Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ



Για την εγχώρια διαπλοκή

Από τη Λαμία απευθύνομαι στην εγχώρια διαπλοκή και της λέω: Δε με νοιάζει τι λέτε για εμάς στα κανάλια σας. Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος δε σας πιστεύει πλέον. Τον έχετε συκοφαντήσει, τον έχετε προσβάλλει, τον έχετε εκβιάσει.  Δε με νοιάζει τι γράφουν οι εφημερίδες σας. Με έχετε αποκαλέσει Χρυσαυγίτη, αναρχικό, εθνικιστή, ακραίο και φίλο των τρομοκρατών. Μου προσάπτετε κατηγορίες για όλα τα γούστα. Από χθες παραληρείτε. Βρίσκεστε σε πλήρη σύγχυση. Μου αποδίδετε τις πιο αλληλοσυγκρουόμενες προθέσεις. Τους πιο αντιφατικούς στόχους. Από φίλο των μπαχαλάκηδων και των τρομοκρατών, με την ίδια ευκολία, με εμφανίζετε ως πολιτικό φίλο και σύμμαχο του Πάνου Καμμένου. Γιατί σας χάλασα τη σούπα. Αλλιώς την ετοιμάζατε, αλλιώς σας βγαίνει. Για πρώτη φορά η Αριστερά διεκδικεί την εξουσία – όχι ως χίμαιρα, αλλά ως ρεαλιστική προοπτική. Εγώ τη διερευνητική εντολή δεν θα την επιστρέψω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συνειδητοποιείστε το.
Και κάτι ακόμα. Με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, σας λέω το εξής: Ο καιρός που είχατε τον πολιτικό κόσμο στο χέρι πέρασε. Οι μάσκες σας έχουν πέσει. Είστε ταυτισμένοι με το Μνημόνιο. Το υπερασπιστήκατε με λύσσα. Είστε τόσο ένοχοι όσο είναι και μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις. Έχετε σφιχταγκαλιάσει Βενιζέλο και Σαμαρά, γιατί είναι οι άνθρωποι των δικών σας συμφερόντων. Τον έναν τον έχετε παντρευτεί απ΄ τα παλιά και στον άλλο δίνετε παιδιά για υιοθεσία. 
Οι μέρες, όμως, που λύνατε και δένατε πέρασαν ανεπιστρεπτί. Τώρα θα μιλήσει ο λαός και θα γίνετε παρελθόν.
Η Aριστερά θα πρωταγωνιστήσει. O λαός μας θα πρωταγωνιστήσει. Η δημοκρατία θα επιστρέψει σε αυτό το τόπο. Και τότε θα καταλάβετε ότι η δημοκρατία έχει κανόνες. Και αυτούς τους κανόνες θα μάθετε να τους σέβεστε. Είτε το θέλετε είτε όχι.

Για την Αλέκα Παπαρήγα

Το ρεύμα του ποταμού δεν γυρίζει πίσω. Κι όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα έρχεται η διερευνητική εντολή στο ΣΥΡΙΖΑ, με τόσο μεγαλύτερη αίσθηση ευθύνης και καθήκοντος, ζητάμε την ακόμη μεγαλύτερη στήριξή σας. Η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ είναι εντολή για το σχηματισμό κυβέρνησης αριστερής συνεργασίας στις 7 Μαΐου. Εάν δεν υπάρξει η συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς, θα υπάρξει το Μνημόνιο. Θέλω να είμαι σαφής: μη συνεργασία ίσον Μνημόνιο.
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα επιστρέψει τη διερευνητική εντολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εμείς θα σεβαστούμε την εντολή του λαού. Θα προτείνουμε κυβέρνηση αριστερής συνεργασίας. Για να καταγγείλουμε τη δανειακή σύμβαση και να ακυρώσουμε το Μνημόνιο. Και θα ζητήσουμε τη δεδηλωμένη – την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει κυβέρνηση στη χώρα.

Για τον Αντώνη Σαμαρά

Μαίνεται εναντίον μας η διαπλοκή. Με επιθέσεις που ξεπερνούν το όριο της πολιτικής ηθικής και του πολιτικού πολιτισμού. Γιατί της χαλάμε τα σχέδια. Γιατί εμείς δεν θα παραμείνουμε απόμακροι παρατηρητές των μετεκλογικών πολιτικών διεργασιών. Μαίνεται και ο μνημονιακός κ. Σαμαράς. Ο εμπνευστής του νέου ιδεολογικού τρίπτυχου της διολισθαίνουσας προς το άκρο δεξιάς: Πατρίδα-Θρησκεία-Αγορά. Κρίνοντας από τον εαυτό του, ανακαλύπτει δήθεν κλεισμένες συμφωνίες. Μια μόνο συμφωνία έχει κλείσει ο ΣΥΡΙΖΑ: να δώσει τη μάχη μαζί με το λαό, για το λαό, ως το τέλος. Για την απαλλαγή του από τα δεσμά της δανειακής σύμβασης της υποτέλειας και του Μνημονίου της καταστροφής.
To Γραφείο Τύπου

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ (ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ) ΚΥΡΙΑΚΗ 29/4/2012- 13.00 - ΖΑΠΠΕΙΟ



Ο επικεφαλής του συνδυασμού Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο Αλ. Τσίπρας θα δώσει συνέντευξη Τύπου (Διακαναλική) την Κυριακή, 29/4, στις 13.00,  στο Ζάππειο
Η συνέντευξη εντάσσεται στις ρυθμίσεις της διακομματικής επιτροπής για την προβολή των θέσεων των κομμάτων κατά την προεκλογική περίοδο.
To Γραφείο Τύπου

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για την ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής για τον Μανώλη Γλέζο και τον Αλέξη Τσίπρα



Μόνο ως εμετική μπορεί να χαρακτηριστεί η ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής που στρέφεται με αχαρακτήριστες εκφράσεις και απειλές ενάντια στο σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης Μανώλη Γλέζο και στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Αλέξη Τσίπρα. Οι υμνητές του ναζισμού και συνεχιστές των δωσιλόγων του ελληνικού λαού δεν μπορούν ούτε να αναφέρονται στο όνομα αγωνιστών της αριστεράς και της πατρίδας.
Οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα αγωνιστούν ενωτικά και αποφασιστικά ενάντια στους σημερινούς εκπροσώπους του ναζισμού και του φασισμού, δυναμώνοντας τους αγώνες για μια κοινωνία ελευθερίας, δημοκρατίας, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.
To Γραφείο Τύπου

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2012 - ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ - Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ



Η φετινή πρωτομαγιά είναι ευκαιρία να θυμηθούμε πως οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, ότι κέρδισαν, το κέρδισαν δίνοντας ενωμένοι σκληρούς αγώνες. Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ολόκληρη οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που μας οδήγησαν στην οικονομική κρίση, επιδιώκουν συνεχώς να μας γυρίσουν σε εργασιακό καθεστώς χειρότερο και από αυτό που κέρδισαν οι εργαζόμενοι στις ΗΠΑ πριν 131 χρόνια. Με τα μέτρα, που συνοδεύουν τα μνημόνια και τη νέα δανειακή σύμβαση και εκείνα που οι δανειστές απαιτούν και οι πολιτικοί τους συνεργάτες, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και λοιπές μνημονιακές δυνάμεις, επιδιώκουν να εφαρμόσουν, κλιμακώνεται η επίθεση των καπιταλιστών σε κάθε εργασιακό δικαίωμα και κατάκτηση. Μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία, εξασφαλίζοντας συνεχώς χρήματα για τους τοκογλύφους δανειστές και τους τραπεζίτες, με προοπτική το χρέος το 2020 να είναι όσο ήταν και το 2009 πριν την ένταξη της χώρας μας στο μηχανισμό της τρόικας.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που πρόσκεινται στις ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ έχουν παραδώσει τα όπλα και δεν τολμούν να διοργανώσουν οποιαδήποτε κινητοποίηση αφήνοντας ακάλυπτους μια σειρά κλάδους εργαζομένων που κινητοποιούνται (τεχνικοί τηλεόρασης, Χαλυβουργία, ναυτεργάτες, ΑΛΤΕΡ, εργαζόμενοι σε δήμους και νοσοκομεία, ΙΓΜΕ κλπ), αλλά και όλους τους εργαζόμενους που απειλούνται με κατάργηση κάθε συλλογικής σύμβασης και οδηγούνται στην ανεργία και σε μισθούς Βουλγαρίας και Κίνας, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη των συνδικάτων. Οδηγούν την κοινωνία σε χρεοκοπία με τα συνεχή χαράτσια, τις αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, χωρίς υγεία και παιδεία με τις συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα σχολείων και νοσοκομείων. Αφήνουν αστήρικτους τους εργαζόμενους σε κοινωνικούς αυτοματισμούς, που οδηγούν τους δημοσίους υπαλλήλους σε απολύσεις, τις δημόσιες υπηρεσίες σε ιδιωτικοποίηση και διάλυση  και τους μετανάστες, και πιθανά στο μέλλον και όποιον επιμένει να αντιστέκεται, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ

Η Πρωτομαγιά του 2012 είναι μια ευκαιρία να ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων κινητοποιήσεων που 2 χρόνια τώρα δίνει ο λαός μας ενάντια στα μνημόνια και τους πολιτικούς εκφραστές τους. Ακόμη και αν είναι λίγες μέρες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών, οι κινητοποιήσεις της πρωτομαγιάς χρειάζεται να στείλουν ένα σαφές και δυνατό μήνυμα. Ο ταξικός αγώνας συνεχίζεται και το δυναμικό που μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς είναι υπαρκτό. Θα μας βρουν μπροστά τους στους δρόμους, με τις απεργίες, τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις μας. Θα μας βρουν μπροστά τους και στις κάλπες.
Οι εργαζόμενοι που έχουν έλθει μαζικά και κατ’ επανάληψη στο προσκήνιο όλο το προηγούμενο διάστημα, με 19 γενικές απεργίες, καταλήψεις, κλαδικές κινητοποιήσεις, το κίνημα των πλατειών, το κίνημα ενάντια στα χαράτσια και τόσα άλλα, έχουν αναδείξει τα αιτήματά τους. Αυτό τον κόσμο και αυτά τα αιτήματα δεσμεύεται να εκφράσει πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενωτικά, διεκδικώντας με κάθε πολιτικό μέσο συνεργασία για τη συμπαράταξη της Αριστεράς. Με πλαίσιο τις ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Προβάλλοντας σαν εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, την κυβέρνηση της Αριστεράς. Επιμένοντας στην ανατροπή των μνημονίων, και όλων των αντιλαϊκών μέτρων. Επιμένοντας και αναδεικνύοντας ότι οι πραγματικοί ένοχοι της τραγωδίας που ζούμε, είναι οι τοκογλύφοι - καπιταλιστές και τα διεθνή τους στηρίγματα ενάντια σε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης μεταναστών και προσφύγων. Με ανοιχτό το βλέμμα στο μέλλον, για μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις και εκμετάλλευση, για το σοσιαλισμό.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

  • Άμεση απεμπλοκή από τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις και ακύρωση των μέτρων που απορρέουν από αυτά.
  • Δραστική μείωση της φορολόγησης των λαϊκών εισοδημάτων-Αύξηση φορολογίας στις μεγάλες επιχειρήσεις, τους πλούσιους, την εκκλησιαστική περιουσία-Αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, στα επιδόματα ανεργίας και μητρότητας.
  • Καμιά θυσία για τα κέρδη τους, καμιά θυσία για το ευρώ, καμία υποταγή στα ψεύτικα διλλήματα μνημόνιο ή χρεοκοπία, ευρώ ή καταστροφή.
  • Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους.
  • Δημόσιο χρηματοπιστωτικό σύστημα υπό κοινωνικό-δημοκρατικό έλεγχο. Εθνικοποίηση/κοινωνικοποίηση των τραπεζών.
  • Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών – Δημόσιο, καθολικό, αναδιανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης-Μέτρα κοινωνικής προστασίας των άνεργων και των άστεγων- Προστασία και αναβάθμιση των εργασιακών σχέσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας-Δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία για όσους κατοικούν στη χώρα-Λεφτά για νοσοκομεία και σχολεία.
  • Υπεράσπιση της δημοκρατίας, της λαϊκής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας-Απόκρουση της καταστολής και του αυταρχισμού, του ρατσισμού-Ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος σε ταξική κατεύθυνση-Λαϊκοί θεσμοί ελέγχου και άμεσης δημοκρατίας-Εξωτερική πολιτική στη βάση της αλληλεγγύης, του διεθνισμού, με στόχο την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών- Μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων.

ΤΙΜΩΡΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΤΟ ΠΑΣΟΚ, ΤΗ ΝΔ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ ΚΟΛΑΟΥΖΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ – ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ



Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς
10 π.μ. πλατεία Ομονοίας και οδού Αθηνάς

Συμμετοχή στη συγκέντρωση και πορεία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας
10:30 π.μ. πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρώην Κοτζιά)

Συγκέντρωση και εργατική εκδήλωση στην πλατεία Καισαριανής και εν συνεχεία πορεία στο Σκοπευτήριο στις 13:00.

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Δηλώσεις του επικεφαλής του συνδυασμού ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο Αλέξη Τσίπρα



Βενιζέλος και Σαμαράς έχουν δεσμευθεί με την υπογραφή τους να κάνουν συνταγματική επιταγή το «πρώτα οι δανειστές και μετά η κοινωνία», να συνταγματοποιήσουν το Σύμφωνο Μέρκελ-Σαρκοζί για την Ευρώπη, αλλά και το νέο Ταμείο, τον ειδικό λογαριασμό, όπου θα πηγαίνουν τα χρήματα από τους φόρους και από τα δάνεια, με προτεραιότητα στους πιστωτές και μετά στις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.
Πλέον με πρόσχημα προτάσεις για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, φανερώνουν τις πραγματικές τους προθέσεις. Να φτιάξουν ένα Σύνταγμα κομμένο και ραμμένο στις απαιτήσεις των πιστωτών , με μια συγκυβέρνηση όπου ενδεχομένως ο κ. Σαμαράς να είναι πρωθυπουργός και ο κ. Βενιζέλος υπουργός του.
Δεν θα τους περάσει όμως. Οι λαοί της Ευρώπης θα σπάσουν τον άξονα Μέρκελ Σαρκοζί, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα ο ελληνικός λαός τον μνημονιακό άξονα Σαμαρά-Βενιζέλου.
Στις 6 Μάη ο λαός θα δώσει εντολή για ένα νέο συνασπισμό εξουσίας και ένα Σύνταγμα που θα υπερασπίζεται την κοινωνία, τη λαϊκή κυριαρχία και θα βαθαίνει τη δημοκρατία. Ένα Σύνταγμα που θα δεσμεύει τις κυβερνήσεις να βάζουν πάνω απ΄ όλα  την κοινωνία και τις δικές της ανάγκες και έπειτα τους δανειστές, έπειτα τους πιστωτές.
Αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα αυτών των εκλογών. Αν θα έχουμε ένα Σύνταγμα μιας χώρας αποικίας ή ένα Σύνταγμα μιας κυρίαρχης χώρας.
Συνεπώς την ευκαιρία αυτή ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να την αφήσει να πάει χαμένη.
To Γραφείο Τύπου

Το Δεκάλεπτο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΛΟΓΕΣ 2012


"Ήρθε η ώρα"

Αποφάσισαν χωρίς εμάς - Προχωράμε χωρίς αυτούς
2012-04-24
Κάτι λιγότερο από δέκα ημέρες μας χωρίζουν από τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου. Εκλογές που χαρακτηρίζονται από όλους ως απρόβλεπτες όσο και ιστορικές, όχι τόσο λόγω του μεγάλου αριθμού των κομμάτων που μετέχουν στην εκλογική διαδικασία όσο για την κρισιμότητα τους στη μετέπειτα πορεία της ελληνικής οικονομίας και της χώρας μας γενικότερα.
Σε αυτές τις εκλογές το δίλημμα δεν είναι ευρώ ή δραχμή, όπως εντέχνως προσπαθούν τα «παπαγαλάκια του δικομματισμού» να αναδείξουν, αλλά συνέχιση ή σταμάτημα στον κατήφορο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου, στα συνεχιζόμενα άδικα και δυσβάσταχτα για όλους μας μέτρα, στα ψέματα και την ατιμωρησία των πολιτικών-μαριονεττών, που ενώ μας οδήγησαν στην εξαθλίωση έχουν τώρα το θράσος να μας ζητούν να τους επανεκλέξουμε για να μας σώσουν!
Είναι η ευκαιρία να τιμωρηθούν όλοι αυτοί που τόσα χρόνια καπηλεύτηκαν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και έφτασαν τη χώρα μας στο χείλος της καταστροφής. Και αυτοί βέβαια, οι υπεύθυνοι, δεν είναι κάποιοι άγνωστοι, έχουν ονοματεπώνυμο, είναι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Είναι αυτοί που προσκύνησαν το ΔΝΤ και την ΤΡΟΪΚΑ και συνεχίζουν απροκάλυπτα να το κάνουν ξεπουλώντας τον δημόσιο πλούτο της χώρας και την εθνική μας κυριαρχία.
Είναι αυτοί που υποθήκευσαν το μέλλον των παιδιών μας, αυτοί που έφτασαν τους ανέργους στη χώρα μας στο 1,2 εκατομμύρια, αυτοί που έχουν υπογράψει και άλλα επώδυνα μέτρα που θα εφαρμοστούν τον Ιούλιο του 2012, είναι αυτοί που σκύβουν το κεφάλι σε κάθε προσταγή των ξένων τοκογλύφων.
Αυτούς λοιπόν όλους πρέπει τώρα εμείς να τους απαξιώσουμε με την ψήφο μας, κλείνοντας τα αυτιά μας στις νέες προεκλογικές υποσχέσεις και τα ψευδοδιλλήματά τους.
Όσο για εκείνους-ες (νεόκοπους ή μη) που προσέρχονται σε αυτές τις εκλογές για να μετρήσουν την εκλογική τους δύναμη και που για να εξασφαλίσουν την υπαρξιακή τους υπόσταση παίρνουν μέρος σε προεκλογικά παιχνίδια αλλά και μετεκλογικές προσυμφωνίες εξουσίας, και δεν ενδιαφέρονται ούτε για το σταμάτημα της φτωχοποίησης του λαού μας ούτε για την αποτροπή του μαύρου μέλλοντος για την πατρίδα μας, θα πρέπει να τους δείξουμε με την αποδοκιμασία μας την ώρα της κάλπης ότι το πραγματικό πεδίο της μάχης είναι αλλού και όχι στις προσωπικές τους πολιτικές φιλοδοξίες-ματαιοδοξίες. Οι μάσκες τους έπεσαν. Δεν μπορεί,  όπως λέει ο λαός μας, εκεί που πρώτα έφτυναν τώρα να πηγαίνουν να φιλήσουν!
Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται σε αυτές τις εκλογές είναι ένα: “Με το Μνημόνιο και τους ντόπιους εκφραστές του, ή με τις αντιμνημονιακές δυνάμεις και την ισότιμη συνεργασία τους για μια προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας και έξοδο από την κρίση;
Εμείς, συμπαρατασσόμαστε ξεκάθαρα με τη δεύτερη επιλογή και καλούμε κάθε πολίτη να στηρίξει τη μόνη πολιτική δύναμη που σε όλο αυτό το διάστημα των δύο-τριών τελευταίων ετών στάθηκε συνεπής στις αρχές και στις θέσεις της και αγωνίστηκε σθεναρά, ασκώντας προγραμματική αντιπολίτευση μέσα και έξω από την βουλή, ενάντια στον καταιγισμό των αντιλαϊκών μέτρων και των νόμων που ψηφίστηκαν, τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.).
Τον μοναδικό αριστερό σχηματισμό που όχι μόνο έχει καταθέσει ολοκληρωμένη, ουσιαστική και απολύτως εφαρμόσιμη πρόταση εξουσίας για την έξοδο της χώρας από τον βρόγχο των παγκόσμιων τοκογλύφων και των ντόπιων εκφραστών τους, αλλά και που είναι ο μόνος που προτείνει τη συνεργασία όλων των προοδευτικών - αριστερών δυνάμεων με σκοπό την αλλαγή πορείας της χώρας μας προς μια αναπτυξιακή κοινωνική κατεύθυνση.
Καλούμε λοιπόν όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως τι ψήφιζαν μέχρι σήμερα, να σκεφτούν συνετά, να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες, να κλείσουν ερμητικά τα αυτιά τους στην τρομοκρατία που ασκείται μεθοδικά από μερίδα των ΜΜΕ με την καλλιέργεια του φόβου αλλά και του ψευτοδιλήμματος περί δήθεν ακυβερνησίας, και να ακούσουν τη φωνή της συνείδησης, της αξιοπρέπειας και του προσωπικού τους χρέους απέναντι στις επόμενες γενιές, στηρίζοντας τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, ως τη δύναμη ελπίδας και ανατροπής για μια αριστερή προοδευτική διακυβέρνηση.
 
Τάσος Δέσκος
Μέλος της Τ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Μεγάρων & Νέας Περάμου
Επικεφαλής δημοτικής παράταξης «Ενεργοί Πολίτες Μεγάρων & Νέας Περάμου»

ΨΗΦΙΣΤΕ ΣΥΡΙΖΑ: ΟΥΤΕ 51% - ΟΥΤΕ 151 ΕΔΡΕΣ


Εάν στις πρώτες μετά την μεταπολίτευση του 1974 εκλογές κρίθηκε, πέραν των άλλων, το πέρασμα στη Δημοκρατία, ενώ σε αυτές του 1981 η εδραίωση της, στις 6 Μαΐου 2012 θα κριθούν τα εξής:
Εάν το βιοτικό επίπεδο της τεράστιας πλειοψηφίας των πολιτών θα επιστρέψει σε εποχές μεσοπολέμου, και επίσης, εάν θα στηθεί με άλλες μορφές η Δημοκρατία στο απόσπασμα.
Περί αυτού πρόκειται, όλα τα άλλα είναι ασήμαντες λεπτομέρειες.
Αφότου παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ τον Μάιο του 2010 τα ‘κλειδιά της χώρας’ στους τοκογλύφους, ήταν προδιαγεγραμμένο ποιες θα ήταν οι δικές τους προτεραιότητες.   
Πάντως όχι τα ανθρώπινα δικαιώματα της εργασίας, της στέγασης, της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας, της ασφάλειας των πολιτών,  του πολιτισμού, των αξιοπρεπών συντάξεων η του κοινωνικού κράτους κοκ.
Θα ήταν η καταστροφική πορεία που βιώνουμε εδώ και δυόμιση χρόνια  που όχι μόνο θα συνεχιστεί - αλλά και θα ενταθεί - εάν φυσικά δεν την σταματήσουν οι ίδιοι οι πολίτες στις 6 Μαΐου.
Μόνο που για να γίνει αυτό απαιτείται όχι μόνο να καταψηφιστούν όσοι μέχρι σημερα την διαχειρίζονται, δηλαδή ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, αλλά αυτό να γίνει και με συντριπτική μείωση των ποσοστών τους, γιατί:
  1. Εάν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώσουν το 51% του εκλογικού σώματος, θα σχηματίσουν Κυβέρνηση, λέγοντας μας όχι άδικα σε αυτή την περίπτωση, πως έχουν την στήριξη του κόσμου για να συνεχίσουν να εφαρμόζουν την ίδια πολιτική.  
  2. Εάν τώρα δεν συγκεντρώσουν το 51%, εξ’ αιτίας του ληστρικού εκλογικού νόμου που χαρίζει 50 επιπλέον έδρες στο πρώτο κόμμα, μπορούν και σε αυτή την περίπτωση να σχηματίσουν Κυβέρνηση και οι δυο μαζί.
Έτσι σχημάτιζαν τις αυτοδύναμες Κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια  διαιωνίζοντας τον δικομματισμό, αποκλείοντας γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο τον ακριβοδίκαιο και έντιμο εκλογικό νόμο της απλής αναλογικής.
Η μοναδική λοιπόν λύση για να ακυρωθεί η Μνημονιακή λαίλαπα είναι:
ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία να μην ψηφιστούν ούτε από το 51% του εκλογικού σώματος, ούτε όμως, με τις έδρες που θα πάρουν και οι δυο μαζί να φτάσουν τις 151, σχηματίζοντας με αυτόν τον τρόπο Κυβέρνηση συνεργασίας.
Ο αποκλεισμός σχηματισμού μετεκλογικά συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας δεν είναι κομματικός, είναι εθνικός στόχος γιατί:
Κανένας δεν έχει δικαίωμα να περιορίσει την Δημοκρατία στη χώρα που την γέννησε, δίνοντας ποτάμια αίματος ο Λαός μας για να την διευρύνει.
Κανένας δεν έχει δικαίωμα να εξοφλά πρώτα τους τοκογλύφους στερώντας τους μισθούς, τις συντάξεις η κοινωνικές παροχές από τον Ελληνικό Λαό.
Κανένας δεν έχει δικαίωμα να στερεί από την χώρα την φυσική παρουσία των νέων ανθρώπων, βλέποντας τους να παίρνουν με τραίνα, αεροπλάνα και βαπόρια τον δρόμο για την ξενιτιά για να βγάλουν ένα μεροκάματο.       
Ο Αϊνστάιν έλεγε πως ‘για να λύσουμε τα προβλήματα του σήμερα   επιβάλλεται να σταματήσουμε να σκεπτόμαστε όπως την εποχή που τα δημιουργούσαμε’.
Συνεπώς, για όλους αυτούς τους λόγους:

ΟΥΤΕ 50% - ΟΥΤΕ 151 έδρες για ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία.
Η λύση βρίσκεται στη σημαντική εκλογική ενίσχυση του ΣΥ. ΡΙΖ. Α.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
Υποψήφιος βουλευτής Περιφέρειας Αττικής ΣΥ.ΡΙΖ.Α

Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για την Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας

 
Ο κ. Προβόπουλος, ο οποίος όπως και  οι προκάτοχοί του προπαγανδίζει διαρκώς την ανάγκη υλοποίησης της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, υπερέβη την αρμοδιότητά του και παρενέβη απροκάλυπτα στην προεκλογική περίοδο. Μόνο ψήφο στη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. δεν ζήτησε ανοιχτά ο  τραπεζίτης που, πέραν των άλλων, ευθύνεται για την κλοπή των αποθεματικών των Ταμείων και άλλων δημόσιων οργανισμών με τη μέθοδο του κουρέματος του χρέους.
Αυτή την παρέμβαση την κάνει παρότι ο ίδιος αναγνωρίζει ότι θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο η ανεργία και ότι η ύφεση βαθαίνει το 2012, επιβεβαιώνοντας την πλήρη αποτυχία του μνημονιακού προγράμματος να αντιμετωπίσει την κρίση, παρά την κοινωνική έρημο που έχει δημιουργήσει. Παρʼ όλα αυτά επιμένει στην καταστροφική πολιτική δήθεν ανάπτυξης που στηρίζεται στη λιτότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις και στην υπονόμευση του κοινωνικού κράτους.
Ο κ. Προβόπουλος οφείλει να περιοριστεί στο ρόλο του και να σταματήσει να εκβιάζει το λαό και να παίζει το ρόλο του καθοδηγητή της μνημονιακής μειοψηφίας στη χώρα μας.


To Γραφείο Τύπου

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012


Παρουσίαση του ψηφοδελτίου ΣΥΡΙΖΑ-ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΤΤΙΚΗΣ στις 25 Απρίλη



Την Τετάρτη 25 Απριλίου στις 7 το απόγευμα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Αχαρνών (Φιλαδελφείας 87 και Μπόσδα), θα πραγματοποιηθεί η επίσημη παρουσίαση του ψηφοδελτίου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α- ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ για την περιφέρεια Αττικής. Στην εκδήλωση θα παρευρεθεί και θα μιλήσει, ο ευρωβουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α Νίκος Χουντής.
To Γραφείο Τύπου

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

5 λόγοι για την ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ


ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ, ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ
Ζούμε δύο χρόνια υπό καθεστώς διαρκών εκβιασμών. Ο φόβος έχει μετατραπεί στο βασικό εργαλείο των πολιτικών δυνάμεων του μνημονίου. Οι αγώνες όμως που αναπτύχθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα έδειξαν την αντίθεση της τεράστιας πλειοψηφίας της κοινωνίας στην συγκεκριμένη πολιτική. Έδειξαν ότι μπορεί να υπάρξει άλλος δρόμος που θα υπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι την κερδοφορία των τραπεζιτών και του ΣΕΒ. Τώρα αποφασίζουμε εμείς! Ενισχύουμε την Ριζοσπαστική Αριστερά, γιατί:
1. Αυτά τα δύο χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε ο πιο συνεπής πολέμιος της τρόικας, των μνημονίων και των συμβάσεων που καταστρέφουν την χώρα και τον λαό. Από την πρώτη στιγμή ανέδειξε τόσο τα κοινωνικά αδιέξοδα που γεννάει η συγκεκριμένη πολιτική όσο και τις δυνατές εναλλακτικές λύσεις.
2.Κατάφερε να αποτελέσει την πιο ουσιαστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και στη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ(-ΛΑΟΣ). Ακριβώς για αυτό έχει δεχτεί και τις πιο σκληρές επιθέσεις από το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ που το στηρίζουν.
3.Συμμετείχε και συμμετέχει στους αγώνες του λαού στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα κινήματα «δεν πληρώνω», κατά των χαρατσιών, στις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. Συμμετέχει στους αγώνες, τους μπολιάζει και μαθαίνει από αυτούς με σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις και στην αυτονομία τους.
4.Το πολιτικό πρόγραμμα που υποστηρίζει περιλαμβάνει άμεσα μέτρα ανακούφισης του λαού από την κρίση, μέτρα υποστήριξης των ανέργων, αλλά και των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Ταυτόχρονα περιλαμβάνει ένα συνολικά εναλλακτικό σχέδιο ανατροπής της σημερινής πολιτικής. Ενάντια στην εξυπηρέτηση ενός άδικου και ταξικού χρέους, παλεύει αξιοποιώντας κάθε μέσο για την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του και θέτει αδιαμφισβήτητα σε προτεραιότητα τους μισθούς, τις συντάξεις και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Ενάντια στην πολιτική που μοιράζει δεκάδες δις στους τραπεζίτες παλεύει για ένα δημόσιο τραπεζικό σύστημα κάτω από κοινωνικό έλεγχο. Για την ακύρωση των νεοφιλελεύθερων ρυθμίσεων που διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις, τους μισθούς και απελευθερώνουν τις απολύσεις. Για την πραγματική φορολόγηση του πλούτου και όχι της φτώχειας. Για μία ανάπτυξη στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών και όχι της κερδοφορία του κεφαλαίου.
5.Ο ΣΥΡΙΖΑ με επιμονή και ειλικρίνεια αγωνίζεται για την κοινή δράση και την συμπαράταξη της αριστεράς. Για να ανατραπεί το σάπιο δικομματικό πολιτικό σύστημα και να ανοίξει ο δρόμος για ένα νέο συνασπισμό εξουσίας με πυρήνα τη Ριζοσπαστική Αριστερά.
Το πολιτικό σύστημα οδηγήθηκε στις εκλογές κάτω από το βάρος των κοινωνικών αγώνων. Μπροστά στο κλίμα κατάρρευσης των κομμάτων του μνημονίου προσπαθούν για άλλη μια φορά να τρομοκρατήσουν την κοινωνία και να εκβιάσουν την επιλογή της.
Στις 6 Μάη έχουμε την δυνατότητα να σπάσουμε τον εκβιασμό. Έχουμε την ευκαιρία να διαλέξουμε με βάση την αξιοπρέπεια μας και όχι τον φόβο. Είναι στο χέρι μας η ανατροπή και η δημιουργία ενός εναλλακτικού δρόμου με συμμετοχή, αλληλεγγύη και δημοκρατία. Για μια κοινωνία που θα χωράει τα όνειρα και τις ανάγκες μας.
Ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ Αλλάζουμε το μέλλον, τους κάνουμε παρελθόν..

Εκλογική διακήρυξη ΣΥΡΙΖΑ - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο


ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς
Στις επερχόμενες εξαιρετικά κρίσιμες εκλογές θα κριθεί το παρόν και το μέλλον της χώρας. ΤΩΡΑ είναι η ώρα, να βρουν δικαίωση οι αγώνες του λαού μας, να τιμωρηθεί και να ηττηθεί ο δικομματισμός, να καταδικαστούν τα μνημόνια και η τρόικα. Μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία με πυρήνα την ριζοσπαστική Αριστερά, μπορεί να ανατρέψει το σάπιο δικομματικό πολιτικό σύστημα και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εναλλακτικής διακυβέρνησης, με πρωταγωνιστή το λαό. Νέος συνασπισμός εξουσίας Γι’ αυτό ενωθήκαμε όσοι συγκροτήσαμε το ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ/Ενωτικό κοινωνικό μέτωπο. Γι’ αυτό καλούμε όλες τις δυνάμεις που αντιπαλεύουν γνήσια την πολιτική των συνεταίρων του δικομματισμού και των δορυφόρων τους σε μια κοινή προσπάθεια προεκλογικά και μετεκλογικά. Δεν δημιουργούμε αυταπάτες. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη αλλά μπορεί να αντιστραφεί. Δεσμευόμαστε –με την καθημερινή συμπαράσταση και κινητοποίηση του λαού- να ακυρώσουμε τα μνημόνια, τις δανειακές Συμβάσεις, το καθεστώς επιτροπείας από ΕΕ-ΔΝΤ και να ανακόψουμε την καταστροφική πορεία που εξοντώνει την κοινωνία και λεηλατεί τη χώρα. Δεσμευόμαστε να ξεκινήσει μια νέα επίπονη αλλά αναγκαία πορεία ανάκαμψης και ανασυγκρότησης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Δεσμευόμαστε να προωθήσουμε κατά προτεραιότητα μέτρα που ανακουφίζουν τα ευάλωτα στρώματα, που προασπίζουν τα δημόσια αγαθά και επιτρέπουν στο λαό μας να βγει όρθιος από την κρίση καθώς και μέτρα γενναίας αναδιανομής εισοδημάτων, πλούτου και εν γένει πόρων που θα στηρίξουν ένα εναλλακτικό οικονομικό και κοινωνικό σχέδιο. Δεσμευόμαστε να σταματήσουμε τον αντιδημοκρατικό κατήφορο και να αποκτήσουν φωνή όσοι σήμερα δεν έχουν. Μνημόνια: το κοινό πρόγραμμα ΝΔ -ΠΑΣΟΚ Οι συνέταιροι του δικομματισμού καθώς και τα σχήματα-δορυφόροι τους, ούτε θέλουν ούτε μπορούν να ασκήσουν φιλολαϊκή πολιτική. Η ύπαρξή τους συνδέεται με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, τους τραπεζίτες και τους μεγαλοβιομήχανους. Αν συνεχιστεί η κυριαρχία τους, η Ελλάδα θα γίνει μια τριτοκοσμική χώρα στην Ευρώπη με μισθούς και συντάξεις πείνας, με μεγάλη φτώχεια, με κακή εκπαίδευση για τους πολλούς και ακριβά σχολεία για λίγους, με υποβαθμισμένες δημόσιες υπηρεσίες υγείας και πολυτελείς ιδιωτικές κλινικές για λίγους. Μια χώρα εχθρική στη νέα γενιά, με κατεστραμμένο παραγωγικό ιστό και απαξιωμένο εργατικό δυναμικό,, με το περιβάλλον και τη δημόσια περιουσία στη διάθεση κάθε αετονύχη επενδυτή. Μπορούμε να τους σταματήσουμε Προσπαθούν να μας εκβιάσουν και να μας φοβίσουν. Μνημόνιο, λένε, ή έξοδος από το Ευρώ. Λένε ψέματα. Η ίδια η Μέρκελ ομολογεί ότι η έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ έχει πολύ μεγαλύτερο κόστος για την ευρωζώνη. Δεν εκβιαζόμαστε από το πλαστό δίλημμα ευρώ ή καταστροφή, ούτε δεχόμαστε θυσίες στο όνομα νεοφιλελεύθερων επιλογών. Για την αριστερά προέχουν οι ανάγκες της κοινωνίας κι όχι τα συμφέροντα των τραπεζών και των ισχυρών κρατών της ευρωζώνης. Μνημόνιο, λένε, ή χάος. Λένε ψέματα. Μνημόνιο σημαίνει ύφεση, φτώχεια, ανεργία για το λαό, παραγωγική παρακμή για τη χώρα και δισεκατομμύρια για δανειστές και τράπεζες. Αυτή είναι η πολιτική επιλογή της τρόικας, της Συμμαχίας Συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων Σοσιαλδημοκρατών που κυβερνά την Ευρώπη και τη χώρα μας. Για να αυξηθούν τα κέρδη με την ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Το δημόσιο χρέος παραμένει μηχανή κερδοσκοπίας για τις τράπεζες και τους διεθνείς τοκογλύφους και μοχλός πίεσης και εκβιασμών. Για να επιβάλουν αυτή την πολιτική, μας βάζουν υπό κηδεμονία και επιτήρηση, καταργούν το Σύνταγμα και τις δημοκρατικές ελευθερίες, ασκούν βία εναντίον ανθρώπων που διαμαρτύρονται. Οι δημοκρατικοί θεσμοί μετατρέπονται σε φάρσα και κυριαρχεί το δόγμα της περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας. Δεν είμαστε μόνοι μας Μας λένε ότι θα απομονωθούμε. Λένε ψέματα. Σε όλη την Ευρώπη υπάρχει αντίσταση για να ανατραπεί η νεοφιλελεύθερη δομή, λειτουργία και πολιτική της Ευρωπαϊκής ένωσης. Η δική μας επιτυχία στην Ελλάδα, λοιπόν, δεν σημαίνει απομόνωση, αλλά θα δώσει κουράγιο και δύναμη στους άλλους λαούς, ιδίως του ευρωπαϊκού νότου. Μπορεί να γίνει αφετηρία για μια άλλη Ευρώπη.
Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 10 στόχοι διεκδίκησης και δέσμευσης
1.Ασπίδα προστασίας για να βγει η κοινωνία όρθια από την κρίση Να μην υπάρχει πολίτης χωρίς ελάχιστο εισόδημα, ή επίδομα ανεργίας, περίθαλψη, κοινωνική προστασία, στέγη, πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Προστασία και μέτρα ανακούφισης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Έλεγχο και μείωση των τιμών, μείωση των συντελεστών ΦΠΑ και κατάργησή του στα είδη βασικής ανάγκης.
2.Να απαλλαγούμε από τον βραχνά του χρέους. Το χρέος είναι ταξικό και απάνθρωπο. Είναι οι φόροι που δεν πλήρωσαν οι πλούσιοι, η λεηλασία των δημόσιων ταμείων, οι υπέρογκοι εξοπλισμοί. Εκφράζει τις ανισότιμες διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Απαιτείται άμεσα: Αναστολή της εξυπηρέτησης του χρέους. Διαπραγμάτευση για την διαγραφή του χρέους με προστασία ασφαλιστικών ταμείων και μικροαποταμιευτών αξιοποιώντας κάθε μέσο όπως είναι ο λογιστικός έλεγχος και η διακοπή πληρωμών. Ρύθμιση του υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης και απασχόλησης. Ευρωπαϊκή ρύθμιση για το χρέος των ευρωπαϊκών κρατών. Ριζική αλλαγή του ρόλου της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας. Απαγόρευση των κερδοσκοπικών τραπεζικών προϊόντων. Πανευρωπαϊκή φορολόγηση του πλούτου, των χρηματοοικονομικών πράξεων και των κερδών.
3.Αναδιανομή,φορολογία του πλούτου, κατάργηση περιττών δαπανών. Δημιουργία περιουσιολόγιου, ενίσχυση και ανασυγκρότηση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Επαρκής φορολόγηση των περιουσιών άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ και των μεγάλων εισοδημάτων. Προοδευτική αύξηση στο 45% του συντελεστή φορολόγησης των διανεμόμενων κερδών των ΑΕ. Φόρος χρηματοοικονομικών συναλλαγών και ειδική φορολογία της πολυτελούς κατανάλωσης. Κατάργηση της φορολογικής ασυλίας των εφοπλιστών και της Εκκλησίας Άρση του τραπεζικού και εμπορικού απορρήτου, καταπολέμηση φοροδιαφυγής και η εισφοροδιαφυγής. Απαγόρευση κάθε συναλλαγής μέσω εταιριών off shore. Να βρεθούν νέοι πόροι με την αποτελεσματική αξιοποίηση κάθε κοινοτικού ευρώ, με διεκδίκηση του γερμανικού κατοχικού δανείου και των επανορθώσεων και αποζημιώσεων, με μείωση των στρατιωτικών δαπανών. 4.Παραγωγική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανασυγκρότηση
Εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση τραπεζών και αναμόρφωσή τους σε δημόσιο τραπεζικό σύστημα με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και αναπτυξιακό προσανατολισμό. Να σταματήσει το σκάνδαλο της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Ανάκτηση όσων στρατηγικής σημασίας δημόσιων επιχειρήσεων έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Λειτουργία με διαφάνεια, κοινωνικό έλεγχο και δημοκρατικό σχεδιασμό. Προάσπιση των δημόσιων αγαθών. Προστασία και ενίσχυση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, του κοινωνικού τομέα, των συνεταιρισμών. Οικολογικός μετασχηματισμός του μοντέλου ανάπτυξης, της παραγωγής στην ενέργεια, στη μεταποίηση, στον τουρισμό και στον αγροτικό τομέα με κριτήρια την διατροφική επάρκεια και την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας και της παραγωγικής εξειδίκευσης.
5.Σταθερή εργασία με αξιοπρεπή μισθό και ασφάλεια Η απαξίωση της εργασίας και οι εξευτελιστικοί μισθοί ούτε επενδύσεις φέρνουν, ούτε ανάπτυξη ούτε απασχόληση. Εμείς προωθούμε: Καλά αμειβόμενη, ρυθμισμένη και ασφαλή εργασία. Αποκατάσταση άμεσα του κατώτερου μισθού και των πραγματικών μισθών μέσα στην επόμενη τετραετία Άμεση επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων. Ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς για την προστασία της εργασίας. Απόκρουση απολύσεων και της εργασιακής απορύθμιση.
6.Δημοκρατία παντού. Δημοκρατικά πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες Η δημοκρατία έχει νοθευτεί. Η Ελλάδα μεταβάλλεται σε αυταρχικό -αστυνομικό κράτος Απαιτείται: Εγκαθίδρυση λαϊκής κυριαρχίας και αναβάθμιση του κοινοβουλίου. Καθιέρωση απλής αναλογικής. Διάκριση των εξουσιών. Κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών και των οικονομικών προνομίων των βουλευτών. Πραγματική αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση με ενισχυμένο ρόλο και επαρκείς πόρους. Εισαγωγή μορφών άμεσης δημοκρατίας και θεσμών αυτοδιαχείρισης, εργατικού και κοινωνικού ελέγχου σε όλα τα επίπεδα. Μέτρα κατά της διαφθοράς και διαπλοκής. Κατοχύρωση των δημοκρατικών, πολιτικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Ενίσχυση των δικαιωμάτων των γυναικών και των νέων στην οικογένεια, στην οικονομία και στη διοίκηση Επίσπευση διαδικασιών χορήγησης ασύλου. Κατάργηση της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ και χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων. Κοινωνική ένταξη των μεταναστών και διασφάλιση ίσων δικαιωμάτων. Δημοκρατική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης με συμμετοχή των εργαζομένων. Αποστρατιωτικοποίηση και δημοκρατική αναμόρφωση της Αστυνομίας και του Λιμενικού. Διάλυση των ειδικών δυνάμεων καταστολής.
7.Ισχυρό κοινωνικό κράτος. Οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, η κατάργηση κοινωνικών υπηρεσιών και η μείωση της χρηματοδότησης όσων απέμειναν κάνουν την Ελλάδα χώρα της απόλυτης κοινωνικής αδικίας. Χρειάζεται: Ένα άμεσο πρόγραμμα για την αποκατάσταση των συντάξεων με τριμερή χρηματοδότηση και σταδιακή επιστροφή των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων σε ένα δημόσιο, καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Αύξηση των επιδομάτων ανεργίας ώστε σταδιακά να φτάσουν στο 80% του μισθού. Κανείς άνεργος χωρίς επίδομα ανεργίας. Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα Ενιαίο σύστημα ουσιαστικής κοινωνικής προστασίας όλων των ευάλωτων κατηγοριών.
8.Η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων Η υγεία εξασφαλίζεται δωρεάν με επαρκείς πόρους από ένα δημόσιο σύστημα υγείας. Αναγκαία άμεσα μέτρα είναι: Στήριξη και αναβάθμιση νοσοκομείων,, δομών του ΙΚΑ και υποδομών υγείας και ολοκληρωμένο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Αποτροπή των απολύσεων και κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό και εξοπλισμό ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας όσων κατοικούν στην Ελλάδα. Κατάργηση συμμετοχής στα φάρμακα και τις εξετάσεις για χαμηλοσυνταξιούχους, άνεργους, φοιτητές και πάσχοντες από χρόνια νοσήματα.
9.Προστασία της Παιδείας, της έρευνας, του πολιτισμού και του αθλητισμού από την πολιτική των Μνημονίων. Ειδικά για την παιδεία απαιτείται: Ενίσχυση της καθολικής, δημόσιας και δωρεάν παιδείας με κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό και υποδομές σε όλες τις βαθμίδες. Υποχρεωτική 14χρονη ενιαία εκπαίδευση. Κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου και ενίσχυση της αυτοτέλειας και του ακαδημαϊκού χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε αποκλειστικά δημόσια ιδρύματα. 10.Ανεξάρτητη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική
Η πολιτική της προσαρμογής στις επιθυμίες των ΗΠΑ και των ισχυρών κρατών της Ε.Ε. δημιουργεί κινδύνους για την ανεξαρτησία, την ειρήνη και την ασφάλεια της χώρας μας. Χρειάζεται: πολυδιάστατη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική. Εφαρμογή της αρχής: κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα. Απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ και κατάργηση των ξένων βάσεων. Διακοπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ. Στήριξη της προσπάθειας του κυπριακού λαού για την επανένωση του νησιού. Να αντιμετωπιστούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι διαφορές για το όνομα της ΠΓΔΜ και να καθοριστούν οι ΑΟΖ, αξιοποιώντας το διεθνές δίκαιο και με βάση την αρχή της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών.
Αυτό το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα έχει αποτύχει και πρέπει να ανατραπεί! Η οικονομική κρίση που συγκλονίζει τον παγκόσμιο καπιταλισμό διέλυσε ψευδαισθήσεις. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν ότι η καπιταλιστική κερδοσκοπία είναι απάνθρωπος τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας. Ότι η λειτουργία ιδιωτικών τραπεζών ωφελεί μόνο τους τραπεζίτες και βλάπτει τους πολλούς. Μεγαλοβιομήχανοι και μεγαλοτραπεζίτες εισπράττουν τα δισεκατομμύρια που λείπουν από την Υγεία, την Παιδεία και τις συντάξεις. Η έξοδος από την κρίση χρειάζεται τολμηρά μέτρα που θα εμποδίσουν τους υπαίτιους της κρίσης να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο. Εμείς επιδιώκουμε το νέο πρότυπο παραγωγής και διανομής του πλούτου να είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας, η μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία να γίνει δημόσια και η οικονομία να διευθύνεται δημοκρατικά με κοινωνικά και οικολογικά κριτήρια. Ο σοσιαλισμός με ελευθερία, πλήρη άνθηση της δημοκρατίας όπου όλοι οι πολίτες συμμετέχουν στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, είναι ο στρατηγικός μας στόχος.
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Μπορούμε να νικήσουμε. Με την ενότητα και τη δημιουργία ενός νέου συνασπισμού εξουσίας με πυρήνα την Αριστερά. Με την συμμαχία του λαού, την έμπνευση, τη δημιουργική προσπάθεια και με τους αγώνες των εργαζομένων, που θα εξουσιάζουν και θα διαμορφώνουν τη ζωή και το μέλλον τους. Τώρα, ψηφίζει ο λαός! Τώρα παίρνει την εξουσία ο λαός! Σε αυτές τις εκλογές μπορεί και πρέπει με την ψήφο του να κλείσει μια θλιβερή παρένθεση, να δώσει τέλος στο καθεστώς των μνημονίων και της τρόικας και να ανοίξει μια νέα σελίδα ελπίδας και αισιοδοξίας για το μέλλον. Για την Ελλάδα και την Ευρώπη, η λύση είναι αριστερά!

Έκθεση Μπαρόζο: Μνημονιακή Εκδοχή της Ανάπτυξης

22/04/2012 ΑΥΓΗ
Του Νίκου Χουντή
Άνθρακας ο θησαυρός... Τα κόμματα του Μνημονίου, βλέποντας τα ποσοστά τους να βυθίζονται συνεχώς, προσδοκούσαν σε έξωθεν βοήθεια, στην προκειμένη περίπτωση από τον κ. Μπαρόζο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να ανακάμψουν, αρθρώνοντας δήθεν αναπτυξιακό λόγο. Αφορμή η εισήγηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Κομισιόν για την οικονομική κρίση στην Ευρώπη και η αναμενόμενη ειδική αναφορά για την Ελλάδα από τον κ. Μπαρόζο. Οι επιστολές Βενιζέλου και Παπαδήμου και η “επικοινωνία” μαζί του καλλιέργησαν το κλίμα ότι τα όργανα της Ε.Ε. θα παρουσιάσουν ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα, το οποίο θα «άμβλυνε» τις ακραίες επιπτώσεις του Μνημονίου. Όμως ο Μ. Μπαρόζο και η Κομισιόν, παρά την πίεση που τους ασκείται από πολλές πλευρές για να πουν, και κυρίως να κάνουν, κάτι επιτέλους και για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη επανέλαβαν το ίδιο “φάρμακο” για την οικονομική κρίση. Τόνισαν ότι ο μόνος τρόπος για να βγουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες από την ύφεση και την αστάθεια είναι να μειωθούν τα ελλείμματα και τα χρέη των κρατών - μελών με την εφαρμογή σκληρών και βίαιων προγραμμάτων λιτότητας. Το πιο ενδιαφέρον, ωστόσο, σημείο της ομιλίας του κ. Μπαρόζο ήταν οι αναφορές του για την Ελλάδα. Επί της ουσίας παρουσίασε το... κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., στο οποίο έχουν ήδη δεσμευτεί, τoνίζοντας ότι η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός θα πρέπει να σκύψουν το κεφάλι και να εφαρμόσουν απαρέγκλιτα το Μνημόνιο που ψήφισε η συγκυβέρνηση Παπαδήμου να περικοπούν και άλλα 11,2 δισ. ευρώ μέχρι το 2014. Να μειωθούν ακόμη 15% οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, να προχωρήσει το πρόγραμμα «ιδιωτικοποιήσεων-ξεπουλήματος» της δημόσιας περιουσίας, ώστε να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας. Η Κομισιόν και ο κ. Μπαρόζο δεν κράτησαν ούτε τα «αναπτυξιακά προσχήματα», αφού όχι μόνο δεν έκαναν καμία συγκεκριμένη αναφορά στα, "βαλτωμένα" από το Μνημόνιο, προγράμματα του ΕΣΠΑ, αλλά αντιθέτως έφτασαν στο σημείο να... ζητήσουν και τον λογαριασμό λέγοντας ότι η Ελλάδα έχει ήδη λάβει ως οικονομική βοήθεια συνολικά 380 δισ. ευρώ. Ο ισχυρισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα έχει ήδη λάβει πάρα πολλά κεφάλαια ως βοήθεια και αλληλεγγύη από την Ευρωπαϊκή Ένωση -περισσότερα ακόμη και από το Σχέδιο Μάρσαλ το 1948-1951- είναι τουλάχιστον γελοίος, αφού σε αυτά τα 380 δισ. ευρώ αθροίζει τόσο τις δύο δανειακές συμβάσεις ΔΝΤ-Ε.Ε.-ΕΚΤ όσο και το κούρεμα των ομολόγων από το PSI και τα κονδύλια των διαρθρωτικών ταμείων, του ΕΣΠΑ και της ΚΑΠ (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής). Βαφτίζει, δηλαδή, ως αλληλεγγύη της Ε.Ε. προς την Ελλάδα τα 240 δισ. ευρώ δάνεια από το ΔΝΤ και τους εταίρους, τα οποία καλείται να ξεπληρώσει ο ελληνικός λαός με δυσβάστακτους όρους, όπως περικοπές εισοδημάτων, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων, με υψηλά επιτόκια αποπληρωμής, υπαγόμενα σε ξένο δίκαιο, και με προσβεβλημένη την αξιοπρέπειά του. Θεωρεί βοήθεια της Ε.Ε. προς την Ελλάδα το κούρεμα των ομολόγων που κατέχουν τα ασφαλιστικά ταμεία, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία και οι μικροεπενδυτές, αλλά και τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, που λόγω της μνημονιακής πολιτικής είναι σχεδόν αδύνατο να αξιοποιηθούν. Σημειώνουμε, κάτι που προφανώς γνωρίζουν οι κ.κ. Βενιζέλος, Παπαδήμος και Σαμαράς, ότι με τους νέους κανονισμούς η Κομισιόν προωθεί το "κόψιμο” της χρηματοδότησης από τα ευρωπαϊκά ταμεία για τα “απείθαρχα” κράτη. Ο δρόμος που έχει επιλέξει η νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση και οι δυνάμεις του Μνημονίου στην Ελλάδα επιφυλάσσει για τους πολίτες περισσότερη φτώχεια και περισσότερη δυστυχία. Η πολιτική των Μνημονίων και η αυστηροποίηση των δομών της Ε.Ε. και του ευρώ, με τη λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση να τιμωρεί τις “απείθαρχες” χώρες με εξοντωτικά πρόστιμα και κυρώσεις, δεν μπορεί να συμβαδίσει με μια αναπτυξιακή προοπτική προς όφελος των εργαζομένων και των λαών των κρατών της Ευρώπης. Βασικός τους στόχος είναι να ξεπεράσουν την κρίση ρίχνοντας τα βάρη στον ελληνικό λαό, μειώνοντας τα εισοδήματα και εφαρμόζοντας τη στρατηγική της εσωτερικής υποτίμησης, δημιουργώντας νέες αγορές και ευκαιρίες κερδοσκοπίας στο κεφάλαιο, ξεπουλώντας τη δημόσια περιουσία και τα δημόσια αγαθά. Για την Αριστερά και τον ελληνικό λαό, υπάρχει και άλλος δρόμος. Ο δρόμος της ήττας της μνημονιακής πολιτικής και των εκφραστών της, η ήττα της κυριαρχίας του κεφαλαίου, η ήττα της Ευρώπης του νεοφιλελευθερισμού. Γι' αυτό, στις 6 Μαΐου 2012 οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες, ο ελληνικός λαός, θα βάλει τέλος στην κυριαρχία των δυνάμεων του Μνημονίου και θα δώσει με αυτόν τον τρόπο ένα ηχηρό μήνυμα ανατροπής στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

