Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Π.Κ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟ:ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Πρόσφατα, για ακόμα μία φορά, γίναμε μάρτυρες ενός παραλίγο τραγικού συμβάντος στην περιοχή μας: της αναγκαστικής προσγείωσης σε ελαιώνα, σε απόσταση μικρότερη των δύο χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλεως, ενός ελικοπτέρου τύπου Apache, λόγω φωτιάς που προκλήθηκε σε αυτό κατά τη διάρκεια της νυχτερινής του πτήσης. Ευτυχώς χωρίς να προκληθεί τραυματισμός πληρώματος ή πολιτών.
Το συγκεκριμένο ατύχημα έρχεται να προστεθεί στη μοιραία πτώση, πέρσι, ενός ελικοπτέρου ιδίου τύπου εντός του ελικοδρομίου των Μεγάρων, καθώς και στις δύο ακόμα πτώσεις μικρών εκπαιδευτικών αεροπλάνων, ενός κοντά στο Αγκίστρι -με τραγική δυστυχώς κατάληξη- και του άλλου σε αγρόκτημα στον κάμπο των Μεγάρων που είχε ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό των πιλότων.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν, υπάρχει η απολύτως δικαιολογημένη απαίτηση για ΑΜΕΣΗ διακοπή, ΟΛΩΝ των πτήσεων ελικοπτέρων και αεροσκαφών πάνω από τις κατοικημένες περιοχές του Δήμου μας, είτε αυτά αφορούν στην Αεροπορία Στρατού είτε στην Πολιτική Αεροπορία. Είναι θέμα χρόνου να θρηνήσουμε θύματα από νέα πτώση τους μέσα στις πόλεις μας!
Θα πρέπει επομένως να αλλάξουν άμεσα οι αεροδιάδρομοι που υφίστανται αυτή τη στιγμή, οι οποίοι δυστυχώς βρίσκονται πάνω από την πόλη, καθώς και τα σχέδια πτήσης που εφαρμόζονται καθημερινά στις ασκήσεις των ελικοπτέρων και στην εκπαίδευση των πληρωμάτων τους. Δεν είναι δα τρομερό, σε περίοδο ειρήνης, να διενεργείται προσέγγιση από και προς το ελικοδρόμιο από μη κατοικημένες περιοχές και από θαλάσσης.
Επειδή ο συγκεκριμένος τύπος ελικοπτέρων έχει αποδειχτεί λανθασμένη επιλογή για τη Χώρα μας (δεν είναι τυχαίο ότι έχουν πέσει 2 στην Ελλάδα και πάνω από 10 σε όλη την Ευρώπη) εκτιμούμε ότι οι συνεχιζόμενες πτήσεις πάνω από τις κατοικημένες περιοχές μας, όχι μόνο των APACHE (Απάτσι) αλλά και των CHINOOK (Σινούκ) και των απαρχαιωμένων, γενιάς Βιετνάμ!, UH-1H (Χιούι), είναι μία διαρκής απειλή για τους πολίτες των Μεγάρων και της Νέας Περάμου.
Πρότασή μας είναι να παρθεί άμεσα σχετική απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας για την απαγόρευση όλων των πτήσεων, των στρατιωτικών και πολιτικών ελικοπτέρων και αεροσκαφών που απογειώνονται ή προσγειώνονται στο ελικοδρόμιο - αεροδρόμιο Μεγάρων, πάνω από κατοικημένες περιοχές της Μεγαρίδας, διότι ελλοχεύετε πλέον ο κίνδυνος ενός εξαιρετικά σοβαρού ατυχήματος με όλες τις τραγικές συνέπειες που μπορεί να επιφέρει. Η απόφαση αυτή θα πρέπει να σταλεί στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στον Διοικητή του ΤΕΑΣ, στην Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας και σε κάθε συναρμόδιο φορέα.
Από την πλευρά της Π.Κ. Μεγάρων & Νέας Περάμου του Συνασπισμού δεσμευόμαστε για όλες τις σχετικές ενέργειες από τους βουλευτές μας προς αυτή την κατεύθυνση στο αμέσως προσεχές διάστημα.
Η δημόσια ασφάλεια όλων των πολιτών αποτελεί ύψιστο κοινωνικό αγαθό και προτεραιότητα κάθε ευνομούμενης πολιτείας. Οι πολίτες των Μεγάρων και της Νέας Περάμου δεν είναι πολίτες Β’ κατηγορίας. Είναι έτοιμοι να αντισταθούν σθεναρά σε κάθε απειλή υποβάθμισης της ποιότητας ζωής τους.
Συμπερασματικά εκτιμούμε ότι θα πρέπει να εξετάσουμε πλέον πολύ σοβαρά ως Δήμος την απομάκρυνση και του στρατιωτικού ελικοδρόμιου και του πολιτικού αεροδρομίου από την περιοχή μας. (Σημειωτέον ότι οι εγκαταστάσεις του Πολιτικού Αεροδρομίου δεν έχουν καν ούτε την προβλεπόμενη περιβαλλοντική αδειοδότηση!)

Π.Κ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ

Παρασκευή 6 Μαΐου 2011

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ. 1 χρόνος μνημονιο-100 χρόνια πίσω σε δικαιώματα και κατακτήσεις.


Να στείλουμε μήνυμα καθολικής αντίστασης.

Η συμπλήρωση ενός χρόνου από την ένταξη της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης και την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου με τις αλλεπάλληλες επικαιροποιήσεις του, βρίσκει το σύνολο του κόσμου της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων, των νέων και της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, σε μια οδυνηρή και βίαιη φτωχοποίηση, χωρίς τέλος.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να μετατρέψουν Την Γενική Απεργία στις 11 Μάη σε μια διαφορετική απεργία. Πρέπει και μπορούμε να στείλουμε το μήνυμα της καθολικής κοινωνικής αντίστασης απέναντι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει η κυβέρνηση, η Τρόικα και οι δυνάμεις του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, τους ανέργους.

Η 11η Μάη πρέπει να είναι μια μεγάλη απεργία - απάντηση στη νέα πρωτοφανή επίθεση που έχουν εξαπολύσει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, και του «Συμφώνου για το Ευρώ», που «θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια.

Η κυβέρνηση και η Τρόικα με εργαλείο το Μνημόνιο, το Σύμφωνο του ευρώ και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής τσακίζουν ότι κτίσαμε με αγώνες και θυσίες τις τελευταίες δεκαετίες και καταστρέφουν και τα τελευταία ψήγματα των κοινωνικών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις. Τσακίζουν την υγεία, την παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια.

Με τη μαζική συμμετοχή μας στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την πιο πλατιά εργατική ενότητα.

Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.

Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο

Η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστική αφετηρία του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.

Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σʼ αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.

Να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος το χρέους.

Να φορολογηθούν οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις

Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς

Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών

Απαγόρευση των απολύσεων- Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις

Όχι ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς 10.30π.μ στο Μουσείο

ΣΥΡΙΖΑ

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ανακοίνωση του Τμήματος Αυτοδιοίκησης για τα οικονομικά των δήμων -- Η κυβέρνηση της Μνημονιακής πραγματικότητας


Η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την Τοπική Αυτοδιοίκηση κατεδαφίζει το μέλλον των τοπικών κοινωνιών. Δήμοι με ελάχιστους «επιτελικούς» υπαλλήλους, πλήρως ιδιωτικοποιημένες και ανταποδοτικές – ελαφρώς επιδοτούμενες – υπηρεσίες, χωρίς κοινωνικές και αναπτυξιακές δυνατότητες, απλοί διεκπεραιωτές των εκάστοτε κρατικών εντολών.

Βέβαια, τότε θα βραβεύονται με «αριστεία» γιατί θα έχουν πλεονάσματα και ας έχουν τεράστια κοινωνικά ελλείμματα και ας πληρώνουν οι πολίτες τους αδρά σε ιδιώτες ό,τι τοπική υπηρεσία θα τους παρέχεται, περιμένοντας οι φτωχότεροι απ΄ αυτούς τη φιλανθρωπία και τον «αλληλέγγυο εθελοντισμό» των συμπολιτών τους.

Η άγρια περικοπή 1,5 δις για το 2010 (900.000.000  ΚΑΠ και 600.000.000  ΣΑΤΑ) και η προβλεπόμενη στο Μνημόνιο άλλων 3 δις  για το 2011 – 2013 από θεσμοθετημένους πόρους της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης, μετατρέπεται σε πλεόνασμα. Οι «προβληματικοί», πριν τον «Καλλικράτη» Δήμοι, που κατά τον κ. Ραγκούση στις προγραμματικές δηλώσεις, «συνέβαλαν αποφασιστικά στο τεράστιο δημόσιο χρέος» (1,05 δις  οι ΟΤΑ, στα 140-150 δις !!! συνολικού χρέους, δηλαδή το 0,7% !!! σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του) αίφνης «νοικοκυρεύτηκαν», «συμμορφώθηκαν» και επιτέλους είναι πλεονασματικοί από την …εξοικονόμηση των 160.000.000  που υπολογίζουν τώρα ότι είναι το κέρδος των συνενώσεων (1,5 δις  ετησίως «κέρδος» μας έλεγαν στην εξαγγελία του Νόμου).

