Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Δημήτρης Βίτσας: Το συμφέρον των εργαζομένων επιβάλλει τη συγκρότηση του αριστερού αντιμνημονιακού μπλοκ


* Πώς σχολιάζετε την επιμήκυνση του Μνημονίου; Ποιες συνέπειες θα έχει για την Οικονομία αλλά και για την πολιτική ζωή της χώρας;

Από την πλευρά των συμφερόντων των εργαζομένων, της οικονομίας και της κοινωνίας η επιμήκυνση του Μνημονίου θα είναι καταστροφική. Όμως το ζήτημα δεν είναι ο χρόνος, είναι το Μνημόνιο ως στρατηγική της νεοφιλελεύθερης αντίληψης για έξοδο από την κρίση. Το μνημόνιο δεν έχει στόχο την αποπληρωμή του χρέους. Όλοι συμφωνούν ότι το χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) θα αυξάνει ως ποσοστό στο ΑΕΠ και ως απόλυτο μέγεθος. Έχει ως στόχο την κατεδάφιση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Τα περιγραφόμενα ως "μέτρα" είναι ο πραγματικός στόχος. Περικοπή μισθών και συντάξεων, κατεδάφιση κοινωνικών δαπανών, απαγόρευση δημοσίων επενδύσεων, εμπορευματοποίηση δημοσίων αγαθών κ.λπ.

Είναι η απάντηση του νεοφιλελευθερισμού στο κρίσιμο ερώτημα: ποια κοινωνία, ποια οικονομία, ποια πολιτική θα αναδειχθεί μέσα από την κρίση, μέσα από την πάλη για την κατανομή του κόστους της και για την υπέρβαση της; Εμείς απαντάμε με μια άλλη ατζέντα. Την ατζέντα των συμφερόντων των εργαζομένων, των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας. Στην ΚΠΕ αποφασίσαμε την ενεργοποίηση της Επιτροπής Προγράμματος για την επικαιροποίηση του ιδιαίτερα στα ζητήματα που αφορούν την κοινωνική, οικονομική και ευρωπαϊκή πρόταση μας. Αυτή η επικαιροποίηση πρέπει να γίνει σε ζωντανό διάλογο με το κόμμα, την αριστερά και την κοινωνία. Αρκετό καιρό το πρόγραμμά μας έμεινε στο συρτάρι. Χρειάζεται να επικοινωνήσει και να αναπνεύσει στην οργανωμένη συζήτηση, στους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης αλλά και στους δρόμους αντίστασης.



* Κεντρική πρόταση της τελευταίας ΚΠΕ είναι η πρόσκληση που απευθύνει ο ΣΥΝ για τη συγκρότηση αριστερού αντιμνημονιακού μπλοκ. Με δεδομένες τις στρατηγικές διαφορές, που ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα γίνονται ολοένα και πιο ευδιάκριτες, πιστεύετε ότι μπορεί να βρει αποδέκτες;

Είναι φανερό ότι για να γίνουν πράξη τα μέτρα - στόχος που περιγράψαμε οι μνημονιακές δυνάμεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής συγκροτούν συμμαχίες σε πολλά επίπεδα. Από τον ΣΕΒ και τους τραπεζίτες που λειτουργούν ως πολιορκητικός κριός, βεβαίως την κυβέρνηση και την τρόικα ως τις πολιτικές δυνάμεις που εστιάζοντας σε υπαρκτές παθογένειες του ελληνικού καπιταλισμού (φοροδιαφυγή, πελατειακό κράτος, κομματοκρατία κ.λπ.) υιοθετούν το Μνημόνιο ως αναγκαίο κακό και ψάχνουν δρόμους που δήθεν θα απαλύνουν τις επιπτώσεις τους. Το συμφέρον των εργαζομένων και της χώρας επιβάλλει τη συγκρότηση του αριστερού αντιμνημονιακού μπλοκ που θα λειτουργεί ως αντίπαλο δέος αλλά και ως εναλλακτική πολιτική λύση. Το μπλοκ αυτό συγκροτείται κυρίαρχα στο κοινωνικό πεδίο, δοκιμάζει τις δυνάμεις του και την αποτελεσματικότητα του στους κοινωνικούς αγώνες και στην κοινωνική αλληλεγγύη και αλληλοτροφοδοτείται σε πολιτικό επίπεδο από τις πολιτικές δυνάμεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν ταχθεί από αριστερά ενάντια στο Μνημόνιο. Δεν απαιτούμε ταύτιση απόψεων και προτάσεων. Έχουμε τη γνώμη ότι υπάρχει πεδίο κοινής δράσης ανάμεσα σε όσους εκκινώντας από το ΠΑΣΟΚ ξεμπλέκουν και ενεργητικά αντιδρούν με την πολιτική του, τους Οικολόγους Πράσινους, τις εντός και εκτός Βουλής αριστερές οργανώσεις. Η μάχη υπέρ των κλαδικών και ενάντια στις επιχειρησιακές συμβάσεις, η μάχη ενάντια στα μέτρα - στόχους του Μνημονίου όπως αυτά εκφράζονται και στον προς ψήφιση προϋπολογισμό, η μάχη για την προστασία του περιβάλλοντος, μια πρόταση - πακέτο ενάντια στη φτώχεια, η μάχη ενάντια στο εκπαιδευτικό Μνημόνιο μπορούν να αποτελέσουν ένα πρώτο πλαίσιο. Σʼ αυτή την κατεύθυνση ο ΣΥΝ παίρνει ουσιαστικές πρωτοβουλίες. Στόχος μας δεν είναι να εκφωνηθεί η πρόθεση μιας τέτοιας εξέλιξης αλλά να γίνει πράξη.



* Οι εξελίξεις στην Ευρώπη με πιο πρόσφατη την κρίση στην Ιρλανδία επιβεβαιώνουν εκτιμήσεις του ΣΥΝ ότι η ελληνική κρίση είχε ευρωπαϊκές διαστάσεις και η αντιμετώπισή της χρειάζεται ριζική αλλαγή πορείας της Ε.Ε. Ποια κοινή ατζέντα για την επαναθεμελίωση της Ευρώπης, στόχο που έχει θέσει και το ΚΕΑ, θα προωθήσετε;

Η επιμήκυνση του Μνημονίου στην Ελλάδα, η ένταξη της Ιρλανδίας στον μηχανισμό δήθεν στήριξης, τα βάναυσα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής που προωθούνται σε όλες τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, η θέσπιση της "ελεγχόμενης χρεωκοπίας", οι προτάσεις Μέρκελ περί συμμετοχής ιδιωτικών κεφαλαίων στον μηχανισμό υπό την μπότα ΔΝΤ, Ε.Ε., ΕΚΤ, οι σκέψεις περί 2 ευρώ κ.λπ. αποδεικνύουν πως όλα τα μέτρα δεν είχαν ούτε έχουν στόχο τη μείωση του χρέους. Συγχρόνως φανερώνουν το μέγεθος και την ένταση της κρίσης στην οποία έχει περιέλθει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο οικοδόμησης της Ε.Ε. Έχουμε επισημάνει ότι η οξύτητα του προβλήματος είναι τέτοια που μπορεί να οδηγήσει στην αποσύνθεση της ευρωζώνης...