MHNYMA ΤOY ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 45 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΥΝΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ


Με αφορμή τη συμπλήρωση των 45 χρόνων από το χουντικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει: Η φετινή επέτειος μας βρίσκει αντιμέτωπους με την πιο αντιλαϊκή πολιτική που έχει γνωρίσει η χώρα στη μεταπολίτευση, που δημιουργεί έναν ολοένα και πιο ασφυκτικό κλοιό στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας, αλλά και στην ίδια τη δημοκρατία. Το σημερινό μήνυμα αντίστασης είναι ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης, ενάντια στο μνημόνιο και τη σημερινή οικοδόμηση της ΕΕ ,ενάντια στον αυταρχισμό , την καταστολή και στον δραστικό περιορισμό της λαϊκής κυριαρχίας που έχουν υπονομεύσει την δημοκρατία. Είναι ένα μήνυμα αντίστασης και αφύπνισης όλων μας για την υπεράσπιση αυτών που κατακτήσαμε με αγώνες,. Είναι ένα μήνυμα αλληλεγγύης, ένα μήνυμα αξιοπρέπειας, μια υπενθύμιση των αγώνων του ελληνικού λαού για δημοκρατία και ανεξαρτησία. Τη δημοκρατία που πολέμησαν και πολεμούν και σήμερα οι νοσταλγοί του φασισμού και του ναζισμού, η Χρυσή Αυγή και όσοι προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον λαό. Οι αγώνες εκείνης της εποχής μας δίνουν τη δύναμη για να αγωνιστούμε πιο μαζικά και ενωτικά σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων μας, γνωρίζοντας ότι η αλλαγή των συσχετισμών περνά μέσα από την οργανωμένη πάλη και τους συλλογικούς αγώνες σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Περνά μέσα από την ενότητα των δυνάμεων της αριστεράς, από τη συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας που θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του λαού και όχι του κεφαλαίου και των δανειστών. Οι επικείμενες εκλογές μπορούν να δώσουν μια σημαντική ώθηση για την ριζική αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών και την ενίσχυση του ρόλου του λαϊκού παράγοντα. Τιμούμε, τα μέλη και στελέχη της Αριστεράς που πρωταγωνίστησαν στον επτάχρονο αντιδικτατορικό αγώνα καθώς και όλους τους αγωνιστές της δημοκρατίας, που υπερασπίστηκαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία και την ελευθερία απέναντι στην αμερικανοκίνητη χούντα. Οι αγώνες τους μας δίνουν δύναμη και σήμερα. Ο αγώνας για τη δημοκρατία και την ελευθερία είναι πάντα επίκαιρος και άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αγώνα για το σοσιαλισμό. To Γραφείο Τύπου

ΑΤΤΙΚΗ || ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

ΑΤΤΙΚΗ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΝΑΣΟΣ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΔΕΔΕΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΘΕΟΧΑΡΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΚΩΝΣΤΑ ΕΛΕΝΗ
ΛΑΠΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΗΣ
ΠΑΝΤΖΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΠΡΙΜΙΚΗΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΣ ΠΑΝΟΣ
ΣΠΑΝΟΛΙΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ
ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΛΕΝΗ

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Η επιστροφή της άκρας Δεξιάς: Το ευρωπαϊκό τοπίο σκοτεινιάζει επικίνδυνα


19/04/2012 Της Ρένας Δούρου*
Κρίσιμο πλέον διακύβευμα καθίσταται η ορατή σύζευξη αυτών των ακροδεξιών κινημάτων με τους «Ταλιμπάν» του νεοφιλελευθερισμού, που, στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της οικονομικής ανταγωνιστικότητας των κρατών, δεν διστάζουν να βάλουν σε δεύτερο πλάνο τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των λαών. Τα κόμματα της άκρας Δεξιάς επιστρέφουν. Στην Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας. Ο εθνικιστικός, ξενοφοβικός τους λόγος όχι μόνο ακούγεται ξανά έντονος, αλλά -και τούτο είναι το πιο επικίνδυνο- βρίσκει όλο και περισσότερα ευήκοα ώτα. Με τη σοβούσα οικονομική κρίση να παίζει ρόλο καταλύτη, επιτείνοντας ήδη υπάρχουσες πρακτικές απόρριψης του άλλου, του ξένου, του μετανάστη, και αναδεικνύοντας τις ευθύνες των κυβερνητικών κομμάτων (συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών) που κατά καιρούς, για εκλογικούς λόγους, επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν ακροδεξιό λόγο, δίνοντάς του δημοσιότητα και νομιμοποίηση, το φαινόμενο της άκρας Δεξιάς τείνει να πάρει διαστάσεις επιδημίας. Και τούτο αποδεικνύεται από διαδοχικά αποτελέσματα σε εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων δύο ετών. Για παράδειγμα, το 2010 στη Σουηδία οι Σουηδοί Δημοκράτες έμπαιναν για πρώτη φορά στη Βουλή... Στη Φινλανδία τον Απρίλιο του 2011 οι Πραγματικοί Φινλανδοί με σύνθημα «Δεν βλέπουμε γιατί πρέπει να πληρώνουμε εμείς για τους Πορτογάλους», αποσπούσαν το… 20% των ψήφων (από 4% το 2007). Στην Αυστρία, το άκρως ξενοφοβικό Κόμμα της Ελευθερίας (που είναι, π.χ., υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης μόνο για τους Αυστριακούς), στις δημοτικές εκλογές στη Βιέννη, τον Οκτώβριο του 2010, έπαιρνε το ιστορικά υψηλό ποσοστό 27%. Στην Ελβετία, στις ομοσπονδιακές εκλογές πέρσι τον Οκτώβριο, η ακροδεξιά Δημοκρατική Ένωση Κέντρου θεώρησε αποτυχία της το ότι δεν κατάφερνε να σπάσει το όριο του 30%, πέφτοντας από το 28,8% στο 26,8%, παραμένοντας όπως πρώτο κόμμα, μπροστά από τους σοσιαλιστές που πήραν 19%. Στη Γαλλία, η Μαρίν Λεπέν, που ανέλαβε τα ηνία του Εθνικού Μετώπου από τον πατέρα της, έχει αναζωογονήσει την εικόνα του ξενοφοβικού κόμματος και σίγουρα θα είχε μεγαλύτερη απήχηση ενόψει των προεδρικών εκλογών (22 Απριλίου και 6 Μαΐου) αν δεν έβρισκε μπροστά της τη σθεναρή καταγγελία του Ζαν Λικ Μελανσόν από το Αριστερό Μέτωπο. Πάντως ένα εξόχως ανησυχητικό στοιχείο είναι η άνοδος της απήχησης που έχει στους νέους μεταξύ 18 και 24 ετών, που τη θεωρούν «αντισυστημικό» υποψήφιο, κατά των ελίτ. Το ποσοστό της στις δημοσκοπήσεις μπορεί να βρίσκεται σε υποχώρηση, δεν παύει όμως να κινείται σε υψηλά επίπεδα, γύρω στο 15%. Και χωρίς να ξεχνάμε ότι στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στις Βαλτικές θραύση κάνουν ακροδεξιά κόμματα που διεκδικούν ως τίτλους τιμής την έκφραση αντικομμουνισμού ή τη στροφή προς φασιστικά ιδεώδη. Αλλά και στη χώρα μας παρατηρείται παρεμφερές φαινόμενο ανάκαμψης της ακροδεξιάς: οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις φέρνουν τη φασιστική Χρυσή Αυγή να περνά για πρώτη φορά το όριο του 3% και να εισέρχεται στη Βουλή... Σε όλες τις παραπάνω χώρες, οι ευθύνες των κυβερνώντων στην ανάπτυξη της ξενοφοβίας, της ισλαμοφοβίας, της εθνικιστικής αναδίπλωσης, είναι τεράστιες. Για παράδειγμα, στη Γαλλία, εδώ και πολύ καιρό και όσο πλησιάζουν οι κάλπες εντονότερα, ο Νικολά Σαρκοζί έχει υιοθετήσει πλήρως την ξενοφοβική προσέγγιση του Εθνικού Μετώπου που στιγματίζει τον Άλλο -είτε αυτός είναι μουσουλμάνος είτε Ρομά. Ποιος έχει, για παράδειγμα, ξεχάσει πριν από ενάμιση χρόνο τις αδικαιολόγητες διώξεις, που καταδίκασε μέχρι και η Κομισιόν, των Ρομά από τη χώρα; Συνειδητά ο Σαρκοζί έχει υιοθετήσει όλη τη ρατσιστική θεματολογία του Εθνικού Μετώπου, που στιγματίζει ξένους, μουσουλμάνους, μετανάστες, προκειμένου να ενθυλακώσει εκλογικά οφέλη... Αν τώρα συνδυάσουμε την κατάσταση αυτή με τη γενικότερη υποχώρηση της Δημοκρατίας σε όλο και περισσότερες χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία), που είτε κυβερνώνται από μη εκλεγμένες κυβερνήσεις είτε τα κόμματα εξουσίας έχουν προβεί σε «ιερή συμμαχία» εφαρμογής πολιτικών λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας, προκειμένου να «κλειδώσουν» την εξουσία, αντιλαμβανόμαστε ότι το ευρωπαϊκό τοπίο σκοτεινιάζει επικίνδυνα. Δυνάμεις που μέχρι πρότινος θεωρούσαμε ότι βρίσκονταν στο περιθώριο, καταδικασμένες στη συλλογική συνείδηση, έρχονται στο προσκήνιο, ενίοτε καθίστανται και ρυθμιστικοί παράγοντες της εξουσίας, αποδεικνύοντας ότι ο αγώνας εναντίον της ιδεολογίας της οποίας είναι φορείς, και επίκαιρος και αναγκαίος είναι. Στα συντρίμμια του νεοφιλελεύθερου δόγματος φυτρώνουν οι επικίνδυνοι αρνητές της δημοκρατίας και της οικουμενικότητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κρίσιμο πλέον διακύβευμα καθίσταται η ορατή σύζευξη αυτών των ακροδεξιών κινημάτων με τους «Ταλιμπάν» του νεοφιλελευθερισμού, που, στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της οικονομικής ανταγωνιστικότητας των κρατών, δεν διστάζουν να βάλουν σε δεύτερο πλάνο τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των λαών. Στο βιβλίο του «Για το Σύνταγμα της Ευρώπης» ο Γιούργκεν Χάμπερμας κάνει έκκληση για εμβάθυνση μιας υπερεθνικής δημοκρατίας με δύο υποκείμενα, τους πολίτες και τους λαούς της Ευρώπης. Μια έκκληση την οποία οφείλουμε οπωσδήποτε να στοχαστούμε. Πριν να είναι πολύ αργά και οι σημερινές τάσεις παγιωθούν σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις ακυρώνοντας την ίδια την ύπαρξη του ευρωπαϊκού εγχειρήματος...
* Η Ρένα Δούρου είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού, υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής.

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Όλι Ρεν σε Ν. Χουντή: επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης η οριστική κατάργηση της στεγαστικής πολιτικής υπέρ των φτωχών


Καταργούνται οριστικά τα προγράμματα επιδότησης ενοικίου για πολύ φτωχές οικογένειες και η επιδότηση επιτοκίου στεγαστικών δανείων που παρείχε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ)
Ήταν επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης, δηλώνει ο Όλι Ρεν
Ν. Χουντής: «Αυτή είναι η πραγματική κοινωνική πολιτική του κ. Βενιζέλου και του κ. Σαμαρά»
Τη στιγμή που στην Ελλάδα εκτοξεύεται ο αριθμός των αστέγων, η ανεργία καλπάζει και οι μισθοί των εργαζομένων δεν επαρκούν ούτε να εξυπηρετήσουν τις στεγαστικές τους ανάγκες, ο Ευρωπαίος Επίτροπος κ. Ρεν απαντώντας στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή δηλώνει με σαφήνεια ότι το πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου και επιδότησης επιτοκίου για στεγαστικά δάνεια σταματούν οριστικά. Στην ίδια απάντηση ο κ. Ρεν βεβαιώνει ότι θα τηρηθούν οι συμβατικές υποχρεώσεις και τη διαχείριση των ήδη υφιστάμενων δανείων θα αναλάβει ο ΟΑΕΔ.

Πιο συγκεκριμένα, στην ερώτησή του ο Ν. Χουντής έκανε λόγο για τις δραματικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην Ελλάδα λόγω του Μνημονίου, τόνιζε ότι «το κεφάλαιο του ΟΕΚ προέρχεται αποκλειστικά από εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών» και σημείωνε ότι « ο ΟΕΚ έχει δεσμευθεί συμβατικά να επιδοτεί το επιτόκιο στεγαστικών δανείων απέναντι στις τράπεζες και τους δικαιούχους». Συνεχίζοντας την ερώτησή του, ζητούσε από την Κομισιόν να απαντήσει αν θα υπάρξει συνέχεια των προγραμμάτων επιδότησης ενοικίου και επιτοκίων δανείου από κάποιον φορέα και κατέληγε ζητώντας να ανακληθεί η μνημονιακού πλαισίου απόφαση που καταργεί τον ΟΕΚ.

Στην απάντησή του ο κ. Ρεν, αφού σημειώνει ότι στόχος ήταν «να μειωθούν οι έμμεσες μισθολογικές επιβαρύνσεις μέσω της μείωσης των συντελεστών των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης (κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες), τονίζει ότι «Δεν θα υπάρξουν νέες αναλήψεις υποχρεώσεων και θα εξοικονομηθεί η σχετική δαπάνη. Θα τηρηθούν οι υφιστάμενες συμβατικές υποχρεώσεις».

Συνεχίζοντας ο κ. Ρεν και για να μην μείνει καμία αμφιβολία, ότι μπορεί να υπάρξουν νέα προγράμματα στεγαστικής βοήθειας, τόνισε ότι «ο Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), που θα αναλάβει την ευθύνη της διαχείρισης των υφιστάμενων συμβατικών υποχρεώσεων από τους ΟΕΕ και ΟΕΚ, δεν μπορεί να αποφασίσει για την ανάληψη νέων υποχρεώσεων παρόμοιων με τις δραστηριότητες που διενεργούσαν οι δυο οργανισμοί». Καταλήγοντας ο κ. Ρεν, κρατάει σαφείς αποστάσεις από την απόφαση για κατάργηση του επιδόματος ενοικίου και επιδότησης δανείων ρίχνοντας την ευθύνη στην ελληνική κυβέρνηση λέγοντας «Η λύση αυτή αντικατοπτρίζει τις προτεραιότητες της Ελληνικής Κυβέρνησης σχετικά με το ποια κοινωνικά επιδόματα θα διατηρηθούν».

Με αφορμή τα παραπάνω ο Ν. Χουντής έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η απάντηση του κ. Ρεν είναι εντελώς ξεκάθαρη: καταργείται κάθε στεγαστική πολιτική υπέρ των ασθενέστερων, μάλιστα τη στιγμή που οι φτωχοί και οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται. Ακόμα και ο κ. Ρεν παίρνει αποστάσεις από τις ανάλγητες αυτές πολιτικές «δείχνοντας» την ελληνική κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ) ως εμπνευστή αυτών των αποφάσεων. Αυτή είναι η πραγματική κοινωνική πολιτική του κ. Βενιζέλου και του κ. Σαμαρά και όχι όσα προεκλογικά υπόσχονται. Αυτό που ξεχνάνε όμως είναι ότι οι εισφορές στον ΟΕΚ είναι περιουσία των εργαζομένων και όχι χρήματα του κράτους που μπορούν να διαχειρίζονται κατά το δοκούν, κουρεύοντάς τα, όπως έκαναν σε μία νύχτα με τα αποθεματικά του ΟΕΚ.»

Το πλήρες κείμενο των ερωτήσεων και απαντήσεων είναι διαθέσιμα στο ακόλουθο link: http://www.chountis.gr/index.php?page=text&CategoryId=2&id=1788

To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τα σχέδια εθνικοποίησης και κοινωνικού ελέγχου του ενεργειακού πλούτου της Αργεντινής


Η πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης της Αργεντινής να επισπεύσει νομοθετικές πρωτοβουλίες που προβλέπουν την εθνικοποίηση της μεγαλύτερης πετρελαϊκής εταιρίας της χώρας Y.P.F- REPSOL εμπεριέχουν ένα ελπιδοφόρο μήνυμα ισχυρού πολιτικού ρεαλισμού και προοδευτικής εξέλιξης για όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για την Ελλάδα.

Η Ριζοσπαστική Αριστερά της χώρας μας βρίσκεται αλληλέγγυα στις πολιτικές πρωτοβουλίες των προοδευτικών, δημοκρατικών και αριστερών δυνάμεων της Αργεντινής, που αποδεικνύουν ότι τα δόγματα που είναι προσκολλημένα στις επιταγές των τραπεζιτών και του πολυεθνικού κεφαλαίου μπορούν να ηττηθούν στο πεδίο της σύγκρουσης των ιδεών και των πολιτικών.

Εμπειρίες και διδάγματα που θέτουν την ανάγκη τα ενεργειακά αποθέματα των χωρών να αποτελούν τη δεξαμενή για κοινωνικές πολιτικές προς όφελος των λαών είναι στον πυρήνα των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας μας.

To Γραφείο Τύπου

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Η μάχη δεν θα κριθεί στις λεπτομέρειες…



15 Απριλίου 2012 ΕΠΟΧΗ

Του

Θοδωρή Δρίτσα


Η μεγάλη νίκη δεν ήρθε ακόμα. Θέλει κι άλλη δουλειά. Κι η εκλογική επιτυχία που προσδοκούμε με βάσιμη αισιοδοξία ούτε κι αυτή θα είναι η πιο μεγάλη νίκη. Όλα είναι μπροστά, όλα είναι δρόμος…
Όμως οι εκλογές είναι νίκη. Νίκη της κοινωνίας που αγωνίστηκε σκληρά δυόμιση χρόνια τώρα. Δεν θα τις έκαναν αν μπορούσαν. Δεν μπόρεσαν γιατί ο λαός έγινε εχθρός τους και τους απομόνωσε. Αποδόμησε τους μηχανισμούς τους. Τους μηχανισμούς αναπαραγωγής της εξουσίας τους. Τους έκανε να μη μπορούν να κυβερνήσουν παρά με ολοένα και πιο αυταρχικό, σχεδόν δικτατορικό τρόπο. Γι’ αυτό κλονίσθηκε συθέμελα δύο φορές η κυβέρνηση Παπανδρέου και τελικά έπεσε. Γι’ αυτό συνεταιρίστηκαν τα τρία (συν ένα της Μπακογιάννη) κόμματα της «εθνικής σωτηρίας» με τον Παπαδήμο, γι’ αυτό και γρήγορα και τα τέσσερα αποδομήθηκαν συμπαρασυρόμενα στην απαξίωση, γεννώντας ταυτόχρονα απ’ τις γραμμές τους νέα – χωρίς αρχές – μορφώματα ευκαιρίας και πανικού.
Οι εκλογές είναι και νίκη δική μας, του ΣΥΡΙΖΑ. Πρωτοστατήσαμε από πολύ νωρίς στη διεκδίκησή τους. Όταν ακόμα κανείς δεν τις ζητούσε, εκτός από τον Σαμαρά, αλλά μόνο για λόγους εσωτερικής συσπείρωσης. Όταν ακόμα και στις δημοσκοπήσεις δεν ήταν το πιο δημοφιλές αίτημα. Όταν από πολλές αριστερές πλευρές ακούγαμε ότι αυτό είναι….«δεξιά και αποπροσανατολιστική γραμμή».

Κλείνουν οι εκκρεμότητες

Κι όμως ενώ η ημερομηνία εκλογών για τις 6 Μαΐου είχε αποφασιστεί από καιρό, μόλις την Τετάρτη επισημοποιήθηκε από τον Παπαδήμο, αφού προηγήθηκε ένα όργιο τροπολογιών και νομοθετικού έργου, όπου το κοινοβούλιο δίκην σκούπας νομοθέτησε για να κλείσει εκκρεμότητες του συστήματος, που όλες είχαν ένα κοινό ιδεολογικό πρόσημο, την περιφρόνηση της δημοκρατίας, του κοινωνικού διαλόγου, του σεβασμού του Συντάγματος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Δεν ήταν μόνο για να αξιοποιήσουν προεκλογικά ό,τι μπορούσαν, όπως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών του Χρυσοχοΐδη και τις μολυσματικές ασθένειες του Λοβέρδου, που μολύνει καθημερινά με τα μέτρα του το σύστημα υγείας, ούτε ήταν το μόνο – που ήταν και αυτό – για να μοιράσουν πλούτο σε νέους και παλιούς πελάτες του συστήματος, αλλά εξέφραζαν και ένα φόβο για τις μετεκλογικές εξελίξεις.

Κανείς δεν μπορεί να αγνοεί τη λαϊκή θέληση

Είναι πια κοινό μυστικό ότι η αυτοδυναμία δεν παίζει και η κυβέρνηση συνεργασίας, με πρωθυπουργό Σαμαρά δεν έχει τύχη. Κατά συνέπεια όλα τα σενάρια μένουν ανοιχτά.
Τα μέτρα του Ιούνη 13,5 δισ. και βάλε, που έχουν γι’ αυτά δεσμευτεί και τα δυο κόμματα, διαμορφώνουν από τη μια ένα ασφυκτικό πλαίσιο συνεργασιών και απ’ την άλλη, το εκλογικό αποτέλεσμα θα διαμορφώσει μια άλλη δυναμική στην κοινωνία.
Τα μηνύματα θα έχουν παραλήπτες με ονοματεπώνυμο.
Κανένας δεν θα μπορεί να ερμηνεύει τη λαϊκή θέληση κατά το δοκούν. Και κυρίως δεν θα μπορεί να την αγνοεί.
Ο μπαμπούλας της χρεοκοπίας δεν θα μπορεί να είναι και πάλι πειστικός σε μια κοινωνία πλήρως χρεοκοπημένη.
Το εργατικό κόστος δεν μπορεί και πάλι να είναι υπεύθυνο για την έλλειψη ανταγωνιστικότητας και για τη ζούγκλα της αγοράς εργασίας, όταν ο κάθε μικρός και μεγάλος εργοδότης εκμεταλλεύεται την κατάσταση για να μην πληρώνει μισθούς, ασφάλεια και δώρα, για χάρη της…ανάπτυξης.
Κι όποιος αντιμιλά, να τον περιμένει η απόλυση. Κι όποιος αγωνίζεται η συκοφαντία και ο διασυρμός.
Η απεργία των ναυτικών και των οδηγών των ΚΤΕΛ, έδειξε πώς θα αντιμετωπίζονται οι αγώνες των εργαζόμενων. Και μετά η επιστράτευση!