Η σκόπιμη κατασυκοφάντηση της Αυτοδιοίκησης, προπομπός -όπως και στις ΔΕΚΟ - της μνημονιακής πολιτικής εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, αποκαλύπτεται με τον καλύτερο τρόπο στα στοιχεία που ο ίδιος ο υπουργός έχει δώσει στη δημοσιότητα. Χωρίς να υποτιμούμε φαινόμενα κακοδιαχείρισης στους Δήμους, είναι απολύτως εμφανής η «τελευταία θέση» ( 3.1% του ΑΕΠ και 5.8% των Δημοσίων δαπανών με αντίστοιχους μέσους όρους στην Ε.Ε. των 27 με 17.2% και 33.8%), σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που μας επιφύλαξαν οι διαχρονικές πολιτικές των δικομματικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ .

Κατά τʼ άλλα, όποιος βλέπει χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων, απλήρωτους μόνιμους εργαζόμενους, απλήρωτους για έτη προμηθευτές, αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας των νέων Δήμων από την έλλειψη πόρων και το νομοθετικό αλαλούμ του Καλλικράτη (όπου όλοι οι χρονικοί στόχοι μετατίθενται), «απλώς δεν κατανοεί την πραγματικότητα, όλα θα λυθούν στο μέλλον».

Προς το παρόν οι Δήμοι ας καλύψουν τις ανάγκες τους με αύξηση το 2011 κατά 600.000.000  στους ίδιους πόρους (βλέπε νέα τοπικά τέλη) που θα προστεθούν στο 1.100.000.000  των ήδη εισπραττόμενων ανταποδοτικών.

Αυτή η πολιτική πρέπει επειγόντως να ανατραπεί. Απαιτείται ένα δυνατό, ενωτικό, αυτοδιοικητικό κίνημα, όπου οι αιρετοί, οι εργαζόμενοι και οι τοπικοί κοινωνικοί φορείς θα διεκδικήσουν αποφασιστικά αυτό που τους ανήκει. Μια βιώσιμη, κοινωνικά και περιβαλλοντικά καθημερινή ζωή.

Τμήμα Αυτοδιοίκησης

Ημερίδα ΣΥΝ: Η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ, ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ




Παρασκευή 13 Μαϊου 2011 - Αίθουσα «Πανηπειρωτικής», οδός Κλεισθένους 19 (όπισθεν Δημαρχείου Αθήνας)

*Η ημερίδα συνδιοργανώνεται από τα Τμήματα Οικονομικής Πολιτικής, Εργατικής Πολιτικής, Δημόσιας Διοίκησης και Οικολογίας-Περιβάλλοντος του ΣΥΝ καθώς και από τη Ν.Ε. ΔΕΚΟ
.


--------------------------------------------------------------------------------

.

10.00-10.30 Άνοιγμα Ημερίδας

Δημήτρης Βίτσας, Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΣΥΝ
Νίκος Γεωργακάκης, Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής ΣΥΝ


10.30-10.45 Παρέμβαση Προέδρου του ΣΥΝ και επικεφαλής της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα



10.45-12.45
ΕΝΟΤΗΤΑ 1η. Η επιβολή του νεοφιλελευθερισμού στο δημόσια τομέα στην Ελλάδα και διεθνώς
Συντονιστής: Αλέκος Καλύβης, Μέλος Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ
Νίκος Δημητρακόπουλος, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης ΣΥΝ
Γιάννης Δραγασάκης, Οικονομολόγος, πρώην Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Γιάννης Ευσταθόπουλος, Συνεργάτης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ
Νότης Μαριάς, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης
Νίκος Χουντής, Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Ολιγόλεπτες παρεμβάσεις από τους τομείς της ενέργειας, μεταφορών, υποδομών, τηλεπικοινωνιών, έρευνας κτλ.


12.45-14.30
ΕΝΟΤΗΤΑ 2η. Οι επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στις δημόσιες επιχειρήσεις και το δημόσιο τομέα

Συντονιστής: Χρήστος Παπαδέας, Ν.Ε. Δημοσίων Επιχειρήσεων του ΣΥΝ
Κώστας Ήσυχος, μέλος ΠΓ ΣΥΝ, πρ. αντιπρόεδρος ΕΚΑ
Βασίλης Καγιάς, ΕΚΠΟΙΖΩ
Αποστόλης Καψάλης, Ερευνητής εργασιακών σχέσεων
Πέτρος Ρινάλδος-Ρυλμόν, ΙΝΕ-ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ
Δημήτρης Στρατούλης, Μέλος Π.Γ. ΣΥΝ, Αντιπροεδρος ΙΝΕ-ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ
Ολιγόλεπτες παρεμβάσεις από εκπροσώπους ΑΔΕΔΥ, Ομοσπονδίες και δημόσιους φορείς


16.30-18.30
ΕΝΟΤΗΤΑ 3η. Η εκποίηση της Δημόσιας Περιουσίας και οι μορφές της

Συντονίστρια: Ειρήνη Κατσινοπούλου, μέλος της Π.Γ του ΣΥΝ
Θεόδωρος Μητράκος, Τμήμα Οικονομικών Μελετών Τράπεζας της Ελλάδος
Ελένη Πορτάλιου, δημοτική σύμβουλος δήμου Αθηναίων
Στέλιος Πλιάκης, μηχανικός, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης ΣΥΝ
Χρήστος Κορτζίδης, Δήμαρχος Αργυρούπολης-Ελληνικού
Ιπποκράτης Κωστής, μηχανικός, εκπρόσωπος Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής
Παρέμβαση Γ.Αλαβάνου, πρώην Προέδρου ΤΕΕ
Ολιγόλεπτες παρεμβάσεις


18.30-21.00
ΕΝΟΤΗΤΑ 4η. Οι θέσεις και η απάντηση της Αριστεράς για το Δημόσιο Τομέα και τη Δημόσια Περιουσία
Συντονιστής: Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ οικονομικών επιστημών
Θόδωρος Δρίτσας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ
Γιάννης Θεωνάς, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ
Γιάννης Μηλιός, Μέλος Πολιτικής Γραμματείας ΣΥΝ, Υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής
Μάκης Μπαλαούρας, Μέλος Γραμματείας ΑΚΟΑ
Παναγιώτης Λαφαζάνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ

Ανακοίνωση του Τμήματος Αυτοδιοίκησης για τα οικονομικά των δήμων -- Η κυβέρνηση της Μνημονιακής πραγματικότητας



Η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την Τοπική Αυτοδιοίκηση κατεδαφίζει το μέλλον των τοπικών κοινωνιών. Δήμοι με ελάχιστους «επιτελικούς» υπαλλήλους, πλήρως ιδιωτικοποιημένες και ανταποδοτικές – ελαφρώς επιδοτούμενες – υπηρεσίες, χωρίς κοινωνικές και αναπτυξιακές δυνατότητες, απλοί διεκπεραιωτές των εκάστοτε κρατικών εντολών.

Βέβαια, τότε θα βραβεύονται με «αριστεία» γιατί θα έχουν πλεονάσματα και ας έχουν τεράστια κοινωνικά ελλείμματα και ας πληρώνουν οι πολίτες τους αδρά σε ιδιώτες ό,τι τοπική υπηρεσία θα τους παρέχεται, περιμένοντας οι φτωχότεροι απ΄ αυτούς τη φιλανθρωπία και τον «αλληλέγγυο εθελοντισμό» των συμπολιτών τους.

Η άγρια περικοπή 1,5 δις για το 2010 (900.000.000  ΚΑΠ και 600.000.000  ΣΑΤΑ) και η προβλεπόμενη στο Μνημόνιο άλλων 3 δις  για το 2011 – 2013 από θεσμοθετημένους πόρους της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης, μετατρέπεται σε πλεόνασμα. Οι «προβληματικοί», πριν τον «Καλλικράτη» Δήμοι, που κατά τον κ. Ραγκούση στις προγραμματικές δηλώσεις, «συνέβαλαν αποφασιστικά στο τεράστιο δημόσιο χρέος» (1,05 δις  οι ΟΤΑ, στα 140-150 δις !!! συνολικού χρέους, δηλαδή το 0,7% !!! σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του) αίφνης «νοικοκυρεύτηκαν», «συμμορφώθηκαν» και επιτέλους είναι πλεονασματικοί από την …εξοικονόμηση των 160.000.000  που υπολογίζουν τώρα ότι είναι το κέρδος των συνενώσεων (1,5 δις  ετησίως «κέρδος» μας έλεγαν στην εξαγγελία του Νόμου).

Η σκόπιμη κατασυκοφάντηση της Αυτοδιοίκησης, προπομπός -όπως και στις ΔΕΚΟ - της μνημονιακής πολιτικής εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, αποκαλύπτεται με τον καλύτερο τρόπο στα στοιχεία που ο ίδιος ο υπουργός έχει δώσει στη δημοσιότητα. Χωρίς να υποτιμούμε φαινόμενα κακοδιαχείρισης στους Δήμους, είναι απολύτως εμφανής η «τελευταία θέση» ( 3.1% του ΑΕΠ και 5.8% των Δημοσίων δαπανών με αντίστοιχους μέσους όρους στην Ε.Ε. των 27 με 17.2% και 33.8%), σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που μας επιφύλαξαν οι διαχρονικές πολιτικές των δικομματικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ .

Κατά τʼ άλλα, όποιος βλέπει χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων, απλήρωτους μόνιμους εργαζόμενους, απλήρωτους για έτη προμηθευτές, αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας των νέων Δήμων από την έλλειψη πόρων και το νομοθετικό αλαλούμ του Καλλικράτη (όπου όλοι οι χρονικοί στόχοι μετατίθενται), «απλώς δεν κατανοεί την πραγματικότητα, όλα θα λυθούν στο μέλλον».

