Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Αποσπάσματα ομιλίας του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα στην Κερατέα


Πολίτες της Κερατέας,
Φίλες και Φίλοι,

Δεν είναι μόνο χαρά – είναι τιμή για μένα ότι βρίσκομαι στην πόλη σας.

Στη πόλη που κάποιοι ήθελαν να μετατρέψουν σε χωματερή αλλά, με τους αγώνες των κατοίκων της μετατράπηκε σε χωματερή της διαπλοκής.

Στην πόλη-σύμβολο για όλη την Ελλάδα. Εσείς νικήσατε τη διαπλοκή.
Εσείς δείξατε πρώτοι σε όλη την Ελλάδα το δρόμο της αξιοπρέπειας, της αυτοπεποίθησης και της ανατροπής.
Το δρόμο που θα επιλέξουν όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες στις 17 Ιουνίου.
Η Κερατέα αποτελεί ένα πρώιμο αντιμνημονιακό μοντέλο.
Με γνώση, με πρόγραμμα, και με απόφαση της κοινωνίας, η Κερατέα αποτίναξε τα δεσμά των τετελεσμένων που προσπάθησαν να επιβάλλουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, για λογαριασμό των συμφερόντων που υπηρετούν. 
Έτσι και ο ελληνικός λαός με γνώση, με αυτοπεποίθηση, με πρόγραμμα αλλά και με την αποφασιστική στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ στις 17 Ιουνίου θα δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης της Αριστεράς, που θα αποτινάξει τα δεσμά του Μνημονίου.

Φίλες και φίλοι,

Όταν στηρίξαμε το δικό σας ανένδοτο αγώνα, το κάναμε αυθόρμητα και ολόψυχα.
Δεν το κάναμε για να μαζέψουμε ψήφους.
Το κάναμε γιατί πιστέψαμε και πιστεύουμε στο δίκιο. Στο δικαίωμα για ποιότητα ζωής.
Με προγραμματικές προτάσεις για ένα εναλλακτικό μοντέλο βιώσιμης διαχείρισης των απορριμμάτων.
Αλλά και γιατί καμία πολιτική δεν μπορεί να επιβληθεί με την καταστολή.

Και το σημαντικό πρόβλημα εδώ είναι ότι όποια και αν ήταν η πολιτική που επελέγη για την διαχείριση των απορριμμάτων, επεχείρησαν να την επιβάλλουν με το ζόρι, και με αδιανόητη καταστολή.
  Αυτά τα έκαναν μόνο οι χούντες της Λατινικής Αμερικής στους ινδιάνους.
Σε ευρωπαϊκές χώρες δεν γίνονται.

Δεν μπορεί να επιβάλλεται πολιτική διαχείρισης των απορριμμάτων προσαρμοσμένη στα επιχειρηματικά σχέδια του εργολάβου.
Η διαχείριση των απορριμμάτων είναι υπόθεση κοινού οφέλους, δεν είναι μπίζνα.
Και προφανώς δεν είναι μόνο οι κάτοικοι της Κερατέας, ή γενικά οι Έλληνες που δεν θέλουν σκουπίδια στην αυλή τους. Κανείς δεν θέλει. 
Ούτε οι Ελβετοί θέλουν, ούτε οι Γερμανοί.
Το ερώτημα είναι πάντα, πως σχεδιάζεται η διαχείριση ώστε να μην έχει περιβαλλοντικές επιπτώσεις, και τι ανταποδοτικά οφέλη έχει κάθε περιοχή.

Εμείς λέμε:

·                  Ότι το ζήτημα των απορριμμάτων δεν είναι προνομιακός χώρος για τα κέρδη των μεγαλοεργολάβων.
Η διαχείριση πρέπει να είναι αποτέλεσμα συνολικού δίκαιου ορθολογικού και περιβαλλοντικά ορθού χωροταξικού σχεδιασμού με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Και ότι ο χαρακτήρας των συστημάτων διαχείρισης πρέπει να είναι δημόσιος –αυτοδιοικητικός. 
·                  Ότι μια χώρα που σέβεται τον εαυτό της, τους πολίτες της και το περιβάλλον της οφείλει να έχει ένα ολοκληρωμένο πρότυπο διαχείρισης των στερεών αποβλήτων σε κάθε επίπεδο, από το τοπικό και το διαδημοτικό, ως το περιφερειακό και το εθνικό.
·                  Και ότι το ολοκληρωμένο αυτό σχέδιο πρέπει να έχει συγκεκριμένες παραμέτρους, όπως η ανακύκλωση, η διαλογή στην πηγή και βεβαίως ο ανταποδοτικός χαρακτήρας.

Το πολιτικό κατεστημένο, εξαρτημένο από μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί μια ολοκληρωμένη διαχείριση, ούτε φυσικά την ανακύκλωση.
Ακολούθησε τυφλά τον δρόμο της ιδιωτικοποίησης και του επιχειρηματικού κέρδους.

Και ακόμα περισσότερο, θεώρησε το Μνημόνιο ως μια ευκαιρία να σπρώξει ακόμα πιο αυθαίρετα και ακόμα πιο απροκάλυπτα τα συμφέροντα αυτά. 
Φτάνοντας τον προηγούμενο Γενάρη στο σημείο να καταργήσει την περιβαλλοντική αδειοδότηση για έργα ανάκτησης ή διάθεσης αποβλήτων, άρα και για εργοστάσιο καύσης. 
Αυτό αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι οι 700 και πλέον σελίδες του Μνημονίου δεν έχουν γραφτεί με στόχο να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους.
Έχουν υπαγορευτεί από κάθε είδους εγχώρια ισχυρά συμφέροντα, στα πλαίσια ενός γενικευμένου πολέμου που έχουν κηρύξει στην κοινωνία.

