αυτών, εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα προβλήματα της Δυτικής Αττικής.


ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
Νομαρχιακός σύμβουλος
Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ: ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ - ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗΣ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΕΣ


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΙΣΗ *

Τώρα που η διεθνής οικονομική-καπιταλιστική κρίση βρίσκεται στο απόγειο της, που οι κυβερνήσεις ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ. κατάντησαν τη χώρα μας έρμαιο των «αγορών», που η οικονομία έχει σε μπει σε παρατεταμένη ύφεση, που σχεδιάζονται νέα μέτρα ενάντια στα εισοδήματα των εργαζομένων και τις κοινωνικές τους παροχές, που η ανεργία καλπάζει, εμείς βρισκόμαστε λιγότερο από ένα μήνα πριν τις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές και το μήνυμά τους πρέπει να είναι: η πλήρης άρνηση και απόρριψη της Κυβερνητικής πολιτικής, μέσω της ενίσχυσης όλων των συνδυασμών που στηρίζουν οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Αν οι εργαζόμενοι και η ελληνική κοινωνία δεν καταψηφίσει τους συνδυασμούς που στηρίζονται απ' τα κόμματα εξουσίας, ή περιοριστεί διά της αποχής, του λευκού ή του άκυρου, τότε το μήνυμα θα είναι η πιο σκληρή εφαρμογή αυτής της πολιτικής.
Τα μέτρα που ετοιμάζονται θα είναι ιδιαίτερα σκληρά όπως διαφαίνονται απ' το προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού και θα ανακοινωθούν μετά τις εκλογές, ανάλογα και με το αποτέλεσμα.
Ο στόχος της λεγόμενης διοικητικής μεταρρύθμισης που προωθείται, αποβλέπει στην εφαρμογή της κορυφαίας επιδίωξης του κεφαλαίου που είναι το «λιγότερο κράτος», ενίσχυση των αγορών και εμπορευματοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών.
Η συνένωση των δήμων πράγματι θα οδηγήσει σε «ισχυρούς» Δήμους. Σε συνθήκες όμως ακραίου νεοφιλελευθερισμού, που οι κοινωνικές παροχές ιδιωτικοποιούνται, που το κράτος «πετά» στους Ο.Τ.Α. τα κοινωνικά του «βαρίδια».οι πολίτες θα έχουν είτε άνισες υπηρεσίες μεταξύ τους είτε ανταποδοτικές, μεταφέροντας το κόστος στις πλάτες τους.
Η μεταφορά όμως των αρμοδιοτήτων δεν συνοδεύεται με τους ανάλογους πόρους. Έτσι θα κληθούν οι πολίτες να πληρώσουν το κόστος και ένας «ισχυρός συγκεντρωτικός» Δήμος θα μπορεί ευκολότερα να επιβάλει φόρους και τέλη και να γενικεύσει το καθεστώς ανταποδοτικότητας στο σύνολο των προσφερόμενων υπηρεσιών προς τους δημότες.
Ο μεγάλος Δήμος θα μπορεί πιο εύκολα να εκχωρεί αρμοδιότητες στους ιδιώτες, ιδιαίτερα στο φιλέτο των απορριμμάτων, της ανακύκλωσης, και της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων αφού θα είναι πιο απρόσωπος και πιο απόμακρος από τους πολίτες άρα δυσκολότερα θα ελέγχεται από τους δημότες.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι με τον Καλλικράτη διευρύνεται η δημοκρατία και η αποκέντρωση η αλήθεια είναι διαφορετική.
Στη πραγματικότητα έχουμε την αναπαραγωγή αυτού του ίδιου συγκεντρωτικού κράτους και του αντιδημοκρατικού δημαρχοκεντρικού μοντέλου σε μια ανώτερη και πιο εξελιγμένη μορφή. Για αυτό το λόγο η κυβέρνηση βάζει πάνω απ' την αιρετή περιφέρεια τη γενική κρατική διοίκηση, ως τοποτηρητή του κράτους.
Αντί της απλής αναλογικής, παραμένει η υπερενισχυμένη με τη παράταξη της πλειοψηφίας να παίρνει στη χειρότερη περίπτωση τα 3/5 των εδρών εξοβελίζοντας ουσιαστικά τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Αντί λοιπόν η εξουσία να πάει προς τα κάτω, πιο κοντά στον πολίτη, απομακρύνεται όλο και περισσότερο. Δημιουργούνται έτσι εξουσίες, αντίστοιχες της κεντρικής, χωρίς λαϊκό έλεγχο, για να μπορούν να ασκούν καλλίτερα αντιλαϊκές και αντικοινωνικές πολιτικές.
Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές μέσα από τις γενικολογίες και τα μεγάλα λόγια κρύβουν σκιές σχετικά με τους εργαζόμενους.
Τι θα γίνει λόγου χάρη με τις μετακινήσεις των εργαζομένων, ιδιαίτερα σε περιοχές μακρινές με τη συγχώνευση υπηρεσιών;
Τι θα γίνει με τους εργαζόμενους των Δημοτικών Επιχειρήσεων και γενικά με την εξαγγελθείσα μείωση του αριθμού των Δημοτικών Νομικών Προσώπων;
Η αντίθεσή μας λοιπόν στο σχέδιο «Καλλικράτης» δεν σημαίνει ότι υπερασπίζουμε τη σημερινή διοικητική δομή, η οποία είναι γραφειοκρατική, υπηρετεί τα μεγάλα συμφέροντα και όπου σε επίπεδο πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης υπάρχουν αντιστάσεις, στραγγαλίζονται απ' το θεσμικό-αντιδημοκρατικό πλαίσιο, τις περιορισμένες αρμοδιότητες και τους ελάχιστους πόρους.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο αν είναι μικρός ή μεγάλος Δήμος.
Αν ήταν έτσι οι μεγάλοι Δήμοι δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα.
Επομένως τα προβλήματα κυρίως είναι τι αρμοδιότητες και πόρους διαθέτουν, ποιο το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους, ποια η δυνατότητα παρέμβασης του λαϊκού παράγοντα και ποια η σχέση της και με ποια κρατική εξουσία. Κοντολογίς είτε μικροί είτε μεγάλοι Ο.Τ.Α. το πρόβλημα είναι ποια πολιτική καλούνται να υλοποιήσουν.
Ο «Καλλικράτης» έχει φτιαχτεί στα μέτρα του δικομματισμού, στοχεύει στην παγίωσή του και στην τοπική αυτοδιοίκηση, επιδιώκει στον εξοβελισμό της Αριστεράς και όποιων διαφορετικών φωνών μπορεί να υπάρχουν σε επίπεδο τοπικής κοινωνίας.
Οι εργαζόμενοι και οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να αντισταθούν στην ισοπέδωση κάθε τοπικής ιδιομορφίας και παράδοσης και στην παράδοσή των Ο.Τ.Α. στα μεγάλα συμφέροντα.
Η ενίσχυση των συνδυασμών της Αριστεράς μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό εμπόδιο σ' αυτά που μας ετοιμάζουν και η αφετηρία μιας αντίστροφης πορείας για την ανάπτυξη της χώρας μας και της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και ιδιαίτερα της νεολαίας.


*Ο Γιώργος Χαρίσης είναι αντιπρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ

Περιφερειακή παράταξη ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: Υποψήφιοι του συνδυασμού
ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ «ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ»




ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ του Παναγιώτη

Υποψήφιος Περιφερειάρχης Αττικής

ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής

ΒΟΥΤΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Γεωργίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Κεντρικού Τομέα Αθηνών

ΜΑΡΙΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (ΝΟΤΗΣ) του Αθανασίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΗΛΙΑΣ του Γεωργίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Νότιου Τομέα Αθηνών

ΣΧΙΖΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Θωμά

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Νήσων

ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Βασιλείου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΦΡΑΓΚΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ (ΛΙΑ) του Γεωργίου

Υποψήφια Αντιπεριφερειάρχης Πειραιώς

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΚΑΚΛΑΜΑΝΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Άγγελου(Ανατολικής Αττικής)

ΚΑΠΕΡΩΝΗ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ του Χρήστου (Ανατολικής Αττικής)

ΚΑΡΙΜΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ (ΜΠΑΜΠΗΣ) του Ευαγγέλου (Ανατολικής Αττικής)

ΛΙΩΝΗΣ ΔΕΔΕΣ του Θεοδώρου (Ανατολικής Αττικής)

ΜΕΤΟΧΙΑΤΗ ΚΑΛΛΙΟΠΗ του Γεωργίου (Ανατολικής Αττικής)

ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Σταματίου (Ανατολικής Αττικής)

ΜΠΑΤΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Γεωργίου (Ανατολικής Αττικής)

ΜΠΑΤΣΙΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου (Ανατολικής Αττικής)

ΜΠΡΕΚΗΣ ΗΛΙΑΣ του Παναγιώτη (Ανατολικής Αττικής)

ΝΤΟΥΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Νικολάου (Ανατολικής Αττικής)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Θωμά (Ανατολικής Αττικής)

ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Φαίδρου (Ανατολικής Αττικής)

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΙΜΟΣ του Ευστρατίου (Ανατολικής Αττικής)

ΡΟΔΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Γεωργίου (Ανατολικής Αττικής)

ΡΟΖΑΚΗ ΙΛΙΑΣ του Κωνσταντίνου (Ανατολικής Αττικής)

ΣΤΑΜΟΣ ΑΛΦΡΕΔΟΣ (ΦΡΕΝΤΥ) του Θρασύβουλου (Ανατολικής Αττικής)

ΤΣΙΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Ιωάννη (Ανατολικής Αττικής)