Γνωρίζουμε καλά ότι το οικονομικό μοντέλο που η Ε.Ε. υιοθέτησε, βρίσκεται σήμερα σε πρωτοφανές αδιέξοδο και γιʼ αυτό οι δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς οφείλουν να μιλούν για μια επανίδρυση όλης της οικονομικής και πολιτικής αρχιτεκτονικής της Ε.Ε. Στις παρούσες συνθήκες η διεθνής συνεργασία και η διεθνιστική αλληλεγγύη των αριστερών δυνάμεων είναι απαραίτητος όρος για να δυναμώσει η πάλη των λαών της Ευρώπης για την αλλαγή των συσχετισμών σε κάθε χώρα ξεχωριστά και ο κοινός συντονισμένος αγώνας για μια Ευρώπη δημοκρατική και κοινωνική, απελευθερωμένη από τον μονεταρισμό και τους καταναγκασμούς του κεφαλαίου. Είναι πρωταρχικό οι αριστερές δυνάμεις να αρνηθούν την παρουσία και την εμπλοκή του ΔΝΤ στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, να αρνηθούν αυτόν τον μηχανισμό στήριξης, και βεβαίως την κατάργηση των Συμφώνων Σταθερότητας. Ορισμένες σκέψεις πάνω σʼ ένα πλαίσιο μιας νέας Ευρωπαϊκής Συνθήκης υπέρ της κοινωνίας και των εργαζομένων.

Μια τέτοια συνθήκη θα καταργεί την αρχή του σεβασμού στην οικονομία της "ελεύθερης αγοράς", θα εγγυάται τη μείωση του χρόνου εργασίας, την ισότητα ανδρών και γυναικών, τον αγώνα ενάντια στην επισφαλή εργασία, ενάντια στην ανεργία, τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης, την ισότητα ημεδαπών και αλλοδαπών εργαζομένων. Θα αποδεσμεύει τις δημόσιες υπηρεσίες από τους νόμους του ανταγωνισμού, θα οικοδομεί μεγάλα διευρωπαϊκά δίκτυα στη λογική ευρωπαϊκών δημόσιων υπηρεσιών, θα αναπτύσσει μια ενιαία περιβαλλοντική πολιτική, θα αλλάζει τον στόχο και τον ρόλο της ΕΚΤ στην κατεύθυνση της αλληλοβοήθειας, της οικονομικής ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας για όλους, θα συγκροτεί ένα ευρωπαϊκό δημόσιο χώρο, θα βαθαίνει τη δημοκρατία με αποφασιστικές αρμοδιότητες στο Ευρωκοινοβούλιο κ.λπ. Σε κάθε περίπτωση η αριστερά στη λογική του κέρδους αντιτάσσει τις ανάγκες. Στην εμπορευματοποίηση του κόσμου, τα δημόσια αγαθά. Στον γενικευμένο ανταγωνισμό την αλληλεγγύη. Στην όξυνση των αντιθέσεων, την ισότητα.



Να ξαναπιάσουμε από την αρχή το νήμα του ΣΥΡΙΖΑ

* Το συνέδριο είχε μιλήσει για την ανάγκη ενός νέου πολιτικού συμβολαίου για τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις περιφερειακές εκλογές προέκυψε ο γνωστός κατακερματισμός. Θεωρείτε ότι μπορεί να υπάρξει μια νέα αρχή στο συμμαχικό σχήμα και με ποιες προϋποθέσεις;

Σας παραπέμπω απʼ ευθείας στην εκτενή αναφορά της απόφασης της ΚΠΕ. Για τον Συνασπισμό συνεχίζει αταλάντευτα να αποτελεί προτεραιότητα η στρατηγική της ενότητας και της κοινής δράσης της αριστεράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ των τακτικισμών, των ηγεμονισμών και των οργανωτίστικων αντιλήψεων, ο ΣΥΡΙΖΑ της διαμεσολάβησης πρέπει να αποτελέσει παρελθόν. Ταυτόχρονα πρέπει να εργαστούμε συστηματικά ώστε να παραμείνει ζωντανή με κάθε τρόπο μια διαδικασία συγκρότησης μιας νέας ενωτικής αριστεράς.