Προς το παρόν οι Δήμοι ας καλύψουν τις ανάγκες τους με αύξηση το 2011 κατά 600.000.000  στους ίδιους πόρους (βλέπε νέα τοπικά τέλη) που θα προστεθούν στο 1.100.000.000  των ήδη εισπραττόμενων ανταποδοτικών.

Αυτή η πολιτική πρέπει επειγόντως να ανατραπεί. Απαιτείται ένα δυνατό, ενωτικό, αυτοδιοικητικό κίνημα, όπου οι αιρετοί, οι εργαζόμενοι και οι τοπικοί κοινωνικοί φορείς θα διεκδικήσουν αποφασιστικά αυτό που τους ανήκει. Μια βιώσιμη, κοινωνικά και περιβαλλοντικά καθημερινή ζωή.

Τμήμα Αυτοδιοίκησης

Ένας ολοκληρωμένος και βιώσιμος τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων είναι τώρα εφικτός, αλλά και αναγκαίος



Γράφει ο Νίκος Τσιαντός
Η προσωρινή και η διαφαινόμενη τελειωτική νίκη του λαού της Κερατέας για τη μη εγκατάσταση στην περιοχή τους Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (Χ.Υ.Τ.Α.), έστειλε διπλό μήνυμα σε όλους μας.
Το πρώτο έχει σχέση με την αποτελεσματικότητα των αγώνων. Οι κάτοικοι της Κερατέας απέδειξαν ότι αν ο αγώνας κερδηθεί τελικά, θα οφείλεται στο ότι όλοι είναι ενωμένοι απέναντι στο πρόβλημα.
Μια τέτοια ενωτική νίκη έχει μεγάλη αξία στους καιρούς μας, γιατί αποδεικνύει το πόσο λανθασμένα λειτουργούν μερικές ηγεσίες συνδικαλιστικές και πολιτικές, να επιμένουν σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις εργαζομένων απέναντι στη μάχη, ενάντια στο μνημόνιο.
Το δεύτερο μήνυμα που εκπορεύεται από τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας έχει σχέση με τον τρόπο διαχείρισης των σκουπιδιών και την επιμονή των κυβερνώντων στη δημιουργία Χ.Υ.Τ.Α.
Από τον αγώνα αυτόν αναδεικνύεται πλέον ότι οι Χ.Υ.Τ.Α. είναι ξεπερασμένοι, επικίνδυνοι για τη δημόσια υγεία και καταστροφικοί για το περιβάλλον.
Αναδεικνύεται πλέον ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι εφικτός και αναγκαίος ένας ολοκληρωμένος και βιώσιμος τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων.
Ο αγώνας του λαού της Κερατέας ωρίμασε τις συνθήκες να διεκδικηθεί η διαχείριση των σκουπιδιών να γίνεται με τις προδιαγραφές που ισχύουν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Επιτέλους απ’ την Ευρώπη δεν πρέπει να εισπράττουμε περικοπές, περιορισμούς και μνημόνια. Η κεντρική εξουσία, και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι πλέον καιρός να υιοθετήσουν και κάτι καλό απ’ την Ευρώπη. Και οι πολίτες της χώρας μας μπορούν και πρέπει να εφαρμόσουν τις σύγχρονες μορφές διαχείρισης των σκουπιδιών.
Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ Που συστήθηκε πρόσφατα σε επίπεδο δημοτικών κινήσεων, οικολογικών και περιβαλλοντικών ομάδων και φυσικών προσώπων, ξεκινά έναν αγώνα ευαισθητοποίησης των πολιτών, αλλά και πίεσης προς την πολιτεία, για έναν ολοκληρωμένο και σύγχρονο τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων.
Η πρώτη συγκέντρωση της πραγματοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες στο Δημαρχείο Άνω Λιοσίων (Δήμος Φυλής), όπου αναπτύχθηκε το σχέδιο μιας σύγχρονης διαχείρισης των σκουπιδιών και στην προσπάθεια αυτή κάλεσε σε πρώτη φάση όλους τους Δήμους της Δυτικής Αθήνας και της Δυτ. Αττικής, τις δημοτικές παρατάξεις και άλλους φορείς σε ένα κοινό μέτωπο πάλης.
Παρακάτω παραθέτουμε μερικές απ’ τις απόψεις που αναπτύχθηκαν στη συγκέντρωση αλλά και το νέο σχέδιο σύγχρονης διαχείρισης.

«Τα σκουπίδια συνεχώς αυξάνονται και μας πνίγουν. Το να τα θάβουμε σε χωματερές, είναι η χειρότερη λύση για το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία και την τσέπη μας. Οι Χ.Υ.Τ.Α δεν μπορούν να εγγυηθούν ούτε υγειονομική ασφάλεια στον άνθρωπο, ούτε προστασία στο φυσικό περιβάλλον.
Η πράξη απέδειξε ότι οι Χ.Υ.Τ.Α είναι τεχνολογικά ξεπερασμένοι και, απλά, αποτελούν τη νόμιμη εκδοχή των παράνομων και ανεξέλεγκτων χωματερών, γι’ αυτό και δεν έχουν την αποδοχή της κοινωνίας.
Οι αντιδράσεις στην Κερατέα, στο Γραμματικό, στη Φυλή, στη Λευκίμμη κ.α ανά την Ελλάδα, το επιβεβαιώνουν με τον πιο εμφατικό τρόπο. Οι κυβερνήσεις που δημιούργησαν στην Αττική, το τέρας της χωματερής Α. Λιοσίων - Φυλής, με τη συνενοχή και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν φρόντισαν ούτε για το οριστικό κλείσιμο, ούτε για την πλήρη αποκατάστασή της.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις αντιδράσεις, σχεδιάζει:
• Τη συνέχιση της λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής και την κατασκευή νέων ΧΥΤΑ σε Κερατέα και
Γραμματικό
• Να ανοίξει το δρόμο στην καύση των απορριμμάτων με τη δημιουργία τεσσάρων (4) μεγάλων εργοστασίων σε Φυλή, Κερατέα, Γραμματικό, τρία (3) εκ των οποίων θα χρησιμοποιούν την τε χνολογία της βιολογικής ξήρανσης, εξυπηρετώντας, ταυτόχρονα, μεγάλα επιχειρηματικά και ερ γολαβικά συμφέροντα

Εμείς διεκδικούμε:
• Όχι νέους ΧΥΤΑ - Όχι στη βιοξήρανση - Όχι στην καύση
• Ανατροπή αυτών των σχεδίων και της εφαρμογής του υφιστάμενου περιφερειακού σχεδιασμού
• Βιώσιμη λύση, που θα καθορίσει την ποιότητα της ζωής μας και θα την επιβάλλει η κοινωνία
από τα κάτω
• Υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της κρίσης, αντιστεκόμενοι στα επιχειρηματικά και εργολαβικά συμφέροντα.»

«Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε με τα σκουπίδια μας;
Εμείς λέμε ότι υπάρχει λύση. Τα σκουπίδια κρύβουν πλούτο που πρέπει να αξιοποιήσουμε. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΦΟΡΤΩΝΕΙ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ - ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ, ΜΕ ΔΙΑΛΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
Είναι η μόνη λύση, που:
• προστατεύει το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία
• επαναχρησιμοποιεί τα υλικά που ανακυκλώνονται
• εξοικονομεί ενέργεια και πρώτες ύλες
• δημιουργεί πολλές θέσεις εργασίας
• δεν επιβαρύνει οικονομικά τους πολίτες»

«Διαλογή στην πηγή σημαίνει ότι διαχωρίζουμε τα απορρίμματα, εκεί
που δημιουργούνται:

Σε πρώτο επίπεδο
Στα σπίτια, τις επιχειρήσεις και τις υπηρεσίες, σε 4 ξεχωριστούς κάδους:
• Χαρτιά, εφημερίδες, περιοδικά, χαρτοκιβώτια
• Συσκευασίες από γυαλί, πλαστικό, αλουμίνιο και μέταλλο
• βιολογικά απόβλητα (από κήπους, κουζίνες και τρόφιμα)
• υπολείμματα και αδρανή υλικά
Ενώ σε συγκεκριμένα σημεία, επαρκή στον αριθμό και προσιτά στον πο λίτη, μπορούν να συλλέγονται:
• ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές (ψυγεία, κουζίνες, πλυντήρια, τηλεοράσεις, υπολογιστές κλπ)
• παλιά έπιπλα
• επικίνδυνα υλικά (μπαταρίες, λάμπες φθορίου, φάρμακα, θερμό μετρα, προϊόντα καθαρισμού, μπογιές, εντομοκτόνα κλπ)
• άλλα υλικά, που περιέχουν κάδμιο, νικέλιο, υδράργυρο και άλλα χημικά, που καταλήγοντας στη χωματερή περνάνε στον υδροφόρο ορί ζοντα της περιοχής και τον μολύνουν Ανακύκλωση - κομποστοποίηση

Σε δεύτερο επίπεδο (σε δήμους ή ομάδες δήμων)
Σε κατάλληλες αποκεντρωμένες μονάδες ολοκληρωμένης επεξεργασίας και αξιοποίησης, κάτω από τον έλεγχο των δήμων και με ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών. Στις μονάδες αυτές, αφενός θα οδηγούνται τα προ διαλεγμένα υλικά του πρώτου επιπέδου, αφετέρου θα γίνεται παραπέρα διαλογή των απορριμμάτων σε ανακυκλώσιμα και ζυμώσιμα. Και, οπωσδήποτε, θα γίνεται επιτόπια παραγωγή κομπόστ, άριστης ποιότητας, με πρωταρχική επιλογή τη μέθοδο της αερόβιας επεξεργασίας.Η ανακύκλωση προϋποθέτει την ευαισθητοποίηση και την ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Πολιτικές διαχείρισης των απορριμμάτων από τους δήμους, σαν τις παραπάνω, συνιστούν ισχυρό κίνητρο για τη συμμετοχή των πολιτών στην ανακύκλωση - κομποστοποίηση, αφού συνεπάγονται λιγότερα σκουπίδια και δημοτικά τέλη. Δραστική μείωση υπολειμμάτων για ταφή σε ΧΥΤΥ

Σε τρίτο επίπεδο (ευρύτερης γεωγραφικής ενότητας ή περιφέρειας)
Αυτό που θα “περισσέψει” από τις διαδικασίες της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης θα αποτελείται από μικρή ποσότητα αδρανών υλικών, που μπορούν να αξιοποιηθούν στην οδοποιία ή σε αποκαταστάσεις τοπίων (π.χ. αποκατάσταση λατομείων). Έτσι μπορούμε, στο τέλος και σε ένα βάθος χρόνου, να αξιοποιούμε πλήρως τα σκουπίδια και να μη θα βουμε τίποτα στις χωματερές. Για τις μικρές ποσότητες, που δεν θα μπορέσουν να ενταχθούν σε κάποια από τις παραπάνω διαδικασίες ανάκτησης, θα υπάρχει η δυνατότητα ταφής σε ένα χώρο υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ).»

«Γιατί λέμε όχι στην απευθείας καύση και στην καύση προϊόντων επεξεργασίας απορριμμάτων:
• Πρόκειται για μια επικίνδυνη, αναποτελεσματική και μη φιλική προς το περιβάλλον
μέθοδο, που στη χώρα μας έχει εφαρμοστεί παλιότερα στη Ζάκυνθο και απέτυχε ή καλύτερα εγκαταλείφθηκε στην τύχη της.
• Σύμφωνα με μελέτη της Greenpeace το 40% - 80% των συνολικών εκλύσεων διοξινών σε βιομηχανικές χώρες όπου εφαρμόζεται η καύση προέρχεται από αυτά τα εργοστάσια καύσης.
• Από την καύση παράγονται τοξικά απόβλητα που δεν λένε τι θα γίνουν (απαιτούνται ειδικές χωματερές τοξικών αποβλήτων).
• Έχουμε σπατάλη πρώτων υλών αφού δεν επαναχρησιμοποιούνται υλικά όπως πε-
τυχαίνουμε με την ανακύκλωση
• Πρόκειται επίσης για μια πανάκριβη μέθοδο που θα κληθούν να πληρώσουν ακριβά
οι Δήμοι και μέσω αυτών οι πολίτες.
• Δημιουργεί πολύ λιγότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με την ανακύκλωση
• Προωθείται από μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα που δεν θα διστάσουν απέναντι στο κέρδος να θυσιάσουν υποχρεώσεις που θα αναλάβουν απέναντι στην δημόσια υγεία και
το περιβάλλον.
Επομένως, πρέπει να εξαιρεθούν, από τις αποδεκτές τεχνολογίες επεξεργασίας - αξιοποίησης των αστικών στερεών αποβλήτων, τεχνολογίες όπως, η βιολογική ξήρανση ή η θερμική αξιοποίηση (συμπεριλαμβανομένης της απευθείας καύσης) και για τις οποίες
υπάρχουν πολλαπλές ενστάσεις περιβαλλοντικού και οικονομικού χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα, αποτελούν την ταφόπλακα της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης...»

e-mail ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: prosynat@gmail.com

Τετάρτη 4 Μαΐου 2011

Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΝ και Αντιπρόεδρου του ΚΕΑ, Αλέξη Τσίπρα, στη δημόσια εκδήλωση του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) στο Παρίσι .....



Οι αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής των Βρυξελλών, τόσο της 11ης όσο και της 25ης Μαρτίου, θα μείνουν στην ιστορία για την κραυγαλέα αδυναμία των ηγετών της Ε.Ε, σε μια κρίσιμη στιγμή για την πορεία των ευρωπαϊκών κοινωνιών, να προστατέψουν τους λαούς τους από την επερχόμενη οικονομική και κοινωνική καταστροφή.

Το “Σύμφωνο για το Ευρώ”, το ευρωπαϊκό μνημόνιο, στο οποίο συμφωνούν και συντηρητικοί και σοσιαλδημοκράτες, θα μειώνει διαρκώς τους μισθούς με το πρόσχημα της ανταγωνιστικότητας και τις συντάξεις με το πρόσχημα του προσδόκιμου ορίου ζωής.

Φαίνεται λοιπόν ότι είχαμε δίκιο όταν λέγαμε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται σαν το πειραματόζωο της Ευρώπης. Το πείραμα τώρα γενικεύεται σε ολόκληρη την ευρωζώνη και όχι μόνο. Είναι το πείραμα της σκληρής λιτότητας, της διάλυσης του κοινωνικού κράτους, της χρεωκοπίας της κοινωνίας και του λαού με στόχο να σωθούν οι τράπεζες και το κεφάλαιο.

Στην πραγματικότητα, οι “Μηχανισμοί διάσωσης” που υιοθετήθηκαν στις Συνόδους Κορυφής αποτελούν μηχανισμούς τιμωρίας.

Όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την κρίση χρέους που απειλεί πλέον σαν ντόμινο να συμπαρασύρει όλη την Ευρωζώνη, αλλά με προκλητικό τρόπο οδηγούν τους λαούς στην κοινωνική χρεωκοπία και στη λεγόμενη ελεγχόμενη χρεωκοπία της οικονομίας.

Η ένταξη στο μηχανισμό της Ιρλανδίας και πρόσφατα της Πορτογαλίας επιβεβαιώνει ότι η κρίση χρέους είναι μια δομική κρίση του ευρωπαϊκού μοντέλου.

Είναι μια κρίση συστημική, που οφείλεται στην αρχιτεκτονική του Ευρώ και της ΟΝΕ, συνεπώς δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς θεμελιώδεις δομικές αλλαγές αυτής της αρχιτεκτονικής.

Συνεπώς δεν αρκεί σήμερα η Ευρωπαϊκή αριστερά να αναζητά επικουρικές ή δευτερεύουσες βελτιώσεις. Πρέπει να μιλήσουμε για θεμελιακές αλλαγές στη δομή της ΟΝΕ. Να κάνουμε πιο συγκεκριμένο αυτό που λέμε επαναθεμελίωση, επανίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να ξαναμιλήσουμε για τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες, για τη παταγώδη χρεοκοπία τους και να διεκδικήσουμε τη ριζική ανατροπή τους.

Πολλοί θα διερωτώνται: Μπορεί να αλλάξει πραγματικά η Ευρώπη; Σώζεται η Ευρώπη;

Κάποιοι ενδεχομένως θα κάνουν και σκέψεις αναδίπλωσης στο έθνος-κράτος.

Προσπαθούν να απαντήσουν σε λάθος ερωτήματα και για αυτό προσανατολίζονται σε λάθος απαντήσεις.

Η κρίση είναι δομική, είναι συστημική κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού. Είναι και ευρωπαϊκή κρίση, γιατί η ηγεσία της Ευρώπης είναι πιστή στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και ακολουθεί κατά γράμμα όλες τις κατευθυντήριες γραμμές και τις συνταγές λιτότητας, που υιοθετήθηκαν σε πλανητικό επίπεδο, στη Σύνοδο των G20 από το καλοκαίρι του 2010.

Όσοι επιλέγουν να απαντήσουν σε μια κρίση με παγκόσμια χαρακτηριστικά, επιστρέφοντας σε εθνοκεντρικές προσεγγίσεις, συμπεριφέρονται στρουθοκαμηλίζουν: κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπορούν οι λαοί να συντονίσουν τις δράσεις τους και τις αντιστάσεις τους, όπως το διεθνές κεφάλαιο συντονίζει τις επιδιώξεις και την επίθεσή του στους λαούς...

Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η ευρωπαϊκή Αριστερά.

Πρώτα από όλα συντονίζοντας τις δυνάμεις της σε εθνικό επίπεδο.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να συγχαρώ τους συντρόφους μας του γαλλικού “Μετώπου της Αριστεράς” (Front de Gauche). Το αποτέλεσμά τους στις τελευταίες Περιφερειακές Εκλογές στη Γαλλία έδειξε ότι, παρά τις δυσκολίες και τις πιθανές διαφορές, ο κοινός αγώνας της αριστεράς μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα. Ελπίζουμε αυτές οι προσπάθειες να συνεχιστούν και να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη για την εναλλακτική αριστερά στις Προεδρικές Εκλογές, το 2012.

Επιπλέον, θα θέλαμε επίσης να εκφράσουμε την πλήρη στήριξή μας στις προσπάθειες των συντρόφων μας του πορτογαλικού Μπλόκο τη Αριστεράς (Bloco de Esquerda), που προωθούν, παρά τις υπαρκτές διαφορές, ένα κοινό σχέδιο δράσης με το πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCP), με στόχο την προώθηση ενός εναλλακτικού σχεδίου εξόδου από την κρίση, μέσα από έναν αριστερό συνασπισμό εξουσίας.

Είναι, όμως, αναγκαίο να προωθήσουμε και ένα πανευρωπαϊκό σχέδιο συντονισμού και αντιστάσεων των λαών στα σχέδια ακραίας λιτότητας και κοινωνικής χρεωκοπίας.

Και ταυτόχρονα να ασχοληθούμε και με τη κρίση του χρέους, κάνοντας συγκεκριμένες προτάσεις. Η κρίση του χρέους δεν αφορά μόνο τους λαούς της περιφέρειας. Αφορά το ίδιο το μέλλον της Ευρώπης και των λαών της. Απειλεί το Ευρώ και την ίδια την Ευρωζώνη. Και αν αντιμετωπιστεί με τη συνταγή της γενικευμένης λιτότητας θα πλήξει ισότιμα όλους τους λαούς.

Εδώ λοιπόν είναι το μεγάλο ερώτημα: Αν η κρίση στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, σε ολόκληρη την Ευρώπη, θα αντιμετωπιστεί ως μια κρίση του ευρωπαϊκού μοντέλου ανάπτυξης, που απαιτεί λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ή αν θα τιμωρηθούν οι λαοί και οι εργαζόμενοι της Ευρώπης, με μια πρωτοφανή στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, κοινωνική οπισθοδρόμηση. Και εδώ πρέπει να αναζητήσουμε συγκεκριμένες λύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Να εξειδικεύσουμε τη πρότασή μας για την επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους των χωρών που βρίσκονται στο στόχο των κερδοσκοπικών αγορών, σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Να μιλήσουμε για την ανάγκη ένα σημαντικό μέρος των εθνικών δημόσιων χρεών να διαγραφεί και ένα άλλο μέρος να περιέλθει στην ΕΚΤ.

Είχαμε την ευκαιρία να μελετήσουμε με προσοχή αυτές τις προτάσεις και κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Συνεδρίου για την κρίση χρέους, στην Αθήνα, στις 10-12 Μάρτη.

Σήμερα υπάρχει άμεση ανάγκη συντονισμού, ξεκινώντας από την αριστερά των υπερχρεωμένων χωρών, εκείνων των χωρών που είτε βρίσκονται ήδη στον αποκαλούμενο “Μηχανισμό Στήριξης”, είτε είναι ένα βήμα πριν, ώστε να συντονίσουμε τα βήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Και το λέω αυτό γιατί θα έχουμε ραγδαίες εξελίξεις το επόμενο διάστημα από τη κρίση του χρέους στην Ευρωζώνη και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις αποτρέψουμε.

Ήδη η Ελλάδα βρίσκεται ένα βήμα πριν την αναδιάρθρωση του χρέους με όρους που φυσικά θα επιβάλει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και οι αγορές, άρα όρους επώδυνους για τον ελληνικό λαό. Η εξέλιξη των γεγονότων στην Ελλάδα θυμίζει Αργεντινή: Ο λαός χρεοκοπεί, την ώρα που η κυβέρνηση ξεπουλά και ιδιωτικοποιεί το δημόσιο πλούτο, για να σώσει τα κέρδη των τραπεζών και των κερδοσκόπων. Πρέπει να δράσουμε άμεσα, για να σταματήσουμε αυτή τη μετατροπή ολόκληρης της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Τέλος, εξαιρετικά κρίσιμο είναι και το ζήτημα της άγριας νεοφιλελεύθερης επίθεσης εναντίον της δημοκρατίας εν μέσω κρίσης.

Στην Ελλάδα το Σύνταγμα έχει παραβιαστεί επανειλημμένα. Το Μνημόνιο με την τρόικα του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ε.Ε. παραβιάζει το Σύνταγμα μας. Οι τεχνοκράτες της τρόικα που καθορίζουν την οικονομική μας πολιτική, δεν είναι ούτε δημοκρατικά εκλεγμένοι, ούτε δημοκρατικά ελεγχόμενοι από κανέναν, ενώ η ελληνική κυβέρνηση στερείται πια στοιχειώδους δημοκρατικής νομιμοποίησης, αλλά αρνείται την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία.

Αλλά και στη Πορτογαλία, η προσφυγή στο Μηχανισμό διάσωσης και στο Μνημόνιο, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, αποτελεί κραυγαλέα παραβίαση του Συντάγματος και της δημοκρατίας.

Γι αυτό και η Ευρωπαϊκή Αριστερά περιλαμβάνει στην πανευρωπαϊκή εκστρατεία της το αίτημα για τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για το “Σύμφωνο για το Ευρώ” σε κάθε χώρα, ώστε να προστατευθεί και να εγγυηθεί το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν το μέλλον τους.

Αν αποτύχουμε να αντιμετωπίσουμε την αντιδημοκρατική επίθεση στην Ευρώπη, τότε ανοίγει ο δρόμος για μια νέα ηγεμονία των εξτρεμιστικών, εθνικιστικών και ξενοφοβικών αντιλήψεων. Η νεοφιλελεύθερη στρατηγική της Ε.Ε. έχει επιτρέψει στον εθνικισμό, το νεοφασισμό και το ρατσισμό να γίνουν μέρος της κυρίαρχης πολιτικής ατζέντας. Το νιώσαμε στην Ελλάδα, στη Βουλή και στους δρόμους. Στη Φινλανδία το λαϊκιστικό κόμμα των “Αληθινών Φιλανδών” έγινε πρόσφατα η τρίτη πολιτική δύναμη με 18% στις Εθνικές Εκλογές. Στη χώρα σας, το “Εθνικό Μέτωπο” απειλεί να εισέλθει στο δεύτερο γύρο των επόμενων Προεδρικών Εκλογών το 2012.

Πρέπει να αναδείξουμε την υπεράσπιση της δημοκρατίας και των συνταγματικών επιταγών ως κυρίαρχο αίτημα, σε μια περίοδο που η κρίση απειλεί να γκρεμίσει τα πάντα. Όχι μόνο τους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά και την ίδια την κυριαρχία των ευρωπαϊκών λαών, αυτό που κάποτε ονομάζαμε “ευρωπαϊκό κεκτημένο”.

Ή εμείς, ή αυτοί. Έχουμε να ανέβουμε ένα ψηλό βουνό και ακόμη κάνουμε τα πρώτα μας βήματα. Ο δρόμος προς την κορυφή είναι μακρύς και γεμάτος εμπόδια. Αλλά πρέπει να νικήσουμε! Γιατί, όπως έγραψε ο Μαρξ στη “18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη”, “ο Χέγκελ λέει κάπου ότι όλα τα γεγονότα και οι προσωπικότητες της ιστορίας επανεμφανίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ξέχασε να προσθέσει: την πρώτη φορά ως τραγωδία, τη δεύτερη ως φάρσα”.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα του νέου πολέμου στη Λιβύη.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα της νέας ανόδου του νεοφασισμού.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα των νέων Τσερνόμπιλ.

Πρέπει να σταματήσουμε την τραγική φάρσα της φτώχειας και της απελπισίας.

Αυτό το ιστορικό καθήκον στέκεται πάνω από κάθε δυσκολία

Κομισιόν: Υποβάθμιση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία αμφισβητεί το Δουβλίνο ΙΙ - Απάντηση στον ευρωβουλευτή



Κομισιόν: Υποβάθμιση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία αμφισβητεί το Δουβλίνο ΙΙ - Απάντηση στον ευρωβουλευτή Ν. Χουντή
Κομισιόν: υποβάθμιση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) η οποία αμφισβητεί το Δουβλίνο ΙΙ
Ν. Χουντής: Η κυβέρνηση να αγνοήσει την «πεθαμένη» Συμφωνία του Δουβλίνο ΙΙ και να προμηθεύσει όσους πρόσφυγες το επιθυμούν, με τα απαραίτητα εκείνα έγγραφα που θα τους επιτρέπουν να φτάσουν στη χώρα μέλος της ΕΕ που δηλώνουν ότι έχουν ως τελικό προορισμό τους.
Να υποβαθμίσει την καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) σε βάρος Ελλάδας και Βελγίου, η οποία ουσιαστικά αμφισβητούσε το Δουβλίνο ΙΙ, επιχειρεί η Επίτροπός Εσωτερικών Υποθέσεων κ.Malmström σε απάντηση της στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.

Στην ερώτησή του ο Ν. Χουντής αφού αναφέρεται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στις 21/01/2011 «M.S.S. v. Belgium and Greece» με την οποία καταδικάζεται η Ελλάδα και το Βέλγιο, τονίζει ότι «τίθεται επί της ουσίας υπό αμφισβήτηση ο Κανονισμός του Δουβλίνο ΙΙ, ο οποίος και πρέπει ασφαλώς να αναθεωρηθεί», επιπλέον ζητούσε να προωθηθούν αλλαγές προς την κατεύθυνση, οι αιτούντες άσυλο να έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτημα ασύλου στην χώρα μέλος της ΕΕ που επιθυμούν και όχι αναγκαστικά στην πρώτη χώρα εισόδου».

Ξεκινώντας την απάντησή της η κ. Malmström, σημειώνει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου απεφάνθη ότι υπήρξε: «Παραβίαση από την Ελλάδα: του άρθρου 3 (απαγόρευση της απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, λόγω των συνθηκών κράτησης του αιτούντος καθώς και των συνθηκών διαβίωσής του στην Ελλάδα, και του άρθρου 13 (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής) σε συνδυασμό με το άρθρο 3, λόγω των ελλείψεων στη διαδικασία ασύλου που ακολουθήθηκε στην υπόθεση του αιτούντος. Παραβίαση από το Βέλγιο του άρθρου 3, λόγω έκθεσης του αιτούντος σε κινδύνους που συνδέονται με ελλείψεις στη διαδικασία ασύλου στην Ελλάδα, καθώς επίσης και λόγω έκθεσής του σε συνθήκες κράτησης και διαβίωσης στην Ελλάδα κατά παράβαση του άρθρου 3 και του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 3, λόγω απουσίας του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής κατά της εντολής απομάκρυνσης του αιτούντος.»