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Βασιλείου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Βόρειου Τομέα Αθηνών

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΒΛΑΣΤΑΡΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑ (ΝΑΝΣΥ) του Εμμανουήλ (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΓΚΑΒΑΛΙΖΟΥΔΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ (ΦΙΛΙΩ) του Φωτίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΔΗΜΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Παναγιώτη (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Κωνσταντίνου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΔΙΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΛΕΞΙΟΣ-ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ του Θεμιστοκλή(Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Εμμανουήλ (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Νεοκλή (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΚΑΛΟΓΕΡΑ ΔΗΜΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ του Χρήστου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΚΑΡΑΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ του Παναγιώτη (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΚΑΤΡΑΜΑΔΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Δημητρίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΧΑΡΟΥΛΑ του Φωτίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΚΥΠΡΑΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Σπυρίδωνα(Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΜΑΛΑΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του Δημητρίου(Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΜΕΝΕΓΑΚΗ ΜΑΡΙΑ του Γεωργίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Μιχαήλ (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΜΟΛΥΒΑ ΜΑΡΙΑ του Νικολάου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΝΤΑΒΙΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ του Δημητρίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Αναστασίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΠΛΟΥΜΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Κωνσταντίνου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) του Βασιλείου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΣΧΙΝΑΣ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΑΣΩΝ του Ευσταθίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΤΖΙΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΣΘΗΡ του Γεωργίου (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΤΣΟΥΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΄Αθω (Βόρειου Τομέα Αθηνών)

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ του Νικολάου (Δυτικής Αττικής)

ΑΣΦΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του Δημητρίου (Δυτικής Αττικής)

ΚΟΡΜΑΛΗ ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ (ΛΟΥΛΑ) του Κωνσταντίνου (Δυτικής Αττικής)

ΚΟΥΤΣΟΥΛΕΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αποστόλου (Δυτικής Αττικής)

ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Μιχαήλ (Δυτικής Αττικής)

ΧΑΡΔΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Παναγιώτη (Δυτικής Αττικής)

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΑΡΙΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (ΝΟΤΗΣ) του Αθανασίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Δυτικού Τομέα Αθηνών

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ευαγγέλου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΒΕΝΤΟΥΡΑ ΣΟΦΙΑ του Γεωργίου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΒΙΤΣΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Αθανασίου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΓΑΣΠΑΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Όθωνα (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ του Μιχαήλ (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΖΩΓΡΑΦΑΚΗ -ΤΕΛΕΜΕ ΕΛΕΝΗ του Νικολάου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΒΟΥΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Σταύρου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΛΕΜΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ του Αθανασίου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΝΤΑΣ ΦΩΤΙΟΣ του Σπυρίδωνα (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΠΡΑΝΑΣ ΖΗΣΗΣ του Ηλία (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΤΩΠΟΔΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ του Παναγιώτη (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΚΛΑΔΗ ΑΝΔΡΙΑΝΗ του Ιωάννη (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΚΥΡΙΚΛΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Θεοχάρη (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΛΙΟΥΛΙΑ ΚΑΠΙΡΗ ΕΥΘΑΛΙΑ του Νικολάου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΜΠΟΥΤΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ελευθερίου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΠΕΤΡΑΚΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ του Νικολάου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΣΙΜΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Δημητρίου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΣΟΥΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σωκράτη (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΣΥΝΑΔΙΝΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ (ΤΖΟΥΛΙΟΣ) του Ελευθερίου Στεφάνου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΤΡΕΣΣΟΥ ΕΙΡΗΝΗ του Ιακώβου (Δυτικού Τομέα Αθηνών)

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΒΟΥΤΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Γεωργίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Κεντρικού Τομέα Αθηνών

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Μιχαήλ (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Κωνσταντίνου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΒΑΜΒΟΥΡΕΛΛΗΣ ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ του Παναγιώτη (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Θεοδώρου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΔΑΦΕΡΜΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ του Εμμανουήλ (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΖΥΡΙΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Γεωργίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Κωνσταντίνου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΕΚΤΩΡ του Αντωνίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ – ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Χρήστου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΛΥΒΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του Γεωργίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΟΣ του Αποστόλου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΡΑΜΠΙΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Μιχαήλ (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΡΑΝΤΙΛΙΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Δημητρίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΤΣΑΝΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Περικλή (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΑΤΣΟΡΙΔΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Αθανασίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΕΧΑΓΙΟΓΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αναστασίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΟΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Παναγιώτη (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΟΚΚΙΝΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Χρήστου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΟΥ ΕΡΜΙΟΝΗ (ΕΡΜΙΝΑ) του Πολύκαρπου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΛΑΚΚΑ ΚΡΑΤΙΑ (ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ) του Δημητρίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΛΑΛΙΩΤΗΣ ΗΛΙΑΣ του Παναγιώτη (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΛΕΧΟΥΡΙΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αθανασίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΛΟΝΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Χρήστου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΜΗΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΜΟΥΣΕΛΙΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κωνσταντίνου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Περικλή (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΜΠΑΛΤΑΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ – ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Αλεξάνδρου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΜΠΟΥΖΑΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Χριστοφόρου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΝΑΘΑΝΑΗΛ ΠΑΥΛΟΣ του Παύλου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ του Νικολάου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΝΙΝΙΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αντωνίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΑΣ ΤΡΥΦΩΝ του Βασιλείου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Νικολάου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ του Γεωργίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΠΑΠΠΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Στυλιανού (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΠΟΛΥΔΕΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Βασιλείου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Νικολάου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΣΑΡΟΛΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του Δημητρίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΤΟΥΛΙΑΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Παναγιώτη (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΤΡΙΓΑΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αγησιλάου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΤΣΟΚΑΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Παύλου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΦΑΡΜΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Νικολάου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΧΑΣΑΠΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ξενοφώντος (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Ευαγγέλου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥΛΑ (ΛΙΝΑ) του Γεωργίου (Κεντρικού Τομέα Αθηνών)

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΗΣΩΝ
ΣΧΙΖΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Θωμά

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Νήσων

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΚΑΡΟΥΣΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ του Εμμανουήλ (Νήσων)

ΛΙΝΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Μιχαήλ (Νήσων)

ΝΤΟΥΡΟΥΝΤΟΥΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ του Ιωάννου (Νήσων)

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΤΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΗΛΙΑΣ του Γεωργίου

Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Νότιου Τομέα Αθηνών

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ιωάννη (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Παναγιώτη (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΕΣΠΕΡ ΜΑΡΙΑ του Γαβριήλ (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΖΑΡΕΝΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Δημητρίου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΚΑΛΕΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του Βασιλείου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΚΟΛΥΒΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ του Κυριάκου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΚΟΣΥΦΟΛΟΓΟΥ ΑΛΙΚΗ του Κωνσταντίνου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΚΟΥΒΕΛΑ ΦΩΤΕΙΝΗ του Δημητρίου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΟΥ ΜΑΤΡΩΝΑ (ΠΑΤΡΙΤΣΙΑ) του Πολύκαρπου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Ευστρατίου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΜΠΑΡΛΙΑΚΟΥ ΒΙΟΛΕΤΤΑ του Παναγιώτη (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΜΠΙΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Ανδρέα (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΜΩΡΑΪΤΗ ΕΛΕΝΗ του Ιωάννου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Τηλέμαχου-Γεωργίου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ του Γεωργίου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΠΟΜΟΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Παναγιώτη (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΣΙΜΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Μάρκου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Γιακουμή (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΤΖΑΦΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Ηλία (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΤΖΙΜΑΣ ΜΙΧΑΗΛ του Ματθαίου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου (Νότιου Τομέα Αθηνών)

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΦΡΑΓΚΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ (ΛΙΑ) του Γεωργίου

Υποψήφια Αντιπεριφερειάρχης Πειραιώς

Υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι
ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΛΑΜΩ του Νικολάου (Πειραιώς)

ΒΑΡΒΟΥΝΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ του Βασιλείου (Πειραιώς)

ΓΕΝΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑ του Σωκράτη (Πειραιώς)

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΩΗ του Ιωάννη (Πειραιώς)

ΔΕΛΗΝΤΑΔΑΚΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Ιωάννη (Πειραιώς)

ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ του Δημητρίου (Πειραιώς)

ΔΙΔΥΜΙΩΤΗΣ ΣΩΖΩΝ του Γεωργίου (Πειραιώς)

ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Σταύρου(Πειραιώς)

ΚΑΛΑΜΠΟΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΗΛΙΑΣ του Χρήστου(Πειραιώς)

ΛΑΜΠΡΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ του Δημητρίου (Πειραιώς)

ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ (ΣΟΥΛΑ) του Γεωργίου (Πειραιώς)

ΜΕΡΤΙΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Εμμανουήλ (Πειραιώς)

ΜΠΟΚΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του Ζήση (Πειραιώς)

ΜΩΫΣΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Νικολάου (Πειραιώς)

ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του Αποστόλου (Πειραιώς)

ΤΡΑΚΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του Γεωργίου (Πειραιώς)

ΧΑΒΕΛΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ του Κωνσταντίνου (Πειραιώς)

ΨΑΛΤΑΚΟΣ ΜΙΧΑΗΛ του Γρηγορίου (Πειραιώς)