Για να εξυπηρετήσει μεγαλοεργολάβους, το πολιτικό κατεστημένο προσπάθησε να ενεργοποιήσει για μια φορά ακόμα τον κοινωνικό αυτοματισμό, στρέφοντας όλη την Ελλάδα ενάντια στους κατοίκους της χωματερής.
Στην Κερατέα, μπροστά σε ένα «γαλατικό χωριό» αποφασισμένο να υπερασπιστεί τη ζωή και την αξιοπρέπειά του, αυτή η πολιτική έφαγε τα μούτρα της.

Και αυτό είναι ένα συνολικό δίδαγμα για το πώς μια κοινωνία ενωμένη και πεισματάρικη μπορεί να αλλάξει το μέλλον που της έχουν ετοιμάσει.
 Αντιστεκόμενη σε συμφέροντα, σε ισχυρά δίκτυα ενημέρωσης, σε εκβιασμούς, σε καταστολή.

Εμείς δεν οργανώνουμε την πολιτική μας με το κριτήριο: ποιος ενδιαφέρεται να πάρει τη δουλειά για να τον διευκολύνουμε.
Αυτό το κάνει ο σάπιος δικομματισμός του χτες.
Το κάνουν οι πολιτικοί της διαπλοκής.
Ακόμα και τώρα ο κ. Πάγκαλος βλέπει τους κατοίκους της Κερατέας ως «τραμπούκους, χειραγωγημένους από τοπικά συμφέροντα και τοπικούς Μαυρογιαλούρους».
Γιατί, για τον ίδιο και το κόμμα του, ανάπτυξη είναι τα συμφέροντα της διαπλοκής.
Εμείς δεσμευόμαστε και αναλαμβάνουμε την ευθύνη: ΧΥΤΑ ούτε στο Οβριόκαστρο ούτε στην Κερατέα.
Δεσμευόμαστε και αναλαμβάνουμε την ευθύνη να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Λαυρεωτικής.
Την φυσική της θέση, το τοπίο της, τα ιστορικά και τα πρόσφατα μνημεία της, τις αναπτυξιακές της δυνατότητες.

Το πρόβλημα είναι ότι η περιοχή αυτή εγκλωβίστηκε σε μια μάχη για το αυτονόητο, την ώρα που κρίση έχει αποδιαρθρώσει τον παραγωγικό της ιστό.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν δουλειά, την έχουν πια στην Αθήνα.
Και αυτό συμβαίνει γιατί όπως συμβαίνει παντού, έτσι και εδώ προωθείται ένα παραγωγικό πρότυπο που ενδιαφέρεται μόνο για τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.
Και τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα ενδιαφέρονται μόνο για το δικό τους κέρδος, όχι για την ανάπτυξη της περιοχής και της κοινωνίας.

Αυτός είναι λόγος για τον οποίο το λιμάνι του Λαυρίου μαραζώνει, παρά τις τεράστιες δυνατότητες του.
Αυτός είναι ο λόγος που ο προαστιακός σιδηρόδρομος παρά τις κατά καιρούς διακηρύξεις δεν επεκτείνεται προς το Λαύριο.
Αυτός είναι ο λόγος που τα μόνα επενδυτικά σχέδια τα οποία έχει δει τον τελευταίο καιρό η Κερατέα και το Λαύριο είναι η χωματερή στο Οβριόκαστρο και διάφοροι σχεδιασμοί για υπερκαταστήματα.
Δηλαδή περιβαλλοντική υποβάθμιση και στραγγαλισμός της τοπικής οικονομίας για να κερδίσουν ελάχιστοι.
Μια ανάπτυξη χωρίς κανένα κοινωνικό όφελος.
Είναι αδιανόητο τα τρία κέντρα υγείας της περιοχής να υπολειτουργούν.
Και το πλησιέστερο νοσοκομείο να είναι το Γενικό κρατικό στη Λεωφόρο Μεσογείων, απέναντι από το Πεντάγωνο.
Αυτή την αντίληψη θα αλλάξουμε εμείς με τη δική σας στήριξη.
Αυτή τη λογική της υποταγής του δημόσιου συμφέροντος στις ορέξεις λίγων και εκλεχτών, θα ανατρέψουμε στις 17 του Ιούνη.
Με τη δική σας βοήθεια θα συγκρουστούμε με όλες εκείνες τις δυνάμεις που για χρόνια κρατάνε δέσμια την Ελλάδα.
Με όλες εκείνες τις δυνάμεις που έχουν συνηθίσει το πολιτικό προσωπικό να στέκεται προσοχή και να τους κάνει τα χατίρια.
Ας το καταλάβουνε λοιπόν, ας το πάρουν χαμπάρι.
Τους το λέμε καθαρά από εδώ από τη Κερατέα. Το πάρτι τελείωσε.
¨Όταν ο λαός μας υποφέρει, δε μπορεί κάποιοι να συνεχίζουν να σχεδιάζουν ερήμην του λαού.

Φίλες και Φίλοι,

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου