ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Όταν το κύριο δίλημμα σήμερα στην Ευρώπη είναι αλλαγή πολιτικής, δηλαδή επανίδρυση της ευρωζώνης ή διάλυση, η επιμονή της χώρας μας σε μια πολιτική που διαλύει την ευρωζώνη είναι τουλάχιστον επικίνδυνη. Εξηγήσαμε στον κ. Παπαδήμο ότι διαφωνούμε με την επιλογή του μνημονίου και της αυστηρής λιτότητας γιατί αυτή έχει αποδειχθεί πια ότι είναι αποτυχημένη και δεν οδηγεί μόνο την κοινωνία στον όλεθρο, αλλά και όλη την ευρωζώνη στη διάλυση. Εκφράσαμε την ανησυχία μας για την εμμονή σε αυτήν την πολιτική, καθώς επίσης και του θέσαμε ξανά ένα θέμα που έχει να κάνει με τη δημοκρατική νομιμοποίηση αυτών των κρίσιμων επιλογών, δηλαδή τη δημοκρατική νομιμοποίηση της συγκυβέρνησης και της βουλής. Ένα θέμα δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Τέλος, του ζήτησα ανεξαρτήτως τελικώς του πόσο θα διαρκέσει ο χρόνος αυτής της κυβέρνησης, που εμείς πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να διαρκέσει και να πάμε σε εκλογές, να ανακαλέσει άμεσα το αντισυνταγματικό, παράνομο και αντιλαϊκό χαράτσι της ΔΕΗ.

Πιστεύουμε ότι η χώρα θα πρέπει να μην συζητήσει καν την εφαρμογή αποφάσεων που θα δένουν χειροπόδαρα το μέλλον του ελληνικού λαού. Η απόφαση της 26ης Οκτώβρη έχει γίνει ήδη παρελθόν. Συνεπώς, δεν μπορεί στη βάση μιας απόφασης που είναι παρελθόν εμείς να συζητάμε επονείδιστες δανειακές συμβάσεις για το συμφέρον της χώρας και του λαού. Πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε με ομαλές διαδικασίες σε εκλογές, προκειμένου τελικά ο ελληνικός λαός να αποφασίσει και για το μέλλον του και για τη ζωή του και για τον τόπο.

To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση της Νεολαίας Συνασπισμού για τις διώξεις των 17 για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου

Την 28η Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη ζήσαμε μια πρωτοφανή σε μέγεθος, έκφραση της λαϊκής αγανάκτησης ενάντια στις κυβερνητικές πολιτικές λιτότητας.

Σε συνέχεια των αγωνιστικών κινητοποιήσεψν της 48ωρης πανεργατικής απεργίας στις 19 & 20 Οκτώβρη, ο λαός με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, εξέφρασε την οργή και την αγανάκτησή του, για την εφαρμογή της πολιτικής των μνημονίων, που εξαθλιώνει τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας.

Η πλειοψηφική αυτή αντίσταση δημιούργησε τριγμούς στο αστικό μπλοκ εξουσίας, το οποίο, θέλοντας να καταστείλει κάθε αντιμαχόμενο κομμάτι της κοινωνίας, οδήγησε στο σχηματισμό δικογραφίας στοχοποιώντας 17 διαδηλωτές, παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Πρόκειται για μια ξεκάθαρη προσπάθεια τρομοκράτησης, που ποινικοποιεί το βασικότερο πολιτικό δικαίωμα του λαού, την ελευθερία να διεκδικεί και να διαδηλώνει!

Η Νεολαία Συνασπισμού καταδικάζει την παράνομη αυτή κίνηση εκφοβισμού και εκφράζει την αλληλεγγύη της στους διωκόμενους.

Απαιτούμε να σταματήσει κάθε έρευνα και κάθε δίωξη σε βάρος όσων στις 28 Οκτωβρίου 2011 έκαναν το αυτονόητο: Καταδίκασαν την κυβέρνηση και τους καλοθελητές της, που καταργούν κάθε εργασιακό δικαίωμα, στερούν από τη νεολαία από κάθε προοπτική εργασίας, εκποιούν τον δημόσιο πλούτο, αυξάνουν τις στρατιές των ανέργων, συρρικνώνουν την δημόσια υγεία, τη δημόσια παιδεία και την κοινωνική πρόνοια.

Σε κάθε προσπάθεια καταστολής των δικαιωμάτων μας, θα μας βρουν απέναντί τους!

Το Γραφείο Τύπου

25/11/2011

Ορόσημο αγωνιστικό η ηρωική απεργία των εργαζόμενων στη «Χαλυβουργία Ελλάδος»! Να ανακληθούν τώρα οι απολύσεις των 34 εργατών και να μπει τέλος στην ε

Ορόσημο αγωνιστικό η ηρωική απεργία των εργαζόμενων στη «Χαλυβουργία Ελλάδος»! Να ανακληθούν τώρα οι απολύσεις των 34 εργατών και να μπει τέλος στην εργοδοτική τρομοκρατία! - Ερώτηση του βουλευτή ΣΥΤΡΙΖΑ, Π.Λαφαζάνη

Προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Ένα μήνα απεργιακού αγώνα συμπληρώνουν οι εργαζόμενοι στη «Χαλυβουργία Ελλάδος», οι οποίοι αντιστέκονται ηρωικά ενάντια στις αδικαιολόγητες απολύσεις συναδέλφων τους και στο καθεστώς τρομοκρατίας που επιβάλλει η επιχείρηση για τον εξαναγκασμό των εργαζομένων να αποδεχτούν συμβάσεις εργασίας με μείωση του ωραρίου εργασίας και περικοπές μισθών έως και 40%.

Η απεργία κηρύχθηκε από το σωματείο εργαζομένων της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο τη Δευτέρα 31/10/11, ύστερα από το πρώτο κύμα απολύσεων 19 εργαζομένων (ακολούθησαν άλλες 15 την 1/11 ) κατόπιν της άρνησης του Σωματείου να υπογράψει σύμβαση 5ωρης εργασίας με αντίστοιχη περικοπή μισθού κατά 35-40%, υπό τον εκβιασμό μαζικών απολύσεων λόγω «μείωσης» των πωλήσεων.

Οι επικλήσεις όμως οικονομικών δυσκολιών από την επιχείρηση είναι πέρα για πέρα σαθρές και αναληθείς, καθώς μόνο τα τελευταία 2 χρόνια η παραγωγή από 196.000 τόνους έφτασε στους 266.000. Ο τζίρος, μάλιστα, του ομίλου "Ελληνικής Χαλυβουργίας" ανέρχεται για το 2010 στα 227 εκατ. ευρώ.

Επιπλέον, η εν λόγω βιομηχανία καταγγέλλεται για εμπλοκή – όπως έχει αποκαλυφθεί τόσο από επανειλημμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις μου όσο και από εκπροσώπους του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας- στην υπόθεση της εναρμονισμένης πρακτικής από τις τρεις επιχειρήσεις του κλάδου (ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ - ΣΙΔΕΝΟΡ - ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ), που ελέγχουν κατά 100% την παραγωγή σιδήρου. Η «Χαλυβουργία Ελλάδος» δηλαδή, καταγγέλλεται ότι συμμετέχει μαζί με τις άλλες δύο επιχειρήσεις στο καρτέλ σιδήρου, το οποίο ευθύνεται για την τεράστια αύξηση των τιμών του σιδήρου στη χώρα μας. Χαρακτηριστικά, μόνο μέσα σε ένα επτάμηνο (10/12/09 ως 7/7/2010) η τιμή σιδήρου είχε αυξηθεί από 0,47 σε 0,63 το κιλό δηλαδή κατά 34%, οδηγώντας σε ρεκόρ κερδοφορίας τις επιχειρήσεις-μέλη του καρτέλ!

Παρʼ όλʼ αυτά, η διοίκηση της εν λόγω βιομηχανίας επικαλείται οικονομικές δυσκολίες για να δικαιολογήσει τις απολύσεις και την εκστρατεία τρομοκράτησης των εργαζομένων, τη στιγμή που θα έπρεπε να ελέγχεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες και αρχές.

Όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι εργαζόμενοι, «είναι η πρώτη βιομηχανία στην Αττική που, με εκβιασμό τις θέσεις εργασίας, επιχειρεί να εφαρμόσει το 5ωρο, ελαστικές σχέσεις εργασίας, το ωρομίσθιο, απλήρωτες υπερωρίες, κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Οι απολύσεις έγιναν για τρομοκρατία, επειδή ομόφωνα η Γενική μας Συνέλευση απέρριψε την απαίτηση της εργοδοσίας να δουλεύουμε 5ωρο με 40% μείωση των αποδοχών».

Επειδή ο αγώνας των εργατών της Χαλυβουργίας έχει πια ξεπεράσει τα όρια της επιχείρησης και αποκτά ευρύτερη συμβολική σημασία για όλους τους εργαζόμενους που υφίστανται την αντεργατική επίθεση κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

Επειδή οι απολύσεις και οι μειώσεις μισθών είναι καθʼ όλα αδικαιολόγητες και απαράδεκτες και πρέπει άμεσα να ανακληθούν.

Ερωτάται ο κύριος Υπουργός

1. Τι μέτρα θα λάβει άμεσα για να ανακληθούν οι αδικαιολόγητες απολύσεις των 34 εργαζομένων της «Χαλυβουργίας Ελλάδος»;

2. Με ποια μέτρα και με ποιες πρωτοβουλίες θα δρομολογήσει την ακύρωση των απαράδεκτων εκβιασμών της διοίκησης για μείωση του ωραρίου εργασίας και περικοπές των μισθών των εργαζομένων;

3. Έχουν επιβάλλει κυρώσεις οι αρμόδιες υπηρεσίες στη διοίκηση της επιχείρησης για παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας; Αν όχι, για ποιο λόγο δεν έχουν επιβληθεί;

4. Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους θα ενισχυθούν οι απεργοί, με δεδομένες τις τεράστιες ανάγκες – τόσο των ίδιων όσο και των οικογενειών τους- που έχουν δημιουργηθεί λόγω του πολυήμερου, ηρωικού αγώνα τους;

Ο ερωτών Βουλευτής

Λαφαζάνης Παναγιώτης

ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Η ένταξη της Ιταλίας στην εποπτεία της ΕΕ-ΔΝΤ και η εκρηκτική άνοδος των επιτοκίων δανεισμού (spreads) στις χώρες της ευρωζώνης, σηματοδοτεί μετατροπή της κρίσης από οικονομική σε πολιτική. Η απάντηση της άρχουσας ελίτ των Βρυξελών είναι συγκρότηση κυβερνήσεων ευρύτερου φάσματος αστικών δυνάμεων με χαρακτηριστικό δείγμα την Ελλάδα και Ιταλία.

Ωστόσο το σαθρό οικοδόμημα της ευρωζώνης δεν μπορεί να σωθεί με ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα βίαιης ανακατανομής εισοδήματος και πλούτου, για εξασφάλιση κέρδους στους κατόχους χρηματιστικού κεφαλαίου. Αντίθετα κάνουν πιο βαθιά την ύφεση και ανεργία, αποδυναμώνουν την κοινωνική βάση του συστήματος και οξύνουν τις κοινωνικές και πολιτικές αντιθέσεις. Οι χώρες με μεγάλο χρέος καλούνται να πληρώσουν όλο και υψηλότερα επιτόκια στις «αγορές» (δανειστές-τοκογλύφους), φορτώνοντας νέα βάρη και εκρηκτική ανεργία στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα.
ΟΥΤΕ «ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ» ΧΡΕΟΥΣ, ΟΥΤΕ «ΣΩΤΗΡΙΑ» ΤΟΥ ΕΥΡΩ

Η κρίση της ευρωζώνης θα ενταθεί. Οι θριαμβολογίες των ηγετών της μετά τη Σύνοδο της 27ης Οκτώβρη, «πνίγηκαν» στους κανονιοβολισμούς των «αγορών» που σε μια βδομάδα έστειλαν τα spreads Ιταλίας, Ισπανίας, κά, στα ύψη. Το 2012-2014 θα είναι πραγματική κόλαση. Μόνο το 2012 η ζήτηση δανειακού κεφαλαίου αυξάνει κατακόρυφα (Ιταλία 307 δις, Γερμανία 273 δις, Γαλλία 240, Ισπανία 132, Βέλγιο 56, Ολλανδία 55, Ελλάδα 43, Πορτογαλία 22 δις κοκ). Ο λεγόμενος «μηχανισμός στήριξης» (EFSF) διαθέτει μόλις 440 δις και αδυνατεί να στηρίξει την Ιταλία με χρέος 2 τρις. Ούτε και το ΔΝΤ μπορεί. Η επικεφαλής του, Κριστίν Λαγκάρντ, περιφέρεται σε Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία κά, για εξασφάλιση κεφαλαίων χωρίς ουσιαστικά αποτέλεσμα. Από την άλλη, η νέα βαθιά ύφεση που ξετυλίγεται στην ευρωζώνη, επιδεινώνει τα αδιέξοδα. Τα «μνημονιακά μέτρα» λιτότητας και οι ακραίες μορφές ανακατανομής εισοδήματος υπέρ των πιστωτών, εντείνουν το «φαύλο-κύκλο» ύφεσης, ανεργίας, συρρίκνωσης ΑΕΠ, μείωσης κρατικών εσόδων, αύξησης ελλειμμάτων και δανεισμού, νέους κύκλους λιτότητας, κοκ. Οι εμπειρίες της χώρας μας δείχνουν ότι οι «μνημονιακές» πολιτικές δεν αποτρέπουν αλλά επιταχύνουν τη χρεοκοπία, ενώ ενισχύουν τις διαδικασίες κατάρρευσης της ευρωζώνης.

Οι αποφάσεις της τελευταίας Συνόδου Κορυφής, δεν δίνουν βιώσιμη λύση ούτε στο ευρώ, ούτε στο ελληνικό χρέος. Τα «μυστικά και ψέματα» της Συμφωνίας, αποκαλύπτονται στα πλαίσια εφαρμογής του λεγόμενου προγράμματος PSI (Private Sector Involvement). Η διαγραφή χρέους, σε σύνολο 372 δις €, δεν είναι 50% αλλά μόλις 10-12%. Η υποτιθέμενη διαγραφή 100 δις € στην ουσία αφορά μόνο 40 δις (60 δις πάνε εξ’ ημισείας για «στήριξη» εγχώριων και ξένων τραπεζών, ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία αποκλείονται…. σε βάρος των συνταξιούχων) και συνοδεύεται από νέο δάνειο 130 δις προσαυξάνοντας συνολικά το χρέος. Η μετακύλιση της εξόφλησης ομολόγων, συνοδεύεται από υψηλά επιτόκια πάνω από το μέσο όρο των σημερινών, ενώ οι πιστωτές απαιτούν πρωτοφανείς διασφαλίσεις (εφαρμογή αγγλικού δικαίου, υποθήκη δημόσιας περιουσίας, κά).

Πρόκειται για Συμφωνία πού οδηγεί σε δήμευση του ελληνικού λαού και απώλεια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας. Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δις και άλλα 50 δις από περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών, αποτελούν τον «πυρήνα» της νέας Συμφωνίας. Η τρικομματική κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) με επικεφαλής το Λ. Παπαδήμο, αναλαμβάνει ρόλο «δικαστικού επιμελητή» στη δήμευση του ελληνικού λαού και ταυτόχρονα τοποτηρητή των εντολών της υπερεθνικής «τρόϊκας». Η ανάγκη «παύσης πληρωμών χρέους» και διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους, αποτελεί μοναδική διέξοδο σωτηρίας του λαού. Μιλάμε για νέα «Σεισάχθεια» προκειμένου να ανασάνει η κοινωνία από το πρωτοφανές «επαχθές/απεχθές» χρέος. Η Ελλάδα έχει ακόμα τη δυνατότητα, επικαλούμενη τις αρχές του διεθνούς δικαίου - είτε την «κατάστασης ανάγκης» (state of necessity) της Διεθνούς Νομικής Επιτροπής του ΟΗΕ, είτε του «απεχθούς χρέους» με συγκρότηση ειδικής Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) - και διαγραφή πάνω από το 80% του χρέους.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ, ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Ωστόσο από μόνο του το συγκεκριμένο μέτρο δεν αρκεί. Χρειάζεται ανατροπή των μέτρων του «Μνημονίου» και αποτροπή υπογραφής της νέας δανειακής σύμβασης, εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών, ανορθωτικό πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης με στόχο ανάπτυξη-απασχόληση-αναδιανομή, δημόσιο έλεγχο στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και στρατηγικής σημασίας, ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση, διαχείριση κρατικών δαπανών με αναπτυξιακά-κοινωνικά κριτήρια, ενίσχυση αγοραστικής μισθών-συντάξεων, ανάκτηση των μοχλών οικονομικής πολιτικής και του δικαιώματος του λαού να αποφασίζει για το μέλλον του, κά. Όλα αυτά προϋποθέτουν αντίστοιχα κυβέρνηση ριζοσπαστικών-αριστερών δυνάμεων. Αναπόφευκτα ερχόμαστε αντιμέτωποι με το αντιλαϊκό πλαίσιο της ευρωζώνης, άρα γίνεται αναγκαία η αποδέσμευση από αυτήν. Αποτελεί δευτερεύον ζήτημα αν φύγουμε ή μας διώξουν. Αντίθετα η εμμονή παραμονής «πάση θυσία» στην ευρωζώνη, δεν δίνει προοπτική ούτε στον ελληνικό λαό, ούτε στο κίνημα ανατροπής των μέτρων του «Μνημονίου», ούτε στον αγώνα της Αριστεράς για σοσιαλιστική προοπτική.

Οι εξελίξεις στην ευρωζώνη έβαλαν τέλος στις αυταπάτες ότι τάχα με διαπραγματεύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα δοθεί λύση στο πρόβλημα του χρέους, ενώ με μεταρρυθμίσεις θα βελτιωθεί το οικοδόμημα της ευρωζώνης. Υπερεθνικές συμφωνίες για το χρέος έγιναν, ενώ έχουν ανακοινωθεί σχέδια αλλαγής των ευρωπαϊκών συνθηκών σε αντιδραστική κατεύθυνση. Το όραμα της Ευρώπης των λαών και των εργαζόμενων δεν προωθείται αλλά μπλοκάρεται από την ΟΝΕ. Η κοινή πάλη των εργαζομένων και των λαών δεν προϋποθέτει μεγαλύτερο αλυσόδεμα στις επιλογές του χρηματιστικού κεφαλαίου, αλλά ανατροπή της ΟΝΕ, αποδιάρθρωση και επαναθεμελίωση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος με όρους λαϊκών συμφερόντων, ισότιμης συνεργασίας των λαών και σοσιαλιστικής προοπτικής. Η ανάπτυξη του κινήματος σε κάθε χώρα αποτελεί πρωταρχικό ζήτημα, ενώ αυξανόμενη σημασία αποκτά και η κοινή δράση σε υπερεθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.

ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ

Η σημερινή κρίση δεν είναι απλά κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου αλλά κυρίως «πλασματικού» (χρηματοπιστωτικού) κεφαλαίου, που ζητάει την απόσπαση όλο και μεγαλύτερου μέρους του παραγόμενου εισοδήματος, φέρνοντας φτώχεια και εξαθλίωση σε εκατομμύρια εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το παγκόσμιο ΑΕΠ το 2010 ήταν 60 τρις δολάρια, η αξία των «χρηματοοικονομικών παραγώγων» ξεπερνούσε τα 1000 τρις δολ. Με ένα μέσο ποσοστό απόδοσης γύρω στο 4-5% ετησίως, σημαίνει ότι 40-50 τρις του παγκόσμιο ΑΕΠ πήγε στους κατόχους «πλασματικού κεφαλαίου» (τοκογλύφους), αφήνοντας μόλις 10-20 τρις δολ. για τα 7 δισεκατομμύρια πολιτών του πλανήτη.!

Στην κλασική μορφή «επίλυσης» των κρίσεων, εκτός από αύξηση της ανεργίας (αδράνεια «μεταβλητού κεφαλαίου») είχαμε καταστροφή μέρους του υπερ-συσσωρευμένου πλούτου, με απαξίωση εμπορευμάτων και μέσων παραγωγής, ενίοτε με καταστροφικούς πολέμους. Σήμερα η υπέρβαση της κρίσης απαιτεί μεγάλη διαγραφή απαιτήσεων χρέους (πλασματικού κεφαλαίου) ως προϋπόθεση ανάκαμψης των οικονομιών, αύξηση παραγωγής υπεραξίας-κέρδους και εξασφάλιση αυτοαύξησης του κεφαλαίου. Σε αυτό βρίσκεται η μεγάλη εσωτερική του αντίφαση. Ο Μαρξ αναλύοντας τις ιστορικές τάσεις της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης και συγκέντρωσης πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια, συμπέρανε ότι η ριζική λύση της συγκεκριμένης αντίθεσης, μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την «απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών» και το πέρασμα του πλούτου και των μέσων παραγωγής στους «συνεταιρισμένους παραγωγούς». Ο σοσιαλισμός ως ιστορική αναγκαιότητα προβάλλει μέσα από τη σύγχρονη κρίση, περισσότερο επίκαιρος από κάθε άλλη φορά.



* Μέλος Π.Σ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ.

Αποσύνδεση του τέλος ακινήτων από τον λογαριασμό της ΔΕΗ - Ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δ.Παπαδημούλη προς τον Υπουργό Οικονομικών

Ο Ευρωπαίος επίτροπος Ενέργειας Γκίντερ Έτιγκερ απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή, τόνισε πως «η ΔΕΗ δεν έχει δικαίωμα να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το τέλος ακινήτων, αλλά πληρώνει κανονικά το λογαριασμό του ρεύματος».

Σύμφωνα με τον επίτροπο ενέργειας της Κομισιόν σε κάθε περίπτωση οι κυβερνήσεις πρέπει να εξασφαλίζουν «τη συμμόρφωση με το σύνολο της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και των διατάξεων αυτής που αφορούν την προστασία των καταναλωτών, τα δικαιώματα των ευάλωτων καταναλωτών και την καθολική υπηρεσία».

Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει, «οι διατάξεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία γεννούν σαφή υποχρέωση των κρατών μελών και παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια», ενώ η «Οδηγία δεν περιέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα αυτό από την κατάσταση του νοικοκυριού ή των μεμονωμένων μελών του όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις».

«Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών», τέλος, ο Γερμανός επίτροπος, τονίζει πως «η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές», ξεκαθαρίζοντας πως η διακοπή ρεύματος από τη ΔΕΗ σε περίπτωση μη καταβολής του ειδικού τέλους ακινήτων παραβιάζει την κοινοτική οδηγία.

Την απάντηση του επιτρόπου ενέργειας διαδέχθηκε δήλωση της Συνήγορος του Πολίτη Κ. Σπανού, η οποία χαρακτήρισε την διακοπή της ηλεκτροδότησης σε όσους αδυνατούν να καταβάλουν το τέλος ακινήτων ως «υπέρμετρα επαχθές μέτρο», τονίζοντας ότι η καταβολή του τέλους ακινήτων δεν πρέπει να συνδυαστεί με τη διακοπή ηλεκτροδότησης, ειδικά λόγω της σημασίας που έχει το ηλεκτρικό ρεύμα για τη ζωή του ανθρώπου.

Μετά και τις παραπάνω εξελίξεις αλλά και τις γενικότερες αντιδράσεις της κοινωνίας σε ένα άδικο μέτρο που εξαρτά την παροχή μιας καθολικής υπηρεσίας, όπως αυτής της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας , από την εκπλήρωση φορολογικών υποχρεώσεων

Ερωτάται ο αρμόδιος υπουργός

• Σκοπεύει η κυβέρνηση να καταργήσει το επαχθές μέτρο που απειλεί με διακοπή της ηλεκτροδότησης όσους αδυνατούν να πληρώσουν το τέλος ακινήτων; Θα αποσυνδέσει άμεσα η κυβέρνηση την είσπραξη του τέλους ακινήτων από τον λογαριασμό της ΔΕΗ των ελληνικών νοικοκυριών;

• Σκοπεύει η κυβέρνηση να καταθέσει νόμο φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, με προοδευτικούς συντελεστές που θα εξαιρεί τα χαμηλά εισοδήματα και την μικρή ακίνητη περιουσία, ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών ευρωπαϊκών χωρών;

Ο ερωτών βουλευτής

Δημήτρης Παπαδημούλης

ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ !!! Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα - Απάντηση της Ευ

ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ !!! Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα - Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή

Ν. Χουντής: Το κράτος που παρανομεί και δεν σέβεται το δικαίωμα των πολιτών να έχουν ηλεκτρική ενέργεια, δεν έχει δικαίωμα να συλλαμβάνει πολίτες που υπερασπίζονται τη νομιμότητα. Να αφεθούν άμεσα ελεύθεροι οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ!!
Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτό απαντάει ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger αρμόδιος για θέματα ενέργειας στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.

Πιο συγκεκριμένα, ο Ν. Χουντής στην ερώτησή του ισχυριζόταν ότι με βάση την κοινοτική νομοθεσία «δεν έχει δικαίωμα το κράτος να επιβάλλει στους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας (ΔΕΗ) να διακόψουν την παροχή σε εκείνους τους καταναλωτές που δεν καταβάλλουν το διεκδικούμενο φόρο» αλλά πληρώνουν κανονικά την κατανάλωση του ρεύματος που χρησιμοποίησαν. Τόνιζε ταυτόχρονα ότι πολύ περισσότερο δεν μπορεί να διακοπεί η παροχή σε ευάλωτους καταναλωτές, όπως ορίζει και η σχετική οδηγία 2009/72.

Στην απάντησή του ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger, τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι σε κάθε περίπτωση οι κυβερνήσεις πρέπει να εξασφαλίζουν «τη συμμόρφωση με το σύνολο της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και των διατάξεων αυτής που αφορούν την προστασία των καταναλωτών (άρθρο 3 και παράρτημα Ι), τα δικαιώματα των ευάλωτων καταναλωτών (άρθρο 3 παράγραφοι 7 και 8) και την καθολική υπηρεσία (άρθρο 3 παράγραφος 3).» Συνεχίζοντας την απάντηση του ο Επίτροπος ενέργειας της ΕΕ, γίνεται απολύτως σαφής: «Οι διατάξεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία γεννούν σαφή υποχρέωση των κρατών μελών και παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια. Η οδηγία δεν περιέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα αυτό από την κατάσταση του νοικοκυριού ή των μεμονωμένων μελών του όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις.» και καταλήγει την απάντησή του σημειώνοντας ότι αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τους ευάλωτους καταναλωτές: «Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών, η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές.»

Ο Ν. Χουντής σχολιάζοντας αυτήν την απάντηση δήλωσε: «Η ανάλγητη κυβέρνηση, που αποδεικνύεται ότι δεν σέβεται καμία νομιμότητα, τόλμησε σήμερα να στείλει τα ΜΑΤ ενάντια σε όσους υπερασπίζονται το δικαίωμα του πολίτη να έχει ηλεκτρική ενέργεια και να μην του κόβουν το φως, εφόσον πληρώνει κανονικά τον λογαριασμό του. Καλούμε την κυβέρνηση μετά από αυτή την απάντηση, να πάρει πίσω αμέσως το απαράδεκτο χαράτσι, που πάει να επιβάλλει στους πολίτες. Αυτοί που εμπνεύστηκαν και επιμένουν στην εφαρμογή αυτού του μέτρου, που ταλαιπωρούν και εκφοβίζουν τον ελληνικό λαό, αξίζουν την γενική κατακραυγή»

Ανακοίνωση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΝ Δυτικής Αττικής σχετικά με την απεργία των εργαζομένων της Χαλυβουργικής

Η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΝ Δυτικής Αττικής στέκεται αγωνιστικά στο πλευρό των εργατών της Χαλυβουργικής, οι οποίοι για 24η μέρα συνεχίζουν ηρωικά την απεργία τους.

Οι εργαζόμενοι στη Ελληνική Χαλυβουργία διαμαρτύρονται για τις αδικαιολόγητες απολύσεις των συναδέλφων τους και το καθεστώς τρομοκρατίας που επιβάλλει η επιχείρηση για να τους εξαναγκάσει να αποδεχτούν συμβάσεις εργασίας τριτοκοσμικού χαρακτήρα με μείωση του ωραρίου εργασίας και περικοπές μισθών έως και 40%.

Η Ν.Ε. Δυτικής Αττικής του ΣΥΝ καταγγέλλει την εργοδοσία που θέλει τους εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο να δουλεύουν μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Οι επικλήσεις οικονομικών δυσκολιών από την επιχείρηση είναι πέρα για πέρα σαθρές. Μόνο τα δύο τελευταία χρόνια η παραγωγή από 196 χιλιάδες τόνους έφτασε στους 266 χιλιάδες τόνους. Ο δε τζίρος του ομίλου ανέρχεται για το 2010 στα 227 εκατομμύρια ευρώ.

Πρέπει η εργοδοσία να καταλάβει ότι ο αγώνας των εργατών της Χαλυβουργίας έχει ξεπεράσει τα όρια της επιχείρησης και αποκτά σήμερα ευρύτερη συμβολική σημασία για όλους τους εργαζόμενους που υφίστανται την αντεργατική επίθεση κυβέρνησης – Ε.Ε. και ΔΝΤ.

Ο ΣΥΝ Δυτικής Αττικής θα συμβάλλει με κάθε μέσο στο γιγάντωμα της αλληλεγγύης όλων των εργαζομένων προς τους απεργούς της Χαλυβουργικής.

Ελευσίνα, 23/11

Επίκαιρη Ερώτηση του Προέδρου της K.O. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα, στον Πρωθυπουργό ς: Οι αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη υποθηκεύουν τη δημόσια περιουσία, υπο

Επίκαιρη Ερώτηση του Προέδρου της K.O. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα, στον Πρωθυπουργό ς: Οι αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη υποθηκεύουν τη δημόσια περιουσία, υπονομεύουν την ελληνική οικονομία και απειλούν με διάλυση την ευρωζώνη

Την στιγμή που η ευρωζώνη κινδυνεύει με διάλυση εξ αιτίας των πολιτικών λιτότητας που αναπαράγουν την ύφεση, η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο αρνείται να διεκδικήσει την αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ, ώστε αυτή να αποτελεί δανειστή ύστατης καταφυγής και να αναλάβει μέρος του υπέρογκου χρέους των χωρών της περιφέρειας, αλλά επιμένει στην υλοποίηση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, που προμηνύονται καταστροφικές για την ελληνική οικονομία αλλά και για όλη την ευρωζώνη.

Επειδή οι αποφάσεις αυτές, βρίσκονται ήδη στον αέρα και είναι αδιανόητο να καλείται ο λαός μας σε νέες θυσίες για σχέδια που έχουν ήδη καταρρεύσει, επειδή ακόμη και σήμερα η χώρα μας έχει νομικά πλεονεκτήματα που θα απεμπολήσει αν εφαρμοστούν οι αποφάσεις, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τη μεταφορά του συνόλου του χρέους στο αγγλοσαξονικό δίκαιο, επειδή, ο υπουργός Οικονομικών, ανακοίνωσε στη Βουλή ότι το ποσό εγγυοδοσίας του ελληνικού δημοσίου προς τις τράπεζες αυξάνεται τελικά σε 60 δισ. από τα 30 δισ. ευρώ,

Ερωτάται ο κ. Πρωθυπουργός

• Σκοπεύει να επιμείνει στη πιστή εφαρμογή των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, ακόμα και αν παραμείνουν οι απαιτήσεις του κ. Νταλάρα για ληστρικό επιτόκιο 8% στα ελληνικά ομόλογα, που θα καταστήσει το κούρεμα του χρέους κατά 50% ως δώρο άδωρο;

• Σκοπεύει να αποδεχθεί το αίτημα των πιστωτών που θα συμμετέχουν στο λεγόμενο PSI για αλλαγή του δικαίου που διέπει τις δανειακές συμβάσεις, στο αγγλοσαξονικό δίκαιο, υποθηκεύοντας έτσι το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας καθώς και κάθε πιθανούς μελλοντικούς μας πόρους;

• Σκοπεύει να διεκδικήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να κουρέψει τα 70 δις ευρώ ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που έχει συγκεντρώσει ή θα επιλέξει να την αφήσει να κερδοσκοπεί σε βάρος του ελληνικού δημοσίου;

Ο ερωτών Βουλευτής

Αλέξης Τσίπρας

Δήλωση Νίκου Χουντή για τη χθεσινή προσωπική επίθεση του Υπουργού Οικονομικών και Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Ευάγγελου Βενιζέλου, ενώπιον της Επιτρο

Δήλωση Νίκου Χουντή για τη χθεσινή προσωπική επίθεση του Υπουργού Οικονομικών και Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Ευάγγελου Βενιζέλου, ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής

Με αφορμή την προσωπική επίθεση του Υπουργού Οικονομικών Ευάγγελου Βενιζέλου, κατά του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή, χτες στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου, στην οποία ανέφερε ότι με τις «ερωτήσεις που καταθέτει στην Κομισιόν έχει ως στόχο να παρεμποδίσει τη διμερή σύμβαση Ελλάδας-Ελβετίας», αλλά και ότι «όλες οι ερωτήσεις του κου Χουντή είναι όλες στοχευμένες και δημιουργούν όλες πρόβλημα στη χώρα!», ο Νίκος Χουντής έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ο εμπνευστής, μέσω του νόμου περί ευθύνης Υπουργών, του ακαταδίωκτου των επίορκων Υπουργών, προωθεί τώρα το ακαταδίωκτο των φοροφυγάδων και των ʽκλεπτοκρατώνʼ με τους τεράστιους λογαριασμούς στις Ελβετικές τράπεζες. Η συμφωνία που έχει ετοιμάσει με τις Ελβετικές Αρχές, προσφέρει νέες ευκαιρίες ασύλου για φοροφυγάδες, αλλά και τον πιο ιδανικό τρόπο για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Επειδή, ο κύριος Υπουργός διαφημίζει ότι η συμφωνία που έχει ετοιμάσει με τους Ελβετούς, είναι στα χνάρια της αντίστοιχης Γερμανικής, του θυμίζω ότι το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, διαφωνεί ριζικά με την εν λόγω συμφωνία, κατηγορώντας την κ. Μέρκελ, ότι τους έφερε μια σύμβαση που δίνει άσυλο και εξασφαλίζει την ανωνυμία στους Γερμανούς φοροφυγάδες, και δηλώνει ότι θα την καταψηφίσει.

Όσον αφορά τις κατηγορίες του κυρίου Υπουργού ότι όλες μου οι ερωτήσεις είναι στοχευμένες και δημιουργούν όλες προβλήματα στη χώρα, παραδέχομαι ότι όντως όλες μου οι ερωτήσεις είναι στοχευμένες και δημιουργούν προβλήματα, όχι βεβαίως στη χώρα, αλλά στις κυβερνήσεις του Μνημονίου και της Τρόικα. Αποτελεί τιμή για μένα, ότι αυτά τα λόγια προέρχονται από τον Υπουργό Οικονομικών της Τρόικα που προωθεί το ξεπούλημα της Ελλάδας και διαπομπεύει την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού.

Θα ήταν παράλειψη να μην επισημάνω επιπλέον και την ιδεολογική ταύτιση, στην επίθεση κατά της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, του Υπουργού με τον κ. Καρατζαφέρη, ο οποίος χτες, και αυτός, φιλοτέχνησε την εικόνα μιας Αριστεράς ʽκαταστροφέαʼ της χώρας, που αν κυβερνήσει, θα μετατρέψει την Ελλάδα σε ʽΚούβα της Μεσογείουʼ!!!»

To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ για τον προϋπολογισμό του 2012

Ο Προϋπολογισμός του 2012 που κατατέθηκε στη Βουλή από τον Υπουργό Οικονομικών αποτελεί τη συμπύκνωση της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε ως τώρα από την κυβέρνηση Παπανδρέου και θα ακολουθηθεί και τον επόμενο χρόνο από τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ υπό τον κ. Παπαδήμο. Η έλλειψη της παραμικρής απόκλισης από τη μνημονιακή πολιτική, που αποτελεί την κόκκινη γραμμή που συνδέει τις δύο κυβερνήσεις, καταδεικνύει το προφανές, ότι ο κ. Παπαδήμος δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως τίποτα περισσότερο από αυτό που είναι: ένας διεκπεραιωτής της μνημονιακής πολιτικής υπό τις ευλογίες της τρόικας και του μνημονιακού τόξου στη χώρα μας.

Οι προβλέψεις για το 2012 γίνονται στη βάση της ίδιας πολιτικής που εκτροχίασε τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του 2011 και οδηγεί σε έλλειμμα κοντά στο 9% (από 7,4% που ήταν ο στόχος). Η ύφεση για το 2011 προβλέπεται σε -5,5%, όσο δηλαδή προβλεπόταν και πριν από την αναθεώρηση του ΑΕΠ στην οποία προέβη πριν από λίγο καιρό η ΕΛΣΤΑΤ. Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική ύφεση είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή που προβλεπόταν στο Μεσοπρόθεσμο για το 2011 και επομένως καθιστά εξαιρετικά επισφαλή την πρόβλεψη για ύφεση -2,8% για το 2012. Το ίδιο ισχύει για τις προβλέψεις για την ανεργία, η οποία υπολογίζεται στο 15,4% για το 2011 και στο 17,1% για το 2012. Αν αναλογιστούμε ήδη ότι τον Αύγουστο του 2011, η ανεργία είχε ήδη ανέλθει στο 18,4%, μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να καταλάβει ότι η επίσημη ανεργία θα πλησιάσει ή και θα ξεπεράσει το 20% το 2012.

Οι προβλέψεις για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1% του ΑΕΠ το 2012 φαντάζουν να ακροβατούν ανάμεσα στις επιθυμίες των σχεδιαστών του Προϋπολογισμού και την πραγματικότητα. Η μείωση του βάρους από τους τόκους, που θα υλοποιηθεί μόνο αν εφαρμοστεί η Συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου από το 100% των πιστωτών, δεν αρκεί για να καλύψει την αναμενόμενη μείωση των εσόδων και την αύξηση των δαπανών λόγω της ύφεσης.

Η αύξηση των εσόδων κατά 4,1 δις και μείωσης των πρωτογενών δαπανών κατά 2,75 δις προβλέπεται να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους (αύξηση στα φορολογικά έσοδα φυσικών προσώπων κατά 29,1%), την ίδια στιγμή που τα φορολογικά έσοδα από τις επιχειρήσεις αναμένεται να μειωθούν κατά 22% λόγω (και) της μείωσης του φορολογικού συντελεστή!

Η αύξηση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε σχέση με αυτά που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο για το 2011 (που ουσιαστικά είναι μείωση σε σχέση με τον Προϋπολογισμό του 2011) δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, αφού όλοι πλέον γνωρίζουν ότι το ΠΔΕ θα είναι το πρώτο θύμα όταν τα αποτελέσματα του Προϋπολογισμού του 2012 θα αρχίσουν να αποκλίνουν.

Ο Προϋπολογισμός του 2012 είναι ξεκάθαρα ένας ταξικός προϋπολογισμός ενταγμένος μέχρι κεραίας στη λογική των Μνημονίων. Η κυβέρνηση Παπαδήμου κάνει σαφείς τις προθέσεις της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις είναι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος αντίστασης, όπως διδαχτήκαμε από τη μοίρα του κ. Παπανδρέου.

Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για το χαράτσι της ΔΕΗ και τις κυβερνητικές παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη

Οι μεθοδεύσεις του αντιπροέδρου της μνημονιακής συμμαχικής Κυβέρνησης σχετικά με την υπόθεση του ειδικού τέλους για τα ακίνητα, είναι επικίνδυνες.

Οι προκλητικά ωμές παρεμβάσεις του, που καταλύουν τη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των εξουσιών και τις βασικές αρχές του αστικού κράτους δικαίου, ανοίγουν δρόμους αντιδημοκρατικής και αντισυνταγματικής εκτροπής. Προϊδεάζουν για Κράτος Εκτάκτου Ανάγκης. Κάνουμε έκκληση στο νομικό κόσμο και όλους τους κοινωνικούς φορείς να κινητοποιηθούν άμεσα ώστε με τη δράση τους να σταματήσουν αυτό τον αντιδημοκρατικό κατήφορο.

Η κυβέρνηση με τις ενέργειες αυτές και με τις απειλές εναντίον των Δημάρχων που στέκονται στο πλευρό των δημοτών τους, δείχνει τον πανικό της μπροστά στο ενωτικό, μαζικό και δυναμικό κίνημα ενάντια στο βάρβαρο, αντισυνταγματικό χαράτσι της ΔΕΗ.

Καλούμε για μια ακόμη φορά τον υπουργό και την κυβέρνηση του μνημονίου, να αποσύρουν ΤΩΡΑ το άδικο αυτό μέτρο. Απέναντί τους είναι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας που θα προστατεύσει τους πολίτες που ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ-ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ-ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ.

To Γραφείο Τύπου

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Η εξέγερση του 1973 είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ανιδιοτέλειας και αγωνιστικής συλλογικής δράσης, πηγή έμπνευσης για μια ολόκληρη ζωή. Ζει στους αγώνες του σήμερα για δημοκρατία, ειρήνη, ισότητα και κοινωνική απελευθέρωση. Συνεχίζει να δείχνει το δρόμο για το πως ο λαός μπορεί να πιστέψει στις δυνάμεις του, να αμφισβητήσει τη λογική των μονόδρομων και να οργανώσει τις αντιστάσεις ενάντια στην καταπίεση και τον αυταρχισμό.

Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ θα ψηφιστεί από τη Βουλή, όχι από το λαό, για να ολοκληρώσει την επίθεση της στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, παίρνοντας νέα σκληρά μνημονιακά μέτρα που θα υποθηκεύσουν το μέλλον της χώρας και των ανθρώπων της. Η συμμετοχή της ακροδεξιάς και των θαυμαστών του Παττακού και του Μεταξά στη νέα κυβέρνηση αποκαλύπτει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα της. Υπενθυμίζει σε όλους και σε όλες μας ότι οι αγώνες κατά του εθνικισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας είναι περισσότεροι επίκαιροι από ποτέ και ότι ορισμένοι χτεσινοί υπερασπιστές των οραμάτων του Πολυτεχνείου, σήμερα έχουν μετατραπεί σε εγγυητές μιας ιδιότυπης δικτατορίας των χρηματαγορών και του κεφαλαίου. Δεκαετίες μετά την πτώση της Χούντας, η δημοκρατία είναι σε καθεστώς έκτακτης μνημονιακής ανάγκης, με την προσήλωση των εμπνευστών της στα συμφέροντα των πιστωτών και του κεφαλαίου, στη λιτότητα, την ανεργία και τη φτώχεια να στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στη λαϊκή κυριαρχία. Η συναίνεση που ζητούν με εκβιασμούς από το λαό ισοδυναμεί με την παραίτηση από τους αγώνες για την ελευθερία και τη δημοκρατία,.

Η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους και τη νεολαία είναι αυτή της οργανωμένης πάλης και της αντίστασης, της ρήξης, της αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης. Η αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών και η συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας που θα αντιπαλέψει τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία και θα θέσει το λαό και τις ανάγκες του στο προσκήνιο είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συμμετέχουν την Πέμπτη 17/11 στα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα, να διαδηλώσουν μαχητικά, ειρηνικά και μαζικά την αντίθεσή τους στη νέα κυβέρνηση και στα σχέδια για ακόμα περισσότερες απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, κατάργηση του κοινωνικού κράτους και ξεπούλημα του δημόσιου τομέα.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Η πολιτική κρίση ήρθε για να μείνει

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ



Η πολιτική κρίση που σήμερα ζούμε ήταν θέμα χρόνου να εκδηλωθεί ανοιχτά. Η πολιτική κρίση δεν προέκυψε από το πουθενά. Αποτελεί συνέχεια της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Στην πραγματικότητα είναι η ίδια η κοινωνική κρίση που έγινε πολιτική όταν ο λαός και η νεολαία νίκησαν τον φόβο, βγήκαν στις πλατείες, ψήφιζαν καθημερινά. Καθοριστικό ρόλο γιʼ αυτή την αφύπνιση έπαιξε βέβαια η χρεωκοπία της πολιτικής του Μνημονίου, η προσβολή της αξιοπρέπειας του λαού, η επίθεση στις ανάγκες του, η συνειδητοποίηση πως δεν βρισκόμαστε σε μια πορεία εξόδου από την κρίση αλλά σε ένα κυλιόμενο αδιέξοδο θυσιών χωρίς ελπίδα. Τέλος, συμβολή στην εκδήλωση και την ένταση της πολιτικής κρίσης είχαν και ενοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί «κορυφών» για τον έλεγχο των τραπεζών, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, των όποιων κερδοφόρων ευκαιριών αναδειχθούν μέσα από τα κοινωνικά ερείπια και τις οικονομικές καταστροφές.

Δεν ήταν λοιπόν οι ατυχείς χειρισμοί του κ. Παπανδρέου που οδήγησαν στην ανοιχτή πολιτική κρίση. Ήταν, αντίθετα, η ογκούμενη κοινωνική και πολιτική κρίση που υποχρέωσαν τον κ. Παπανδρέου σε ταχτικούς χειρισμούς, ελιγμούς και τελικά σε παραίτηση.



Λιτότητα χωρίς τέλος

Η πεισματική προσπάθεια παράκαμψης των εκλογών και της λαϊκής ετυμηγορίας, στο όνομα πάντα «της υπεράσπισης της πατρίδας», αποτελεί μια αρνητική ιδρυτική κληρονομιά της νέας κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση θα προσπαθήσει να δώσει την επίφαση μιας διαπραγμάτευσης για μια δανειακή σύμβαση και ένα νέο Μνημόνιο, πολυετές, το πλαίσιο του οποίου είναι ήδη προσδιορισμένο με σαφήνεια στην εμπιστευτική έκθεση του διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και στην απόφαση της Συνόδου Κορυφής.

Η νέα συμφωνία καθιστά μόνιμο ό,τι ως τώρα προβαλλόταν ως έκτακτο και προσωρινό. Θεσμοθετεί τη διαρκή λιτότητα, τη χωρίς όριο ρευστοποίηση της δημόσιας περιουσίας, τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών. Κι όλα αυτά για να μειωθεί το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην καλύτερη των περιπτώσεων, στο 120% το 2020. Δεδομένου ότι στα επίπεδα αυτά το χρέος δεν θα είναι και πάλι «βιώσιμο», οι πιέσεις για νέους κύκλους λιτότητας εκτείνονται και πέραν του 2020. Η απουσία χρονικού ορίου στη λιτότητα σημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε χρονικό ούτε ποσοτικό όριο στην έκταση της φτώχειας, της ανεργίας, της υποβάθμισης της δημοκρατίας, του «εκβαρβαρισμού» της κοινωνίας. Γιατί στʼ αλήθεια ένα «εθνικό κοινοβούλιο» να επικυρώσει μια τέτοια τυφλή πορεία; Γιατί μια δύναμη, ακόμη και αστική, να δώσει θετική ψήφο σε ένα κυλιόμενο αδιέξοδο, σʼ ένα βαρέλι χωρίς πάτο, όπως και κ. Βενιζέλος ως πρόσφατα έλεγε;



Το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει άλλη λύση αυτοαναιρείται από το γεγονός ότι δεν υπήρξε, δεν οργανώθηκε και δεν επιδιώχθηκε ποτέ καμία συνολική και επί της ουσίας διαπραγμάτευση. Το επιχείρημα ότι αν δεν επικυρωθεί η νέα συμφωνία «θα μας διώξουν από το ευρώ» είναι το άλλοθι όσων θέλουν να παριστάνουν τους σωτήρες του έθνους, ενώ με τις αποφάσεις τους οδηγούν σʼ αυτό που υποτίθεται θέλουν να αποφύγουν. Άλλωστε την ώρα που η ελληνική κοινωνία εκβιάζεται με το επιχείρημα «ή το αποδέχεστε ή φεύγετε από το ευρώ», το ίδιο το ανώτατο οικονομικό συμβούλιο, το λεγόμενο «συμβούλιο των σοφών» ενημερώνει την κ. Μέρκελ, στην έκθεση που της υπέβαλε πρόσφατα, για το ατελέσφορο της νέας συμφωνίας. «Στο πλαίσιο μιας οικονομίας σε πτώση», λένε οι σύμβουλοι της κ. Μέρκελ, «η δημοσιονομική προσαρμογή μπορεί να αποδειχθεί πιο δύσκολη, και τα αποτελέσματα μπορεί να απογοητεύσουν τις αγορές, ακόμη κι αν οι χώρες δείχνουν ετοιμότητα και θέληση να λάβουν σκληρά, περιοριστικά μέτρα» (German Council of economic experts - Annual Report, 2011/12, p.3).

Πώς λοιπόν η ελληνική βουλή θα ψηφίσει μια συμφωνία όταν κορυφαία επιτελεία προεξοφλούν ουσιαστικά την αποτυχία της προβλεπόμενης από αυτήν πολιτικής; Τι θα συμβεί και ποια θα είναι η κατάσταση της κοινωνίας όταν αυτό εκ των υστέρων διαπιστωθεί; Η λογική του «κάντε τώρα αυτά και βλέπουμε», την οποία αποδέχθηκε ο κ. Παπανδρέου, υιοθετείται τώρα και από τον κ. Σαμαρά, παρά τις καταστροφικές συνέπειες που αυτή είχε. Η νέα κυβέρνηση επομένως μπορεί να αμβλύνει πρόσκαιρα την πολιτική κρίση, αλλά δεν μπορεί να αναιρέσει τις αιτίες που την προκάλεσαν. Το Μνημονιακό Μπλοκ θα διαθέτει στη νέα φάση όντως ευρύτερη πολιτική στήριξη. Όμως η «κοινωνική του βάση» θα συρρικνώνεται από την εφαρμοζόμενη πολιτική. Για τους λόγους αυτούς δεν αποκλείονται νέοι πολιτικοί σχεδιασμοί, είτε στην κατεύθυνση ενός μεγάλου συνασπισμού ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. (και λοιπών προθύμων), είτε στην κατεύθυνση της υπέρβασης του χρεωκοπημένου δικομματισμού. Και βέβαια δεν αποκλείονται καθόλου προσπάθειες διάσπασης, οικειοποίησης και εγκλωβισμού τμημάτων της αριστεράς στα σχετικά εγχειρήματα, μαζί με προσπάθειες περιθωριοποίησης και φίμωσης συνολικά της αριστεράς.



Ευρώ: Η κρίση γενικεύεται

Η νέα συμφωνία «διάσωσης» δεν εντάσσεται σε κάποια συνολική ευρωπαϊκή λύση. Αντιθέτως, η στρατηγική παραμένει να εξετάζεται το χρέος της κάθε χώρας ξεχωριστά. Όμως το χρέος των περισσότερων χωρών, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, απαιτεί ρύθμιση, διαφορετικά, με τα σημερινά δεδομένα, ούτε η Γερμανία θα είναι σε θέση να ρίξει το χρέος της στο 60%, όπως απαιτούν οι ευρωπαϊκές συνθήκες. Η ανάγκη λοιπόν για μια συνολική πολυμερή λύση, η οποία θα απαλλάξει τα κράτη, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, από ένα μεγάλο μέρος του παλιού χρέους, γίνεται πιο εμφανής τώρα που η Ιταλία μπαίνει δυναμικά στην κρίση, και η Γαλλία φαίνεται να γίνεται, ακόμη κι αυτή, στόχος κερδοσκοπικών επιθέσεων.

Στην πραγματικότητα, λόγω της διαπλοκής των δημόσιων οικονομικών με την ύφεση και την κρίση των τραπεζών, όλη η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα φαύλο κύκλο, σε μια παγίδα του χρέους που απειλεί με γενικευμένη ύφεση, τόσο την ίδια όσο και την παγκόσμια οικονομία. Μόνο μια συνολική λύση που θα βασίζεται σε ένα νέο ρόλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, σε κοινούς ευρωπαϊκούς φόρους, και σε μηχανισμούς αναδιανομής και αλληλεγγύης, θα μπορούσε να απελευθερώσει τους λαούς της Ευρώπης από την παγίδα του χρέους και της λιτότητας. Αντί γιʼ αυτό, αναζητούνται βοήθειες από την Κίνα και αλλού για να στηριχθεί το σημερινό συντηρητικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα και η συναίνεση της ευρωπαϊκής δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας, που ευθύνονται γιʼ αυτό. Για να πάει μπροστά η Ευρώπη πρέπει να σπάσει αυτή η συναίνεση, να αλλάξουν οι συσχετισμοί, να δυναμώσει ο ρόλος των κινημάτων και της αριστεράς, και στην Ευρώπη και στην κάθε χώρα ξεχωριστά.



Μόνο η αριστερά μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους

Τόσο οι εσωτερικές εξελίξεις λοιπόν όσο και οι ευρωπαϊκές κάνουν αναγκαίο έναν αναβαθμισμένο ρόλο της αριστεράς στις εξελίξεις, και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Η «τούμπα» του κ. Σαμαρά και η προσχώρηση της Ν.Δ. στο μνημονιακό μπλοκ, αποδεικνύει αυτό που ήταν γνωστό εξαρχής, ότι δηλαδή μόνο η αριστερά μπορεί να εκφράσει μια εναλλακτική και ανταγωνιστική προς το Μνημόνιο στρατηγική, και να ανοίξει νέους δρόμους. Όμως ένας τέτοιος ρόλος δεν είναι χωρίς απαιτήσεις. Ασφαλώς η γενίκευση της κρίσης και τα ρήγματα στον δικομματισμό προσφέρουν στην αριστερά νέα, ευρύτερα ακροατήρια, με ζωηρό ενδιαφέρον για τις θέσεις της. Όμως το κοινό αυτό δεν ενδιαφέρεται για τις εσωτερικές έριδες της αριστεράς, αλλά για τις προοπτικές που αυτή μπορεί να δώσει.

Στις νέες συνθήκες θα γίνει πιο έντονη η απαίτηση, η εναλλακτική πολιτική της αριστεράς να αποκτά ορατότητα και να απαντά στα υπαρκτά προβλήματα, αντί να παραπέμπει τη λύση τους στο απροσδιόριστο μέλλον. Πόσο πειστική είναι αλήθεια η υπόσχεση του ΚΚΕ πως … όταν πάρει την εξουσία θα διαγράψει το χρέος; Όταν στις αντιπαραθέσεις του σήμερα δηλώνει στην πράξη αποχή; Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούν οι διαμάχες στον άξονα ʽδραχμή ή ευρώʼ, όταν ούτε το ΚΚΕ ούτε και καμία άλλη πολιτική δύναμη δεν προτείνουν την άμεση επιστροφή στη δραχμή;

Ασφαλώς οι αντιστάσεις είναι αναγκαίος όρος ύπαρξης της κοινωνίας, και ασφαλώς το όχι στην κατάργηση αδιαπραγμάτευτων δικαιωμάτων και δημόσιων αγαθών δεν είναι άρνηση αλλά θέση, κόκκινη γραμμή. Όμως η κρίση που ζούμε είναι κρίση των διαμορφωμένων μοντέλων οικονομίας και πολιτικής. Είναι κρίση των κυρίαρχων ιδεών και της ορθόδοξης οικονομικής σκέψης σε όλες της τις εκδοχές. Λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας απαιτούν νέες ιδέες, «ανορθόδοξες» πολιτικές, αδοκίμαστες μεθόδους, κοινωνικούς πειραματισμούς.

Τα περιθώρια υπεράσπισης των δικαιωμάτων είναι περιορισμένα αν ο αγώνας γιʼ αυτά δεν εντάσσεται σε μια στρατηγική που να αποσκοπεί από τώρα σε νέους τρόπους παραγωγής και διανομής, με βάση τη λογική των αναγκών και όχι της μεγιστοποίησης του κέρδους. Πολλές από τις ιδέες που διατυπώσαμε στο πρόγραμμά μας στην αρχή της κρίσης, τώρα ίσως γίνονται πιο κατανοητές και πάντως πιο επίκαιρες. Όταν, για παράδειγμα, λέμε ότι έχουμε επιστρέψει στη δεκαετία του ʼ60 από την άποψη του όγκου της ανεργίας, δεν σημαίνει ότι διαθέτουμε σήμερα τις δυνατότητες εκείνης της εποχής, για να αντιμετωπίσουμε την ανεργία. Ακόμη λοιπόν και αν η ύφεση σταματούσε αύριο, δεν θα μπορέσει ποτέ να απορροφηθεί το «απόθεμα» του ενός εκατομμυρίου ανέργων με ορθόδοξες πολιτικές. Μόνο με νέες μορφές μιας αλληλέγγυας οικονομίας θα μπορούσε αυτό να επιτευχθεί.

Το ζητούμενο λοιπόν, από μια κοινωνία που ασφυκτιά ανάμεσα σε σενάρια καταστροφής, δεν είναι πώς θα επιλέξουμε ανάμεσα στο ένα ή στο άλλο σενάριο καταστροφής. Το ζητούμενο για μια κοινωνία που βλέπει παντού αδιέξοδα δεν είναι πώς θα επιστρέψουμε στη μια ή την άλλη μορφή του παρελθόντος. Το ζητούμενο είναι πώς θα ανοίξουμε, και για την αριστερά και για την κοινωνία, νέους δρόμους μέσα από τη συνεργασία, τον ειλικρινή διάλογο, την κοινή δράση και την ενότητα, παρά τις διαφορές, με βάση τις ανάγκες του παρόντος και του μέλλοντος, και όχι τις διαχωριστικές γραμμές ή τις προκαταλήψεις του χθες.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Χέρι-χέρι πορεύονται πλέον και επισήμως ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ, καταστρατηγώντας με τον πιο προκλητικό τρόπο κάθε έννοια λαϊκής εντολής. Η νέα κυβέρνηση Παπαδήμου θα κληθεί να ολοκληρώσει όσα καταστροφικά έπραξε για τους εργαζόμενους, τους νέους και τους συνταξιούχους η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το μνημονιακό μπλοκ της τριμερούς συγκυβέρνησης, με επικεφαλής τραπεζίτες και με τις ευλογίες των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων της Ευρώπης και του εγχώριου καπιταλισμού, θα συνεχίσει μια πολιτική που εξαθλιώνει τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους και θα σπρώχνει διαρκώς περισσότερους ανθρώπους στην ανεργία. Στο όνομα του «εθνικού στόχου» της αποπληρωμής των τοκογλύφων, θα επιχειρήσει να περιστείλει κατακτήσεις χρόνων, δικαιώματα και ελευθερίες.

Σε λίγες ημέρες ο λαός μας θα βρεθεί μαζικά στους δρόμους για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. 38 χρόνια μετά το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους πολίτες της χώρας, τους ανθρώπους, που δεν έχουν κανένα λόγο να στηρίξουν ή να ανεχτούν την πολιτική που οδηγεί στην εξόντωσή τους, να συνεχίσουν τους αγώνες για την ανατροπή της.

Καμιά ανοχή σε μια κυβέρνηση, που δεν εκφράζει το λαό. Καμία ανοχή σε μια κυβέρνηση, που ορκίζεται με τις ευλογίες του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, του μεγάλου κεφαλαίου, της Μέρκελ και του Σαρκοζί. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ δεν έχει καμία νομιμοποίηση και καμία απόφασή της δεν αναγνωρίζεται από την κοινωνία, η οποία ουδέποτε ρωτήθηκε αν θέλει να την κυβερνούν τραπεζίτες και άνθρωποι που τίμησαν την 28η Οκτωβρίου στο σπίτι του δικτάτορα Μεταξά.

To Γραφείο Τύπου

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΑΝΟ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Οι μάσκες έπεσαν! Αντίσταση!

Σήμερα, εν αναμονή του νέου πρωθυπουργού, αποφασίσαμε να αναρτήσουμε ως Νεολαία ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και μαζί με φοιτητές-τριες, εργαζόμενους-ες, άνεργους-ες ένα μήνυμα αντίστασης απέναντι στην αντιδημοκρατική συναίνεση των αντιδραστικών πολιτικών δυνάμεων για τη συνέχιση του πολέμου ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία.
Δεν έχουν καταλάβει τίποτα, αν νομίζουν ότι η οργή της κοινωνίας μπορεί να καμφθεί με το γεγονός ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα στηρίξει τη νέα κυβέρνηση θα είναι πιο μεγάλη από την προηγούμενη. Η νέα κυβέρνηση είναι απλά η απέλπιδα προσπάθεια του «παλιού» πολιτικού προσωπικού να κάνει ότι δεν ακούει τη βούληση της κοινωνίας, όπως εκφράστηκε στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στις 19-20 και 28 Οκτώβρη. Για αυτούς, η δημοκρατία θεωρείται απειλή για τη χώρα και οι εκλογές επικίνδυνη διαδικασία. Γιʼ αυτό διόρισαν μια κυβέρνηση, η οποία χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση, καλείται να λάβει αποφάσεις που θα δεσμεύουν την κοινωνία για την επόμενη εικοσαετία.

Αυτή η κυβέρνηση δεν είναι τίποτα άλλο από τον εγγυητή της ανεργίας, του αυταρχισμού και της καταστολής, της πολιτικής που άλλωστε εφαρμόζεται πλέον με ακρίβεια εκατοστού σε ολοένα και περισσότερες χώρες της ευρωζώνης. Η Πορτογαλία και η Ιρλανδία αρχικά, η Ιταλία και η Ισπανία έπειτα και η Γαλλία αργότερα. Είναι η πολιτική δηλαδή που προσπαθεί να φορτώσει όλα τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους, αφήνοντας το κεφάλαιο αλώβητο, και πάντα με μια πατριωτική φρασεολογία.

Οι εμπνευστές, όμως, αυτής της ομερτά, των τραπεζιτών με το δικομματισμό, κάνουν ένα λάθος, παραβλέπουν την Ιστορία.

Ξεχνούν, πως όποτε οι κυβερνήσεις αγνόησαν το Λαό, μέτρησαν μέρες και μπήκαν στο χρονοντούλαπο.

Τώρα είναι που πρέπει οργανωμένα να δώσουμε το τελειωτικό χτύπημα σε ένα σύστημα που καταρρέει στις πλάτες των εργαζομένων.

Ο αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής τους, είναι μονόδρομος.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τη νεολαία να βγουν στους δρόμους, να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους και να τους ανατρέψουνε. Καμία ανοχή στο μνημόνιο και τους πολιτικούς του εκφραστές.

Ηρθε η ώρα να μιλήσει η κοινωνία!

Το γραφείο τύπου

8/11/11