Δεν έχουν τίποτα καλό να υποσχεθούν

Ακριβώς επειδή δεν έχουν να υποσχεθούν τίποτε άλλο, παρά μόνο φτώχεια, λουκέτα, ανεργία, απόγνωση και αυτοκτονίες και μέχρι να φτάσουν στην κατρακύλα της απόλυτης εκτροπής, δοκιμάζουν χωρίς ντροπή τον εκβιασμό της ενοχοποίησης και του φόβου. Ενοχοποίηση….«για να μην πάνε χαμένες (!) οι θυσίες». Φόβος για την εγκληματικότητα και τους μετανάστες, για την «ανομία», για τα…«χειρότερα».
Εκτός όμως από την ενοχοποίηση και τον εκφοβισμό, κάνουν το παν για να μην συγκροτηθεί συλλογική συνείδηση της κοινωνίας.
Γι’ αυτό αυτή η έστω θολή συλλογική συγκρότηση ενάντια στο μνημόνιο χλευάζεται, γίνονται ανεπίτρεπτες ταυτίσεις, όπως έγινε και με το «όχι» της Γαλλικής κοινωνίας στο Ευρωσύνταγμα. Αυτές οι δήθεν καθαρές ελίτ που πάντα προσκυνούν το σύστημα συντρέχουν το σύστημα για να απογοητεύσουν την κοινωνία. Το μεγαλειώδες «όχι» της λαϊκής αντίστασης επιχειρείται να εμφανιστεί ως «μηδενισμός» ή ως…«ανεπαρκές» ή ως…«αδιέξοδο». Όταν αυτό το «όχι» συγκροτεί την πιο περήφανη και την πιο θετική και ελπιδοφόρα στάση. Δεν είναι το πιο σημαντικό, αλλά αξίζει νομίζω να το πούμε ότι σε αυτό ακριβώς συγκροτείται δυστυχώς ο ιδεολογικός πυρήνας της ΔΗΜΑΡ.

Η τιμωρία και η προσδοκία

Σ’ αυτή την ιστορική και πιο δύσκολη απ’ όλες εκλογική-πολιτική μάχη, τίποτα δε θα κριθεί στις…λεπτομέρειες. Αντίθετα η νίκη και της αγωνιζόμενης κοινωνίας και του ΣΥΡΙΖΑ/Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, θα έρθει αν καταφέρουμε να πείσουμε πως το ενωτικό-ριζοσπαστικό μήνυμά μας απαντά συνδυασμένα και ισόρροπα, τόσο στο αίτημα για τιμωρία, όσο και στο αίτημα για προσδοκία. Σε μία ενιαία ενότητα, όπου το ένα είναι, σχεδόν με όρους απολυτότητας, άρρηκτη και αναπόδραστη προϋπόθεση του άλλου. Χωρίς φάσεις, στάδια, μονομέρειες ή κατασκευασμένες και επικίνδυνες φανατικές και βολονταριστικές «προτεραιότητες», αλλά και χωρίς μεταθέσεις στην αρμοδιότητα της…Ιστορίας. Πρόκειται για ζωή. Και η ζωή είναι εδώ, σήμερα.
Σε αυτό ακριβώς – χωρίς «κομματικό πατριωτισμό» - θαρρώ πως ο ΣΥΡΙΖΑ πλεονεκτεί σε ωριμότητα σύνθεσης, αντίθετα με τη ΔΗΜΑΡ, το Κ.Κ.Ε., την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το Μέτωπο ή και τα νεοπαγή ελπιδοφόρα (περισσότερο ή λιγότερο θα το δείξει το άμεσο μέλλον) σχήματα που προέκυψαν είτε από τη μήτρα του ΠΑΣΟΚ, είτε από αυτή της ανένταχτης Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων ανυπακοής και αναζήτησης.
Δεν μας ταιριάζει η υπεροψία και πολύ περισσότερο η απαξίωση άλλων δυνάμεων της Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων. Άλλωστε τα δικά μας τα «κουσούρια» είναι πολλά και φαίνονται. Έχουμε όμως υποχρέωση να υπερασπιστούμε και να διαφυλάξουμε όσα με πολύ βασανιστικό τρόπο συγκροτήσαμε και συνθέσαμε, έστω και με κενά ή ανισομέρειες.

Το συγκριτικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ

Το συγκριτικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός ή και χάρις στο ριζοσπαστισμό με ιστορικότητα και εκτός ή και χάρις στην ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα ως διακήρυξη, στόχο, αλλά και πράξη, είναι κυρίως η – έστω ατελής – πολιτική εκπροσώπηση των πολλαπλών υποκειμένων της κοινωνικής σύγκρουσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμπορεύτηκε με τους κοινωνικούς αγώνες, δεσμεύτηκε σε μεγάλο βαθμό από το δυναμισμό τους και τους έφερε στο θεσμικό προσκήνιο. Γι’ αυτό ενόχλησε και γι’ αυτό στοχοποιήθηκε. Θα ήταν υπερφίαλο να πω ότι είμαστε η θεσμική έκφραση των κοινωνικών αγώνων, αλλά συγκριτικά δεν νομίζω να υπάρχει άλλος πολιτικός οργανισμός που να επιχειρεί να παίξει αυτό το ρόλο, με αντινομίες βέβαια και πισωγυρίσματα και σε σημαντικό βαθμό να το πετυχαίνει. Είναι γι’ αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ, σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή, διαθέτει τις προϋποθέσεις για να αναδειχθεί σε μέρος της λύσης του προβλήματος και μάλιστα με αναβαθμισμένο ρόλο.
Αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα μπορεί και πρέπει να επιβεβαιωθεί στις εκλογές και μετά απ’ αυτές. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ/Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο στηριχτεί με αυτοπεποίθηση σε αυτό το πλεονέκτημα, τότε είναι βέβαιο πώς και το εκλογικό και το πολιτικό βόλι θα είναι πολύ καλό. Μαζί με την κοινωνία και τους αγώνες της η νίκη θα είναι πραγματική. Χωρίς αυτήν, θα είναι απλώς αύξηση ψήφων και εδρών χωρίς πραγματική αλλαγή κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών. Εδώ θα κριθούμε και θα εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη ως εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Μετά από πολλές δεκαετίες το όνειρο συναντιέται με το λογισμό. Ας τα ταιριάξουμε... Το χρωστάμε και στον Γιάννη. Γι’ αυτό δεν πάλεψε σε όλη του τη ζωή;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ


Η ακρίβεια χτυπά την πόρτα των λαϊκών στρωμάτων

Σειρά μέτρων εναντίον της ακρίβειας παρουσίασε ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας. Οι προτάσεις, όπως σημειώθηκε, κινούνται σε μια διπλή κατεύθυνση, σε ένα επίπεδο αρχών και σε ένα επίπεδο άμεσων προτάσεων. «Η ακρίβεια είναι κοινωνική σχέση, είναι η σχέση μισθών και τιμών», δήλωσε ο Α. Τσίπρας. «Με ανησυχία παρατηρείται στην εποχή του Μνημονίου ότι η μόνη τιμή που μειώνεται διαρκώς και δραστικά είναι αυτή της εργατικής δύναμης – δηλαδή, ο μισθός. Όλες οι άλλες τιμές ανεβαίνουν. Και αυτή δεν είναι μια ακόμη αστοχία του μνημονίου. Ο στόχος ήταν και είναι η πολύπλευρη μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, αν και το ονόμασαν εσωτερική υποτίμηση». «Για μας δεν είναι συμπτωματικό ότι στις αυξήσεις των τιμών έχουν πρωτοστατήσει οι μνημονιακές κυβερνήσεις είτε ευθέως, με τις αυξήσεις στους έμμεσους φόρους, στον ΦΠΑ και στον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα, στην ηλεκτρική ενέργεια, τα αλκοολούχα ποτά και τα βιομηχανοποιημένα καπνά, είτε εμμέσως, με τις αυξήσεις στις ΔΕΚΟ – και κυρίως με τη ΔΕΗ», κατέληξε προτού παρουσιάσει τις προτάσεις:

Μέτρα εναντίον της ακρίβειας

• Αύξηση των εισοδημάτων, έως την πλήρη αποκατάσταση των εισοδημάτων στα προ της κρίσης επίπεδα, σε συνάρτηση με τις αναπτυξιακές συνθήκες της χώρας.
• Αποκατάσταση των φορολογικών αδικιών. Αποκατάσταση του αφορολογήτου ορίου, σε τέτοιο επίπεδο που να μην φορολογούνται εισοδήματα, όχι απλώς που είναι πάνω από το όριο της φτώχειας –που ούτε αυτό πλέον δεν συμβαίνει σήμερα- αλλά που θα είναι απαραίτητα για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.
• Αύξηση του κοινωνικού μισθού και περιορισμός του χρηματικού κόστους ζωής και των δαπανών των νοικοκυριών, μέσω της απο-εμπορευματοποίησης και της αναβαθμισμένης παροχής δημόσιων αγαθών, όπως η παιδεία, η υγεία, ο πολιτισμός, η κοινωνική προστασία και μέριμνα, η ποιότητα ζωής.
• Επαναφέρουμε την πρότασή μας –η οποία είχε καταψηφιστεί τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τη ΝΔ παλαιότερα, στην προ μνημονίου εποχή- για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το οποίο εφαρμόζεται στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης.
• Επίσης επαναφέρουμε μια ακόμη πρόταση που είχαμε κάνει και παλαιότερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή είχε προτείνει ότι η ΕΛΣΤΑΤ πρέπει να καταρτίσει και να δημοσιεύει έναν ειδικό δείκτη πληθωρισμού που θα αφορά τα φτωχότερα νοικοκυριά και θα υπολογίζει τις αυξήσεις των τιμών βάσει των ιδιαίτερων καταναλωτικών προτύπων και αναγκών. Αυτός ο δείκτης, τον οποίον θα μπορούσαμε να τον ονομάσουμε «πληθωρισμό των φτωχών», θα αποτελεί το πραγματικό κριτήριο της αύξησης του κόστους διαβίωσης των φτωχότερων νοικοκυριών και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις διαπραγματεύσεις για μισθούς ή συντάξεις, σε όλα τα μέτρα παρέμβασης στην αγορά.

Άμεσα μέτρα

• Θέσπιση αντιτράστ νομοθεσίας, η οποία θα προβλέπει ουσιαστικό, αυστηρό και αποτελεσματικό προληπτικό και κατασταλτικό έλεγχο στην ανοικτή ή συγκεκαλυμμένη διαμόρφωση και λειτουργία των λεγόμενων καρτέλ καθώς και στις καταχρηστικές πρακτικές τους.
• Συντονισμό των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, για τη διασφάλιση του συνδυασμού τιμής και ποιότητας (υπηρεσίες του Υπουργείου Ανάπτυξης, ΕΦΕΤ, Γενικό Χημείο, υπουργείο Γεωργίας, φοροεισπρακτικοί – φοροελεγκτικοί – εισφοροελεγκτικοί μηχανισμοί κ.λπ.), για κοστολογικό έλεγχο.
• Θεσμική, οικονομική και διοικητική ενίσχυση και διεύρυνση αρμοδιοτήτων της Επιτροπής Ανταγωνισμού, η οποία θα πρέπει επιτέλους να απαλλαγεί από την πολιτική και οικονομική εξάρτηση συμφερόντων για να επιτελέσει το έργο της.
• Ανάκτηση της διακριτικής ευχέρειας της κυβέρνησης για προσωρινή διοικητική μείωση των τιμών. Άμεση επιβολή της στα αγαθά βασικών αναγκών λαϊκής κατανάλωσης.
• Αυστηρό κοστολογικό έλεγχο σε όλα τα στάδια διύλισης και εμπορίας των πετρελαιοειδών. Να τεθεί οροφή στις τιμές τους από τη διύλιση και το εμπόριο μέχρι τον καταναλωτή.
• Ανάκληση της κυβερνητικής απόφασης για εξίσωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο 80% για το πετρέλαιο θέρμανσης σε σχέση με το πετρέλαιο κίνησης από τον Οκτώβριο του 2012 και συνολική επανεξέταση του θέματος.
• Σύγκρουση με το καρτέλ των εφοπλιστών της ακτοπλοΐας, οι οποίοι διαρκώς αυξάνουν τις τιμές των εισιτηρίων, καθιστώντας τους κατοίκους των νησιών ομήρους των συμφερόντων του καρτέλ τους. Προτείνουμε άμεση διοικητική μείωση των τιμών των εισιτηρίων της ακτοπλοΐας καθώς και συγκρότηση δημόσιου-κοινωνικού φορέα σχεδιασμού, ελέγχου και παροχής ακτοπλοϊκών υπηρεσιών.
• Δραστική μείωση της τιμής των διοδίων και επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων προς όφελος των πολιτών.
• Μείωση των εισιτηρίων των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και θέσπιση της υποχρέωσης των εργοδοτών να προμηθεύονται και να καταβάλουν το κόστος μηνιαίων ή ετήσιων καρτών για τα μέσα μαζικής μεταφοράς για τους χαμηλά αμειβόμενους εργαζόμενους.
• Πάγωμα, σε πρώτη φάση, των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, με απόρριψη οποιουδήποτε αιτήματος για αύξησή τους. Επανάκτηση υπό δημόσιο έλεγχο όλων των ιδιωτικοποιημένων ΔΕΚΟ και λειτουργία τους με κοινωνικά κριτήρια.
• Εξυγίανση και είσοδος των συνεταιρισμών σε όλο το κύκλωμα παραγωγής, επεξεργασίας και εμπορίας αγροτικών προϊόντων.
• Δραστική μείωση της ψαλίδας τιμών μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή στα αγροτικά προϊόντα και επέκταση του μέτρου και άλλα προϊόντα.

«Ανεξάρτητοι Έλληνες», ένα πρόγραμμα από τα παλιά

8/4 ΕΠΟΧΗ


Ο κ. Καμμένος κατέθεσε προχθές, εκ μέρους των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», το πρόγραμμά τους προς δημόσια διαβούλευση. Πρόγραμμα έντονα ενθοκεντρικό, λαϊκίστικο, χωρίς αλλαγές στο υπάρχον οικονομικό μοντέλο, άκρως συντηρητικό στα κοινωνικά προβλήματα, ενώ δεν παίρνει θέση για τις μνημονιακές ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις.
Συγκεκριμένα:
Στη λογική της «υπερκομματικής αξιοκρατίας» αναβαθμίζει ως πολιτικούς καθοδηγητές τους αρχηγούς του Στρατού, της Αστυνομίας και τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου τοποθετώντας τους, αντιστοίχως, ως θεσμικούς εκπροσώπους, στα υπουργεία Άμυνας, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης. Στο στρατοκρατικό προσανατολισμό του βρίσκονται οι εν ενεργεία και οι απόστρατοι υπάλληλοι των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων για τους οποίους ζητά –μόνο γι’ αυτούς– αναπλήρωση μισθών και συντάξεων.
Για την οικονομία ζητά ρύθμιση του χρέους μόνο όσον αφορά το επιτόκιο, το οποίο πρέπει να επαναπροσδιοριστεί βάσει των Ευρωπαϊκών Συνθηκών(;). Κατά τα άλλα το χρέος να πληρωθεί στο ακέραιο. Στη φορολογία προτείνει ανώτατο φορολογικό συντελεστή, ακόμα και για τα υψηλά εισοδήματα, μόνο 25%. Στο εφοπλιστικό κεφάλαιο ρίχνει δίχτυ προστασίας, προτείνοντας να μη θιγεί το υπάρχον ευνοϊκό (μη φορολογούμενο) καθεστώς. Δεν αναφέρει λέξη για τα μέχρι τώρα μέτρα εναντίον των μισθωτών και συνταξιούχων, ούτε γι’ αυτά που επίκεινται τον Ιούνιο. Αντίθετα, μιλά για μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Ύψιστη στρατηγική για τους Α.Ε. είναι η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα. Σ’ αυτή την κατεύθυνση υποστηρίζει θερμά τη δημιουργία των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών που, όπως είναι γνωστό, εκεί δεν ισχύουν οι όποιες εργασιακές σχέσεις και συμβάσεις.
Ως εκ τούτου, δεν αναφέρει λέξη για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και τη, με νομοθετική παρέμβαση, μείωση των κατώτατων μισθών. Ζητάει, επίσης, την κατάργηση της μονιμότητας των Δημόσιων Υπαλλήλων.
Προτείνει επενδυτική κρατική τράπεζα –το έχει προτείνει και ο ΣΥΡΙΖΑ– που ένα μεγάλο μέρος του κεφαλαίου της θα σχηματιστεί από τις γερμανικές αποζημιώσεις, που θα πάρουμε…
Στα κοινωνικά ζητήματα προτείνει: α) Πλήρη ιδιωτικοποίηση της Παιδείας με αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Επίσης, «επαναδιατύπωση» των σχολικών βιβλίων και συγγραμμάτων, προκειμένου να «τονωθεί το φρόνημα των μαθητών-σπουδαστών». Στη λογική αυτή ζητά την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.
Στο μεταναστευτικό αντιγράφει τον πρώιμο Καρατζαφέρη προτείνοντας «ολική απέλαση των λαθρομεταναστών», ενώ οι μετανάστες δεν θα υπερβαίνουν το 2,5% του πληθυσμού της χώρας. Τέλος, προτείνει την ανέγερση φυλακών υψίστης ασφαλείας σε απομακρυσμένες περιοχές και ξερονήσια!
Είναι προφανές ότι το πρόγραμμα των Α.Ε. δεν έχει καμία σχέση ούτε καν με τα προγράμματα της μεταπολιτευτικής δεξιάς. Περισσότερο ταιριάζει στα πρώτα μετεμφυλιοπολεμικά χρόνια, αν και η κοινωνική προστασία τότε ήταν πιο αποτελεσματική.
Είναι προφανές ότι δεν φτάνει η καταψήφιση των μνημονίων για να τοποθετηθούν κάποιοι στη χωρία των φίλων του κόσμου της εργασίας στο ρεύμα μιας τελείως διαφορετικής οικονομικής και κοινωνικής πορείας της χώρας. Οι δυνάμεις της Αριστεράς δεν μπορούν να έχουν καμία σχέση με νεοφιλελεύθερες δυνάμεις σαν τους «Ανεξάρτητους Έλληνες». Τοποθετούνται στο δεξιό άκρο της πολιτικής κατάταξης.


Μ. Μπαλαούρας

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Το βρώμικο μυστικό στην καρδιά του μνημονιακού μπλοκ





15/04/2012 AYΓΗ
ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ


Γιατί θεωρεί η κυρίαρχη άποψη ότι η Αριστερά δεν έχει αξιόπιστη πρόταση εξόδου από την κρίση; Ή γιατί, στην καλύτερη περίπτωση, θεωρεί ότι οι όποιες προτάσεις στερούνται ρεαλισμού; Ένα από τα βασικά σημεία των προτάσεων της όποιας Αριστεράς είναι η αναδιανομή του εισοδήματος, να αυξηθεί ο φορολογικός συντελεστής στα κέρδη, γενικότερα να πληρώσουν οι πλούσιοι. Και σε αυτό η απάντηση είναι πάντα η ίδια: πώς θα φορολογήσετε τους πλούσιους, που πάντα έχουν τη δυνατότητα να βγάλουν τα χρήματά τους έξω από τη χώρα, και πώς περιμένετε οι επιχειρηματίες, ξένοι και ντόπιοι, να επενδύσουν αν τα κέρδη τους θα φορολογούνται; Αυτό το επιχείρημα έχει μια δεοντολογική πλευρά και μια πρακτική.

Η δεοντολογική είναι εξαιρετικά αδύναμη. Το επιχείρημα της αναποτελεσματικότητας της αναδιανομής ουσιαστικά υπονομεύει την εθνικοπατριωτική στάση του όλου εγχειρήματος του μνημονιακού μπλοκ. Γιατί φανερώνει ότι αυτό που έχουμε μπροστά μας δεν είναι μια εθνική εγρήγορση για μια εθνική αναπτυξιακή προοπτική. Δέχεται ότι μια μερίδα του «έθνους» δεν θα συμβάλει στην εθνική προσπάθεια χωρίς να εξασφαλιστούν τα δικά της προνόμια, τα δικά της κεκτημένα. Είναι σαν να έχει κοινωνικοποιηθεί ένα μέρος του εθνικού πλεονάσματος και αυτό να έχει ταχθεί με εγγυήσεις σε μια μερίδα του πληθυσμού. Και αυτό σε μόνιμη βάση και ανεξαρτήτως οικονομικής συγκυρίας: οι εγγυήσεις δεν μπορούν να αναιρεθούν μόνο και μόνο επειδή το μεγάλο μέρος του πληθυσμού αντιμετωπίζει την ανεργία ή τη φτώχεια. Με λίγα λόγια, δεν είμαστε, και δεν μπορούμε να είμαστε, όλοι και όλες στην ίδια βάρκα, γιατί αυτή η μερίδα εκβιάζει τους άλλους. Αυτό αποτελεί το βρόμικο μυστικό που ένας επιδερμικός πατριωτισμός καλείται να καλύψει.

Ο Jerry Cohen, που ήταν καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το εξηγούσε ως εξής: υπάρχουν επιχειρήματα που έχουν εν δυνάμει οικουμενική εγκυρότητα και αυτά που δεν έχουν. Το να έχει ένα επιχείρημα οικουμενική εγκυρότητα σημαίνει ότι ισχύει όποιος ή όποια και να το επικαλεστεί. Ένα παράδειγμα: Κάποιοι εγκληματίες απαγάγουν ένα παιδάκι και ζητάνε λύτρα για να μην το σκοτώσουν. Οι γονείς μπορεί να βάλουν κάτω όλα τα υπέρ και κατά και να αποφασίσουν ότι πρέπει να υποκύψουν και να πληρώσουν γιατί ο κίνδυνος παραείναι μεγάλος αν πάνε στην αστυνομία. Μπορεί, βέβαια, να καταλήξουν και στο αντίθετο αποτέλεσμα. Αλλά οι απαγωγείς δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι οι γονείς πρέπει να πληρώσουν και αυτό να θεωρηθεί επιχείρημα με οικουμενική εγκυρότητα. Ο λόγος είναι απλός: οι ίδιοι μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα.

Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα σε σχέση με τους επιχειρηματίες και τους επενδυτές. Το επιχείρημα ότι η οποιαδήποτε σοβαρή αναδιανομή του εισοδήματος θα ήταν αναποτελεσματική ισχύει μόνο επειδή οι ίδιοι θα δράσουν έτσι ώστε να επιβεβαιωθεί η αναποτελεσματικότητα. Εκβιάζουν και θεωρούν ότι ο εκβιασμός είναι αξιόπιστος γιατί έχουν τους πολιτικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς. Το επιχείρημα στερείται οικουμενικής εγκυρότητας, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο τα ταξικά και όχι τα πατριωτικά θεμέλια του όλου εγχειρήματος. Αναδεικνύεται και κάτι άλλο. Στον κυρίαρχο λόγο η τάξη των επιχειρηματιών αποτελεί την οικουμενική τάξη: τα συμφέροντά της ευθυγραμμίζονται με αυτά της κοινωνίας στο σύνολό της. Γι' αυτό τον λόγο πρέπει να κάνουμε όλα τα χατίρια αυτής της τάξης, είτε με χαμηλούς συντελεστές φορολογίας πάνω στα κέρδη είτε με μειώσεις μισθών είτε με ευέλικτες σχέσεις εργασίας. Αλλά στην περίοδο πριν και μετά την κρίση αυτή η οικουμενικότητα έχει πληγεί σε μεγάλο βαθμό. Οι μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, η ανεργία, η επισφάλεια, οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις και η κοινωνικοποίηση των ιδιωτικών ζημιών, οι περιφερειακές ανισότητες, η συρρίκνωση της δημοκρατίας και άλλα πολλά, ακριβώς αυτό αποδεικνύουν. Τούτων δοθέντων, το επιχείρημα ότι ο κόσμος της εργασίας αποτελεί την οικουμενική τάξη ενισχύεται και μπορεί να πάρει υλική ισχύ. Η Αριστερά είναι πιο πατριωτική όταν είναι και πιο ταξική! Αρχίζοντας από τις κοινωνικές ανάγκες των πολλών και τα νέα παραγωγικά και καταναλωτικά πρότυπα που θα αντιμετωπίσουν αυτές τις ανάγκες, η Αριστερά μπορεί να κερδίσει στο επίπεδο της δεοντολογίας: ο κόσμος της εργασίας αποτελεί την πραγματική οικουμενική τάξη.

Η πρακτική πλευρά είναι πιο σύνθετη. Όπως και με την απαγωγή του παιδιού, μπροστά στον εκβιασμό ο κόσμος της εργασίας πάντα έχει τη δυνατότητα επιλογής. Είναι θέμα συσχετισμών και προτάσεων που μπορούν να μειώσουν την εκροή κεφαλαίου και την επενδυτική απεργία. Είναι επίσης θέμα το κατά πόσο μπορούν να βρεθούν και υπερεθνικές λύσεις όπου τέτοιου τύπου απειλές αντιμετωπίζονται καλύτερα. Γενικότερα όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις, η Αριστερά έχει ένα σημαντικό όπλο στο χέρι της. Όταν μας ρωτάνε γιατί εσείς θα μπορέσετε να επιτύχετε μια αναδιαπραγμάτευση ενώ ο Σαμαράς και ο Ραχόι, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, απέτυχαν, μπορούμε να επικαλεστούμε μια ουσιώδη διαφορά. Η Αριστερά θα διαπραγματευτεί με τον κόσμο της σε εγρήγορση, με κινητοποιήσεις που θα σηματοδοτούν την αλλαγή συσχετισμών. Και θα απευθυνθεί στον κόσμο της εργασίας των άλλων PI(I)Gs, που έχει παρόμοια προβλήματα και που θα παρακολουθεί τις ελληνικές εξελίξεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θα ξέρει ότι η τύχη του εξαρτάται και από τη δική μας πορεία.

Η Αριστερά ξέρει ότι έχει τους επιχειρηματίες και τους επενδυτές απέναντι. Παραδόξως αυτό αποτελεί πλεονέκτημα: με τους απέναντι διαπραγματεύεται κανείς, αν βέβαια έχει τους συσχετισμούς. Αν στέκεσαι στο πλάι των κυρίαρχων δυνάμεων ή έχεις δεχτεί εκ των προτέρων τους εκβιασμούς, τότε δεν διαπραγματεύεσαι, απλώς συζητάς τα διαδικαστικά των απαιτήσεών τους.