Στη συνέχεια της απάντησής της τονίζει εμφαντικά ότι κατά την Κομισιόν «Η απόφαση του Δικαστηρίου δεν θίγει τις βασικές αρχές της λειτουργίας του συστήματος του Δουβλίνου οι οποίες παραμένουν ανέπαφες» διαφωνώντας έτσι με την ερμηνεία που δίδουν στη συγκεκριμένη απόφαση νομικοί και πολιτικοί κύκλοι, οι οποίοι χαρακτήριζαν την συγκεκριμένη απόφαση του ΕΔΔΑ, ως την αρχή του τέλους του Δουβλίνου ΙΙ. Απαντώντας εξάλλου στην πρόταση του Ν. Χουντή «να δοθεί δυνατότητα στους αιτούντες άσυλο άπαξ και εισέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτημα ασύλου στην χώρα μέλος που επιθυμούν και όχι αναγκαστικά στην πρώτη χώρα εισόδου» απάντησε ότι δεν τη θεωρεί ρεαλιστική πρόταση , τονίζοντας ότι «στον αναθεωρημένο κανονισμό του Δουβλίνου δεν προβλέπεται το δικαίωμα του αιτούντος άσυλο να υποβάλλει αίτηση για χορήγηση ασύλου στο κράτος μέλος της επιλογής του, γεγονός που δεν θεωρείται από την Επιτροπή ως ρεαλιστική δυνατότητα.»

Με αφορμή την παραπάνω απάντηση, ο Ν. Χουντής, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «έχουμε να κάνουμε με άλλη μια περίπτωση κορυφαίας υποκρισίας τόσο εκ μέρους από της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και χωρών μελών που από τη μια κωφεύουν προκλητικά απέναντι στο δράμα χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών αλλά και από την άλλη στις εκκλήσεις αλληλεγγύης όσων χωρών όπως η Ελλάδα δέχονται τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις έδειξαν πλήρη ανεπάρκεια να διαχειριστούν το θέμα αλλά και να πιέσουν την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Καλούμε, για άλλη μια φορά, την ελληνική κυβέρνηση να αγνοήσει την «πεθαμένη» Συμφωνία του Δουβλίνο ΙΙ και να προμηθεύσει όσους πρόσφυγες το επιθυμούν με τα απαραίτητα εκείνα έγγραφα που θα τους επιτρέπουν να φτάσουν στη χώρα μέλος της ΕΕ που δηλώνουν ότι έχουν ως τελικό προορισμό τους.

To Γραφείο Τύπου

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΠΕΜΠΤΗ 5/5/2011, 19.00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ


Ανακοίνωση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς, έναν ακριβώς χρόνο μετά την ψήφιση του μνημονίου που άνοιξε το δρόμο για μια πρωτοφανή επίθεση της τρόικας, της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και των δυνάμεων του κεφαλαίου στους μισθούς, την ασφάλιση και τα δικαιώματα των εργαζομένων, καλεί την Πέμπτη, 5/5, στις 7 το απόγευμα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Προπύλαια και σε πορεία στη βουλή, που διοργανώνουν ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τα κινήματα «Δεν πληρώνω» και οι επιτροπές αγώνα στις γειτονιές και στους εργασιακούς χώρους.

Ο μόνος τρόπος για να πάρουν πίσω οι εργαζόμενοι όσα έχασαν την πρώτη χρονιά του μνημονίου και για να αποκρούσουν τα νέα αντεργατικά μέτρα και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, μέσω του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος 2012-2015, είναι ο συντονισμένος, ενωτικός, ανυποχώρητος αγώνας και η σχεδιασμένη κλιμάκωση του.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Παρασκευή 29 Απριλίου 2011

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Γ. ΤΟΛΙΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Π.Κ ΣΥΝ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ


Π.Κ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ

Στην εποχή του μνημονίου και της ξένης εισβολής στην χώρα μας από την Τρόικα, η φετινή εργατική Πρωτομαγιά αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου αποδεικνύετε πια η πλέον επικίνδυνη για τους εργαζόμενους και το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
Οι ανατροπές σε βάρος της εργατικής τάξης που έχουν συντελεστεί στον 1 χρόνο μνημονίου καταμαρτυρούν ένα απίστευτο πισωγύρισμα σε εποχές μηδενικών δικαιωμάτων και εξαθλίωσης.
Η ισοπέδωση μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα , το ψαλίδι στις συντάξεις , η προώθηση της ανασφάλιστης εργασίας και η γιγάντωση της ανεργίας με κύρια θύματα τους νέους είναι μερικά από τα επιτεύγματα της πιο αντιλαϊκής κυβέρνησης μετά την μεταπολίτευση.
Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο το «Σύμφωνο για το Ευρώ» θεσπίζει την λιτότητα στα κράτη – μέλη και διασφαλίζει τα κέρδη των τραπεζών και του κεφαλαίου σαν ‘’κόρη οφθαλμού’’.
Σήμερα για τους εργαζόμενους , τους συνταξιούχους , του ελεύθερους επαγγελματίες , τους αγρότες , τους άνεργους του τόπου μας η απάντηση περνά μέσα από τον δρόμο της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ !!.
Η ριζοσπαστική αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ καλούν τον λαό να παλέψει για:
• Για απεμπλοκή της χώρας από το μνημόνιο.
• Για επιθετική αναδιάρθρωση του χρέους υπέρ της κοινωνίας με διαγραφή του μεγαλυτέρου μέρος του.
• Για δημόσιο – κοινωνικό πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα.
• Για αναδιανομή του πλούτου προς όφελος της κοινωνίας.


Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς κάνουν σαφές ότι μόνο με την απασχόληση και το άνοιγμα των δουλειών η Ευρώπη και η χώρα μας θα βγει από τον φαύλο κύκλο της κρίσης.
Τέλος η προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία όσο πιο άμεσα γίνετε για την ανάδειξη μιας Κυβέρνησης με συνασπισμό εξουσίας από τα Αριστερά της Αριστεράς ως τα Αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας αποτελεί την πραγματική ελπίδα για τον τόπο.

ΟΛΟΙ -ΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ.

Π.Κ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ

1η ΜΑΗ 2011 και πανεργατική απεργία στις 11 Μάη: Αγωνιζόμαστε ενάντια στα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης και τρόικας





Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, νέες, άνεργοι, μετανάστες

Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μια μέρα μνήμης και τιμής στους αγώνες της εργατικής τάξης, που ξεκίνησαν από το Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του 8ωρου και συνεχίζονται ακατάπαυστα μέχρι σήμερα ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στην κάθε είδους καταπίεση, στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

Αυτή την περίοδο στη χώρα μας οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες, δέχονται μια πρωτοφανή επίθεση από την κυβέρνηση, την τρόικα και το κεφάλαιο.

Η χρονική επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ.  της Τρόικας συνοδεύεται με νέους ακόμα πιο επαχθείς για τους εργαζόμενους όρους, με ληστρικά επιτόκια και διαρκή λιτότητα και επιτήρηση της χώρας μας.

Η κυβέρνηση και η Τρόικα, την ίδια στιγμή που δίνουν χαριστικά στις τράπεζες άλλα 30 δισ.  (συνολικά μέχρι τώρα 108 δις.), ετοιμάζουν ως συνέχεια του μνημονίου με το ενδιάμεσο δημοσιονομικό πλαίσιο 2012-2015 μία νέα πιο μεγάλη λεηλασία, ύψους 26 δισ.  σε βάρος των εργαζομένων. Με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων των 50 δισ. «ξεπουλούν» τον δημόσιο πλούτο προωθώντας το μεγαλύτερο στην ιστορία της χώρας μας εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό και οικολογικό έγκλημα.

Τα αλλεπάλληλα κυβερνητικά και τροικανά αντιλαϊκά μέτρα αυξάνουν την ύφεση, τη φτώχεια και την ανεργία, διαλύουν το κοινωνικό κράτος (παιδεία, υγεία, ασφάλιση, πρόνοια). Η τρομοκρατία της πιθανής χρεοκοπίας της χώρας χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση για την χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων με το «κούρεμα» μισθών και συντάξεων και την κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Η προωθούμενη υπό την κηδεμονία της τρόικας αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους θα είναι προς όφελος των τοκογλύφων πιστωτών της χώρας μας και σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

Η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις έχει εξαπολύσει ένα τσουνάμι αυταρχισμού, κρατικής καταστολής, ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων και στοχοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και των κινημάτων κοινωνικής αντίστασης (διόδια, εισιτήρια, κλπ). Επίσης με την υπονόμευση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και την γενίκευση των ατομικών συμβάσεων εργασίας οδηγεί σε περιθωριοποίηση και απαξίωση το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα.

Το «Σύμφωνο για το ευρώ», που ψηφίστηκε στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ και από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, οδηγεί σε αιώνια λιτότητα, δραματική μείωση των μισθών, πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει να γίνει δημοψήφισμα για να μιλήσει ο ελληνικός λαός.

Ορισμένα από τα μέτρα που θα παρθούν στη χώρα μας σε εφαρμογή του «συμφώνου για το ευρώ» και του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου 2012-2015, είναι:

Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και περικοπές μέσα στο 2012 των επιδομάτων ανεργίας.
Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, που έχει απομείνει υπό δημόσια ιδιοκτησία ή έλεγχο, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των δημοσίων κοινωνικών αγαθών (υγείας, παιδείας, πρόνοιας κλπ).
Δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων, περικοπή της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και των δικαιούχων του ΕΚΑΣ, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
Νέα μείωση των μισθών στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
Περικοπές των κοινωνικών επιδομάτων (ΑΜΕΑ, πολυτέκνων κλπ) μέσω της σύνδεσής τους με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.
Περικοπή ή μερική κατάργηση 980 κοινωνικών φοροαπαλλαγών (ιατρικές δαπάνες, ενοίκια, δίδακτρα, τόκοι στεγαστικών δανείων κλπ).
Ένταξη στον ανώτατο συντελεστή ΦΠΑ (23%) δεκάδων ειδών πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ.


Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,

Με τη μαζική συμμετοχή μας στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις και στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, την πιο πλατιά εργατική ενότητα, με λαϊκή - εργατική εξέγερση.

Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και την πολιτική περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.

Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και ο χρονικός ορίζοντας εφαρμογής των προωθούμενων νέων αντικοινωνικών μέτρων υπερβαίνει την κυβερνητική θητεία της.

Η φετινή Πρωτομαγιά και η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστικές αφετηρίες του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.



Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σʼ αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.

Φορολογήστε τους πλούσιους και τις μεγάλες επιχειρήσεις

Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών Απαγόρευση των απολύσεων Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις Ίσα δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες

Όλοι/ες στις Πρωτομαγιάτικες και απεργιακές Συγκεντρώσεις των Συνδικάτων



Αθήνα Πρωτομαγιά: Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς 10:30 πμ Πολυτεχνείο, συγκέντρωση συνδικάτων 11 πμ στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

Ανακοίνωση Γραφείου Τύπου ΣΥΝ για τους εγγεγραμμένους ανέργους στα μητρώα του ΟΑΕΔ τον Μάρτη του 2011



Τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, έστω κι αν δεν αποτυπώνουν τον πραγματικό αριθμό των ανέργων που ξεπερνούν πλέον το ένα εκατομμύριο, αποτυπώνουν με δραματικό τρόπο την πρωτοφανή αύξηση της ανεργίας στη χώρα μας.

Τα αυξημένα ποσοστά ανεργίας δεν έπεσαν στην κοινωνία ως κεραυνός εν αιθρία. Οφείλονται στις αντικοινωνικές πολιτικές της κυβέρνησης και της τρόικας, οι οποίες προκαλούν βαθιά και συνεχόμενη ύφεση και ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη, κυρίως για τους νέους και τις γυναίκες.

Η κυβέρνηση με το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα 2012-2015 όχι μόνο δεν βάζει τέλος στις καταστροφικές για την απασχόληση πολιτικές του μνημονίου, αλλά συνεχίζει και τις κάνει ακόμα σκληρότερες, οδηγώντας τους εργαζόμενους και τους νέους σε αιώνια λιτότητα, φτώχεια και ανεργία. Αντί να πάρει μέτρα οικονομικής και κοινωνικής στήριξης των ανέργων, έχει συμφωνήσει με την τρόικα να εξοικονομήσει από την χορήγηση των εξευτελιστικά χαμηλών επιδομάτων ανεργίας 500 εκ. ευρώ το 2012. Αντί να βάλει φραγμό στις απολύσεις, τις έκανε πιο φθηνές και πιο εύκολες για τους εργοδότες και ουσιαστικά έχει μετατραπεί σε απλό τροχονόμο των αντεργατικών πρακτικών τους.

Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει το γρηγορότερο δυνατό πριν οδηγήσει τη χώρα μας να έχει περισσότερους ανέργους παρά εργαζόμενους.

To Γραφείο Τύπου

Στην ….«εντατική», χωρίς ημερομηνία λήξης και χωρίς αποτέλεσμα…



Γράφει ο Νίκος Τσιαντός

Αφού έχουν ήδη δρομολογήσει τη μεγάλη μείωση σε θαλάμους εντατικής θεραπείας στα δημόσια νοσοκομεία, λόγω της κατάργησης αρκετών αλλά και της υποχρηματοδότησης των όσων εναπομεινάντων, αποφάσισαν τώρα να μετατρέψουν και τις κατοικίες των χαμηλών και μικρομεσαίων οικονομικά στρωμάτων της κοινωνίας μας, σε πολυάριθμους θαλάμους εντατικής θεραπείας, με πρόσχημα ότι φροντίζουν τάχα «για το καλό μας»…, προκειμένου να μας «σώσουν»…
Προηγουμένως όμως είχαν φροντίσει να μας καταρρακώσουν με τις συνεχείς και πρωτοφανής έκτασης άδικες περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, τόσο που η έξοδός μας από την εντατική να φαντάζει επικίνδυνα αβέβαιη όχι μόνο ως προς το χρόνο εξόδου μας από αυτήν αλλά κυρίως ως προς την αποτελεσματικότητά της θεραπείας μας. Γιατί όταν έχεις φτάσει στο σημείο να μπεις στην εντατική η έξοδός σου δεν είναι ούτε προκαθορισμένη, αλλά ούτε και σίγουρη.
Η αποτυχία του πρώτου Μνημονίου που συνάφθηκε πριν ακριβώς από ένα χρόνο, οδήγησε τους ιθύνοντες στην εξαγγελία εφαρμογής ενός πρόσθετου και από ότι φαίνεται πιο σκληρού νέου Μνημονίου. Οι περισσότεροι συμπολίτες μας, μετά και από τα όσα πρόσφατα νέα σκληρά μέτρα αποφασίστηκαν, θα εξέλθουν πλέον από την εντατική αποκαμωμένοι, εξαθλιωμένοι και χρεοκοπημένοι.
Μου θυμίζει ένα ανέκδοτο που λέγαμε μικροί με έναν ασθενή που πήγε στο γιατρό του με πόνο στη μέση και ο γιατρός του χορήγησε ένα χάπι για το συκώτι. Ο αρχικός πόνος του αντί να απαλυνθεί δυνάμωσε, ενώ τώρα άρχισε να νιώθει και πόνο στο συκώτι. Πήγε πάλι στο γιατρό κι εκείνος του έδωσε τώρα δύο χάπια, πάλι ακατάλληλα όμως και πάει λέγοντας... Ο ασθενής έπειτα από αλλεπάλληλες επισκέψεις, λάθος διαγνώσεις και μη ενδεδειγμένες αγωγές είχε καταλήξει πλέον ένα πραγματικό ράκος όταν επέστρεψε εκνευρισμένος στο ιατρείο κατηγορώντας πλέον το γιατρό του για την άσχημη κατάσταση στην οποία περιήλθε. Ο γιατρός όμως του απάντησε διαμαρτυρόμενος πως με τόσες ασθένειες που είχε (που στην ουσία όμως του τις είχε δημιουργήσει ο ίδιος) του ήταν αδύνατο να τον σώσει!!!
Αφού λοιπόν απέτυχαν να σώσουν τη χώρας μας με το αρχικό Μνημόνιο που υπέγραψαν τον περασμένο Μάιο, έρχονται τώρα να πάρουν και νέα, ακόμα πιο σκληρά μέτρα προσαρμοσμένα όμως πάλι στην ίδια τραγική λογική του αρχικού Μνημονίου. Και αναρωτιέται κάθε καλοπροαίρετος, πως άραγε θα σωθούμε αυτή τη φορά; Γιατί και πάλι να τους πιστέψουμε;
Μήπως όντως δεν αντιλαμβάνονται ότι ο μονόδρομος που επικαλούνται πως είναι υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν είναι καταστροφικός για τον τόπο ή μήπως (σύμφωνα και με πολλούς υποψιασμένους) τους υποδεικνύεται να τον ακολουθήσουν από μεγάλα κέντρα συμφερόντων που θέλουν να οδηγήσουν την Ευρώπη σε «κινεζοποίηση» και χρησιμοποιούν τη χώρα μας ως πειραματόζωο για τα κακόβουλα σχέδιά τους;
Με τα νέα σκληρά μέτρα που ήδη εξαγγέλθηκαν και θα εξειδικευθούν στις αρχές Μαΐου, προβλέπεται να εξοικονομηθούν τα υπολειπόμενα του προηγούμενου Μνημονίου 3 δις ευρώ μέσα στο 2011, άλλα 23 δις ευρώ από περικοπές και φόρους και 50 δις ευρώ από το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας μέχρι το 2015. Από ότι φαίνεται λοιπόν μιλάμε για μια άνευ προηγουμένου περαιτέρω λεηλασία στα εισοδήματα της πλειοψηφίας των πολιτών.
Αν φανταστούμε ότι στον ένα χρόνο εφαρμογής του Μνημονίου είχαμε 20-25% μείωση των εισοδημάτων μας, την ανεργία από το 9% στο 15% και την ύφεση στο 4,5% εύκολα καταλαβαίνουμε που θα έχουμε φτάσει μέχρι το 2015, όταν αυτή τη φορά προγραμματίζουν να εξοικονομήσουν τριπλάσιο ποσό από αυτό του πρώτου Μνημονίου έχοντας προηγουμένως στραγγίξει ήδη τα χαμηλά και μικρομεσαία νοικοκυριά.
Το μεσοπρόθεσμο «πρόγραμμα αφαίμαξης» του ελληνικού λαού που εξήγγειλαν πρόσφατα οι κυβερνώντες, συνολικού ύψους 76 δις ευρώ μέχρι το 2015, ξεπερνά τα όρια της θητείας αυτής της κυβέρνησης (που λήγει το 2013). Βάσει όμως της απλής λογικής, αυτή η κυβέρνηση δεν δικαιοδοτείται να αποφασίσει και για μετά το πέρας της θητείας της. Ως η λύση αυτή τη στιγμή, και πριν την εφαρμογή των νέων μέτρων, θα έπρεπε να ήταν οι εκλογές. Εκλογές που θα έπρεπε να γίνουν και για τον πρόσθετο λόγο ότι η κυβέρνηση αυτή εξελέγει με ένα εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα από αυτό που εφαρμόζει!!!
Η ηγεσία όμως του κυβερνώντος κόμματος αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν τις επιζητούν, καθώς διαφαίνεται ότι αυτή τη φορά δεν θα έχουμε μία προβλέψιμη φυσιολογική εναλλαγή των δύο κομμάτων στην εξουσία ή έστω κάποια συναινετική κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ τους, αλλά μπορεί ενδεχομένως να προκύψει από τις κάλπες κάτι ανεξέλεγκτο και επικίνδυνο για τους κυρίαρχους κύκλους του δικομματισμού.
Η συνέχεια του Μνημονίου, η εφαρμογή των νέων εξαγγελλόμενων ακόμη πιο σκληρών αντιλαϊκών μέτρων και η ένταξη της χώρας μας σε ένα μόνιμο μηχανισμό στήριξης που εγκατέστησαν οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης (για να τα εφαρμόσει πιστά κάποιο από τα δύο λεγόμενα κόμματα εξουσίας, με ή χωρίς παραλλαγές), διαφαίνεται τώρα ότι υπάρχει κίνδυνος να διασαλευτούν. Γι’ αυτό και οι εκλογές τους είναι ανεπιθύμητες.
Η πιθανολογούμενη αναδιάρθρωση του χρέους, μπορεί και πρέπει να γίνει προς προοδευτικές κατευθύνσεις και αυτή την εξέλιξη δεν μπορούν να την επιδιώξουν τα δύο κόμματα που μέχρι τώρα μας κυβερνούσαν. Οι «θύτες» δεν μπορούν να γίνουν ξαφνικά «σωτήρες» μας! Αυτό έχει ευτυχώς κατανοηθεί από τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και γι’ αυτό όλες οι σφυγμομετρήσεις καταδεικνύουν ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης αναζητά μια άλλη πολιτική σε διαφορετική εναλλακτική κατεύθυνση.
Κατά τη γνώμη μας, σε αυτή τη φάση ο ρόλος της Αριστεράς πρέπει να είναι καθοριστικός και καταλυτικός. Ένας νέος «συνασπισμός εξουσίας» που θα ξεκινά από τα αριστερά της Αριστεράς και θα φτάνει ως τα αριστερά της Σοσιαλδημοκρατίας, είναι σήμερα κάτι παραπάνω από απαραίτητος. Σε αυτές τις δύσκολες και εξαιρετικά κρίσιμες στιγμές για το μέλλον του τόπου μας επιβάλλεται η Αριστερά να αναλάβει τις ευθύνες της και «να βγάλει και πάλι το φίδι από την τρύπα».
Αν όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς ριζοσπαστικοποιήσουν τις προτάσεις τους πάνω σε μια κοινή βάση και ξεπεράσουν τις εμφυλιοπολεμικές λογικές και τα κατάλοιπα του παρελθόντος, η ενότητα και η δημιουργία ενός νέου εναλλακτικού πατριωτικού συνασπισμού εξουσίας δεν θα αργήσει να φανεί. Ήδη η Πορτογαλία, μια χώρα της Ε.Ε. που βιώνει τα ίδια προβλήματα με την πατρίδα μας, έδειξε το δρόμο. Όλα θα εξαρτηθούν από τον απλό κόσμο της πολιτικής και κοινωνικής Αριστεράς αλλά και τους ανένταχτους προοδευτικούς πολίτες που απεγκλωβίστηκαν από τον καταστροφικό για τον τόπο μας δικομματισμό.
Σήμερα λοιπόν προέχει και είναι εφικτό, να αφήσουν οι δυνάμεις της Αριστεράς αυτά τα λίγα που τους χωρίζουν και να βρουν «κοινό βηματισμό» σε όλα αυτά τα πολλά και τα επείγοντα που ενώνουν όχι μόνο την Αριστερά αλλά και την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και είναι:
η άμεση απεμπλοκή μας από το Μνημόνιο, η αναδιανομή του πλούτου με την θεσμοθέτηση ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος, η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τη διαγραφή του παράνομου μέρους του, η επιμήκυνση αποπληρωμής του υπολοίπου με ευνοϊκότερους όρους, ο απευθείας δανεισμός της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, η «κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος», η εφαρμογή ενός γενναίου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων με χρηματοδότηση από τα κεφάλαια που θα εξασφαλιστούν από τη μείωση του χρέους και των επιτοκίων δανεισμού, προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη και να λειτουργήσει επιτέλους η «πραγματική οικονομία».
Όλες οι δυνάμεις του νέου «συνασπισμού εξουσίας» μπορούν και πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα «πρόγραμμα σωτηρίας» της πατρίδας βασισμένο στους παραπάνω άξονες και όσους άλλους προκύψουν μέσα από ένα δημοκρατικό και ειλικρινή διάλογο, γιατί έτσι και μόνο έτσι ο λαός και η πατρίδα ολόκληρη θα αποφύγει τις τραγικές συνέπειες του νέου Μνημονίου και φυσικά την εισαγωγή της σε μία «διαρκή εντατική», χωρίς ημερομηνία λήξης και χωρίς αποτέλεσμα…

κρίση, μνημόνιο και περιβάλλον: τάσεις, αντιστάσεις, εναλλακτικές


Τμήμα Περιβάλλοντος και Οικολογίας

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011, 3.00’ - 8.30’ μ.μ.
Ξενοδοχείο Athens Imperial, πλ. Καραϊσκάκη, μετρό Μεταξουργείο


εκδήλωση – συζήτηση
κρίση, μνημόνιο και περιβάλλον: τάσεις, αντιστάσεις, εναλλακτικές
πρόγραμμα

[3.00’ - 3.30’] έναρξη : εισαγωγική ομιλία
• Ηρώ Διώτη, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Η πολιτική για το περιβάλλον και την ανάπτυξη στην Ελλάδα σήμερα

[3.30’ - 4.30’] ενότητα α’ : ύπαιθρος και προστασία της φύσης
• Τάσος Χοβαρδάς, Δρ. βιολογίας ΑΠΘ Αναπτυξιακά ερωτήματα για τις προστατευόμενες περιοχές
• Νικήτας Μυλόπουλος, Καθηγητής πανεπιστημίου Θεσσαλίας Ιδιωτικοποίηση ή συμμετοχική και κοινωφελής διαχείριση του νερού;
• Aλέκος Κουτσουρής, Καθηγητής Γεωπονικού πανεπιστημίου Βιώσιμος αγροτικός τομέας για την ανάπτυξη της υπαίθρου

[4.30’ - 5.30’] ενότητα β’ : βιομηχανία και ενεργειακή παραγωγή
• Ειρήνη Κλαμπατσέα, Λέκτορας χωροταξίας Ε.Μ.Π. Εξορυκτικές δραστηριότητες και τοπική ανάπτυξη
• Αχιλλέας Πληθάρας, Περιβαλλοντολόγος, υπεύθυνος εκστρατειών WWF Ενεργειακά διλλήματα για τις κοινωνίες και την οικονομία
• Τάσος Κεφαλάς, Μηχανικός, μέλος κινήσεων και δικτύων πολιτών Επιπτώσεις της “απελευθέρωσης” της ενέργειας και της διαχείρισης απορριμμάτων

[5.30’ - 6.00’] διάλλειμα

[6.00’ - 7.00’] ενότητα γ’ : τουρισμός, οικιστική πολιτική και μεταφορές
• Νίκος Συρμαλένιος, Περιφερειακός σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου Για μια δίκαιη και βιώσιμη πολιτική νησιωτικότητας
• Βάννα Σφακιανάκη, Αρχιτέκτονας, μέλος ΔΕ ΤΕΕ Ανατ. Κρήτης Ένα εναλλακτικό μοντέλο τουρισμού με τοπικό συλλογικό όφελος
• Νίκος Μπελαβίλας, Καθηγητής αστικού περιβάλλοντος ΕΜΠ Χωροταξικός σχεδιασμός στις πόλεις, ρυθμιστικό Αττικής και απειλές

[7.00’ - 8.30’] στρογγυλό τραπέζι : “πράσινη ανάπτυξη”, το κυρίαρχο μοντέλο και η αριστερά
• Χριστίνα Θεοχάρη, Δρ. περιβαλλοντολόγος, Πρόεδρος Ε.Κ.Π.Α.Α. Ο κοινωνικός διάλογος και οι θέσεις των συλλογικών φορέων για την βιώσιμη ανάπτυξη
• Γιάννης Σχίζας, Συγγραφέας - εκδότης “Οικολογείν” Πράσινη ανάπτυξη: ιδεολόγημα ή πραγματικότητα
• Σπύρος Ψαρούδας, Πρόεδρος MKO “Καλλιστώ” Οικολογική διάσταση των προγραμμάτων δημόσιων επενδύσεων
• Γιάννης Δραγασάκης, π. Βουλευτής - επιτροπή πολιτικής τεκμηρίωσης ΣΥΝ Θέσεις της αριστεράς για τον οικολογικό μετασχηματισμό οικονομίας και κοινωνίας

Περισσότερες πληροφορίες: oikologia@syn.gr, www.oikosyn.wordpress.com