Μπροστά μας ανοίγονται δυο δρόμοι. Ο πρώτος δρόμος είναι να ξαναπιάσουμε το νήμα από την αρχή. Να ξαναθυμηθούμε όλοι τον ιδρυτικό στόχο, να σεβαστούμε τις διαφορές μας και εστιάσουμε σε αυτά που μας ενώνουν, σε αυτά που μπορούμε να συμφωνήσουμε. Ο δεύτερος δρόμος είναι με ειλικρίνεια και συντροφικότητα να παραδεχτούμε την αδυναμία να προχωρήσουμε όλοι μαζί και να αναζητήσουμε νέα σχήματα και νέες μορφές συνεργασίας. Κρατώντας βέβαια ή και εμβαθύνοντας κάποια κεκτημένα, αλλά προφανώς όχι με όλους, αλλά συνεχίζοντας μια προσπάθεια κοινής δράσης και συνύπαρξης στο κίνημα με όλους ή και με ακόμα περισσότερους. Για εμάς αποτελεί επιλογή μας ο πρώτος δρόμος. Συγχρόνως, δεν μπορεί στο εσωτερικό μιας συμμαχίας να συγκροτούνται και να δοκιμάζονται πολιτικά σχέδια που παραμένουν εν δυνάμει αυτόνομα έως και ανταγωνιστικά υποτιμώντας την κοινή διαδικασία. Τέτοια είναι η περίπτωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής και η τοποθέτησή μας σʼ αυτό το θέμα είναι αδιαπραγμάτευτη. Ολοκληρώνουμε τις συναντήσεις με τις άλλες συνιστώσες. Στο μυαλό μας είναι η απάντηση ως αντίσταση και ως πρόταση στα μεγάλα προβλήματα. Υπάρχουν άνθρωποι άνεργοι ή θα μείνουν άνεργοι, άνθρωποι που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους, άνθρωποι που δεν έχουν να πληρώσουν κανένα λογαριασμό. Χρειάζεται να τους καλέσουμε σε αντίσταση, να προτείνουμε λύσεις, να τους δώσουμε πολιτική ελπίδα. Ένας συνδυασμός πολιτικής πρότασης σε σύνδεση με μια διαδικασία κοινωνικής παρέμβασης που θα εκφράζει αλληλεγγύη και θα φανερώνει την αριστερά στην πράξη είναι η διαδικασία πάνω την οποία δουλεύουμε.



* Στις αυτοδιοικητικές εκλογές, με αιχμή την Αττική, ο Συνασπισμός προχώρησε σε συνεργασία με δυνάμεις που αποδεσμεύονται αριστερά από το ΠΑΣΟΚ. Το εκλογικό αποτέλεσμα κρίθηκε ως μη ικανοποιητικό. Θα επιμείνει ο ΣΥΝ προς αυτήν την κατεύθυνση;


Η ιδέα είναι σωστή και έχει αποτέλεσμα. Έχω την αίσθηση πως η εκλογική επιλογή του συνδυασμού "Αττική Συνεργασία - ΟΧΙ στο Μνημόνιο" ήταν μια σκληρή ψήφος. Απαιτούσε πολιτική διαφοροποίηση με στέρεα χαρακτηριστικά. Στον περιφερειακό συνδυασμό θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί. Συγκροτείται πια ως μια περιφερειακή κίνηση με τις δομές της και λειτουργεί επιδιώκοντας να επικοινωνήσει το πρόγραμμα της, να το μετατρέψει σε πρόγραμμα διεκδίκησης για όλη την Αττική. Με ενδιαφέρον παρακολουθούμε τις εξελίξεις σʼ αυτό τον πολιτικό χώρο και σημειώνω τα μεγάλα βήματα που κάνει στην κατεύθυνση της υπεράσπισης του κοινωνικού κράτους και της συνάντησης με την αριστερά. Ενισχύουμε τέτοιες διαδικασίες συνάντησης και συνεργασίας. Συγχρόνως έχουμε στραμμένο το βλέμμα στον "χώρο της αποχής". Είναι δική μας ευθύνη να πείσουμε ότι μόνο η συμμετοχή φέρνει αποτέλεσμα και συγχρόνως να διαμορφώσουμε πολιτική ελπίδα, τώρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου